1 en 2 augustus 2000 San José – A’dam

Om 05.00 uur loopt de wekker af. Het is te vroeg voor ontbijten. Om 05.30 uur liggen de tassen al op de bus en rijden we naar het vliegveld. We nemen afscheid van Enrique en Maarten en sluiten aan in de rij om in te checken. Dit duurt weer verschrikkelijk lang. Het vliegtuig vertrekt op tijd en de verzorging is weer goed. We komen volgens schema aan in Newark. De tassen van de band gehaald, door de douane en weer op een band gedropt. Snel even naar buiten om een peuk te roken. We vergapen ons aan de limousines die af en aan rijden. Een limo past niet op een foto!
crp-027Vervolgens verkennen we de luchthaven winkels. We drinken een Budweiser $4,5 per stuk maar onze dorst is snel over. Dan nog naar Mc Donald’s een hamburgermenuutje genomen om onze magen te vullen. Grisham is goed bevallen en ik koop The Testament. José koopt in de winkel van Discovery nog een prachtig boek (animals of the world). Dan gaan we onze tijd uitzitten (5 uur). We proberen wat te lezen, maar dit valt niet mee. Concentratieproblemen.
cr-079.jpeg-for-web-normal
Eindelijk mogen we inchecken en de vlucht gaat wederom exact op tijd het luchtruim in. Na de maaltijd een sanitaire stop en we doen onze ‘Zorro masks’ op. We vallen beiden snel in slaap om 4,5 uur later weer wakker te worden. We krijgen een ontbijtje en het is nog 1,5 uur vliegen naar Amsterdam. Dat is lekker opgeschoten.
cr-080.jpeg-for-web-normalWe komen rond 10.00 in onze hoofdstad aan. Het is lang wachten op de tassen. We nemen afscheid van de groep. De familie Achterop is spoorloos!. Snel naar de trein maar het kopen van de kaartjes gaat niet vlot. Hierdoor missen we de trein en moeten we 25 minuten wachten. Kan er ook nog wel bij.
cr-081.jpeg-for-web-normal

In de trein kletsen we over de mooie drie weken die we beleefd hebben. Met lijn 48 naar de Reeshof waar we om 13.30 aankomen.

Gezond en voldaan zijn we terug van een vakantie om nooit te vergeten!!!!!

 

31 juli 2000 San Isidro – San José

Om 06.45 loopt de wekker af en om 07.00 uur zitten we aan het ontbijt. Dos desayunos americanos. Om 08.00 uur maken we een aantal groepsfoto’s en vertrekken we voor onze laatste etappe. Na 2 uur bussen stoppen we voor een koffie/bier stop. Vanochtend was het prachtig weer, maar dat kan snel omslaan. Het regent pijpenstelen en het is koud in het wegrestaurantje.
crp-031Onderweg stoppen we bij een souvenirtentje om schildpadden te kopen. We zien bedevaartgangers naar Cartago. Hier aangekomen stoppen we en bezichtigen we het einddoel van de pelgrimstocht: de kathedraal. In het middenpad kruipen de bedevaartgangers naar het altaar. Uit respect een foto zonder flits genomen. Ik ben benieuwd of deze gelukt is. Verzamelen en weer bussen. We komen in San José aan en het van Maarten geleende boek lees ik uit voordat we bij hotel Europa arriveren.
cr-077.jpeg-for-web-normal
Iets na 13.00 uur kwakken we de bagage op de kamer en snellen we naar Mc Donald’s voor de lunch. We hebben honger. We slenteren in de regen door San José, een troosteloze hoofdstad van een prachtig land. Nog een souvenir gekocht voor op de plee (ossenkar) en in ons favoriete restaurant 2 Imperial gedronken. Lekker douchen en de tassen prepareren voor de terugtocht. Om 18.45 uur verzamelen voor ons laatste avondmaal in Costa Rica.

cr-078.jpeg-for-web-normal
De familie Achterop gaat niet mee met het afscheidsdiner. Fokker heeft ’s-Middags een aanvaring met Marcia gehad. Het is een flinke wandeling naar het restaurant. Een tip van Enrique. Het eten is veel, goed en duur. Het overlevingspakket dat we voor Maarten ingezameld hebben wordt afgegeven. Ook wordt de fooi overhandigd. Al met al een gezellige afsluiting van een prima vakantie.

30 juli 2000 Boquete – San Isidro

Om 02.30 uur worden we door een stel mafkezen gewekt. Een aantal van de lokale politieke jongeren partij maken flink kabaal. José gaat er op af maar het blijft verplaatsen van het kabaal. Om 5.30 uur wordt het rustig. Een slechte nachtrust en een kloten bed. Om 06.00 uur loopt de wekker af.
cr-073.jpeg-for-web-normalJosé heeft barstende hoofdpijn. We drijven uit tot 06.30 uur. Tassen pakken en ontbijten. Ik neem alleen koffie en een sapje. José neemt een roereitje. Het afrekenen is een crime. We hebben geluk want ze rekenen slechts 1 koffietoer. $14,– Winst als pleister op de wond van de slechte nacht.
cr-074.jpeg-for-web-normalOm 08.00 uur vertrekken we naar de bloementuin, waar we om 08.15 uur aankomen. In een kwartier hebben we die tuin ‘tussen kunst en kitsch’ wel gezien. Ik ga verder met het boek The Partner (John Grisham) dat ik van Maarten geleend heb. Om 12.00 uur arriveren we bij de grens tussen Panama en Costa Rica.
cr-075.jpeg-for-web-normal500 meter voor de douane moet het dekzijl van de tassen gehaald worden. Twee tassen worden gecontroleerd. De procedure bij de douane duurt lang. De drie douaniers worden voor ieder $5 omgekocht, zodat de koffers op de bus mogen blijven.
crp-026
Omdat de beambte die Enrique moet helpen pauze neemt, besluiten we te gaan lunchen. Het eerste restaurant waar we aankomen is ‘cerrado’, gesloten dus. Op naar het volgende. We bestellen allebei een sandwich en een Imperial. Eindelijk weer lekker bier. Ontspannen kijken we naar de Costa Ricaanse voetbaltopper Puntarenas – Surprissa 2-0. Een verrassende uitslag!
Om 13.00 uur gaan we naar de bus en ja hoor alle koffers moeten van de bus. Arme Enrique. Deze keer wordt mijn tas gecontroleerd. No problema. Om 11.00 uur rijden we weer op Costa Ricaans grondgebied. Veel koffieplantages.

cr-076.jpeg-for-web-normal

Om 16.15, de klok is een uur teruggezet, leggen we aan voor een foto en drankstop (half uur). No 80 kilometer naar ons hotel. We makan nog een fotostop bij ananasvelden. Het is een prachtige droge, lichtbewolkte dag. De natuur is prachtig. Om 17.30 is de lange reis ten einde. Ik ben 150 bladzijden verder in The Partner. Onze kamer (210) in hotel Del Sur heeft geen TV. Ruth is zo aardig om te uilen. We zitten dus in kamer 209 waar we eerst een heerlijke douche nemen. Om 19.00 is het verzamelen voor het gezamenlijke diner.

SanIsidro.jpg-for-webHet hotel ligt afgelegen dus we eten in het hotel. We drinken een aperitief en bestellen het eten. José, rijst met garnalen en ik een steak met frites. Smaakt prima.
Lekker nagetafeld met margerita en bier en mijn moppen bezorgde Wilma een natte broek. Het is inmiddels 22.10 uur en tijd om te gaan slapen.

26 juli 2000 Cahuita – Bocas del Toro

Om 06.15 uur loopt de wekker af. Het regent pijpenstelen. Ik sla het ontbijt over. Gisteren te veel bier op?
We zouden om 07.30 uur vertrekken maar Enrique kan vanwege de regen de tassen niet op het dak doen.
cr-054.jpeg-for-web-normalDaarom worden de tassen met vereende krachten in de bus gegooid en rijdt Enrique naar het dichtst bijzijnde benzinestation met een afdak (10 km!).
Om 08.20 uur vertrekken we richting Panama. We komen langs veel bananenplantages en krakkemikkerige bruggetjes. De Panamese douane is formeel.
cr-055.jpeg-for-web-normalWe moeten allemaal een formulier invullen maar er zijn geen tafels. Tot overmaat van ramp wordt de bagage gecontroleerd. De tassen van Angelique en Gertjan. De grensformaliteiten duren een uur. We zetten de klok 1 uur vooruit en gaan bij het dichtstbijzijnde plaatsje op de route lunchen.
cr-056.jpeg-for-web-normalWe vallen bij de locale chinees binnen en bestellen 2 tjap tjoi met kip. Er komt er maar 1 door maar deze is voldoende voor ons twee. We rijden nog een uurtje langs bananenplantages en komen bij de boot aan. Hier passen we net met z’n allen + bagage in en na een klein half uur arriveren we om 15.15 uur in Bocas del Toro.
cr-057.jpeg-for-web-normalWe moeten 100 meter met de tassen sjouwen voordat we bij Hotel Laguna zijn. We krijgen kamer 1, installeren ons en kopen een telefoonkaart van $3. Het lukt niet te bellen want verbinding maken kost al $3,40. Gelukkig komt Maarten voorbij en kunnen we, met bijbetaling, zijn kaart ruilen. Hier staat nog $4,50 op. Het gesprek met het thuisfront is kort maar we hebben een voldaan gevoel. Vervolgens het dorpje verkend en bij El Pirate een Panama bier gedronken. Lekker douchen en om 18.45 uur verzamelen voor het diner.
cr-058.jpeg-for-web-normalMaarten heeft geen restaurant kunnen vinden waar we met z’n allen kunnen eten. Daarom eten we bij het hotel. Het restaurantje is een pizzeria. Dus eten we pizza. Bodem van karton en veel gesmolten kaas. José is kampioen pizza eten. cr-059.jpeg-for-web-normalAlles op! We drinken nog een pilsje, lopen een ommetje en besluiten om 09.00 uur naar bed te gaan. We zijn allebei moe en in Bocas is niet veel te beleven.

25 juli 2000 Cahuita

Geen wekker gezet en lekker uitgeslapen. Om 08.15 uur wakker!!! José is al schelpen aan het zoeken. Helaas zonder resultaat. We doen het vandaag rustig aan. Om 09.30 uur ontbeten en hierna voor onze cabina lekker gelezen. Om 12.45 uur lopen we naar het Cahuita National Parc. Een prachtig wit zandstrand. In de bomen zaten een stuk of tien slingerapen.

cr-052.jpeg-for-web-normal

De zee is woest en de golven hoog. Lekker gelegen en gezwommen. Het begint te miezeren en we wandelen terug naar het dorp. De barretjes zijn nog dicht dus bij de cabina een aantal pilsjes gedronken en lekker gelezen. Om 19.00 uur begint de gezamenlijke barbecue. We krijgen alles op ons bord. Het smaakt prima.
cahuita2.jpg-for-web

Om 21.15 uur gaan we naar de Los Cocos bar. Een leuke tent met reggae muziek. De grootste helft van de groep verzamelt hier en er begint zelfs een reggae band te spelen. Onder het genot van enkele joints spelen ze  “vals maar leutig”. We drinken bier en José cuba libre. Om 23.30 gaan we slapen want morgen vertrekken we vroeg.
cr-053.jpeg-for-web-normal



 

24 juli 2000 Tortuguero – Cahuita

Om 06.30 uur worden we door brulapen gewekt. Wat kunnen die beesten te keer gaan. Het regent dat het giet. Iets over 7 schuiven we aan voor het ontbijt. Vervolgens bij de receptie afgerekend. Dat was even slikken! Om 09.00 uur vertrekt de boot in de stromende regen.
cr-048.jpeg-for-web-normalNa een klein uurtje varen leggen we aan voor een koffiestop. Het is inmiddels opgeklaard. Na een kwartier weer snel verder want Enrique wacht op ons. Om 11.00 uur is de boottocht voorbij. De in vuilniszakken ingepakte tassen worden met teamwork uit de boot gehaald en doorgegeven naar het hoogste punt. Henk is opzichter! Terwijl Enrique het zeil over de tassen doet, bezoeken wij een bananenplantage van Del Monte. De bananen worden rauw (groen) verwerkt. Het betere lopende band en handwerk. Om 12.00 uur vertrekken we richting Limón. Hier komen we om 13.15 uur aan.
cr-049.jpeg-for-web-largeMaarten waarschuwt ons voor de criminaliteit in deze stad. Een hamburguesa del casa en een Imperial fietsen er wel in. Om 14.45 uur is de groep weer verzameld en rijden we naar onze eindbestemming van deze dag. Cahuita ligt 43 kilometer ten zuiden van Limón.
De wegen in Costa Rica zijn slecht en daarom arriveren we pas om 15.45 uur in het reggae dorpje. De kamers van Cabina Arrecive worden verdeeld. Wij slapen in kamer 3. Even de boel verkend en José heeft op het strand al een paar prachtige schelpen gevonden.
cr-050.jpeg-for-web-normalDe cabinas liggen pal aan zee. Vanaf het  terrasje kijk je zo op de Caribische zee. De hangmatten worden uitgetest. Ik heb weer dorst en drink samen met Jan en Carla een pilsje. Enrique is even camarero. Als  snel schuift José bij met een flesje water. We kletsen lekker en om 17.30 uur gaan we schrijven en douchen. Er barst weer een tropische regenbui los. Tot op heden regent het op de juiste momenten.
cr-051.jpeg-for-web-normal

We gaan, op advies van Maarten, met Wim en Marcel bij Typico Cahuita eten. José neemt caramboles a ajo en  ik bifstek con cebollas. José smult maar mijn biefstuk is taai en niet goed genoeg voor een hond. Had ik maar vis genomen! Het was maar goed dat José een ensalade atún besteld had.
cahuita.jpg-for-web-normalWe zitten in Caribische sferen en op de reggae muziek klinkt op de achtergrond. Wim geeft mij Spaanse les. De regels voor de uitspraak en wat woordjes. We kletsen nog wat na en rond 22.00 uur vallen we moe op bed. De gekko op de kamer heeft ons nauwlettend in de gaten gehouden.

23 juli 2000 Tortuguero

Het heeft de hele nacht geregend. En flink ook. Om 06.45 uur worden we door onze buren, Catalanen, gewekt. Om 07.00 loopt onze wekker af en om 07.15 uur zitten we aan het ontbijt. Het is inmiddels droog. We zijn de laatsten van de Djoser groep. De Fokkertjes liggen nog te ronken. Het ontbijt valt tegen.
cr-042.jpeg-for-web-normal

Na het ontbijt gaan we rubber laarzen uitzoeken. Er staat namelijk een wandeling door de jungle van Tortuguero op het programma. Het valt niet mee om passende boots te vinden want de rest van de groep is ons voor geweest. Uiteindelijk slagen we toch. Nog even op de veranda gelezen en om 08.50 uur bij de steiger verzamelen. 16 personen (inclusief Maarten) gaan de jungle tocht maken.  De Fokkertjes slapen uit en de greenery gaat naar het zwembad. De zon schijnt en de lucht is blauw!
cr-043.jpeg-for-web-largeDe gids wil de groep splitsen in 14 en 2. De boot zou te klein zijn. We weigeren en Maarten weet te regelen dat we bij elkaar kunnen blijven. Na een goed kwartier varen bereiken we met 20 minuten vertragen het startpunt van de tocht. Onze gids, Franklin, vertelt in Rasta-amerikaans,  wat we wel en niet moeten doen. Op het strand zoeken we allemaal een wandelstok en om 09.45 uur begint de wandeling. Na 5 minuten lopen we al in de blubber.
cr-045.jpeg-for-web-normalHet is prachtig maar nat en glad. De wandelstok is mijn ‘amigo’. Zeker als we gaan klimmen. Franklin doet zijn best maar is nauwelijks te verstaan. We klimmen flink en Marcia maakt een billen schuiver. De modder besmeurt onze broeken. Rond 11.00 uur bereiken we een prachtige ‘scenic view’. We zien twee Toekans.
cr-044.jpeg-for-web-normalWe kunnen nog hoger. Marcel, Wilma en Carla besluiten om te wachten en gaan niet mee. Klimmend, glibberend en schuivend bereiken we ons doel. We hebben een prachtig uitzicht maar het is bloedheet en we staan in de volle zon (˚45 C). Onderweg hebben we o.a. gifkikkertjes en reusachtige mieren gezien.
Dan begint de afdaling. We lopen op kop achter Franklin, die ons goede adviezen geeft hoe we moeten ‘stappen’. Onderweg haken Marcel, Wilma en Carla aan en we zijn weer compleet.
tortuguero.jpg-for-web-normalHet afdalen valt soms niet mee. Jan met de pet geeft aan hoe je moet ‘textielbremzen’. Het laatste stuk nemen we een andere route en het wordt moerassig. José en ik zakken tot  boven de laarsrand in de blub. Carla is recordhoudster en zakt tot 10 cm boven de knieën in de prut. Haar Jantje moet haar bevrijden. Na 2 uur en 20 minuten zweten, genieten en afzien bereiken we het eindpunt van deze zware tocht.
cr-047.jpeg-for-web-largeWe zien er uit om op te schieten, spoelen de laarzen af in de Caribische zee en stappen in de boot die ons naar de lodge zal brengen. Hier aangekomen verschonen we ons snel, brengen de laarzen terug om in het restaurant twee Imperiallekes te bestellen. Ondanks het feit dat we samen 1,5 liter water op hebben, stikken we de moord van de dorst.
De excursie naar de vlindertuin die Ruth, Maarten, Erik, Marcia, Gertjan en Angelique aansluitend op de wandeling wilden maken, blijkt een flop. $10 p.p. voor een kwartiertje vlinders kijken is wel erg veel.
Deze excursie is dus afgeblazen. In het restaurant zien we hoe Costa Rica met 2-1 in de 97e minuut via een pénal de WK kwalificatiewedstrijd tegen de USA wint. Goooooooooaal!! cr-046.jpeg-for-web-normal
Vanmiddag lekker op onze veranda geschreven en gelezen. Terwijl ik dit verslag schrijf heeft onze nieuwe buurvrouw een grote beurt gekregen.
We besluiten een siësta te houden. Van 15.00 tot 17.00 uur als een blok geslapen, lekker gedoucht en om 18.00 naar het happy hour. Het diner was wederom voortreffelijk. Nog een uurtje in de petroleumstank bij de boten gezeten. José drinkt een piña colade (het is toch vakantie) en ik cervesa. Om 22.30 uur zeggen we elkaar wel-te-rusten.

22 juli 2000 Pierto Viejo de Sarapiqui – Tortuguero

06.00 uur Wake-up call. Het opstaan gaat moeilijk maar om 06.05 uur zit mijn eerste werkje in de pot. Om 06.30 uur staan de tassen bij de bus en drinken we een gratis kop koffie. De rekening $27 is dan al betaald. Om 07.05 uur vertrekken we richting Tortuguero en om 07.45 uur leggen we aan voor het ontbijt.
cr-038.jpeg-for-web-normalWe nemen allebei een desayuno mixto: koffie, annanassap, roerei met toast en mijn gallo pinto wordt door Jan met de Pruik ook nog naar binnen gewerkt. En dat voor 1350 colones. Om 08.00 uur zetten we onze excursie voort. Het leven in Costa Rica is duur en daarom moeten een zestal groepsleden in Guápiles pinnen. In Siquirres met z’n allen naar de Musmanni en de Supermercado. Om 11.05 uur arriveren we bij onze boot. Eerst een sanitaire stop en dan varen we met hoge snelheid richting Jungle Lodge. We zien enkele kaaimannen. Na een klein uurtje varen leggen we aan voor een kop koffie en een Imperial.
crp-017

Deze ligt geïsoleerd en het dorpje Tortuguero (600 inwoners) ligt aan de andere kant van de rivier en is voor $3 p.p. per boottaxi te bereiken. We geven ons op voor de excursie naar de schildpadden ($15 p.p.) en de wandeling ($5 p.p.).
Een kwartier later zitten we al weer in de boot. Ilse speelt het spelletje ‘hints’ en wordt flink wat gelachen. Om 13.30 uur komen we bij de Jungle Lodge aan. We worden met een welkomstdrankje (rood vruchtensapje) ontvangen. Hierna kamer 18 geïnstalleerd en om 14.15 uur geeft Maarten uitleg over de mogelijkheden in en rondom de lodge.

cr-039.jpeg-for-web-normalWe verkennen de omgeving van de lodge en zien nog een rood klein gifkikkertje en een kleine gekko. We spreken met Jan en Carla om 18.00 uur af bij de bar want dan begint het happy hour.
Om 19.00-20.00 uur is het diner ($10 p.p.) dat voortreffelijk smaakt. Daarna naar de schildpadden.
cr-040.jpeg-for-web-normalEen bootje brengt ons naar de overkant. We lopen in het pikkedonker over het strand. Al snel stoppen we. De gids, die alleen Spaans spreekt heeft een schildpad gevonden. Zij is echter nog een kuil aan het graven (Duits bloed?) dus op naar het volgende slachtoffer. Dit hebben we snel gevonden. Het rode lampje schijnt op de kont van de anderhalve meter grote schildpad. De eieren, als ping-pong ballen zo groot vallen er soepeltjes uit. Het lijkt de Patpong wel! We moeten al snel plaatsmaken voor de volgende groep. Carla heeft de show gemist. Na een kwartier wachten lopen we terug naar de schildpad die het broedsel met zand aan het bedekken is. Zwaar werk! We lopen terug en mogen nog een keer naar een ping-pong-ballen-show kijken. Hier moet geperst worden en stoffel kreunt er flink op los.
cr-041.jpeg-for-web-largeEen prachtig schouwspel dat weinig mensen met eigen ogen hebben gezien. De schildpad krijgt van mij dan ook een spontane ov(ul)atie.
Rond 22.00 uur zijn we terug bij de lodge. Iedereen is van mening dat $15 voor deze excursie geldklopperij is. We drinken met de Jantjes, Carla en Wilma nog een aantal consumpties. José cuba libre en ik Imperial + Bavaria) en gaan om 23.00 uur naar de lodge. Het regent inmiddels pijpenstelen.
toekan.jpg-for-webWe kunnen een stuk onder het afdak lopen, maar het laatste stuk moeten we sprinten door de stromende regen. We liggen op bed en voelen de donderslagen trillen. Het gaat steeds harder regenen en ik loop in de blote poelie-woelie over de veranda. Eén nevel van regenstralen. Het pad stroomt vol en de perken staan blank. Om 23.30 uur gaat het licht uit.

21 juli 2000 Fortuna – Pierto Viejo de Sarapiqui

Om 07.15 uur loopt de wekker af. Het regent dat het giet. We gaan bij La Cascade ontbijten en om 08.00 uur worden de tassen op het dak van de Toyota bus gehesen. Iets over half 9 vertrekken we volgens planning richting oosten. Eerst voor de liefhebbers langs Musmanni (bakker).
cr-033.jpeg-for-web-normalOm 10.30 uur  komen we bij het vertrekpunt van de rafters aan. Maarten, Erik, Peter, Jan met de pet, Gertjan en Angelique gaan voor $45 p.p. hun leven riskeren. We luisteren naar de ‘safety-talk’ van gids Max. Het kan er heftig aan toe gaan en ik ben blij dat ik niet mee hoef. Wilma, Marcia en Ruth hebben spijt dat ze niet geboekt hebben. We maken wat foto’s en zwaaien onze helden uit.
cr-034.jpeg-for-web-normalOm 11.20 uur leggen we aan bij het restaurantje voor een drankje. Het is 11.00 uur geweest dus tijd voor een Imperial. José neemt een café con leche! Om 12.15 uur arriveren we bij El Gavilan Lodge in Puerto Viejo de Sarapiqui. Volgens de borden een “bird-watching paradise”.
cr-035.jpeg-for-web-normal

Het is een prachtig aangelegd complex met houten lodges. We krijgen een ‘sexy’ sleutelhanger van lodge 14. Onze veranda kijkt recht op een voederplank waar bananen op liggen. De vogels vinden dit heerlijk en José geniet met volle teugen (ik ook). Een helm zou hier van toepassing kunnen zijn. De hummingbirds vliegen soms vlak langs je hoofd. Gewoon schrikken.
crp-016We hebben hagedisjes als ‘lodge-dieren’. Ze zijn gewend aan de homo sapiens en “lizzy“ laat zich makkelijk op de foto zetten. We besluiten in het restaurant te gaan lunchen. Jan met de pruik zit een locale maaltijd weg te werken. Ziet er niet smakelijk uit en we besluiten slechts koffie te nemen. Deze blijkt gratis te zijn!
crp-015

We gaan lekker op ons balkon lezen, vogeltjes kijken en van de natuur genieten. (spechten, vliegenvangers, wevers, knal geel + oranje, red wing black bird). Volgens de Internet home page van de lodge wordt er geen bier verkocht maar ….. Tony the Boss heeft speciaal voor Djoser Imperial en chips ingeslagen. Dus een zak chips (lunch) en een pilsje gekocht. Om 16.30 uur gaan Maarten, Jan met de pruik, Peter (Oranje) , Wim.  Tony, Walther (Costa Rica) de kwalificatiewedstrijd Nederland – Costa Rica spelen. Nederland won in sudden death met 5-4.
redwingblackbirdLekker gedoucht en in het restaurant annex bar een aperitief gedronken. Om 19.15 uur wordt het diner geserveerd: José vis en ik Pollo (kip). Deze was voortreffelijk en het was jammer dat een 2e ronde er niet meer in zat. Direct na het diner ging Maarten evalueren. Het eerste rondje was van Djoser. Enkele punter ter verbetering: royalere bussen, programma op schrift aanplakken, indicatieprijs per week per persoon verhogen van ƒ 450,– naar ƒ 550,–, meer tijd voor lunch (90 min i.p.v. 45 min). Onze chauffeur Enrique wordt door iedereen gecomplimenteerd. Na de evaluatie gaan de Jantjes en ik de biervoorraad te lijf.
cr-036.jpeg-for-web-normalVerder is het de dag van Marja en Ton. ’s-Middags bestolen voor ca. ƒ 200,– en ’s-avonds schrikt Marja van een tor in de plee. Ze drukt de knop van het kleine kamertje in en gooit de deur dicht. Niet meer open te krijgen dus. Marja wordt er flink door heen gehaald en we lachen tranen. Zelfs Reina en Secretia beginnen te ontdooien.
cr-037.jpeg-for-web-normal

Rond 23.00 uur is de Imperial voorraad soldaat gemaakt. Een prestatie gezien het feit dat de younsters hun eigen bier hadden ingeslagen.
Je kunt merken dat het alcohol percentage maar 4º is. Iets over 23.00 uur komen we in onze insect vrije lodge. De spray die ik om 18.00 uur gespoten heb, heeft zijn werk goed gedaan.

20 juli 2000 Fortuna

06.15 uur Wake-up call. 06.45 uur ontbijt. 07.30 uur vertrekken we voor de excursie naar Cano Negro ($36 p.p.) Onze gidsen zijn Santos, Purilo en Eduardo. We zijn met 15 personen (inclusief Maarten). Wim heeft buikgriep en Marcel is bang voor de zon. De grennies willen lamzakken. Carla en Jan vinden een boottocht niets en gaan fietsen.
cr-027.jpeg-for-web-normal

Santos de hoofdgids, vertelt vanaf het begin allerlei dingen over de vulkaan en de bomen en vruchten van Costa Rica.
Met zijn Amerikaans accent en zijn humor weet hij ons te boeien. Het is 2 uur rijden naar het vertrekpunt.
cr-028.jpeg-for-web-normal

Na een half uur stoppen we bij een brug. Er zijn meer toeristen. Geen wonder want in de bomen liggen en wandelen prachtige ‘tree-chickens’. Grote oranje Iguanas. Net Jurrasic Park.
Het laatste stuk gaat langzaam want we zien allerlei beesten: 1 kaaiman en prachtige vogels.
cr-029.jpeg-for-web-normalDe namen moeten we opzoeken. Aangekomen bij het vertrekpunt wordt de boot van het dak van de bus gehaald en twee andere boten worden opgepompt.
De dames doen hun behoefte op een smerige, stinkende plee. Ik heb lekker tegen een boom gepiest.
cr-030.jpeg-for-web-normalOm 09.45 uur vertrekken we met 3 boten voor de 12 kilometer lange tocht over de Rio Frio naar Los Chiles.
Wij zitten met Henk, Reina, Chretienne, Maarten en Purito en een afgedankte Rafting boot. De gidsen hebben arendsogen. We zien en horen brulapen.
cr-031.jpeg-for-web-normalOok de andere voorkomende apensoorten in Costa Rica krijgen we in beeld: doodshoofdapen en slingerapen. We zien ook kingfishers, ooievaars, aalscholvers en nog veel meer andere vogelsoorten. José ontdekt de Jezus Christ, een prachtig groene kraagbasilisk. Wat is het hier mooi. De groepen met motorboten jagen de dieren weg en zien dus bijna niets. Om 12.00 uur gaan we aan wal en wordt de lunch te voorschijn getoverd. Eerst allebei een koud Imperialleke (20 cl) gedronken. De rijst met kip en cassave smaakt uitstekend. Jammer dat de sla warm is geworden.
cr-032.jpeg-for-web-largeVoor de liefhebbers een schijf ananas als toetje. Nog een paar Imperiallekes en om 13.00 uur vertrekken we voor het laatste stuk. We zoeken minder naar dieren en de gids wordt moe. Maarten en ik moeten steeds vaker mee peddelen (let’s go forward please). Om 15.00 uur bereiken we Los Chiles. Santos, Peter en Maarten leggen het laatste stuk zwemmend af.
canonegro.jpg-for-web-normalOp de boot ook nog een pilsje genuttigd want het is bloedheet. De koperen ploert schijnt de hele trip op ons. Goed dat we factor 15 gesmeerd hebben want een aantal Djoser-maten zijn goed verbrand. Los Chiles is een leuk plaatsje op 3 kilometer van de grens van Nicaragua. Enrique scheurt terug naar La Fortuna waar we om 16.50 uur aankomen.
tabacon1.jpg-for-webOm 17.15 uur verzamelen voor de excursie naar Tabacon Resort (www.tabacon.com) ($21 p.p.) inclusief buffet. De thermen zijn prachtig aangelegd en het water is heet (opgewarmd door de vulkaan). We hebben het al snel gezien. De bril slaat aan en je wordt dizzy van het warme water (˚39 C). Om 19.00 uur zitten we in de hete zwembadbar. Maarten komt bij ons zitten en we drinken twee pilsjes de man.
tabacon2.jpg-for-web-largeOm 19.45 uur omkleden want we gaan om 20.00 uur buffetten.Tijdens het omkleden is er en lichte aardbeving. José voelt de trillingen maar aan mij is de quake voorbijgegaan. Het eten is goed en we krijgen ook nog een drankje (zuurzak). Niet echt lekker. Om 21.00 uur gaan we terug naar La Fortuna. We lopen nog even langs de tour agency voor een Lonely Planet. Ze hebben een nieuw exemplaar maar de Costa Ricaanse prijs is onbekend. De eigenaar doet zijn uiterste best deze te achterhalen maar het duurt ons allemaal te lang. We gaan bij El Jardin een pilsje en een thee drinken. Jan en Carla zitten door te zakken. Wij zijn moe en gaan om 22.00 uur naar Hotel San Bosco. De tassen inpakken en om 22.40 uur gaat het licht uit.

19 juli 2000 Rincon de la Vieja – Fortuna

06.45 uur Wake up call. 07.15 uur ontbijten. 08.00 uur vertrek richting Fortuna. Na een uur rijden gestopt bij Las Pumas, een opvangcentrum voor gewonde dieren. Een oud Zwitsers vrouwtje vertelde vol passie over haar levenswerk. Prachtige beesten. Van Rico-tjes tot Puma’s.
cr-021.jpeg-for-web-normalEven leuk maar het mens raakte maar niet uitgepraat. Het duurde veel te lang. Vervolgens koffie gedronken in het nabijgelegen restaurant waar we een aantal dagen geleden ook al aangelegd hadden. Na een half uur vertrokken we weer om in één ruk over een zeer slechte weg naar Fortuna te rijden.
cr-022.jpeg-for-web-normalBij Lago Arenal een fotostop gemaakt. Om 13.30 uur arriveerden we bij Hotel San Bosco (kamer 7). We zij niet meegegaan met de excursie naar de waterval. De vuile was ingeleverd, geluncht (2 keer ensalade de atun) naar het thuisfront gebeld ( Sc ’t Zand – Willem II 1-7) en de eerste souvenirs gekocht (sneeuwwitje in het Spaans en een toekan van keramiek).
cr-023.jpeg-for-web-normal

Bij de supermarkt een Imperial en een Cola gekocht die we heerlijk bij het zwembad hebben opgedronken. José gezwommen en in de jacuzzi gepoelied. Ook lekker gelezen. Vulcano Arenal werd steeds helderder. Om 18.30 uur verzamelen voor een tocht naar een uitkijkpunt op de vulkaan en het gezamenlijke diner.
cr-025.jpeg-for-web-normal

We hebben geluk! Enrique brengt ons naar een plek waar we de rode stenen (lava?) van de Arenal zien stromen. Een prachtig gezicht. Even later begint het te regenen en is de show over. Op het laatste moment besluiten Jan, Wilma, Jan, Carla en wij  niet met de groep bij La Cascada te gaan eten. Dit gezien de slechte ervaring van vanmiddag.cr-026.jpeg-for-web-normalJan met de pet heeft ’s-middags een leuk restaurantje gevonden: El Jardin. Het eten valt bij José tegen (geen saus bij de lomito). We vermaken ons best. Om 11.00 uur bedje slapen want morgen staat een lange, actieve dag op het programma. cr-024.jpeg-for-web-normalWe zijn ook nog getrakteerd op een malse tropische regenbui. Wat klettert dat op het golfplaten dak van El Jardin!.

 

18 juli 2000 Liberia – Rincon de la Vieja

06.45 uur Wake up call. 07.00 uur ontbijt en om 08.00 uur vertrekken we naar Rincon de la Vieja (ca. 1 uur). Onderweg ‘spotten’we al enkele prachtige vogels. O.a. Cra cra’s.
We lopen de wandeling van 2,5 uur met Maarten, Jan en Carla, Jan en Wilma en Wim en Marcel.
cr-016.jpeg-for-web-largeIn het begin al vliegt een prachtige blauwe grote vlinder voorbij. Dan zien we twee grote toekans. Helaas niet op de foto, door het lawaai dat de natuurbarbaren uit Amsterdam maakten. Het is een prachtige, pittige wandeling met klauterpartijen over riviertjes en boomstammen. We lopen naar een prachtige waterval, zwavelputten en kokende modder putten. Heel bijzonder. We zien een prachtig groen hagedisje (Jezus Christ), grote leguaan (prachtig door de verrekijker) en een agoeti. Een prachtige wandeling die meer dan de moeite waard was.
cr-017.jpeg-for-web-normalOp de picknick plaats zien  we ook nog een neusbeer. Deze wordt later door de natuurbarbaren gevoerd. Belachelijk! Om 13.30 uur waren we terug bij hotel Bramadero. Snel van kleding gewisseld en bij Burger King aan de overkant van de weg geluncht (hamburger menu).
cr-018.jpeg-for-web-normalOm 14.15 uur vertrekken we met 16 man naar Playa Panama (45 minuten).Het zwarte strand was vies. Bierblikjes, colaflesjes en houtafval zorgden er voor dat de aanblik niet appetijtelijk was. Het water was warm en even later werden we getrakteerd op een ‘pelikanenshow’.
cr-019.jpeg-for-web-normal

Zweven boven het water en met vijven tegelijk loodrecht naar benden duiken op jacht naar een visje. Prachtig.Er vlogen ook nog fregatvogels en een zeearend. Om 18.00 uur waren we terug bij het hotel. Een geslaagde middag. Weer een droge dag met temperaturen boven 30 °C. (half bewolkt).
cr-020.jpeg-for-web-normal

In hetzelfde restaurant gegeten als gisteren (met Carla en Jan). José garnalen met knoflook en ik hamburguesa del casa.

Nog een paar pilsjes bij de hotelbar gedronken en dan naar bed naar bed zei ….

17 juli Monteverde NP – Liberia

Om 05.30 uur, na een goede nachtrust, gewekt door ons reiswekkertje. Besloten om de knie te sparen en niet met de wandeling mee te gaan. José heeft de problematiek aan Maarten uitgelegd. Hij had het volste begrip. Lekker rustig aangedaan en om 08.00 uur bij Stellas ontbeten.
cr-013.jpeg-for-web-normalIn het zonnetje gelezen en om 09.30 uur de tassen op de bus gesjouwd. Bij de supermarkt nog een cola en een zumo de naranga gekocht en bij de picknick bank opgedronken. Om 10.30 uur met de bus naar Santa Helena. Postzegels gekocht en de kaarten gepost (niet in Liberia, zoals Maarten gezegd had).
cr-014.jpeg-for-web-normalWanneer zullen ze aankomen? Van 300 dollars, colones gemaakt en bij de supermarkt een blikje bier en cola gekocht. Lekker op een bankje leeggedronken en van het straatbeeld genoten. Vervolgens een restaurantje opgezocht en een spaghetti Bolognesa (José) en een crema de tomato op.
cr-015.jpeg-for-web-normalOm 13.30 uur vertrok de bus over een andere hobbelweg naar Liberia. Eén tussenstop gemaakt bij weer een schitterend tentje aan een stroomversnelling.
Het laatste stukje kreeg de chauffeur nog een bon omdat hij de originelen van zijn papieren niet bij had. Om 17.00 uur arriveerden we in Liberia.
monteverde.jpg-for-web

Een korte rondrit door dit plaatsje en op naar Hotel Bramadero (kamer 17). Het is hier flink benauwd en meteen de airco aangezet. Maarten reserveert een restaurant waar we om 19.00 uur met 13 man (geen youngsters) gaan eten. Om 18.30 uur verzamelen we bij de receptie.
crp-008De verzorging in het restaurant was prima. José eet scampis en ik een lomito con pimienta. (pepersteak). Hartstikke lekker. Na het diner met Jan en Carla nog een paar pilsjes gedronken. Om 23.00 uur is het bedtijd.

16 juli 2000 Monteverde NP

06.00 uur wake up call. Het regent dat het giet! Om 06.15 uur bij Stellas een ontbijtje gegeten. Eggs with toast + koffie. Om 07.00 uur vertrok onze bus naar het “Monteverde Cloud Forest Preserve” ($8,5) Om 07.45 uur begonnen we in de stromende regen aan de prachtige wandeling. De poncho’s doen goed dienst en we stelen de show.
cr-012.jpeg-for-web-normal

We lopen met Jan, Carla, Wim en Marcel de sendero Rio. Bij de splitsing lopen we door naar de waterval. Prachtig! Terug op de sendero Rio komen we de youngsters en Jan en Wilma tegen. De paden zijn met boomstammen en wafeltegels aangelegd. Vervolgens nemen we de sendero Chomogo en verlaten het aangelegde, gecultiveerde, pad. Door de blubber klimmen we flink. Geen quetzals of andere dieren. Een paar mooie bloemen maar geen orchideeën. Jammer!
crp-006We zijn drijfnat van het zweet en de regen, maar we zijn er inmiddels aan gewend. We nemen de sendero Puente en lopen over een 100 meter lange hangbrug over de toppen van het nevelwoud. Om 10.15 uur bereiken we zeiknat het eindpunt. Hopelijk zijn de foto’s gelukt. De bus komt pas om 12.00 uur. Het is koud dus we besluiten naar El Bosque te lopen. Na 40 minuten komen we, ik met een pijnlijke knie, bij de cabinas aan.
crp-007.jpg-for-web

Na een koffie + Imperial + bord spaghetti met tomaat en ham gaan we om 13.30 uur met z’n allen naar de arial train ($12). Het is gelukkig inmiddels droog. Een gondeltje trekt je over een monorail door het nevelwoud. Een prachtige tocht van bijna 1,5 uur waarin we vlinders en een prachtige witte vogel met rode kop gezien hebben. Helaas missen we de toekans die anderen wel gezien hebben. Om 16.15 uur zijn we weer terug bij de cabinas. Zoals altijd dorstig. Dus gaan we in de hotelbar een biertje drinken. José bestelt 2 pilsje en we krijgen twee flesjes PILSEN. Maarten schuift bij ons aan. We kletsen gezellig en Jan en Carla komen er ook bij. Het bier, weer Imperial, smaakt prima. Etenstijd dus de tafelgenoten bestellen hun maaltijd (José een pizza).

Ik blijf nog even aan het infuus liggen. De sfeer zit er goed in maar om 21.30 uur gaan we naar cabina 17. Morgen om 05.30 uur op want om 06.40 vertrekt de wandeling met de gids. Tassen + rugzakken worden ingepakt en om 22.00 uur zeggen we elkaar met een pijnlijke knie welterusten.

15 juli 2000 Quepos – Monteverde

Om 06.30 uur werden we door onze elektronische klok gewekt. José heeft de tassen ingepakt en om 07.15 uur zaten we al bij Nahomi voor het ontbijt. Uiteindelijk streek de hele groep hier neer. Het weer was prachtig en om 08.30 uur vertrokken we richting nevelwouden. cr-008.jpeg-for-web-normal

Eerst nog even langs de bakker om plekbrooikes en water in te slaan. 11.00 uur, onze eerste stop bij een prachtig meer met terras. De natuur werd steeds mooier. Onderweg nog een kudde koeien en apen tegen gekomen. De laatste 40 kilometer ging over een bijna onbegaanbare weg.
cr-009.jpeg-for-web-normalHierover deden we 2 uur. Halverwege een stop bij een leuk tentje dat aan een riviertje met een waterval ligt. Het laatste uur hobbelden we door de mooie bergen naar Santa Helena in Monteverde. In de locale supermarkt de kaarten gekocht en rond 16.00 uur kregen we sleutel 17 van Cabinas el Bosque.
cr-011.jpeg-for-web-normal

Even de buurt verkent en in het dichtstbijzijnde café een Imperial en een zumo de melon gedronken. Wat een leuk, sjiek tentje. Op de terugweg kwamen we de youngsters tegen. Erik had al een prachtige toekan gefilmd. Dat belooft wat voor morgen. Lekker gedoucht en de kaarten geschreven. Vervolgens voor onze cabina naar de vogelgeluiden geluisterd.
cr-010.jpeg-for-web-largeMet de bus naar een restaurantje. Heel de ploeg aanwezig. José een entrecote champignonsaus en ik een entrecote met peper. Geen saus, geen peper. Teruggestuurd! De cote kwam warmer terug met peperkorrels.

Droog en geen frites. Dit keer gezamenlijk afgerekend. In de hotelbar met een man of 13 nog een afzakkertje genomen. Om 22.00 uur sluit de bar. Dus nog een Imperial meegnomen naar de cabina. De rugzakken voor morgen gepakt. Om 22.30 uur: oogjes dicht en snaveltjes toe.

14 juli 2000 Manuel Antonio NP

Om 06.15 uur waren we klaar wakker en José wekte volgens afspraak Wim en Marcel. Toen op naar Nahomi voor een verrukkelijk ontbijt (desayuno americano: eieren + bacon + orange juice + emmer koffie). Om 07.15 uur, inclusief Brabants kwartiertje vertrokken we vanuit Quepos naar het 7 kilometer zuidelijker gelegen NP Manuel Antonio. Om 08.00 uur begon de wandeling “Punta Cathedral” die we, volgens Maarten, snel afgelegd hebben (1 uur). De gespotte dieren: rode krab met paarse poten, leguanen, aap.

cr-006.jpeg-for-web-normal

Om 09.00 uur kwamen we aan op Playa Manuel Antonio waar iedereen zich vergaapte aan krabben die om schelpen vochten. Wij hielden het wandelen voor gezien en ploften op het strand. In de schaduw want het was licht bewolkt en de zon brandde flink. Een paar keer in de grote oceaan gepiest (weer een levensdoel bereikt) en van de prachtige omgeving genoten. Plotseling stal een luiaard achter ons de show. Zelfs Maarten had dit beest nog nooit van zo dichtbij gezien. Om 12.30 uur wandelden we naar de bus. Het beekje was een flinke plas geworden en voor 100 Colones per persoon lieten we ons samen met Maarten en Jet en 2 Yankey Doodles overzetten. 13.15 uur retour naar Quepos. Rugzakken op de kamer gepleurd, sanitaire stop en vlug naar Dos Locos voor de hamburguesa en Imperial. Toen we over de dijk wandelden maakten we deze vakantie kennis met een tropische regenbui. crp-004Gelukkig hadden we een paraplu bij, maar ‘Van Onderen’ werden we door het opspattende water goed nat. De afvoer langs het trottoir (40cm breed, 30 cm diep) stond in no time vol. Richting hotel gewandeld en in het internet café een mailtje (felicitatie) naar tante Thea gestuurd. Toen bij Nahomi onder het genot van een Imperial en een emmer koffie bestudeerd hoe de locale bevolking een tropische regenbui trotseert (vuilniszak, golfplaat, onbeschermd op blote voeten).
cr-007.jpeg-for-web-largeTegen vijf uur waren we terug op onze hotelkamer voor een siësta van 2 uur. Ik heb lekker geslapen, José niet (oorzaak koffie?). Om 19.30 uur de slaap eruit gewandeld (het was inmiddels droog). Uiteindelijk kwamen we voor ons diner terecht bij ons stamrestaurant Nahomi: José een flinke portie vis en ik aan het vloeibare voedsel: Imperial. Na het diner nog een rondje Quepos gedaan. Het afzakkertje hebben we bij Dos Locos genomen. Om 22.30 uur naar bed, want morgen is het weer vroeg dag.

13 juli 2000 San José – Quepos

Om 07.45 uur op weg naar het bakkerijtje dat Maarten aanbevolen had. Niks dus. Dan maar naar het tentje waar we gisterenavond een pilsje hebben gedronken. Een croissant met ham/kaas besteld. Toen we zagen dat ze ook continental breakfast (ham, kaas, eieren, fruit en koffie) hadden de bestelling veranderd;.
cr-001.jpeg-for-web-normal

1200 colones dus flink aan de prijs maar het smaakte prima. De Avenida Central afgelopen naar het Theatre Nacional.
Niet echt indrukwekkend. Op het ”paloma” plein, waar kinderen duiven probeerden te vangen de sfeer van San José opgesnuifd.
Toen aan onze stadswandeling van vijf minuten begonnen. San José is niet onze stad.
sanjose.jpg-for-webDus op het enige terras van de hoofdstad neergeploft en twee overheerlijke cappuccino’s op. Mijn tuitknakje trok de aandacht van de Tico’s maar ook van een Yankee. Om 10.00 uur terug naar het hotel om de bagage naar beneden te brengen.
cr-002.jpeg-for-web-normal

Bij Mundo Miel twee broodjes en twee flesjes water ingeslagen (lunch!). Na enig oponthoud vertrok onze bus om 13.00 uur richting Quepos. Al snel veranderde het stadsbeeld in prachtige heuvels en bergen. Om 15.00 uur een drankstop en op de brug naar kaaimannen gekeken. De binoculairs zijn goed van pas gekomen, om het eerste wild te spotten. Reigers, koeien en een kolibrie gesignaleerd. Ook roofvogels, waarschijnlijk gieren!. Wat is het warm. Hup weer in de koude bus. Op weg naar Quepos gestopt voor enkele scenic views. We reden langs een groot palmbomenbos, aangelegd voor verwerking in een palmbomen fabriek. Het laatste stuk was dood.
cr-003.jpeg-for-web-largeEnrique onze chauffeur, stopt ook enkele keren voor, volgens Wim opgezette vogels: een cracra en een ooievaar. De weg werd steeds slechter en de bruggen zijn gemaakt van rails. Deze zijn afkomstig van de spoorlijn die na de laatste aardbeving van 1994 niet meer gebruikt kon worden.
cr-004.jpeg-for-web-normal

Om 17.45 uur arriveerden we in hotel Ceciliano. Volgens Maarten het slechtste hotel van de reis. We krijgen kamer 10. La douche no functiona! No agua! dan maar met koud water beneden ons opgefrist. 5 minuten later loopt het zweet weer uit ons lijf. Om 19.00 uur is het verzamelen voor het gezamenlijke diner bij de lokale Mexicaan: Dos Locos.

Bijna de hele tent was van Djoser. José bestcr-005.jpeg-for-web-normalelde een Red Snapper en ik een hamburguesa del casa. Een koude Imperial erbij en ze doen je niks.
Toen Maarten de rekening door 21 wilde delen even mijn assertiviteit getoond. Rekenen dus!
crp-002.jpg-for-webOm 21.45 uur splitste de groep zich op. Wij hebben bij restaurant Nahomi nog een afzakkertje genomen (Imperial + Coca Cola). Om 22.30 uur vielen we moe op bed. Ik viel snel in slaap om door de haan om 05.00 uur gewekt te worden. Even later deed het oei-oei vogeltje het haantjes gedrag volgen.

12 Juli 2000 Amsterdam – San Jose


costaricarouteOm 08.15 uur ons huisje afgesloten en als twee backpakkers met twee weekendtassen (25,4 kg) naar de bushalte gewandeld. Om 08.28 uur in lijn 48 gestapt die ons keurig om 08.45 uur op het station dropte. Snel 2 enkeltjes Schiphol gekocht (2 x ƒ 30,50) en naar spoor 2 gewandeld waar, precies op tijd, om 09.02 de intercity naar Rotterdam vertrok. 09.48 aankomst op Rotterdam centraal, spoor 9, waar 13 minuten later de intercity naar Schiphol vertrok. Om 10.45 uur kwamen we volgens schema op het station “Schiphol” aan. Door de hal gewandeld, de trap naar boven genomen, alwaar we bijna bij Gate 22 aankwamen. Rumbold met zijn ‘oogstrelende’ groene fee stond al te wachten. ns.jpg-for-webEerst een sanitaire stop en al snel kwam Mark van Djoser de tickets uitdelen. Een eerste kennismaking met de helft van de groep en inchecken. Kloten! De verkeerde rij gekozen en bijna als laatste door de douane. 50 tuitknakjes gekocht en snel naar onze stamkroeg waar we een Heineken en een vino tinto genuttigd hebben. Toen snel naar Gate 7 voor de wel zeer uitgebreide security check. Om 10.34 uur koos de DC10 van Continental Airlines met vluchtnummer CO71 het luchtruim. Na 7,5 uur, een portie kip, biefstuk, Heineken, Budweiser, rode wijn, Courvoisier was Newark in zicht. Nog een half uur rondcirkelen voordat we vanwege de drukte konden landen. Op naar belt1, de reistassen opgehaald, door de douane, tassen op belt 2 afgegeven en met de bus naar Terminal C.
continental.gif-for-webEen half uur wachten en het boarden begon. Om 17.05 uur stapten we in de 737 van Continental. Deze zou om 17.30 uur vertrekken, maar het was druk, dus met een uur vertraging schoot vlucht CO779 het Amerikaanse luchtruim in. We vlogen over New York en hebben het prachtige vrijheidsbeeld gezien. Na 4,5 uur onder goede verzorging, winderig gedoezeld te hebben, landden we exact volgens schema in Costa Rica, San José. Uit het vliegtuig gekomen werden we opgewacht door een uitstekend Engels sprekende Tico. We kregen een sticker opgeplakt met “EXP TRP” erop. Toen in een lange ‘Efteling rij’ een uur geschuifeld naar de douane.
crp-001Buiten stond Maarten, onze reisleider, ons op te wachten en we werden naar de overkant van de weg gedirigeerd. Tassen op het dak en om 22.00 uur lokale tijd (het is 8 uur vroeger dan in Nederland), tuften de volgeladen bus naar het Europa Hotel (20 minuten). Om 22.45 uur de tassen op de kamer gepleurd, kisten uit en op naar de geldautomaat naast het hotel. 80000 colones gepind en om 23.15 met Maarten, Jet (reisleidster in spé),
costaricagroepJan, Carla, Gert Jan en Angelique in een kroegje om de hoek twee Imperials, het lokale bier (400 colones per fles) genuttigd. José is verstandig en drinkt Fanta. Om 01.15 uur lagen we uitgeteld in ons harde mandje. De biologische klok werkt want om 06.15 uur zit ik dit verslag al te schrijven. De reis was K met P en de eerste indruk is goed.