6 augustus 2005 Kathmandu – New Delhi

We hebben lekker uitgeslapen tot een uur of negen. We hebben goed gemaft, alleen die zoemende mug was knap vervelend. Rond 10 uur sjokken we richting een ontbijttent. Op een terras bestellen we thee en voor mij gebakken ei met toast. Langzaam begint het te druppelen. We gaan maar vast binnen zitten. Dat was niet verkeerd, want het ging doorregen en buiten zitten was niet meer bekwaam. IndiaNepal_1078Na het ontbijt gaan we in de stromende regen terug naar het hotel. Kathmandu biedt een troosteloze indruk. De riksjarijders zitten onder het plastic en de winkeliers hebben hun handel binnengehaald. Sommigen hebben zelfs hun zaakje gesloten. Onderweg kopen we nog snel een DVD van Pink Floyd voor 250 en een zwart shirt met een OM-teken voor 200. er zit nu niks anders op dan in het hotel te wachten tot we vertrekken. We hangen op de kamer, pakken de laatste dingen in en maken een aantal personeelsleden blij met pakken Sultana, die toch over zijn. Om 1 uur gaan we naar beneden. Het is weer gaan gieten, maar gelukkig stopt de bus voor de deur en kunnen we via het kantoor instappen.
IndiaNepal_1105Voor hetzelfde geld hadden we weer naar het plein moeten lopen, omdat de bus normaal gesproken niet door het straatje past. In een rit van zo’n 20 minuten brengt de bus ons naar het vliegveld. De regen komt er nog steeds met bakken uit. Aan een loket betalen we eerst 1356 NR luchthavenbelasting p.p. en gaan dan de bagage wegbrengen. De twee tassen wegen samen 35,4 kilo. Net iets teveel, maar er wordt niets van gezegd. Van niemand trouwens.
IndiaNepal_1163Hebben ze onze handbagage niet gewogen. Je moet toch wat, als er maar 15 kilo in je grote tas mag zitten. De plaatsen 4A en 4B zijn voor ons. Tijdens het inchecken wordt meteen verteld, dat we 1½ uur vertraging hebben. Niks aan te doen. We vullen uitreispapieren in en onze paspoorten worden gecontroleerd en gestempeld. We wachten rustig met een colaatje van ons laatste Nepalese geld. We hebben nog 70 NR over. Puzzelen, kletsen, lezen, hangen.
IndiaNepal_1441

Om 4 uur nemen we nog een kopje thee, met dank aan Kees, die nog 10 roepies voor ons had. Nu zijn we helemaal Nepalees blut. Als alles nu volgens schema gaat verlopen, gaan we met Cosmic Air, vlucht F5-603 om half zes naar Delhi. Voor de variatie gaan we weer door een controle. Mannen en vrouwen apart. Ook de inhoud van de handbagage wordt grondig gecontroleerd. Een stuk chagrijn pakt ons Ganeshabeeld half uit en wil een aankoopbewijs zien. “Yes sir, wood. Just a souvenir from your country.” Hij blijft bezig, maar geeft het tenslotte op. Ik had het Spaans benauwd. Het was echt even paniek en zweten. Stel je voor.
IndiaNepal_1249

Om 17,45 uur gaan we de lucht in, richting Delhi. Alles verloopt nu vlot. Weer in India aangekomen, hebben we onze bagage heel snel. Buiten is het al bijna donker. We stappen snel in de bus, die al stond te wachten. We gaan weer naar Hotel Good Life. Daar krijgen we voor een paar uur kamer 309. De kamer is een paleis, in vergelijking met de cel aan het begin van de vakantie. Eerst gaan we op het dakterras wat drinken en eten en daarna douchen. De grote bagage wordt uitgebreid met een deel van de handbagage. We mogen nu 20 kilo de man, dus hoeven we zo niet zoveel meer mee te sjouwen.
IndiaNepal_1251Het is niet te geloven. De vakantie zit er op en we gaan naar huis. Afscheid van Nepal hadden we al genomen, maar nu is India aan de beurt. Om 1 uur verlaten we Good Life en gaan we terug naar de luchthaven Gandhi Airport voor de volgende etappe.

5 augustus 2005 Kathmandu

Na een nachtrust van bijna elf uur staan we tegen negenen op. Al hebben we bast goed geslapen, toch zijn we nog moe. Ontbijten doen we bij Pumpernickel. Aan een loketje bestel ik wit en bruin brood, een groet pot thee, scrabled egg, omelet en jam. In etappes wordt het ontbijt van 220 NR gebracht. We bevinden ons in een internationaal gezelschap op het aftandse terras. Maar alles smaakte prima en het brood was kersvers.
IndiaNepal_1437Daarna slenteren we langs de vele winkeltjes in de drukke, smalle straatjes. We vinden er niks naar ons zin, maar wel 3 pakjes tika’s van 5 roepies per stuk. Naar de rode opplakstippeltjes, die overal in overvloed te koop waren, hebben we hier lang moeten zoeken. Als we geen zin meer hebben, gaan we terug naar het hotel. Daar nemen we eerst een O.R.S. omdat we ons allebei niet fit voelen. We pakken onze leesboeken en gaan naar de hoteltuin.
IndiaNepal_1223Toch geweldig, zo’n oase van rust in de hektiek van de stad. Herman en Willie zitten al in de tuin. Zij doen het ook rustig aan vandaag. We lezen wat en tussen de bedrijven door koopt José nog drie zijden sjaals voor 550 NR. we lunchen in de tuin. De cola’s zijn snel gebracht, maar de springrolls met friet laten lang op zich wachten. Ze hebben er werk van gemaakt en ze smaken heerlijk. José geeft aan het kleine meisje, dat in de tuin rondhuppelt, een paar vingerpoppetjes. De hele familie is dolgelukkig en heeft veel plezier. Als de opa een leeuwtje krijgt, dan ligt iedereen in een deuk. We kunnen niet meer stuk. Intussen zitten we met z’n tweeën in de tuin. Rond drie uur komen Kees en Irma bij ons zitten. We lezen, drinken een pilsje en bereiden met vieren de afscheidsquiz nog voor.
IndiaNepal_1217Tegen vieren komen Herman en Willie terug en vallen Frans en Jopi ook op de klep. De hoogte en temperatuurmeter van Herman en mij worden vergeleken. Ze sporen niet steeds helemaal met elkaar en het levert komische momenten op. Als José om 5 uur de bagage begint te herschikken, loop ik nog even naar een CD/DVDwinkeltje. Ik kan de verleiding niet weerstaan en koop 2 DVD’s: U2 Go home live from Slane Castle Ireland en Eric Clapton & Friends in concert. Dat voor 500 NR samen.
IndiaNepal_1394Om half 8 gaan we met de hele groep naar Third Eye Restaurant voor het laatste avondmaal in nepal. Op de 1e verdieping installeren we ons aan een grote tafel. Omdat het intussen is gaan regenen, komt er nog een groep luidruchtige Italianen bij. Het is ook overal ter wereld hetzelfde: Italianen blèren overal bovenuit en houden met niemand rekening. We bestellen steak met tomaten, en Phons, die denkt dat hij bij Anvers is, neemt een tournedos Rossini.
IndiaNepal_1229

Wanneer iedereen is uitgegeten, probeert Kees boven het lawaai uit een speech te houden voor Astrid. Na de toespraak volgt de quiz. Astrid moet vragen beantwoorden die betrekking hebben op alle mensen van de groep. Ieder fout antwoord kost haar een greep in het tasje met inhoud. Met de bonusvraag kan ze haar verlies terugwinnen. De door Irma, Kees en ons samengestelde quiz viel bij iedereen in goede aarde, want er werd hard meegedacht. Even een opsomming van de vragen:
IndiaNepal_1232

– Wie reed de alternatieve Elfstedentocht op de Weissensee ? ( Herman )
– Wie genoot het meest van de olifantentocht ? ( Willie )
– Wie koopt er CD’s bij de concurrent ? ( Ton )
– Met wie kun je een partijtje dammen ? ( Marianne )
– Wie vindt Bollywoodfilms slaapverwekkend ? ( Jantien )
– Wie werd er in de boot genomen ? ( Vincent )
– Van wie is de kleur ogen onbekend en zag de vakantie door lenzen ? ( Jopi )
– Wie is onze shop-ahollic ? ( Frans )
– Wie viel er buiten de boot ? ( Pauline )
– Wie houdt er van pillen en pillen ? ( Elline )
– Wie had er het eerste last van een Deli-belly ? ( Kees )
– Wie krijgt nooit genoeg van de zon ? ( Irma )
– Wie is er free-lance fotograaf ? ( Daniëlle )
– Wie houdt er van bouten ? ( Jeroen )
– Voor wie is 12 uur een belangrijk tijdstip ? ( Phons )
– Wie zag deze vakantie de meeste panters ? José )

En de bonusvraag: Wie is onze kanjer ? ASTRID

IndiaNepal_1233

Het heeft Astrid soms wat moeite gekost, om het goede antwoord te vinden, maar het antwoord op de bonusvraag kreeg ze in koor van ons. Het tasje met inhoud heeft ze dubbel en dwars verdiend, want zonder haar geregel en initiatieven, hadden we veel minder van India en Nepal gezien. Na het afrekenen gaan we naar New Orleans, een disco. Helaas was deze tent gesloten.
IndiaNepal_1234

Daarom gaan we naar Tom and Jerry. Geen verkeerde keuze. Het is een drukke, gezellige tent, versierd met t-shirts en voetbaldasjes. Het is er hartstikke leuk, maar na een paar flessen bier en gin-tonics, haken we om half één af. Het is mooi geweest. De poort van het hotel is al gesloten, maar na wat bellen en rammelen kunnen we door een soort kattenluik naar binnen kruipen. Welterusten allemaal. We gaan pitten. De laatste nacht in Nepal.

4 augustus 2005 Kathmandu

Om 7 uur is het opstaan geblazen. We kunnen nog net een kop thee drinken voordat we met de bus naar Patan en Bhaktapur, de twee koningssteden, vertrekken. Met z’n dertienen lopen we naar het pleintje waar de bus staat. We ploffen op de voorste bank neer. Dat mag ook wel eens, want daar krijg je nooit de kans toe. Later op de dag is het wel goed lullig, dat een aantal mensen de bus invliegt, om toch maar weer vooraan te zitten, waar ze overigens zowat de hele reis gezeten hebben.
IndiaNepal_1127Jammer voor ons, zielig voor hen. Eenmaal in Patan is het ticketoffice onbemand en gaan we maar op stap zonder kaartje. We lopen eerst een lange straat uit en komen dan in het oude stadscentrum. Natuurlijk staan de verkopers al klaar. We bekijken de tempels aan de buitenkant. Omdat we geen Hindoes zijn, mogen we er niet in. De plaatselijke markt met groenten, bloemen en huishoudelijke artikelen gaat aan ons voorbij. Voor 5 roepies koop ik een kaarsje. Alweer een souveniertje voor de plank gescoord. Het is knap druk in Patan en na vele tempels, straatjes men foto’s zijn we toe aan een bakkie koffie. Op de 2eetage van een café komen we even bij.
IndiaNepal_1130Om 10 uur gaan we weer naar de bus. Die brengt ons na een mooie rit in Bhaktapur. Wat is dat een verademing. Een schitterend oud stadsdeel zonder verkeer. De smalle straatjes, de aardige mensen, de mooie gevels. Dat is wel 750 roepies p.p. waard. We zien een pasgeboren baby, de mama wordt lekker gemasseerd. Ik knuffel met een peuter, die mijn gekleurde armbandje zo leuk vindt. Ik help een klein ventje zijn vlieger op te laten. Iedereen geniet hier intens.
IndiaNepal_1148Maar ook voor de inwendige mens moet gezorgd worden. Met het uitzicht op een levendig Durbar Square en een mooie tempel eten we een soepje en drinken bier en cola. Als alles op is en afgerekend ( 460 NPR ) gaan we op zoek naar de pottenbakkers. Op een pleintje wordt hard gewerkt, maar liever verkocht. Ik zou niet weten wat ik er moest kopen. Het is of kitsch of groot en zwaar. Laat maar.
IndiaNepal_1186

Nog even door leuke straatjes met tekeningen en textiel en dan is het opnieuw tijd om de bus op te zoeken. Terwijl we naar beneden lopen, loopt een meisje met ons mee. Ze heeft petten in de aanbieding voor 150 roepies. Ik houd stug vol, dat ik de groene pet voor 100 wil hebben. Hoe dichter we bij de bus kwamen, hoe lager de prijs werd. Het is gewoon een spel. Uiteindelijk heeft Phons voor 110 een Nepalese cap.
IndiaNepal_1197We weten de chauffeur over te halen naar Nagarkot te rijden. In Nagarkot vertrekken veel Himalaya-expedities. We hopen daar de toppen van de Himalaya te kunnen zien. De bus kruipt over een hele smalle weg, al slingerend naar boven. Gelukkig is het overal erg rustig en komen we er zonder problemen. We stoppen aan het einde van de weg. Aan de temperatuur kun je merken, dat je hoog zit. Vanaf een hoogte van zo’n 2000 meter zien we in de verte wazig de besneeuwde toppen. Helaas is het niet helder, maar het dal, met in de verte Kathmandu is wel mooi. Na vijftien minuten gaan we weer weg. Heel rustig en vakkundig laveert de chauffeur de bus naar het dal. We genieten nog even van het groene landschap voordat we de stad binnenrijden. De tuin van Buddha-hotel wacht op ons.
IndiaNepal_1160Na een frisse pint en nakletsen over de dag, gaan we douchen en bedenken waar en wat we vanavond gaan eten. Wordt het Italiaans of Thais ? Het wordt dus de Thai. Bij YingYang  smullen we van de kip met cashewnoten en de beef met groenten. Daarbij kwam nog rijst, Carlsberg en witte wijn. Op ons gemak genieten we van het eten en de avond. Een van de obers komt zijn Engels oefenen en is er geïnteresseerd in de politiek van Europa.
IndiaNepal_1221Maar tegen half 10 rekenen we toch maar af.  In vergelijking met alle andere keren is dit een dure avond. We betalen 1800 NPR oftewel zo’n 22 euro. Dat is erg veel voor hier. We zijn moe en verlangen naar ons bed. De laatste actieve dag zit erop en dat voelen we toch wel. Onze laatste volle dag in Kathmandu zal rustig worden. Lekker uitslapen, ontbijten, winkelen, op een terrasje zitten. Ons voorbereiden op het afscheid van Nepal, en natuurlijk India, en de terugreis naar Nederland. Om 10 uur gaat het licht uit en vallen we allebei als een blok in slaap.

3 augustus 2005 Kathmandu

Met de wekker op half 9 mochten we vandaag lekker uitslapen. We hebben allebei heerlijk geslapen en dan je er tenminste weer goed tegenaan. Om 9 uur bestellen we een ontbijt in ons hotel Buddha. Omelet en gebakken eieren met toast en een grote pot zwarte thee. Met een goed gevulde maag lopen we om 10 uur naar een fietsenverhuurbedrijf vlak bij het hotel.
IndiaNepal_1075Ze hebben er te weinig mountainbikes,  dus Astrid en Ton krijgen een stadsfiets. We betalen 165 NPR per fiets per dag. De zadels worden op hoogte gesteld en dan vertrekken we naar Swayambunath. Deze monkey-tempel is een Stupa op een heuvel met een grote tempel. In een lange sliert rijden we links van de weg door Kathmandu. We ontwijken kuilen, motors, voetgangers, auto’s, fietsriksja’s. Zonder kleerscheuren wordt de rotonde genomen. Dit is kicken. Maar dan begint de weg te stijgen. Mijn fiets is zwaar kut, want als ik kracht zet trapt hij door. De ketting en de derailleur zijn niet goed afgesteld. Ik krijg de fiets van Astrid, maar omdat hier geen versnellingen opzitten, moet ik de heuvel op lopen. Dat geldt trouwens ook voor een aantal mountainbikers.
IndiaNepal_1059Als we bij de tempel aankomen, parkeren we de fietsen tegen een hek en gaat Astrid op zoek naar een fietsenmaker. Omdat de tempel op een heuvel ligt, moet een flinke trap beklommen worden. Dit is weer zweten. Op de trap hebben handelaren hun waren uitgestald, die ze aan de man/vrouw proberen te brengen. Uiteindelijk bereiken we het ticketoffice, waar ik 2 kaartjes koop voor 75 roepies per stuk. Nog een paar treden en we hebben een adembenemend uitzicht over Kathmandu. Swayambunath is prachtig, maar ook hier zijn veel souvenirwinkeltjes. José koopt voor 200 roepies een sliert Nepalese vlaggetjes voor in de klas. Dan zien we een mooie houten Ganesha. Precies wat we zoeken.
IndiaNepal_1072De verkoper vraagt € 60 , maar ik geef direct aan dat ik dit niet wil uitgeven. José zet het beeld terug en ik bied € 20 en loop weg. Na wat treuzelen komt de verkoper me achterna met een rekenmachine en vraagt om mijn “best price “. Ik toets 20 in. Geen reactie, dus maak ik weer aanstalten om weg te gaan. Dan word ik op mijn schouders getikt en is de deal rond. We zijn allebei erg gelukkig met deze prachtige hindoeïstische aanwinst. Ganesha verdwijnt in de rugzak. We slenteren nog wat over het complex en gaan op een terrasje, samen met Irma en Kees, een colaatje drinken. Na de cola gaan we met onze vermoeide spieren, ( we hebben volop spierpijn van gisteren ) de afdaling inzetten. Als we opgestart zijn valt het wel mee. José koopt onderweg nog een gebedskraal met touwtje voor 100 NPR.
IndiaNepal_1070Als de groep beneden compleet is willen we om 13.30 uur vertrekken. Maar de voorband van Frans is lek, en moet Astrid eerst een vervangende fiets regelen. Voor 80 roepies lukt dat. Daar gaan we dan. Na een kwartiertje afdalen bereiken we Durbar Square. We kopen 2 kaartjes van 200 per stuk, om het plein op te mogen. Durbar betekent paleis. We bezoeken dus het paleizenplein. We bezichtigen eerst de tempels en als we weer vlak bij het startpunt zijn, nemen we op een dakterras de lunch.
IndiaNepal_1080Vandaag wordt het tomatensoep en chow mein vegetables, met natuurlijk bier en cola. Na het eten gaan we verder met het bezichtigen. Tijdens het wandelen worden we gevolgd door een lilliputtervrouwtje. Ze heeft veel plezier en wil maar al te graag met ons op de foto. Bij een tempel is net een koe geofferd. Het onthoofde beest wordt in een fietsriksja geladen, met de kop er bovenop.
IndiaNepal_1092Als ze wegrijden laten ze een heel spoor van bloed achter. Het is best een luguber gezicht en we vragen ons af wie er vanavond in deze riksja een ritje gaat maken. Omdat het al kwart over 3 is en het grote paleis om 4 uur sluit, besluiten we om er maar niet meer in te gaan. Dat bespaart weer 200 roepies entree. We lopen nog een stukje en halen dan de fietsen op. We gaan terug richting hotel. Eerst brengen we de fietsen terug. Astrid maakt de verhuurder duidelijk, dat hij slechte fietsen heeft geleverd. Er volgt een heftige discussie, ook over de fiets van Frans, die nog bij de tempel staat.
IndiaNepal_1102Astrid is zo gek om er weer heen te rijden en de fietsen om te ruilen. Wij gaan naar het hotel, waar we in de tuin met een flinke ploeg aan de Carlsberg gaan. Na het bier gaan we naar de kamer en nemen een verkwikkende douche. Om half 8 gaan we met Irma en Kees eten bij K.C.’s. Daar gaan we weer op niveau zitten, alleen kunnen onze benen nu in een kuil onder de tafel. We hangen lekker in de kussens en bestellen allebei een tenderloinsteak. José met rode wijn saus en ik met zwarte pepersaus.
IndiaNepal_1113

De steak is voortreffelijk en veel beter dan bij Bistro Caroline in Pokhara. De wijn van José is aan de zoete kant, maar de sfeer en de bediening maken alles goed. Tijdens de maaltijd hebben we met z’n vieren veel plezier als we een quiz samenstellen voor Astrid.

IndiaNepal_1118

We nemen nog een afzakkertje bij de Irish Pub. In één uur wordt Dirty old town van de Dubliners wel vier keer gedraaid. Beetje eentonig. Rond half elf lopen we in de regen naar ons hotel. Moe maar voldaan kruipen we in bed. Het was alweer een geweldige dag in een mooi land.

2 augustus 2005 Pohkara – Kathmandu

Vandaag een nieuwe poging om het hele Annapurnaspul in de ochtendzon te bewonderen. De wekker stond op half 5. niet te geloven, maar we waren eruit. Om 5 uur zaten we beneden. Met z’n zevenen ( Astrid, Jeroen, Jopi, Kees, Daniëlle en wij ) stappen we in twee taxi’s. die brengen ons in een half uur naar Sarangkot. De gedeelde kosten voor de taxi waren 200 NR p.p. inclusief een fooi. Onvoorstelbaar, dat er zo vroeg in de morgen al zoveel bedrijvigheid is.
De mensen vegen hun stoepjes, halen water of hebben hun winkeltjes al open. Daar hoef je thuis niet op te rekenen. De oude auto moet er flink aan trekken om de berg op te komen. Bij het uitzichtpunt op 1400 meter aangekomen, zijn we niet de eersten. Er zijn dus meer gekken. Ondanks de twijfel over de helderheid van het zicht van het hotelpersoneel èn ons lekker eigenwijs zijn, hebben wij gewonnen. Het is behoorlijk helder en de besneeuwde bergen aan de overkant zijn goed te zien.
IndiaNepal_1035Er worden heel wat foto’s getrokken. Helaas was de zonsopkomst niet kleurrijk, maar toch veranderden de kleuren en de wolken speelden met het zicht. Om kwart over 6 verlaten we de uitkijkpost en beginnen we aan een afdaling naar Lake Side in Pokhara, met een hoogteverschil van 550 meter. Heel wat treetjes verdwijnen onder onze schoenen. Al vrij snel wordt het een warm en soms glibberig karwei. Namasté, namasté, klinkt het uit de rijstvelden en bij de huisjes. Iedereen begroet ons zo vriendelijk.
IndiaNepal_1032Jammer dat we niet even de tijd kregen, om ons echt op te frissen. Door andere omstandigheden hebben we toch ook wel eens een half uur op elkaar of op een ander moeten wachten. Nog compleet oververhit ploffen we achter in de bus op de kunststofzittingen neer. Dat koelt ook niet af. Om half 11 hebben we een plas en drinkpauze. Bij het Green Garden Restaurant nemen we allebei een lekkere koffie en een slok cola. Dan karren we weer twee uur verder. Het landschap is geweldig. Rijstvelden in terrasvorm en een wilde rivier erbij maken het plaatje compleet.
IndiaNepal_1045

Regelmatig komen we wegversperringen tegen. Nepal verkeert in een staat van beleg. Vooral de eigen mensen worden vaak en streng gecontroleerd. De toeristen hebben het wat makkelijker. Maar toch zijn al die militairen, schuttersputten en wegblokkades geen prettig gezicht. Ze vrezen de maoïsten. Tegen 1 uur lunchen we in Highway Garden Restaurant. Zoals gewoonlijk zitten we weer op een dakterras. We eten allebei een noodles soep en drinken bier en cola. Beneden op straat is een kleine markt. Er worden voornamelijk groenten, fruit en andere levensmiddelen verkocht.
IndiaNepal_1043Dan vertrekken we voor het laatste stuk. Als we Kathmandu naderen is het weer een schok. Het is gedaan met de rust en het groen. We stoppen op een stoffig plein en lopen naar het hotel. De bagage wordt nagebracht. We krijgen een glaasje cola en sleutel 308 van Hotel Buddha. Het is jammer genoeg weer een piepkleine kamer. Als de tassen gebracht zijn, kunnen we er onze kont bijna niet keren. Er is geen airco of fan te bekennen. We doen het er maar mee. Ook de badkamer is van Madurodamformaat. Ik schat nog geen 2m² met daarin een douche, wastafel en een toilet. Na het douchen ia alles dan ook zeiknat. Maar dat is hun probleem. Wat wel erg fijn is, is dat er een gezellige tuin is. Daar gaan we dan na het douchen ook snel naar toe. Het is daar prima zitten. En met een lekkere koude Carlsberg doen ze ons niks.
IndiaNepal_1051Zo denken er meer. Uiteindelijk zit bijna de hele ploeg in de tuin, en besluiten we om met z’n allen te gaan eten bij Thamel House. In eerste instantie lijkt het leuk, maar een hele avond op de grond zitten viel niet mee. Thamel House is een typisch Nepalees restaurant met typisch Nepalese gebruiken en menukaart. Op het laatst wisten we niet meer waar we onze benen moesten laten.
IndiaNepal_1055Als dan ook het eten flink tegenvalt, is dat jammer van de avond. Maar goed, het kan niet altijd meevallen. Morgen beter. Als afscheid kregen we een klein maskertje als souvenir mee. Leuk voor de pléplank. Terwijl we naar het hotel teruglopen regent het zachtjes.we slenteren langs de winkeltjes en zijn ± 11 uur bij Hotel Buddha terug. We gaan lekker slapen.

1 augustus 2005 Pohkara

Om 5 uur schrik ik wakker. Ik heb de wekker op 5.45 gezet in plaats van op 4.45. geen nood, want om half 6 staan we in de lobby van het hotel om met de taxi naar Sarangkot te gaan. We willen de zonsopgang over het Annapurna massief zien en een stevige wandeling terug maken. Tot onze grote spijt regent het pijpenstelen en is het zwaar bewolkt. De excursie heeft dus geen zin en teruglopen wordt volgens Astrid een survivaltocht. Teleurgesteld gaan Jeroen, Kees, Jopi, Pauline, Elline, Astrid en wij terug naar de kamer. We vallen gelukkig weer snel in slaap. Om kwart over 8 staan we weer op en gaan in het restaurant van het hotel ontbijten. Dit wordt een drama, want het duurt bijna een uur voordat José haar eten krijgt en dan is het nog het verkeerde ook. Door dit gedoe vertrekken we pas om kwart voor 10 i.p.v. 9 uur. We gaan met z’n tienen op een excursie , die Astrid heeft bedacht.
IndiaNepal_0958Het weer is helemaal omgeslagen. Het is licht bewolkt en de zon schijnt. Vanaf ons balkon maak ik een mooie foto van de beroemde “Fish tail”. We wandelen naar het meer en stappen daar in 2 roeiboten. Na een kleine tien minuten varen over het glasheldere meer, komen we bij de Varahi Temple aan. Het is een boeddhistische tempel op een klei eilandje. We nemen ruim de tijd om de tempel te bekijken en te fotograferen. Het was er wel uitkijken geblazen voor de duiven. Dan roeien we over het Phewa Tal meer naar de dam. Vincent roeit zijn groepje, maar weet de weddenschap niet te winnen.
IndiaNepal_0965Hoe dat kwam? Misschien door de mede- en tegenwerking van zijn Nepalese roeimaat? Hier weet Astrid meer van. We zien het Annapurna massief gehuld in de wolken. Als we voet aan wal zetten sissen we. Het was 43 graden in de boot. Daarom hebben we een dakterras gezocht en een cola gedronken. Dan wandelen we naar Devi Falls.
Onderweg zien we kinderen heerlijk zwemmen in een snelstromend watertje. IndiaNepal_0966We krijgen stoere duikdemonstraties te zien. De mensen in de straatjes bekijken ons nieuwsgierig en zeggen vriendelijk goedendag. Devi Falls is een echte toeristische attractie met veel souvenirwinkeltjes. Ik koop voor 200 NPR een armbandje met gelukssteentjes. Omdat het laagseizoen is, zijn de prijzen flink gezakt. De mensen zijn blij als ze wat verkopen. Ook betalen we 10 roepies p.p. voor de entree. De waterval is niet groot, maar wel mooi. Het water verdwijnt met veel schuim en geweld onder de grond. Het water kolkt de aarde in en laat een mistige pluim achter. Hierin zien we een regenboog. Jopi heeft een gids opgedaan die een mooier uitzicht en een dorpje wil laten zien.
IndiaNepal_0974We volgen de jongen in de hitte en beginnen aardig te verbranden. Het uitzicht is inderdaad geweldig mooi. We kijken ver weg in een diep dal, waarin een rivier slingert. Maar de hitte vreet energie en we willen niet verder. Daarom keren we om en gaan langs het dorpje, waar Tibetaanse vluchtelingen wonen. We bekijken het Tibetaanse kloostertje en regelen bij de monnik een cola voor iedereen. Voor 15 roepies is de dorst weer voor heel even gelest. Nou hebben we in China het klooster van Xiahe gezien, en dan is dit nog minder dan kinderspel. De gids weet niet van ophouden, maar wij vinden het welletjes geweest en kappen hem af.
IndiaNepal_0987
We lopen naar de hoofdweg, waar we de lokale bus nemen. Lekker warm op de lage bankjes met plastic bekleding tussen de Nepalezen. Bij de overstapplaats staat de bus naar Lakeside al klaar. Toch een leuke ervaring om met de locals te reizen, ook al was het maar kort. Bij de eindbestemming aangekomen, gaat iedereen zijn eigen weg. We lopen naar Busy Bee, maar hier wordt het terras verbouwd. Het ongezellig en rommelig. Daarom lopen we terug naar Club Amsterdam.
IndiaNepal_0989We zoeken binnen een tafeltje, want we kunnen even geen zon meer zien. Allebei een tomatensoepje en we bestellen één fles bier, die we samen delen. Dan kunnen we later weer een koude nemen. Het is hier goed toeven. Rond 3 uur kuieren we terug naar het hotel. We komen de straatverkoper tegen, die vanmorgen op de stoep van het hotel zat. Heel zijn handel wordt uit de rugzak gehaald en op een kleedje uitgespreid. José koopt een kleurrijke ketting (150) voor ons Martine, maar ik denk dat ze hem zelf houdt. De buurvrouw van onze verkoper heeft vandaag nog niks verkocht, zegt ze, dus kopen we bij haar nog een bijpassend armbandje voor 50. zij ook weer gelukkig.
IndiaNepal_0995Terug in het hotel nemen we allebei een koude douche. Afkoelen zoals we in de sauna altijd doen is echt nodig. Dan leggen we onze vermoeide lichamen op bed en doen een dutje van een uur. Als José wakker wordt, is ze lek gestoken door de muggen. Niet lekker, want jeuk is erger dan pijn, en haar hele rug zit vol. Als beneden naar een oplossing gevraagd wordt, komt een hotelmedewerker met insectespray de kamer ontsmetten. We krijgen ook nog een apparaatje voor in het stopcontact.
IndiaNepal_0997José prepareert/organiseert de bagage, terwijl ik dit verslag schrijf. Rond half 8 lopen we naar de hoofdstraat. Eerst op zoek naar de pinautomaat. De eerste accepteert alleen Visa, maar aan de andere kant van de straat is een ATM die Maestro goed vindt. We pinnen 20.000 NPR, zodat we zeker vooruit kunnen. In Kathmandu willen we een mooi Ganesha-beeld kopen voor onze verzameling. We lopen langs Club Amsterdam, maar hier zit niemand. In een inham ziet José een leuke tent: Mansoon. Hier gaan we naar binnen. De inrichting is gezellig, de bediening vriendelijk en de temperatuur aangenaam.
IndiaNepal_1000Een extra fan wordt meteen bij de tafel gezet. We bestellen allebei grilled chicken with chips and vegetables. José neemt een witte huiswijn (200) en ik een pilsje (140). Even later komen Irma en Kees het restaurant binnen. Ze komen gezellig bij ons zitten. Het eten was goed, alleen de kip was wat vet. José neemt nog een paar wijntjes en ik een biertje. We kletsen gezellig met z’n vieren en de tijd vliegt. Om kwart over 10 wandelen we terug naar het hotel. We zetten de wekker op half 5 !!! morgenvroeg om 5 uur gaan we poging 2 naar Sarangkot wagen. Het is half 11 als het licht uitgaat.

31 juli 2005 Chitwan National Park – Pohkara

We kunnen alweer uitslapen. De rafters zijn om half 7 vertrokken, maar wij kunnen blijven liggen. José heeft door de hitte bijna geen oog dichtgedaan en ze zit om half 8 al op ons balkonnetje te lezen. Om 9 uur bestelt José een omelet met toast en ik heb genoeg aan 4 koppen thee. Dan is het tijd om de rekening van kamer 727 te betalen. De kosten zijn 5633 NPR. dit is inclusief excursies, eten en drinken in de Lodge. € 70,- voor 3 dagen en 2 personen !
IndiaNepal_0942Om half 11 verlaten we per jeep, samen met Jopi, Frans en Willie, de Rhino Lodge in Sauraha. Het personeel zwaait ons uit. We rijden naar het eindpunt van de wildwatertocht, waar we ons bij de rafters en de bus zullen voegen. Het is een prachtige rit van 1½ uur door groene bergen, stoffige wegen met kuilen en langs een rivier. De rafters komen tegelijk met ons aan. We nemen nog een colaatje en om 12.15 uur vertrekken we naar Pokhara.
IndiaNepal_0953De rafters zijn zeer enthousiast en Herman heeft de beste ochtend van de afgelopen 14 dagen beleefd. De bus slingert door de bergen en kleine dorpjes. Wat een verschil met India. Na twee uur karren leggen we aan voor een drankpauze. De cola voor 30 en het pilsje voor 220 roepies fietsen er wel in. De Marsen, chips en andere snoepzaken vinden gretig aftrek. Tijdens het laatste deel van de rit, legt Astrid uit wat we in Pokhara allemaal kunnen doen. Morgen wordt het weer een druk programma, want we willen overal aan meedoen.
Om 15.45 uur arriveren we bij River Oaks Inn, een ander hotel dan op onze hotellijst staat. Het ziet er leuk uit en de kamers zijn schoon.
IndiaNepal_0945Onze kamer is wel weer klein, maar we hebben twee ramen en een balkonnetje. Eerst nemen we een ritmische douche om ons op te frissen, en wandelen we Pokhara in. Het eerste wat ons opvalt is het aantal toeristen dat door de straten struint. Een Mekka voor de back-packer, met veel outdoor-winkeltjes en restaurantjes. We lopen een steegje in en bij Busy Bee strijken we neer op een terras met uitzicht op het Phewa Tal meer.
We drinken een pilsje en José neemt een tomatensoep. We zitten op ons gemak en bekijken de familie, die onder het terras haar huis en tuin heeft. We krijgen een mooie blik op het Nepalese gezinsleven. Hierna verkennen we het plaatsje dat op 884 m hoogte ligt. We slenteren een uur op zoek naar een leuk restaurant.
IndiaNepal_0948
In de Royal Guide en op het Lonely Planetkaartje staan een paar tips. We gaan deze keer niet met de groep uit eten, maar lekker met z’n tweetjes. Uiteindelijk kiezen we voor Bistro Caroline, omdat ze hier steaks met friet hebben. José bestelt een steak met mosterdsaus en ik een met pepersaus. Een koude Carlsberg erbij, en ze doen ons niks. De kwaliteit van het eten is prima en de muziek heerlijk relaxed. Het is niet druk in het restaurant, en als we naar het hotel teruglopen, zien we dat alle eettenten zowat leeg zijn.
IndiaNepal_0951Je kunt merken dat we in het laagseizoen zijn. Het is 9 uur als we het licht van kamer 205 uitdoen. De wekker staat op kwart voor 5 en we hebben onze rust hard nodig. Zeker na de slechte nachten in Sauraha. Morgen willen we al heel vroeg naar Sarangkot om de zon te zien opkomen.

30 juli 2005 Chitwan National Park

We hoeven eindelijk eens een keer niet vroeg op. We hebben gekozen voor een excursie met de ossenkar. Die vertrekt pas om 10 uur, dus we kunnen het lekker rustig aan doen. We beginnen de dag met een heerlijk ontbijt. ( omelet met toast en thee ) Dan gaan we naar de ossenkarren die al klaar staan. met z’n elven gaan we met twee karren een tocht door het achterland maken. Het prachtige landschap glijdt langzaam aan ons voorbij.
IndiaNepal_0856De mensen werken op de rijstvelden. We stoppen bij een Tharu dorpje. Hier kunnen we een stukje wandelen. De kinderen van deze stam stormen op ons af. De digitale camera’s, waarop ze zichzelf kunnen bewonderen, vinden ze helemaal geweldig. Iedereen wil op de foto. En eenmaal een foto gemaakt, is het dringen om te kijken. Het is zo heerlijk, al die glunderende snoetjes te zien. Aan het eind van het dorpje stappen we weer in de kar. Het is natuurlijk weer bloedheet en het zweet gutst ui de poriën. Hobbelend door het groene land gaan we helaas weer terug naar de Rhino Lodge.
IndiaNepal_0869Iedereen begroet ons weer met: Namasté. We blijven erbij; wat zijn de mensen hier vriendelijk. Iets voor twaalven zijn we terug en dan gaat er een koud Everest-biertje wel in. José neemt cola en spaghetti. De excursie was prachtig. We hebben genoten. De mensen die voor de 20.000 merentocht hadden gekozen, waren teleurgesteld. Jammer voor hen. Na de lunch lopen we door het dorpje. Ik koop nog 3 c.d.’s en 3 t-shirts met rhino’s erop. José koopt een armbandje en een sleutelhanger.
Bij de Lodge drinken we nog een pilsje en om half 5 vertrekken we voor de tweede excursie: bovenop een olifant door het forest op zoek naar rhino’s. We zitten samen met Vincent en Jantien op de mastodont. Omdat Jantien claustrofobische neigingen krijgt, kruipt ze op een andere olifant. Het is bloedheet, 41 graden, en omdat er vandaag geen moessonbui is neergeplensd, is het ook niet afgekoeld.
IndiaNepal_0875We schommelen naar het forest. Als onze mahoud de entree voor iedereen gaat betalen, krijgt onze Jumbo een niesbui. Jeetje, er komt een hele emmer snot tegelijk uit. José zag niks meer door haar bril en de snot liep langs haar benen naar beneden. Smakelijk. We sjokken op de olifanten door smalle paadjes en moeten erg goed op de takken letten. In het bos zien we een rhino. Ik krijg hem of haar niet goed op de foto.
IndiaNepal_0915
Jopie wel. Als we bij een rivier aankomen kunnen de olifanten hun dorst lessen. Ze flodderen heerlijk in het water. Dan gaat de speurtocht verder. De olifant die voor ons loopt laat me toch een boer. Het leek wel een donderslag, en stinken dat ie deed. De zoektocht leverde niet veel op, alleen een paar herten. Maar de tocht is prachtig en voor de tweede keer steken we de rivier over. Na 3½ uur schommelen ben ik toch blij, dat ik me uit het bakje kan hijsen. We nemen afscheid van de olifanten en lopen terug naar de Lodge, waar we samen in het prieeltje  met een Everest onze dorst lessen.
IndiaNepal_0932We gaan niet mee naar het weeshuis. Dat bezoek volgt meteen op de olifantentocht, en we willen even rust. We genieten relaxed van de mooie omgeving. Het is nog steeds bloedheet en om af te koelen nemen we een koude douche. Dat frist op, voor twee minuten dan, want de stroom valt uit en nou geeft die zielige helikopter helemaal geen koelte meer. Daarom lopen we maar naar de dorpsstraat op zoek naar een restaurantje. Dan valt de stroom overal uit en hebben we alleen maar sterrenlicht. De sterrenhemel is overigens prachtig.
IndiaNepal_0889
We zoeken en vinden een tentje met kaarslicht. We strijken neer op het dakterras van Jungle-view en bestellen sweet and sour vegetable en chow mein. Het dinner by candlelight smaakt prima, maar door de hitte heb je toch niet zo’n eetlust. Op een of andere manier heeft men de stroom weer op gang weten te krijgen, en onder het genot van een fan eten we verder, terwijl we blijven zweten. Och, het is niet anders. Tot slot van de dag drinken we bij de Lodge nog een pintje en dan is het om 11 uur bedtijd.

29 juli 2005 Chitwan National Park

Brrr, tuut tuut tuut ! Het is kwart voor 6 ! Ja, het is vakantie en de wekker gaat alweer. Om half 7 staat een jungle-wandeling op het programma. Eerst wandelen we een stukje langs de oever. Het is helder en al bloedheet. In de verte zien we de besneeuwde toppen van de Annapurna. Een geweldig gezicht. Met een roeibootje worden we naar de overkant van de ondiepe rivie gebracht.
IndiaNepal_0846

We wachten op de rest, terwijl we ons in de lange broek en lange mouwen al een ongeluk zweten. Dan gaan we in twee kleine groepen met gidsen op pad. Een gids voorop en de tweede als hekkensluiter. Dat moet, omdat we zomaar een neushoorn zouden kunnen tegenkomen, of een beer. Over het vlakke terrein gingen we door de struiken. We zagen pootafdrukken van olifanten, rhino’s en herten en vraatsporen van varkens.

IndiaNepal_0851Een paar keer zagen we wat apen, en geloof het of niet, er liepen ook kippen rond. Daar hield het wel mee op. Niks bijzonders dus. Tegen half 10 hielden we het voor gezien en gingen terug naar de oever. De bootsman aan de overkant werd ingeseind. Terwijl we stonden te wachten zagen we nog een grote schildpad aan de waterkant zitten. Toen we bijna aan de overkant waren, liet zich nog even een krokodil zien. Hier moet je dus niet zwemmen. Op weg naar de Lodge zat een jongetje te vissen. Net op het moment dat ik wilde vragen wat je hier nou zoal kunt vangen, zwiept hij er een palinkje uit.
IndiaNepal_0848Compleet oververhit ploffen we in het restaurant neer. Als we dit vooraf hadden geweten, dan waren we zeker en vast niet meegegaan. Er was geen bal aan en dan ook vroeg ervoor opgestaan. Helaas. We laten ons de grote pot thee en de eieren met toast goed smaken. Dit hadden we wel verdiend. Langzaam bekomen we. De andere groep komt een uur later terug. Zij zijn ook bijna aan het kookpunt.
IndiaNepal_0852

We blijven nog een poosje hangen, want op de kamer is het ook niet om te pruimen. Wat later gaan we er toch maar heen en nemen het er dan even van. Wonderwel vallen we in slaap. Badend in het zweet word ik een uurtje later wakker. Phons  maak ik om kwart voor 2 wakker. We gaan eerst weer wat drinken.  Het helpt gewoon niet je vochtgehalte op peil te houden. Een lekker tomatensoepje smaakt ook. Wat later barst er een enorme regenbui los. Het spoelt en het niet bekwaam naar buiten te gaan. Als de bui voorbij is, is het een beetje afgekoeld. Phons wil c.d.’s. hij scoort er 10 en ik een batikkleedje. Om half 5 vertrekken we met 2 jeeps naar het olifanten breeding-centre. Een leuke rit door dorpjes en veel modder. Met een bootje worden we overgezet. De vele waterbuffels kunnen het zelf en steken in een lange rij de rivier over. In het centrum staan heel wat Jumbo’s met jonkies.
IndiaNepal_0854

Een hele kleine nieuwsgierige babyolifant schiet onder het hek door en komt naar ons. Het is een lief, brutaal scheetje. Hij laat zich volop knuffelen. In een weitje staat nog een kleine. Die wil eerst niet komen, maar rent dan plotseling naar ons toe. Eerst plast en poept ze netjes in de goot, om daarna haar slurf aan het witte shirt van Phons af te poetsen.
Verderop staat een moeder met haar 15 dagen oude kalf. Zo lief, die wil je best meenemen. Maar ja, kleine olifantjes worden groot en de tuin niet. Na een uurtje gaan we weer terug naar de Lodge. Eerst met het bootje, dan met de jeep. Dit was echt hartstikke leuk. We mogen weer naar onze privé sauna om te douchen. Het is in onze kamer minstens 35 graden.
IndiaNepal_0888Om half 8 gaan we eten bij K.C.’s. Irma, Kees, Jeroen en Daniëlle schuiven ook aan. Phons bestelt een pizza en in een vegetarian sweet and sour. Ze hebben er voor de liefhebbers zelfs een frietje oorlog. We zitten heerlijk rustig op het dakterras. Het is eindelijk een beetje normaal qua temperatuur. De baas van K.C.’s is één van de dansers van gisteren. Rond 10 uur rekenen we af ( 715 NPR ) en slenteren terug naar Rhino Lodge. Overal klinkt : NAMASTé. De mensen zijn hier zo vriendelijk en absoluut niet opdringerig. Koop je niks, even goede vrienden. Kwart over 10 gaat het licht uit. We kunnen uitslapen !!! NAMASTé !!!

28 juli 2005 Shivpatinagar – Chitwan National Park

Als om kwart over 7 de wekker gaat, zijn we het over een ding eens: slecht geslapen !!!!
Een stug, smal en hoog bed en ook bloedheet. We durfden ons haast niet om te draaien, bang om uit bed  te vallen of elkaar wakker te maken. Om kwart over 8 feliciteren we Jopi en net na achten verlaten we Shivpatinagar, op weg naar de Nepalese grens. Astrid heeft voor iedereen een feestmuts gekocht, die ze op onze hoofden zet. De hilariteit is groot, want het ziet er niet uit.

inne-080
De mensen langs de weg lachen zich een deuk.  Zelfs de chauffeur en de bijrijder krijgen een feestmuts opgezet. Zij zijn touwens de eersten die het ding afzetten. Jeroen hield het ‘t langste vol. Alweer rijdend door een mooi landschap arriveren we om 9.45 uur bij de grens. Dat is veel sneller gegaan dan verwacht. We nemen afscheid van onze 2 mannen, die ervoor gezorgd hebben dat we veilig door India toerden. Alle bagage wordt op 4 fietstaxi’s geladen en in een grote optocht gaan we naar het Indiase immigratiekantoor.
inne-169.JPG-for-web

 

Als alle formaliteiten klaar zijn en alle stempels gezet, lopen we over de grens naar het Nepalese kantoor. Daar volgt hetzelfde ritueel. Phons wisselt snel wat geld en krijgt voor 900 Indiase roepies 1350 Nepalese roepies. Kunnen we in ieder geval wat eten en drinken. Het hele grensgedoe heeft precies een uur geduurd. Onze nieuwe bus, chauffeur en bijrijder staan klaar. De bagage wordt op het dak gesjouwd, vastgesjord en we kunnen gaan. Welkom in Nepal. Net over de grens wil ik een fles water kopen. Dat was een heel karwei. In de 1e winkel was geen mens te vinden, de 2e had geen water, maar de 3e wel water, alleen geen wisselgeld. Bij buren moest de man een briefje van 100 gaan wisselen. Uiteindelijk kwam het goed en hadden we water voor de dorst.
inne-170Het landschap was meteen anders. Rijstvelden, bergen en bossen wisselden elkaar af. Na twee uur rijden, het was toen inmiddels 1 uur, hebben we op 628 meter hoogte een lunchstop gehouden. Het was een soort nederzetting langs de weg. De temperatuur was erg aangenaam en de noodlessoep erg spicy. Werd het toch nog zweten. Inclusief een bier en twee cola’s kostte de hele grap 300 NPR ( € 4 ). Dat is toch geen geld.
inne-171.JPG-for-webDan hebben we nog zo’n goeie twee uur bussen voor de boeg. Af en toe viel er een flinke plensbui. Niet gek, als je bedenkt dat we hier in de regentijd zitten. Het laatste stukje van de reis voor vandaag gaat door de middle of nowhere. Geweldig. Als we bijna bij Rhino Lodge zijn, kunnen we niet verder, omdat een tractor met aanhanger de weg blokkeert. Twee sterke gasten scheppen er zand af, terwijl de chauffeur lamzakkerig over het stuur hangt en weigert opzij te gaan.
IndiaNepal_0814Maar de redding is nabij. In de verte komen 2 olifanten aan. Ze wurmen zich langs de bus en de voorste geeft de aanhanger een klein zetje. De weg is vrij. De werkers hadden het nakijken en wij konden lachend verder. Slechts een paar honderd meter verder ligt Rhino Lodge. We worden hartelijk ontvangen.



inne-081.JPG-for-webAllereerst krijgen we tekst en uitleg over alles wat we hier kunnen doen plus een colaatje. Intussen doen de muggen ook goed hun best. Het is meteen raak. Een ding is zeker; in de benauwde hitte van Chitwan zullen we ons wel vermaken. Dan worden de sleutels uitgedeeld en krijgen wij kamer 727 op de bovenverdieping. Vanaf de veranda hebben we best een mooi uitzicht. Phons wisselt ons geld, en krijgt voor 12.000 INR 18.600 NPR en nog twee muntjes als souvenir. Meteen brengt hij wat te drinken mee. Jongens, wat is het hier broeierig benauwd. Het zweet stroomt uit onze lijven. De buiten en binnentemperatuur verschilt nauwelijks. Dat wordt dan lekker vannacht onder de klamboe.
inne-174Straks gaan we om half 8 buffetten en komen er Nepalese dansmariekes. Het buffet is goed en er is heerlijk veel groente. Het eerste rondje is voor rekening van Jopi. Ze trakteert voor haar verjaardag. Wel grappig dat je op één dag in twee verre landen jarig bent. Na het eten is er koffie of thee. Ik vraag om warm water en haal snel een zakje décafé.
inne-082Dan gaat het licht uit. Nee, het is nog geen bedtijd, maar Astrid komt binnen met een taart met brandende kaarsjes. De chocoladetaart is kersvers en overheerlijk. Ook het personeel laat zich niet onbetuigd. Eerst krijgt Jopi een grote rode tika op haar voorhoofd en een bloemenkrans en daarna een leuk T-shirt. Dan is het de beurt aan Marianne. Zij was de eerste dag van de vakantie jarig.
inne-172Tot slot krijgen wij allemaal een rode klodder op ons voorhoofd. Dan wordt het tijd voor dans en muziek. De dansmariekes zijn allen mannelijk. Het is wel aardig, maar erg langdradig. Het majorette-gehalte was hoog. Tijdens het laatste lied moesten we meedansen. Het was er veel te warm voor. Je zweette als een postpaard en tot overmaat van ramp sloeg de bril aan. Niet te doen dus, en ik heb voortijdig afgehaakt. Onder het genot van een pilsje en een watertje kletsen we nog wat en genieten we van de uitbundige sterrenhemel.
inne-173We zijn weer de laatste die gaan slapen. De kamer is onvoorstelbaar bloedheet, het bed een harde plank en het matras heel dun. Toch kruipen we allebei in onze klamboe. Dat wordt afzien vannacht, want de helikopter boven het bed geeft geen verkoeling en maakt veel lawaai. We zien wel.