19 juni 2018 Grafschaft – Tilburg

Nadat we de spullen bij elkaar gezocht en ingepakt hebben gaan we ontbijten. Het is erg rustig in de zaal. Om half 10 checken we uit. We kopen een doos rode wijn. Deelfde wijn die elke avond op tafel stond.

Het is rustig op de weg en we rijden op ons gemak naar huis. Bij Keulen worden we richting Dusseldorf genavigeerd. Dit maakt niets uit. We komen nog een raststatte, een tankstation en een PWC tegen.

Rond kwart over twee zijn we weer thuis. Deze korte vakantie is zeker voor herhaling vatbaar. We gaan dan wel naar een ander Enjoy hotel.

18 juni 2018 Grafschaft

Om 9 uur zitten we aan het ontbijt. Lekker op ons gemak genieten we van het buffet. Om hal 11 vertrekt de bus met 31 personen voor de gratis excursie naar Soest. De chauffeur is erg aardig, deelt een folder in het Nederlands met bezienswaardigheden uit en vertelt onderweg de bijzonderheden.  Na anderhalf uur komen we in het Middeleeuwse stadje aan.

We hebben tot 14.15 uur de tijd om het plaatsje te verkennen. Eerst drinken we op het marktplein een lekkere kop koffie. Dan verkennen we het oude centrum en bezichtigen drie kerken.

Ze zijn alledrie van een verschillende periode maar prachtig. Om 14.00 eten we een broodje bradwurst met kerrysaus. Heerlijk! We wandelen naar de bus die iets voor half 3 vertrekt. Rond 16.00 uur zijn we weer bij het Alpin hotel. We gaan naar onze kamer om het verslag bij te werken José neemt thee en ik bier.

Na een verfrissende douche haal ik een Hefen Weizen en kijk ik naar de wedstrijd Belgie - Paname. Met nog een kwartier te spelen en een 3-0 stand gaan we naar het restaurant.

De Friekandelle een hamburger met gebakken ui smaakt heerlijk. De erwtensoep laten we aan ons voorbij gaan. Na het diner gaan we in de bar zitten. De Prinsenbekers komen weer bij ons zitten en we kijken naar Tunesie - Engeland (1-2).

Na afloop nemen we nog een drankje mee naar de kamer waar we naar Studio Rusland kijken.

17 juni 2018 Grafschaft

Om 9 uur zitten we weer aan het uitgebreide ontbijtbuffet. Heerlijk. We stippelen de wandeling uit. We vertrekken vanaf het hotel en nemen een ander deel van het Waldskulptuurpad.

We parkeren de auto op de gastenparkeerplaats van het klooster.  We verkennen het terrein en helaas is het museum op zondagochtend gesloten.

We volgen de aanwijzingen voor de G1 wandeling. Het eerste deel stijgen we 110 meter. De route gaat over open terrein en we hebben prachtige vergezichten. Het meertje dat we tegenkomen is prachtig en romantisch. Dit verwacht je niet in een bos. Het laatste deel lopen we een paar honderd meter verkeerd.  Terug en de afslag nemen.
Na bijna 8 km zijn we weer in Grafschaft. We drinken koffie en rijden vervolgens naar Winterberg. Hier is het erg druk vanwege het schuttersfeest. Op het plein staan alle verenigingen opgesteld. In een zijstraat wordt het spektakel geopend door schutters die hun geweer afvuren. Echt harde knallen.
Dan begint de optocht door Winterberg. Wij drinken op het terras bij Taglich een Weizen en een witte wein.

Als we naar de auto terug wandelen staan 10 mensen van ons hotel op de bus te wachten. Die doen er een uur over en wij zijn in een half uur weer terug. Na een frisse douche drinken we in de bar bier en wijn. Het diner is weer erg goed. Vanavond friet met schnitzel en/of gebraden kippenpoot.
Na het diner kijken we voetbal. Rond 9 uur begint de muzikant zijn riedeltje af te spelen. Het is van het niveau van ‘op volle toeren’.  Niet aan ons besteed. We nemen een drankje mee naar de kamer en kijken op NPO 1 naar het wk programma. Om 11 uur gaat het licht uit. Ik val als een blok in slaap.

 

16 juni 2018 Grafschaft

Om 8 uur staan we op. We doen het rustig aan en gaan dan naar het restaurant. Het ontbijt is ook in buffetvorm en erg uitgebreid. Op onze tafel staat een kan koffie. Voor het lunchpakket dat je mag samenstellen liggen zakken en servetten klaar.

Dan prepareren we ons voor de wandeling. We rijden naar Schanze. Een rit van 5 km over een bochtige stijgende weg. Het is stil in het dorpje waar 43 mensen wonen. We parkeren de auto aan het begin van het dorp en wandelen richting het Kyrill pad. Omdat we dit een aantal jaren geleden gezien hebben, slaan we dit over.

We wandelen over het Skulptuurpad en zien drie grote kunstwerken. Ze zijn erg mooi. Dan komen we bij een kleine hangbrug aan. Mooi gemaakt maar niet spectaculair. We zijn op ongeveer de helft van de route waar we slechts 1 uitzichtpunt tegenkomen.

Het pad voert ons door het bos terug naar Schanze. Na ruim 10 kilometer zijn we weer bij de auto. Het lunchpakket hebben we op en we rijden richting Winterberg. Als we in Altastenberg aankomen besluiten we naar de Schwedenhutte te gaan. Op het terras drinken we wijn en een Weizenbier. Het is druk en er speelt een blaaskapel van een schutzenverein.

We rijden terug naar ons hotel en nemen een heerlijke douche. Rond half vijf gaan we naar de bar. Om vijf uur wordt de bestelling opgenomen. De drank is weer all inclusieve.

Het diner is weer in buffetvorm en smaakt goed. Op het terras drinken ee de wijn op. Het is goed toeven in het zonnetje In de bar gaan we voetballen kijken.  We krijgen bezoek van het stel uit Prinsenbeek.

Die zijn met 20 andere hotelgasten naar de goochelshow geweest

We kletsen en drinken wat. Rond 11 uur is het bedtijd

 

15 juni 2018 Tilburg – Grafschaft

Om 09.40 vertrekken we naar het Sauerland. De laatste vakantie in dit deel van Duitsland is inmiddels drie jaar geleden. De bestemming in het Sauerland Alpin hotel in Grafschaft, gemeente Schmallenberg. Het is waarschijnlijk van dezelfde keten als het Alpin Resort in Fieberbrunn waar wij het erg naar onze zin hebben gehad.

Onze eerste stop is na 180 km bij de Rasstatte in Frechen. In het zonnetje drinken we een cappuccino en een zwarte koffie (7€). We rijden verder en voor Olpe worden we door onze navigatie omgeleid. We rijden dwars door Olpe.  Een leuke afwisseling met veel stoplichten en rotondes. Na bijna 4 uur rijden arriveren we om 14.15 uur bij het hotel aan. Bij de receptie is het erg druk.
We hebben het gevoel in een Nederlandse enclave zijn aangekomen. We zijn snel aan de beurt en worden doorgestuurd naar een Nederlander. Er ligt voor ons een een setje met informatie klaar. Op het Hauptgeschoss is het restaurant waar een lunch met koffie en thee klaar staat. Onze tafel voor het ontbijt en diner, nr 28, wordt aangewezen.

Na de lunch krijgen we de sleutel van kamer 111. Onze betaling is niet geregistreerd maar gelukkig kan ik de overschrijving overleggen.

We brengen de koffers naar de kamer en gaan in de bar bier en wijn drinken. Het all inclusieve programma begint om 17.00 uur. Bier Krombacher 0.3 €2,4,droge witte wijn €4,50

De eerste indruk van hotel: echt Duits, sommigen noemen dit oubollig.
Grote kamer met gedateerd sanitair. Zeer vriendelijk personeel dat er alles aan doet om de gasten een onvergetelijk verblijf te geven.

Om 17.00 uur geeft Roy aan de nieuwe gasten een toelichting van het programma. We kletsen met een stel uit Prinsenbeek. Het praatje van Roy is kort maar krachtig. Iedereen krijgt een welkomstcocktail. Even later komt iemand al opnemen of en wanneer je met de dus naar Soest wil. Wij kiezen voor de maandag.

Het eerste drankje wordt opgenomen en daarna kan aan de bar besteld worden. Dit is best slim want anders had je een stormloop gehad.

Het diner in buffervorm smaakt voortreffelijk. Dit geldt ook voor de rode fles wijn die op tafel staat. Vanavond staat een wandeling op het programma. We doen hier niet aan mee en puzzelen in het café en ik kijk naar Spanje - Portugal (wk) 3-3.

Om kwart over tien neem ik nog een Krombacher mee naar de kamer en dan is het bedtijd.

9 juli 2017 Fieberbrunn – Tilburg

We staan om kwart voor 8 op en stoppen de laatste spullen in de handbagage. Dan gaan we naar het ontbijt. Onze buren zijn al vertrokken. Ik vul het enqueteformulier. 1 punt voor verbetering: de quality of service van de wifi.
We halen de bagage op en bij de receptie checken we uit. De rekening bestaat uit de huur van de fietsen, de parkeergarage en de toeristenbelasting: 148 euro.
Om 08:54 rijden we de garage uit richting St Johann. Na een uur rijden hebben we 50 kilometer afgelegd en bij Kufstein rijden we de file in.
Dit schiet niet echt op. Ook richting München is het erg druk. De navigatie stuur ons richting Stuttgart i.p.v. Frankfurt. Na 2 uur en 40 minuten hebben we 205 km afgelegd en is het tijd voor koffie. Als we naar binnen lopen vertrekken onze tafel-buren. Heel toevallig. De capucinno’s smaken voortreffelijk. Na zo’n 25 minuten rijden we verder. Het is erg druk en we hebben vaak ‘stockend Verkehr’.
 
We hebben nog een een aantal plaspauzes, gooien de tank vol en zonder problemen rijden richting noorden. In Hunsruck drinken we nog een cappuccino en een hot chocolat. Rond 20.00 uur zijn we weer veilig thuis. We kijken terug op een fantastische week. Onze hoge verwachting zijn overtroffen. Een formule die voor herhaling vatbaar is.

8 juli 2017 Fieberbrunn

Vannacht heeft het flink geregend. We staan later op want de laatste dag doen we het rustiger aan. Om 08.30 uur hangen de wolken in de bergen. Bij het ontbijt ligt elke morgen de ‘Bergwelt Morningpost’. Naast het menu van de avond bevat het ook het weerbericht. Vanochtend wordt bewolking met buien voorspeld. Dit in tegenstelling van Weather Pro.
De Morningpost krijgt gelijk. Als we de wandeling samengesteld hebben, begint het te gieten. We passen ons plan aan en gaan lezen en internetten. Op de kamer drinken we thee en koffie en we vermaken ons best. Het weer is wisselvallig met opklaringen en buien. Om14.00 uur schijnt de zon weer hoog aan de hemel. We besluiten om het hardloopparcours te wandelen.
Een mooie route richting Lauchsee, maar wel met veel hoogteverschil. Dus geen parcours voor mij. Helaas zijn de winkels vandaag om 13.00 uur gesloten dus we gaan zonder de Edelweiss naar huis. Na anderhalf uur komen we bezweet in ons hotel aan en hebben we bijna 6 kilometer doorgestapt. Dan smaakt een Zipfer en een stuk taart met thee prima. Vanwege de warmte gaan we weer naar ons balkon waar het lekker zitten is. Jammer dat het geen dicht plafond heeft. De stoelen zijn zeiknat maar de sauna-handdoeken bieden de oplossing.
Het JBL speakertje doet weer dienst en de lucht is eer blauw. Toppie! Straks een heerlijke douche en dan op voor ons laatste avondmaal van deze vakantie.
Het diner smaakt weer heerlijk. Na de maaltijd gaan we eerst in de lobby zitten. Het is hier bloedheet en daarom verkassen we naar ons balkon. Hier is het prima toeven. Het onweert flink (donder en bliksem), maar daar hebben we geen last van. Tegen 11 uur gaan we slapen. De reistas is al gepakt.

7 juli 2017 Fieberbrunn: St. Johann – St Jakob in Haus

Om half 8 loopt de wekker af. We willen op tijd ontbijten want om 9 uur is het verzamelen voor de fietstocht naar de boerenmarkt van St Johann in Tirol. We krijgen vandaag weer city bikes en nemen voor de zekerheid ook allebei in een helm. De nieuwe gasten krijgen een uitleg over de fietsen en om half tien vertrekken we met 9 personen richting boerenmarkt.
Edith heeft weer een mooie route uitgezocht. Niet langs de snelweg maar een fietspad op hoogte waardoor we mooie vergezichten hebben. Na 14 kilometer komen we in St Johann aan. We parkeren de fiets bij de kerk en wandelen over de markt. Vandaag begint de schoolvakantie van 9 weken en dat wordt gevierd.
De meisjes in dirndls en de jongens in de Lederhosen. Bij sommigen valt het afscheid zwaar en vloeien er tranen. Wij maken een rondje en drinken op een terras sterke koffie. Edith rijdt om 11 uur al weer terug en wij gaan op eigen gelegenheid verder. Ons doel is St Jakob in Haus. Hier vertrekt de Bergbahn naar het St Jakobs Kreuz. Het is even zoeken maar met maps.me bereiken we ons doel. Voor 30 euro kopen we een retourtje en toegang tot het kruis.
Dit keer is het een open gondel en dat vind ik eigenlijk maar niks. Toch last van hoogtevrees. Na een tocht van 1,5 km komen boven op de alm aan. We hebben dorst van de koffie gekregen en bij het mooie terras bestellen we allebei een TIroler HefenWeizen. Het uitzicht is prachtig en als toegift speelt de plaatste band, in mooie Tiroler kledij een paar nummers.
Een cadeautje. Het klinkt geweldig en wij genieten met volle teugen. Dan bezoeken we het St Jakobs Kreuz. We nemen de trap en bezoeken alle ruimtes. Het is qua architectuur een geweldig gebouw en het uitzicht is fenomenaal. Wel wat bewolking maar we kunnen zelfs de Gross
  Glocker zien. Op de middelste  ruimtes, die in de open lucht zijn, staan kijkers.
Hierin worden de namen van de bergtoppen en dorpjes
  getoond. We zien ons hotel liggen. We wandelen naar de Bergbahn die ons terug brengt naar de fietsen. We besluiten om een bergpad te nemen. Het is een wandeling van 1 uur en 50 minuten naar Fieberbrunn. Wij doen er ongeveer een half uur. Soms is het flink klimmen en de motor blijkt niet zo sterk te zijn als die van de mountain bike van gisteren.
Toch is het te doen. Het was weer een mooie tocht en na 37 km fietsen zijn we terug bij het Alpine Resort hotel. We parkeren de fietsen in de kelder, leveren de sleutels, accu’s en helmen in en drinken in de lobby een heerlijk pilsje en een Fanta. Dat hebben we wel verdiend. We zijn moe en we nemen nog een drankje mee naar ons terras.
De sauna slaan we vandaag over en na een verfrissende douche is het tijd voor het diner.
 Vandaag doen we weer 3 gangen. Het smaakt weer prima. Buiten zijn alle tafels bezet. We strijken neer in de lobby. Het is erg warm. Het hotel heeft geen airco. Heeft het waarschijnlijk bijna nooit nodig. Daarom nemen we een drankje mee naar ons balkon. Hier is het heerlijk toeven. De temperatuur is aangenaam en op de JBL spelen we onze favoriete muziek af. Wat een vakantie. Het is half 11 geweest als we ons bed opzoeken. Het was een mooie maar inspannende dag. Gewoon top.

6 juli 2017 Fieberbrunn: bergetappe

We staan om 8 uur op en om half 9 zitten we aan het heerlijke ontbijtbuffet. We pakken de rugzakjes in en om kwart over 9 halen we de sleutels en de accu’s van onze fietsen. Het zijn mountainbikes. We twijfelen of we geen citybikes moeten nemen, maar Edith weet ons snel te overtuigen.
Het is een tocht met een flinke klim en de accu’s van de mountainbikes zijn sterker. Voor de zekerheid zetten we allebei
  een helm op. De fietsen rijden prima, maar de zit is toch anders dan op een citybike. In een lange sliert rijden we door het mooie landschap.  In Leogang kopen we twee flesjes cola en dan begint de klim naar de Griesalm.
Met 14 km per uur rijden we op de turbo stand naar boven. Het is een hoogteverschil van 400 meter maar met deze powerbike is dat geen enkel probleem. Boven is het uitzicht fenomenaal. Het restaurant heeft ruhetag maar er is wel een koelkast met drankjes. Je neemt een drankje en stopt 2,5 euro in het potje. Allemaal op vertrouwen. De accu’s van de city bikes worden opgeladen. Voor onze bikes is dit niet nodig.
Het is hier geweldig. De afdaling begint over een grindpad en dat betekent opletten. We gaan niet harder dan 15 km per uur en ik krijg kramp in mijn arm van het remmen. Het vrouwtje met het leren tasje schuift in een bocht onderuit. Ze kan niet fietsen en dan is zo’n parcours lastig. Wij rijden zonder problemen naar beneden en verzamelen onder bij de kruising.
De hele groep rijdt met Edith en Tony terug naar het hotel. In de afdaling suizen we met 40 km per uur naar beneden. Een heerlijk gevoel. Een fantastische excursie en na 46 km komen we bij het Alpine Resort hotel aan. We verwisselen onze natte kleding en drinken in de lobby een biertje. Jose neemt nog een paar stukken taart. Op het terras is het te warm. Bij de receptie is het erg druk met nieuwe gasten. Dit hotel heeft het goed voor elkaar en wij begrijpen waarom. Een aanrader.
Dan gaan we naar ons balkon en we genieten onder het genot van een drankje van de omgeving en de zon.
We beginnen het onze saunasessie in het kruidensauna, een sauna van 55 graden, waar op de stenen heerlijke en gezonde kruiden liggen. Het zweet gutst uit onze lichamen. Na het uitdampen in de buitenlucht rusten we ruim 20 minuten in de relaxruimte. Dan doen we nog een sessie van 10 minuten in de Finse sauna van 90 graden. Ik hou het maar 10 minuten vol.
We gaan naar de kamer, kleden ons om. Tijd voor de avondmaaltijd. We beginnen met een rondje stokbrood en bestellen de Grune Veltliner. Jose neemt pompoensoep, maar ik vind deze niet lekker. Dan maar geen soep. De salade en de Wienerschnitzel zijn heerlijk. Het nagerecht laten we ook aan ons voorbij gaan.
Een zoete Oostenrijkse knodelspecialiteit met rode pruimen.
  Geef mij dan maar een biertje. In de lobby vinden we een leuke tafel en omdat een aantal gasten buiten zitten, is er voldoende plek. Op ons terras drinken we een afzakkertje onder het genot van de schlagermuziek uit onze JBL. Moe maar voldaan zoeken we ons bed op.

5 juli 2017 Fieberbrunn: wandeltocht

We staan om 8 uur op want we hebben ons ingeschreven voor de bergwandeling van het animatieteam van ons hotel (Edith en Tony). Deze vertrekt om 09.30 uur en we willen op ons gemak ontbijten. Dit lukt zeker en om 09.25 verzamelen we in de lobby. We lopen naar de kassa van de Bergbahn en kopen twee kaartjes naar het 2e station (19 euro p.p.).
De Bergbahn brengt ons van 830 m naar 1210 m. Hier stappen we over en in tien minuten staan we op de Larchfilzkogel (1645 m). We lopen met de groep (17 personen incl. Edith en Tony) naar beneden. Op de kruising slaan we het pad naar de Wildseelodersee in. Het bord geeft 50 minuten aan, maar Edith zegt dat we op 1 uur en 20 minuten moeten rekenen.

Het is een flinke klim en Jose heeft het zwaar. Na ruim een uur en 2,4 kilometer flink klimmen komen we bij het Wildseeloder Haus aan. Het ligt aan een prachtig meer en het uitzicht is fenomenaal. Edith loopt nog een ronde rond het meer. Een wandeling van 1 uur met een flinke klim. Wij slaan deze over en drinken op het terras een heerlijke koffie en cappuccino. 
We genieten van het uitzicht en als Edith met de 4 mannen terug is, wandelen we naar beneden. Dat gaat een stuk gemakkelijker. Het is fantastisch weer, 25 graden en onbewolkt en het uitzicht is fantastisch. Het is opletten waar je je voeten zet want de stenen kunnen los zitten.
Bij de kruising kunnen we kiezen, 10 minuten omhoog wandelen naar station 2 van de Bergbahn, of 40 minuten naar beneden lopen naar bergstation 1. We wandelen naar boven en hoeven niet lang op de cabines te wachten. Soepel gaan we naar beneden en wandelen we naar ons hotel. Snel de bezwete shirts verwisselen en dan naar het terras voor een grote en een kleine Zipfer. Heerlijk. We lezen en internetten een poos en gaan dan naar de kamer waar het koeler is.

Het is genieten op ons balkon met het mooie uitzicht. Om 7 uur gaan we naar het galabuffet. We worden ontvangen met een glas sekt. De soep moeten we zelf opscheppen maar de andere gerechten worden uitgeserveerd. Mooi geserveerd en heerlijk. In de lobby nemen we nog een paar drankjes. Het is wederom druk maar een deel van de gasten zitten met een fleecevest buiten op het terras. Tegen 11 uur zoeken we ons bed op.

4 juli 2017 Fieberbrunn: fietstocht

Om kwart voor 8 loopt de wekker af. We hebben ons opgegeven voor de e-bike toer van 33 kilometer naar de Pillersee. Het is niet zeker dat we meekunnen maar we wagen het erop. Het ontbijt smaakt wederom heerlijk en om kwart voor negen gaan we de rugzakjes op de kamer ophalen.
Het is buiten druk met e-bikers en Edith en Tony van het animatieteam verzamelen de gasten. Gelukkig kunnen we mee. We hebben als nr 11 en 12 gisteren ingeschreven en de receptioniste wist niet hoeveel fietsers met de groep mee konden en of er nog e-bikes beschikbaar waren.
Edith en Tony geven instructies over de versnellingen, de ondersteuning en het nemen. 
Om 09.30 uur fietsen met we met een groep van 29 personen (inclusief Edith en Tony) de berg af richting Fieberbrunn. De Victoria e-bike heeft 7 versnellingen en 4 standen: eco, tour, sport en turbo. Hij rijdt formidabel en met de versnelling op 2 en de stand op turbo kun je elke berg aan.
We rijden door een prachtig landschap over fietspaden, een klein stukje snelweg en binnenwegen. Het is zonnig en licht bewolkt en we genieten met volle teugen. De tocht gaat via St Jacob in Haus waar we boven op de berg het St Jakobs Kruis zien.
Na ruim 15 kilometer fietsen komen we bij de Pillersee aan. We hebben een half uur pauze en drinken koffie en roken een sigaartje. We fietsen vervolgens rond het meer en langs de andere kant van de Buchensteinwand. De tocht gaat door prachtige natuur en we hebben prachtige uitzichten ook op ons hotel en Fieberbrunn.
Om 12.30 uur zijn we weer terug in het Alpine Resort hotel. Wat een fantastische excursie. Op het terras drinken we een grote en een kleine Zipfer en Jose neemt soep met brood.
Dan wandelen we naar het dorp om badslippers te kopen. Helaas zijn alle winkels dicht. Na 4 kilometer wandelen zijn we weer terug in ons hotel waar we op ons terras onder het genot van een biertje lezen en internetten.
Rond vijf uur lopen we in onze badjas naar de welnessruimte voor een rondje sauna. Het is wederom druk maar hier hebben we geen last van. Ruimte genoeg. Na 15 minuten in de cabine van 85-90 graden liggen we nog ruim een kwartier in de relaxruimte. 
Om 19.00 uur zitten we aan onze eigen tafel voor het diner. We kletsen met onze buren en het eten smaakt weer heerlijk. Het is goed vertoeven in hotel Alpine Resort. Na het diner lopen we naar de lobby. Alle tafels, banken zijn bezet en wij vinden nog een plekje aan de bar. Ook niet verkeerd.
Als een cocktail wordt bestelt dan is de ober zeker 10 minuten bezig. Er vormt zich een wachtrij maar deze heeft hij snel weer weggewerkt. Het maakt hem allemaal niks uit. Het laatste uur zitten we nog aan een tafeltje en dan is het tijd om ons bed op te zoeken. We voelen dat we vandaag sportief bezig zijn geweest en zijn moe.

3 juli 2017 Fieberbrunn: stadswandeling

Als we om 8 uur op staan is de berg vanaf ons balkon niet te zien. Het regent dat het giet. We hebben allebei prima geslapen. Om kwart voor 9 gaan we naar het restaurant voor het ontbijt. We hebben de hele week voor ontbijt en diner een eigen tafel gekregen, nr 709.
Het ontbijtbuffet is erg uitgebreid. Je kunt het niet bedenken of ze hebben het. We nemen allebei roerei. Ik neem er gebakken spek en geroosterd brood bij. Het smaakt allemaal voortreffelijk. Jose neemt nog door het huis gemaakte cake en ik vruchtensalade. Voldaan gaan we terug naar onze kamer.
We trekken de wandelschoenen aan en gaan de dorpswandeling maken. Het is een mooie tocht van bijna 8 kilometer en een hoogteverschil van 175m. Het is gelukkig droog, maar de wolken hangen nog tussen de bergen. We genieten allebei en de mensen die we tegenkomen zijn uitzonderlijk vriendelijk. Fieberbrunn is een klein leuk dorp, maar het is er niet druk.
We wandelen terug naar het hotel waar we onze natte polo's verwisselen voor droge. In de bar drinken we wijn en bier. Jose neemt ook nog een klein hapje erbij. Heerlijk relaxt allemaal, al voel ik wel mijn spieren. Wandelen in de bergen is toch anders dan hardlopen. O ja, we hebben een deel van de hardlooproute van het hotel verkend. Gezien het stijgingspercentage van sommige delen van de route blijft het lftr shirt deze week in de tas zitten.

Het weer is aardig opgeknapt. De eerste gasten gaan op het mooie terras zitten. Wij besluiten om op ons balkon te gaan lezen. Natuurlijk nemen we een drankje mee. Rond half 6 gaan we naar de wellnessruimte. Deze is erg modern en schoon.
Hier kan Berghotel Hoher Knochen nog een puntje aan zuigen. We doen 1 rondje finse sauna en trekken een aantal baantjes in het zwembad. Dit bevalt uitstekend. We kleden ons om en rond 19.00 uur zitten we aan tafel voor het diner. We willen op tijd klaar zijn zodat we straks een plekje in de lobby hebben. Gerry aus Tirol komt namelijk zingen.
Het eten is wederom voortreffelijk. En we drinken allebei een halve liter witte wijn. Deze drinkt soepel weg. Gelukkig is vooraan in de lobby op een bank nog plaats voor ons. Om kwart over 8 begint Gerry met zijn reis door de tijd. Hij speelt allerlei genres van CCR tot de lokale Tiroler krakers.
Hij krijgt de sfeer er goed in en we vinden het gezellig. Gerry speelt 2,5  op zijn keyboard half uur zonder pauze en heeft ook een trompet en gitaar meegenomen. Tegen 11 uur gaan we naar onze kamer. Het was een geweldige dag.

2 juli 2017 Tilburg – Fieberbrunn

Omdat we in de loop van de middag in ons hotel willen inchecken, staan we om 04.00 uur op. We drinken thee en pakken de laatste spulletjes in. Om klokslag 5 uur rijden we de straat uit richting tangent om via Eindhoven en Venlo de Duitse autobaan op te rijden. Jose neemt de 1e etappe voor haar rekening. Na 1,5 uur komen we bij de raststatte Bedburgerland aan.
We drinken allebei een cappuccino en na 20 minuten neem ik het stuur over. Het is erg rustig op de weg. Op zondag mogen de vrachtwagens de autobahn niet op en dat scheelt een slok op een borrel.
Na 1,5 uur rijden nemen we een plas- en rookpauze van 20 minuten. We vervolgen onze weg en ik kan op de cruise control goed doorrijden (140 km/uur). 
Om kwart voor elf hebben we onze 2e koffiestop. We eten er ook een boterham bij. Na deze pauze van 20 minuten vervolgen we onze weg richting Alpen. Het wordt drukker op de weg, zeker bij de grote steden.
Na twee uur doorrijden is het weer tijd om een PWC op te zoeken. We eten ook nog een paar boterhammen en rijden dan weer verder. Opvallend is hoeveel baustelles we tegenkomen. Het lijken er meer dan vorig jaar. Gelukkig kun je goed doorrijden, weliswaar maar 80 km per uur maar je staat niet stil.
50 kilometer voor München geeft ons navigatiesysteem aan dat in verband met de verkeerssituatie de route is aangepast. We worden dwars door München geleid en rijden met 60 km per uur door de hoofdstad van Bayern. Hierdoor missen we wel de file op de 99 die volgens de verkeersinfo een vertraging van drie kwartier oplevert. Als we München gepasseerd zijn, komen we toch in een flinke file terecht. Deze is veroorzaakt door een baustelle. Bij een tankstation kopen we het tolvignet voor Oostenrijk.

De parkeerplaats is een chaos. Half open gebroken, vol met vrachtwagens en iedereen wil hier tanken. Ik parkeer onze auto tussen de vrachtauto's en loop naar de shop. Bij de kassa's staan drie rijen. Gelukkig wordt het vignet bij een aparte kassa verkocht en ik ben zo geholpen. Voor 8,90 euro mogen we 10 dagen van de Oostenrijkse snelwegen gebruik maken.
We kunnen een aantal kilometer weer doorrijden maar het laatste stuk voor de Oostenrijkse grens staan we weer in de file.

Het is inmiddels gaan regenen en de wolken hangen diep in de bergen. Het is niet ver meer naar Fieberbrunn, maar in Oostenrijk is de gemiddelde snelheid beduidend minder dan in Duitsland. Rond 16.00 uur komen we bij het Alpine Resort hotel in Fieberbrunn aan. De parkeerplaats is helemaal vol. We checken in en besluiten om voor 4 euro per nacht de auto in de tiefgarage te parkeren. Een stuks veiliger dan op de openbare parkeerplaats.
We krijgen de sleutel van onze junior suite. Met een nfc kaart wordt kamer 405 geopend. Deze kaart geeft tevens toegang tot de parkeergarage. We hebben een prachtige, ruime kamer met een groot balkon. Een moderne douche en een apart toilet. 
We droppen de reistas op de kamer en drinken in de lobby een halve liter Zipfer en sekt. Jose neemt er ook nog een stuk taart bij. We hebben een all-inclusief arrangement dus komen we niks te kort. Het is druk in het hotel, blijkbaar een populaire aanbieding.
We nemen een heerlijke douche en rond 7 uur gaan we naar het restaurant voor het diner. Het is een uitgebreid buffet. De witte wijn is heerlijk (gruner Veltliner). Jose neemt forel en ik varkensrollade. Ik probeer ook het Oostenrijkse aardappel gerecht. Niet echt mijn favoriet. Als nagerecht Kaizerschmarren. Een zoete koek. Helaas was de appelmoes op. Omdat in de bar alle tafels bezet zijn, nemen we bier en wijn mee naar de kamer. Hier relaxen we nog even en rond half 11 zoeken we ons bed op. 
We vallen allebei als een blok in slaap.

 

12 mei 2017 Isfahan – Istanboel – Amsterdam

Precies volgens plan gaan we om 01.40 uur boarden. Het vliegtuig zit goed vol. Om 02.15 taxiet de Boeing 737-800 naar de startbaan om het luchtruim richting Istanboel te kiezen. Na 3 uur en 20 minuten landen we om 04:10 op het vliegveld Ataturk in Istanbul. Bij de fastfood restaurants gaan we naar het toilet en kletsen we met Dick,Tineke,Nel en Klaas. We hebben geen plaatsen naast elkaar maar door een drie dubbele wisseltruc zitten er op stoel 18F en 18 G. De Airbus 330-200/300 vertrekt om 07.30 voor een vlucht van 3 uur en 10 minuten naar Amsterdam (2211 km) Rond 09.30 landen we in de stromende regen op de Polderbaan. Na 20 minuten taxiën kunnen we het vliegtuig verlaten. Aan het einde van de slurf staat de Marechaussee de paspoorten te controleren. Dit schiet niet op.
Bij de douane staat een flinke rij. Onze bagage komt aan op belt 20. Als we hier aankomen komt de tas van Jose al voorbij. Op mijn tas moeten we nog een kwartier wachten. We nemen afscheid van de groep, roken buiten een sigaar en bezoeken het toilet.
We nemen de intercity van 11.18 naar Den Bosch, waar we overstappen op de sprinter naar Tilburg. Hier komen we om 12.56 uur aan. 
 

11 mei 2017 Isfahan

Onze laatste dag in Iran is aangebroken. We staan om half acht op en om 07.45 zitten er aan de ontbijttafel. Ik neem alleen sap en thee want na de ei-ervaring van gisteren neem ik geen enkel risico. Het is 08.30 als we naar de Vank kathedraal. Deze Armeense kerk maakt op ons weinig indruk. Dat is begrijpelijk als je zoveel kerken in Armenië hebt gezien.
De gids praat snel en zachtjes. Ze mag haar verhaal van de Iraanse machthebbers
  eigenlijk niet doen. Er is niks van te volgen en na een kort bezoek van het museum gaan we bij Arc-A cappuccino en americano drinken. Heerlijke Europese koffie voor een Europese prijs.
Om half elf rijden we naar een duiventoren. Hier konden de duiven er op los schijten. De stront werd als natuurlijke mest gebruikt. Boven op de toren hebben we een mooi uitzicht over Isfahan. Om half 12 rijden we naar de Jameh moskee, een erg groot complex. De gids zingt de oproep tot gebed zoals die altijd uit de minaretten klinkt.
Het is 12.45 als we naar her restaurant voor de lunch rijden. Om 13.00 uur komen we hier aan. Het is een prachtige tent. De groep kan niet aan 1 tafel zitten en daarom splitsen we op in tweeën.
  
Marlies bestelt een speciaal Iraans gerecht dat we nog niet op hebben. Ik vind het helemaal niks en eet wat rijst en rauwkost salade. Coby richt een afscheidswoord aan aan Abdoe en aan Soleh, die in tranen uitbarst. Gerrit, pom-pom, heeft een mooie woordje voor Marlies. De mannen krijgen een bel aan een koordje en de vrouwen een flesje voor eye liner. Tenslotte eten we taart ter gelegenheid van de verjaardag van Soleh. Natuurlijk zingen we hierbij. Om vier uur gaan wij met de bus terug naar het hotel. Het is mooi geweest. We zijn moe en verzadigd en gaan ons prepareren voor de terugreis.

Om 20.45 staan we met de bagage in de lobby. We vullen het enquêteformulier voor de Iraanse touroperator in. We vertrekken om 21.00 uur want het is druk op de weg omdat het vandaag de verjaardag van de zevende imam is. De drukte valt mee. Marlies maakt de winnaar van fotowedstrijd bekend. Mijn foto op Alamut Castle heeft de meeste likes gekregen en ik win een koelkastmagneet met een afbeelding van de moskee van Yazd.

Om 22.00 uur komen we bij het International AirPort van Isfahan aan. We vliegen pas om 02.00 uur en moeten een uur wachten want het inchecken begint pas drie uur voor vertrek. Buiten zijn stoelen waar we kunnen zitten. De temperatuur is aangenaam na zo’n hete dag. We nemen afscheid van Abufas en Soleh, die vanavond om 23.00 met openbaar vervoer (bus) naar Teheran reist. Een tocht van 7 uur.

Om 23.10 gaan de eerste koffers door de scan. Er is maar 1 straat in gebruik, maar het verloopt soepel. Het inchecken duurt aanmerkelijk langer. Als dit gebeurt is dan moeten we 20 minuten op de douane wachten. Nadat we een stempel in ons paspoort hebben ontvangen moeten we weer door een Security check. Hier wordt de portemonnee van Maarten bijna gerold. In een piepklein tax Free winkeltje maken we onze laatste Rials op (730.000): cola, nootjes en koekjes.

10 mei 2017 Isfahan

Kwart voor 8 zitten we aan de ontbijttafel. Ik neem een hard gekookt ei. José ziet dat het bedorven is. Ik neem een ander en deze is ook goor. Schandalig en om een ziekte op te lopen. Het slechtste hotel en ontbijt van de hele vakantie. Mijn zin is over en ik neem alleen thee.
Om half 9 gaan we met taxi’s naar het Meidam-e Emam plein. We gaan met taxi's omdat vannacht de accu van de bus gestolen is. Om 08.50, komen er op de bestemming aan. Weer een dollemansrit waarin de medeweggebruikers al toeterend voorbijgereden worden. Het Meidaam-e Emam plein ishet tweede grootste plein ter wereld.
Het is 560 Meyer lang en 160 meter breed en erg indrukwekkend. Alleen het plein van de Hemelse Vrede in Peking is groter. We bezoeken de Masjed-e Emam moskee en het Ali Qapu paleis oftewel het grote Perzische paleis.
 We klimmen naar boven en hebben een prachtig uitzicht over het 1 na grootste plein van de wereld. Bij de ingang koop ik een T-shirt met de Iraanse vlag. 300.000 IRR.
We lopen door de bazaar naar een winkel waar kleden met de hand worden geschilderd. We slaan het bezoek aan de tapijtenfabriek over en drinken op het terras tegenover de fingerprinting factory heerlijke koffie. We krijgen contact met een Jong Iraans koppel dat Engels wil leren. We wandelen door de bazaar en zien een leuk tasje met kwastjes. De verkoper vraagt €35.
Toevallig ziet Shole ons en ze zegt dat we moeten onderhandelen. Voor €20 wordt het tasje van ons. We wandelen een flink stuk door de bazaar. Het is onbewolkt en heet en we besluiten naar het Abbasi hotel te gaan.
Dit 5 sterren hotel heeft een prachtige tuin. Een vriendelijke man van een tapijtenwinkel wijst ons de weg. Het is even zoeken maar we vonden het prachtige hotel. De tuin is prachtig, maar helaas gesloten. We gaan naar de coffee shop bij de receptie waar Engel en Maarten ook een rustpauze hebben ingelast.
 
José neemt een pot thee en ik drink 2 blikjes Bavaria malt 0,0%. Dit is het lekkerste alcoholvrij bier tot nu toe. Dan wandelen we naar de Si-o-se Pol brug. De brug met 33 bogen. Deze is prachtig en hier flaneren veel locale inwoners. Ongeveer in het midden gaan we in een boog zitten en roken in een sigaartje.
Diverse voorbijgangers maken een selfie met ons. Ondanks dat in Isfahan veel toeristen zijn, zijn wij een bezienswaardigheid. Dan wandelen er we door het park, langs de Zayandeh rivier terug naar het hotel. Hier komen we om 15.30 uur weer aan. Tijd om wat rust te nemen.

Om kwart voor zeven wandelen langs de rivier door het park naar de Si-o-se pol brug. Het is hartstikke druk en families zitten op kleedjes in het park te picknicken. We lopen door naar het Abassi hotel waar we in het food court gedeelte in de mooie tuin neerstrijken. Het is hier erg goed toeven.
Wij houden wel van luxe en sfeer. We bestellen Bavaria malt, een broodje hamburger met friet voor mij en een vegetarische pizza voor José. Het smaakt voortreffelijk en het is vechten om een tafeltje. Na het diner wandelen we terug naar de brug met 33 bogen. We lopen de 300 meter naar de overkant en op de terugweg hebben we twee broers aan onze fiets hangen. Ze willen hun Engels oefenen.
Op het einde moeten we nog met ze op de foto. De brug is mooi verlicht en weerspiegelt in get water. We nemen een taxi naar ons hotel waar we nog wat lezen en internetten. Om 23.15 gaan we slapen.

9 mei 2017 Shiraz – Isfahan

Na het vroege ontbijten halen we de overige groepsleden op bij het andere hotel. Om 07.35 begint de bustocht naar Isfahan. 

Om 09.25 komen we bij de graftombe van Cyrus de Grote, stichter van het Perzische rijk,  in Pasagadae aan. Er worden groepsfoto’s gemaakt en we plakken er een koffiestop aan vast. Shole koopt brood voor de lunch en om 10.25 uur rijden we verder. Om 12.00 uur komen we op ons lunchadres aan. De poort is dicht en blijft ondanks verwoed bellen van onze chauffeur  Abdoe dicht.
Na 5 minuten vervolgen we onze weg. Om 12.15 uur vinden we een lunchplek in een park. Het is 13.00 uur als we verder rijden. Om 14.55 uur hebben we plas- en koffiepauze van een half uur. Om 15:30 uur stoppen we  10 minuten om de diesel aan te vullen.
Het is 16.45 uur als we bij hotel Isfahan aankomen. We krijgen een pakje ananassap met een rietje als welkomstdrank, de WiFi code en de sleutel van kamer 324 op de tweede verdieping. Het is een dubbele kamer met vier bedden, 2 fauteuils, een keukentje, koelkast, ligbad/douche en waterkoker. De bedden zijn goed maar de rest is aan renovatie toe.
We nemen allebei een lekkere douche en zoeken op tripadvisor naar een restaurant. We lopen naar de Armeense wijk en de Iraanse KFC hebben we meteen gevonden. De kaart is in Farsi en de uitbaters spreken geen Engels. We lopen naar Hermes maar dit ziet erg erg chique uit en we hebben niet veel tijd. Bij een sandwich tentje ontmoeten we Leo en Kitty. Het is klein en druk en ook hier geen Engelse kaart. Kitty klampt een Iraniër aan die Engels spreekt. De vriendelijke man vertaalt de kaart en doet onze bestellling: een sandwich met rosbief, sla en tomaat a la Subway. 350.000 IRR.
We lopen terug naar het hotel en kopen onderweg twee blikjes bier die we op onze kamer op drinken. Om 21.00 uur verzamelen we in de lobby. We gaan met 14 personen plus Marlies en Shole naar een Zurkhaneh Sessie. Abdoe heeft zich verslapen en we vertrekken daarom we wat later. 
Zurkhaneh is een klassieke vorm van Iraanse gymnastiek. Onder zang en getrommel werken de atleten hun oefeningen af. Best pittig. Het is erg leuk en om 22.45 zijn we terug in het hotel.

8 mei 2017 excursie Persepolis

Om half 7 maakt Sleep Cycle me wakker. Snel werken we het ochtend protocol af en gaan dan naar het ontbijt waar het lekkere brood nog niet aanwezig is Om kwart over 7 zitten we in de bus en halen we de rest van de groep in het Farse hotel op.
We komen in een file, die veroorzaakt is door een kudde schapen op de weg. Om 7.50 haalt de chauffeur een stempeltje bij de politiepost. Het is  08.45 uur als we bij Persepolis aankomen. Het is nog niet druk. Nu begrijp ik waarom we zo vroeg zijn opgestaan. Het was een goed idee.
Het ceremonieel complex is erg indrukwekkend. Een Engels sprekende gids vertelt in 1  uur over de historie en de overblijfselen. Daarna drinken we 100.000 IRR heerlijke koffie. Ik loop vervolgens naar boven naar het koningsgraf van Artaxerxes II. Als ik weer beneden ben, wandelen we samen nog over het complex. Het is al een stuk drukker geworden. In de shop vind ik eindelijk een T-shirt met Iran erop. Het kost 400.000 IRR.

Het is 11.40 uur als we naar de koningsgraven Naqsh-e Rostam rijden. Bij  Naqsh-i Rajab stoppen we en de gids geeft uitleg bij een deze korte tussenstop. Om 12.00 komen we bij  Naqsh-e Rosta aan.
We hebben ruim een half uur om de graven te bekijken Dan rijden we naar het restaurant waar we om 12.40 aankomen. Het is een heerlijk lunchbuffet. Ik neem soep en gemengde salade. Het alcohol vrije bier is het lekkerste tot nu toe. Om 13.50 uur gaan we terug naar Shiraz. Het is  14.35 als we bij de Koran gate aankomen.
We lopen onder de gate door en zien een handgemeen tussen twee taxi chauffeurs. Om 14 50 uur rijden we weer verder. Om 15.00 uur zetten we de gasten bij het Parse hotel af en wij komen om 15.03 uur bij het Eram hotel aan. We besluiten om vanmiddag weer rust te nemen. Onze lichamen vragen erom. Na het douchen lezen/internetten we wat in de patio van het hotel. Natuurlijk onder het genot van een drankje. Om half 8 dineren we  bij Qavam café en restaurant.
Er is nog 1 tafeltje vrij. Als een ander stel afrekent gaan we aan een ruimere tafel zitten. De ruimte is klein en ze hebben elke centimeter  benut. We bestellen allebei kip kebab. Ik drink Iraanse Buckler en Jose thee. Het smaakt prima. We wandelen terug naar ons hotel en drinken oo de patio nog een 7-up en een Iraanse citroen Radler. Rond tien uur is het bedtijd want morgen vertrekken we om 07.15 uur voor de laatste verplaatsing van 480 km naar Isfahan.

7 mei 2017 Shiraz

Om kwart voor 7 zitten we aan de ontbijt tafel. We vertrekken al om kwart over 7 en moeten eerst de andere groepsleden bij het Parse hotel ophalen. Dan begint de stadstour. Om 8.15 uur arriveren we bij de Nasr al Molk moskee. Een groot mooi complex waar we tot 09.05 verblijven.
Met bus rijden we naar Aramgah-e Shah-e Cheragh, een mausoleum van twee broers van de achtste imam Reza. Hier komen we om 09.25 aan. De vrouwen gaan door de linker ingang en krijgen een chador aan. De mannen nemen de rechter ingang.
Een indrukwekkend en prachtig complex. Op het eind hebben contact met kinderen in het wit, 9 jaar en klaar voor de huwelijksmarkt. Om 10:45 rijden we naar het graf van de beroemde Iraanse dichter Hafez. Om 11 uur komen we bij de Hafez tuin aan. Sole geeft kort uitleg en we zien de tombe van Hafez. We bezoeken een winkeltje en de bookshop.
Allemaal niet bijzonder en de 200.000 IRR p.p. Niet waard   Op een bankje roken we een peuk. 11 groepsleden gaan met Marlies en Soleh lunchen. Wij trekken ons eigen plan en wandelen terug naar het terras bij de bazaar waar we een cappuccino en een americano drinken. We krijgen er twee cupcakes bij. Dan wandelen we door de bazaar naar de Vakil Moskee.
We betalen 150.000 IRR pp en zien een prachtig gebouw met een zuilengalerij. Dan kopen we nog een snoer met kwastjes en 2 zakken chips en 2 flesjes cola. Om 14:30 uur zijn we terug op de kamer. We hebben meer dan 10 km gelopen en onze hielspoor voeten dien zeer.
Even wat rust nemen want het zijn intensieve dagen. We nemen een powernap en een lekkere douche en gaan dan beneden on de patio van het hotel thee en lemmon bier drinken. We lezen en internetten wat.

We lopen om 20.00 uur naar de Rodooki street, vlakbij ons hotel, waar restaurantjes zijn. We eten bij Naqashi café en bestellen allebei een pannini met kip en pesto. Jose drinkt thee en ik een Classic alcoholvrij bier.
De pannini is overheerlijk maar een flinke hap die we allebei niet op kunnen. Een gezellig café/restaurantje met actuele westerse pop muziek. Om 21:30 zijn we terug op de hotelkamer. Even uitbuiken en dan is het bedtijd want morgen worden we om 6.45 uur aan de ontbijttafel verwacht.

6 mei 2017 Esthaban – Shiraz

Het is kwart over 7 en tijd voor het ontbijt. We beginnen aan dit ritme te wennen. Het ontbijt, met gebakken ei, jam, feta, augurk, tomaat, brood en koffie/thee smaakt prima. Geen buffet maar alles staat op tafel of word uitgeserveerd. Het internet is snel en de Volkskrant heb ik snel gedownload. In andere hotels lukt dit niet altijd.

We vertrekken rond 8 uur voor de kleine 200 km naar Shiraz. We maken een kleine omweg om een zoutmeer te bezoeken: Bakhteghan Lake. Om 09.30 stoppen we voor thee en een koffiepauze. Er zijn te weinig bekers maar dat is snel opgelost als een local op verzoek van Shole bekers komt brengen. Marlies wil betalen maar hij wil dit per se niet.
Jose geeft hem later klompjes waar hij heel erg blij mee is. Ik wandel naar het zoutmeer dat prachtig is. Om 10.30 uur rijden we verder en Marlies neemt het programma door. Ze heeft ook nog een verrassing: omdat dit de eerste  reis van de nieuwe route is en niet alles vlekkeloos is verlopen, wordt de excursie naar Persepolis door Djoser aangeboden.
De weg is erbarmelijk slecht en we worden flink door elkaar geschud. Het landschap is mooi maar dor en we zien nomadententen. Om 11.45 hebben we in Kharameh een toilet stop. Er zijn maar twee toiletten beschikbaar en daarom rijden we na 10 minuten verder.

We rijden een stukje terug naar een school waar meer toiletten zijn. Om 12.05 rijden we verder over een mooi geasfalteerde weg. Om kwart voor twee komen we in het Parse hotel aan waar het lunchbuffet voor ons klaar staat. Om 15.00 uur checkt een deel van de groep in bij het Parse hotel.
Wij rijden naar het Eram hotel. Het is jammer dat we niet met z'n allen in hetzelfde hotel zitten. Tijdens het inchecken krijgen we een welkomstdrankjes van gemengd fruit. Kamer 527 is de komende drie nachten voor ons.
Een mooie ruime kamer met een bankje en eeb tafeltje. Het internet werkt goed. Omdat de winkels pas om 17.00 uur open gaan, organiseert Jose de tassen en neem ik een lekkere douche. Wat een verschil bij het hotel van gisteren. Om 17.15 lopen we richting bazaar om Shiraz te verkennen. Het VVV kantoor, tegenover de citadel is gesloten.
We lopen rond het plein bij de Vikal moskee en wandelen door de bazaar. Dan zien we een terrasje waar we een cappuccino en een americano drinken. We verkennen de bazaar en kopen 3 hoofddoeken 50.000 IRR per stuk, een sliert kwastjes 100.000 IRR en safraan 100.000 IRR. Na een paar uur slenteren gaan we op een bank in het parkje bij de citadel zitten.
We worden al snel door een Frans/Engels sprekende man aangesproken. Dan komen Dick en Tineke langs en we zoeken met z’n vieren een Italiaans restaurant. Dit blijkt in het noordwesten van de stad te liggen.
We belanden bij Naderi café en zitten aan een tafel buiten op het terras. Jose neemt pasta en ik cesar salat. We drinken er Iraanse Buckler bij.  Het is  heel gezellig. Na de koffie lopen we terug naar ons hotel  het is 22.30 uur als het licht uitgaat

5 mei 2017 Kerman – Esthaban

We vertrekken vandaag pas om 09.00 uur en kunnen dus ‘uitslapen’. Om kwart over 8 zitten we aan het ontbijt. We hebben goed geslapen en zijn goed uitgerust. Om 09.05 vertrekken voor de tocht van ongeveer 300 kilometer.
Na een uur rijden doemt een bergketen op waar we over heen rijden. Het is 12 uur als we Sirjan binnen rijden. We gaan naar een park voor een plas- en koffiepauze.In een park zoeken we een plek in de schaduw waar we koffie/thee met koek nuttigen. Shole neemt de vrouwen mee naar een plek waar alleen vrouwen en jongens tot 7 jaar mogen komen.
De hoofddoek mag af. Dan rijden we naar een verrassing die Shole voor ons heeft. Speciale windcatcher met pipe Shaped tubes. We wachten een kwartier op de persoon die de deur open kan maken. Het duurt te lang en als we in de bus zitten dan komt hij eraan.
We gaan naar binnen en zien een winkeltje met kristal stenende zien het systeem van de windpijpen. Om  13.40 gaan Shole en Marlies inkopen voor de lunch inslaan. Rond 14:00 rijden we naar een ander park voor de lunch. Brood, banaan, watermeloen en granaatappelsap. De yoghurt met komkommer en andere ingrediënten laten we aan ons voorbijgaan.
Om 15.00 rijdt de bus richting Estabhan. Al snel hebben we een politiecontrole. Volgens Marlies is het nog 200 km en nog vijf uur rijden. Om 15.15 uur hebben  we een dieselstop van 7 minuten. We rijden over een hobbelige snelweg en passeren een zoutmeer  
Voor Coby is voor de tweede keer deze reis geen 1 persoons kamer beschikbaar. Slecht geregeld want ze heeft 365 euro Extra betaald voor dit privilege. Het is inmiddels flink bewolkt en de eerste druppels zijn weer gevallen.  Om kwart over 5  stoppen we voor een plaspauze van een kwartier.

Voor de afwisseling doet Dick een cryptische quiz waarin plaatsnamen geraden moeten worden. Jose heeft de meeste antwoorden goed en wint het boek Cruise van Suzanne Vermeer. Om 17.45 stoppen we om foto's van het landschap te maken. Na een kwartier rijden we verder. V Vervolgens doet Margriet 1 tegen 20 met als winnaars Tineke en Lydie. We rijden over een secundaire weg door de bergen met prachtige vergezichten over een uitgestrekt dal.

De bewolking is geheel verdwenen. Om 18.30 hebben we een fotostop van 10 minuten bij een vijgenveld. Het is  19.05. uur als we bij het Esthaban Tourist hotel aankomen.

We verzamelen in een zaal en krijgen van het hotel thee aangeboden. 1 kamer heeft geen sanitaire voorzieningen. Tineke en Dick hebben zich als vrijwilliger voor deze kamer gemeld. Wij krijgen de sleutel van kamer 102, eentje met hurk toilet. De bedden zijn keihard en er is internet. Om 20.00 uur eet de hele groep in het hotel. Er zijn maar 5 kebabs beschikbaar, de overige gerechten spreken ons niet.

Als voorgerecht krijgen we heerlijke soep. Grote schalen salade worden uitgeserveerd er zijn extra kebab schotels gemaakt. De kebab is heerlijk, een combinatie van lam en kip. Voor de liefhebbers is er zelfs mayonaise voor op de salade. We drinken er Iraanse Citroën Radler bij en we hebben heerlijk gegeten. Op de kamer nog wat berichtjes gestuurd en het laatste nieuws op internet gelezen. Rond half elf gaan we slapen. Het is morgen weer vroeg dag.

4 mei 2017 Kaluts – Kerman

Om 6.30 uur hoor ik de eerste wekker. Ik drijf nog een half uur uit. Ik heb naar omstandigheden (temperatuur en matras op grond) redelijk geslapen. Het ontbijt is prima. Ik neem een punt brood, twee gebakken eieren en vier koppen kruidenthee. Heerlijk.
Om 8 uur maken we een wandeling door het dorp  Shafi Abad, waar 180 mensen wonen. De citadel is heel erg mooi. Het is al bloedheet en het eerste flesje water haalt het einde van de wandeling niet. Een herder loopt met zijn geiten over de weg. Dan zit ons back to basic avontuur erop.
Het was goed te doen en iets comfortabeler dan in Zarabad. Om 09.10 vertrekken we naar Mahan waar een deel van de groep in de Prinsentuin worden afgezet. Wij gaan mee met de excursie naar het Adobe kasteel in Rayen (30€ p.p.) Iedereen vindt het onverklaarbaar waarom deze excursie optioneel is en niet in de reissom is inbegrepen zoals alle andere excursies tijdens een verplaatsing. Onderweg zien we boven op een berg een hele kudde geiten.

Om 10:35 bereiken we Sirch en hebben we een fotostop zodat de motor af kan koelen op  2349 m. De temperatuur op de col is heerlijk. Hetwater van de bus wordt bijgevuld en de voorruit wordt schoon gemaakt. Om 11.00 uur rijden we verder en na 35 minuten komen we in Mahan aan.
We doen inkopen voor de lunch: cup cakes, biscuitjes, chips, bananen en cola.
Om 12:05 zijn we weer compleet en rijden we naar de Princess Garden waar 9 groepsleden uitstappen. Het is inmiddels 12.15 uur en in de tuin gaan we naar het toilet. Om half 1 vertrekken we richting Rayen. On 12.50 hebben we een tankstop van 10 minuten. De literprijs van diesel: € 0,075!!!

Het is 14:05 als we bij het kasteel van Rayen aankomen. Het is een prachtig kasteel dat mooi gerestaureerd is. Meer dan de moeite waard. In het begin van ons bezoek waren de Jongens die bij de Pakistaanse grens wonen luidruchtig en opdringerig. Ze hebben waarschijnlijk nog nooit een Westerling gezien. Toen zij verdwenen waren, waren wij de enige bezoekers. Bovenop de vesting heb je een prachtig uitzicht. De treden zie je afbrokkelen. Hoe moet dit als het aantal toeristen hier gaat stijgen?

Om 15.45 vertrekken we richting de tuin om de andere groepsleden op te halen. Het is inmiddels flink bewolkt en de eerste druppels zitten op de raam van de bus. Om 15.55 uur hebben we een politiecontrole van 20 minuten.  We stonden in de verkeerde rij.
Toen we via de andere rij gingen waren we er snel doorheen. We komen om 16.52 bij de tuin aan. Marlies gaat de rest van de groep ophalen en om 17.17 begint de laatste etappe naar Kerman.
Om 17.53 komen we bij het Hezar hotel aan. We krijgen de sleutel van kamer 214 en nemen wat rust. Een verfrissende douche doet wonderen. We dineren in het restaurant van het hotel omdat wij geen zin hebben om net een taxi naar het centrum te gaan. Je kunt kiezen uit drie soorten kebab: vis, kip of rund.
Wij nemen allebei kip met rijst en Classic alcohol vrij bier. Het smaakt goed. De rekening is 458.500 IRR Op 500.000 IRR kan niet terug gegeven worden en ik krijg 15.000 en een fles Classic bier terug. Op de kamer internetten en lezen we nog wat. We gaan vanavond op tijd slapen want we hebben wat nachtrust in te halen.

3 mei Kerman – Kaluts

We raken er aan gewend om om 7 uur op te staan. Het ontbijt is simpel maar goed. Het Is onbewolkt en warm als we om kwart over 8 naar het oorlogsmuseum vertrekken. Na 10 minuten bussen komen we hier aan.

Het is erg indrukwekkend met foto’s en materieel. Ook zijn er loopgraven met muziek te bezichtigen. Wel veel propaganda voor Iran.
Om 09.25 rijden we naar Mahan waar we de Prinsentuin, die op de werelderfgoedlijst van UNESCO staat, bezoeken. Hier komen we om 10.10 uur aan. Het is een fantastisch mooi complex.

We genieten met volle teugen. In de schaduw drinken we heerlijke thee. Een groep highschool studentes komt op ons af. Ze maken een praatje en we moeten natuurlijk met ze op de foto. Onbegrijpelijk zo’n mooie plek in de woestijn met besneeuwde bergtoppen op de achtergrond. Shole regelt dat we foto’s vanaf de 1e verdieping mogen maken.
Hier hebben we een mooi overzicht over de tuin. Om 11.30 uur rijden we naar de schrijn van sjah Neatollah Vaki dat een pelgrimsoord is geworden. Plotseling krijgen we een extra chauffeur. De reden is onbekend.

Die hadden we op de eerste reisdag moeten hebben. Na 10 minuten komen we bij de schrijn aan. Het is een aardige tempel. Aan de overkant kopen we in een winkel 4 flesjes cola en een flesje water voor de woestijnovernachting.

Om 12.45 worden we bij het Zeytoon restaurant verwacht. We nemen we allebei een chicken kebab en alcohol vrij bier met lemon. Om 13.55 verlaten we Mahan en rijden we richting de Daht-e dut woestijn.
Via een mooie weg door de bergen rijden we naar Shahdad. Van 14.55 tot 15.10 hebben we midden in de bergen een fotostop. In Shahdad hebben we een toiletstop bij een moskee. We bezoeken het heiligdom dat  erg mooi is. Veel glas en we zien een mooie shrine.
Er is een aparte ingang voor mannen en vrouwen. In de moskee kunnen zij elkaar niet zien. Het is 16.05 als we onze reis voortzetten. Om 16.15 hebben we weer een fotostop van 10 minuten. Het landschap is prachtig. Enkele minuten later vindt Marlies de ingang van een kanats.
We dalen af naar het ondergrondse waterstelsel waarvan we de aanleg in het watermuseum hebben gezien. Het is werkelijk prachtig en onbegrijpelijk dat hier water is. Het is inmiddels bloedheet. Het landschap verandert continu. Schitterend. Om 17:15 komen we bij de Kaluts aan waar we de zonsondergang gaan bekijken.
We verkennen de mooie omgeving en klimmen op de rotsen. Ik zie de kamelendrijver in een oude auto met 2 dromedarissen en een jong aankomen. Toeristen kunnen tegen betaling een ritje maken.  Om kwart over 6 wordt de watermeloen geserveerd. Daarna koffie met koekjes.
De zonsondergang is om 19.19 uur maar rond 7 uur verdwijnt de zon achter de wolken en is dus niet spectaculair. Desondanks genieten we met volle teugen. Om 19.20 rijden we naar ons local house in Shafy Abad waar we om 19:45 uur aankomen na een rit van 215 km.

Eerst gaan we met z’n allen op het ‘terras’ zitten. We krijgen een leuke kamer aangewezen. Matrasjes op de grond, twee stopcontacten en een airco! Dit valt reuze mee. We zitten op houten stoeltjes die niet allemaal even stabiel zijn. Het is weer een traditionele maaltijd.
Ik neem salade met brood. We hebben vandaag al veel gesnoept en ik heb hier voldoende aan. Er is water en cola beschikbaar. We kletsen met Leo, Kitty,Gerrit en Marion. Jose neemt een frisse lauwe douche. Als we naar onze kamer gaan blijkt de airco niet te werken. De eigenaar krijgt hem niet aan de praat. Bovendien stinkt het hokje. We verhuizen naar het hokje van Soleh met een opening en een tent met een kapotte rits. Om half 11 ligt iedereen onder zeil of in een lakenzak.

2 mei 2017 Yazd – Kerman

Het is weer vroeg dag. Om 7 uur staan we naast ons bed en voor half 8 zitten we aan de ontbijttafel. Het is erg uitgebreid. De Tourist Inn is een prima hotel. Alleen de Quality of Service van de WiFi kan beter. Om kwart over 8 begint de etappe naar Kerman. Jammer dat we Yazd al weer verlaten. Wat hebben we gisteren een leuke dag gehad.
We hadden nog wel een dag hier willen blijven. Het is een rit van 370 km zonder bezienswaardigheden.  De excursie bestaat vandaag uit het woestijnlandschap.

Om 08.50 uur hebben we de eerste politie stop van vandaag. Dit keer een lange van maar liefst 50 minuten. We rijden verder over de snelweg en zien een karavanserai.

Van 10.25 uur  tot 11.00 uur hebben we een toilet en koffiestopen van  11.40 tot 11.50 stoppen bij een veld om pistachenoten te bekijken. Om 13.15 stoppen we in Rafsanjan voor een picknick lunch. Deze is gemaakt door het hotel en smaakt prima. Brood, ei/groenten/kruidenkoek, tomaten, dadels augurk, feta en sap

We vertrekken weer om 13.55 en komen om 15.30 uur in het Hezar hotel aan. We checken in en krijgen de sleutel van kamer 102 waar we even bijkomen van de rit. De WiFi is wederom traag.

Om 17.00 begint de Stadstour. We rijden naar de vrijdag moskee die we bezoeken. Dan lopen we naar de bazaar. Een hele grote. Het hammam museum is dicht.
Dan gaan we naar het theehuis, een verbouwde hamman. Er speelt een bandje en we hebben contact met jonge Iraanse meiden. Dan gaan we met 4 taxi’s naar restaurant Keykhosro. Een aantal tafels worden bij elkaar geschoven zodat er plaats is voor 13 personen We bestellen allebei Ghatoghe goost, lamsgehakt met aardappels in saus.
We drinken er Iraanse Radler bij. Dan rijden we in een dollemansrit terug naar het hotel. De taxichauffeurs maken er een sport van om als eerste bij het hotel aan te komen. Het lijkt dat Iran geen verkeersregels heeft. De laatste voorbereidingen voor morgen worden getroffen en om 22.45 uur gaat het licht uit

1 mei 2017 Yazd

On kwart over 7 staan we op. Het ontbijt is het beste tot nu toe. Er is zelfs heerlijke cake. Op de kamer pakken we de laatste spullen en om half 9 staan we bij de receptie om te betrekken voor de excursie naar de Towers of Silence en de Vuurtempel.

Om 09.15 komen we bij de torens der stilte aan. De rechtse is 160 jaar oud en de linker is 180 jaar oud. We hebben de een uur de tijd om de site te bezichtigen. Engel en ik beklimmen de hoogste (linkse) toren. Een behoorlijke klim maar goed te doen. Het uitzicht is prachtig.
Omdat ik tijd genoeg heb ga ik naar beneden en beklim ik de andere toren waar ik de overige groepsleden ontmoet. Door de trappen vind ik deze beklimming zwaarder. Het uitzicht is minder spectaculair. Beneden bezoek ik nog een paar overblijfselen. Om 10:15 vervolgen we onze excursie.

Het is bewolkt en warm, maar het is goed te doen: 26 graden. Om 10:40 komen we bij de vuurtempel aan. We krijgen tot 11:45 uur de tijd om tempel te bezichten. Na een half uur hebben we het gezien, wandelen naar de overkant van de straat waar we 300 euro in 12.300.00 IRR  wisselen.
We zien een koffietentje. Naast de alcohol ontbering is het drinken van koffie ook een bijzonderheid in Iran. We drinken allebei twee heerlijke kopjes koffie bij Khabazi Ashraf. De prijs valt mee, omgerekend 1 euro per kopje.
Om 11.45 rijden we naar een kruidenshop en  een henna malerij.Hier komen we om 12 uur aan. Na het bezoek van de malerij spuit onze chauffeur de kleding schoon. Veel reisgenoten slaan hun slag in het winkeltje, maar wij houden het geld in de knip. Om 12.30 rijden we naar het Toerist Inn hotel waar we om 12.40 uur aankomen.

Een mooi hotel met een grote lobby. De tassen worden  door het personeel naar binnen gesjouwd. We krijgen een lekkere welkomstdrank en de sleutel van kamer 249. Het is een ruime kamer met zitje, inloopdouche en balkon. Het internet op de kamer is traag. Om 17.00 uur zal de bus ons naar het centrum van Yazd brengen. Omdat alle winkels nu  dicht zijn houden we een siësta.

Om 17.00 gaan we met bijna de hele groep met de bus naar het centrum. We stappen met Shole, Kitty, Leo, Coby, Gerrit, Alida, Monique en Lidy uit bij de bazaar. Onderweg kopen we kruiden. Shole koopt een brood dat recht uit de oven komt. Als het afgekoeld is eten we het samen op. Heerlijk.
We wandelen door de steegjes en komen uit bij de Vrijdag moskee. Shole neemt ons meer naar een kledingwinkeltje waar Jose voor 140.000 IRR twee leuke blousjes  koopt. We wandelen door de smalle straatjes en volgen de stadswandeling van lonely planet.
In een keramiek winkel kopen we een pentagonaal vaasje. Op het dak van een oude hamman drinken we thee en een americano. Daarna gaan we in de art gallery, een vegetarisch restaurant., dineren. We nemen allebei de vegetables Rolls en Classic alcohol vrij bier.
Dit gaat steeds beter smaken. We zwerven door de steegjes en met behulp van maps.me komen we uit bij de vrijdag moskee. We lopen de straat uit en houden drie taxi’s aan. De chauffeur wil ons afzetten, Monique onderhandelt naar hij houdt voet bij stuk en rijdt weg.
Onderweg vertel ik dat hij een mooi land heeft en waar we geweest zijn en waar we nog naar toe gaan. Na een spectaculaire rit door het nachtelijke Yazdt wil ik 150.000 IRR geven maar hij neemt genoegen met 100.000, het bedrag dat aan ons was doorgeven.
Eerlijkheid duurt het langst. We komen als eerste bij het hotel aan, maar de anderen volgen al snel. Wat een geweldige dag in een fantastische stad. Tegen half 12 gaan we slapen.