3 augustus 2006 Chobe NP – Livingstone

Heerlijk, we mogen uitslapen. De wekker staat op 8 uur, maar om 7 uur zijn we wakker. De bouwvakkers timmeren er lustig op los. Dan staan we maar rustig op en gaan heerlijk ontbijten. Na het ontbijt gaan we afrekenen. Flinke bill, maar daar zitten de excursies bij. Het vertrek staat rond half 11 gepland. De nieuwe bus, zeg maar busje, is aangekomen. Om kwart voor 11 verlaten we het prachtige Chobe Nationale Park en gaan we naar Zambia.
na157.JPG-for-web-largeDe grens bereiken we om 11.40 uur (Kazungula Border Post). Het stempelen gaat vlot en om 12.10 uur zijn we in niemandsland. Daar wachten we op het vierlanden punt aan de over van de Zambesi op de Ferry. Het is warm in de zon. We genieten van de vele mensen die er met hun boodschappen staan te wachten. Dozen bananen, aardappelen en veel chips. De Zambianen doen hun inkopen in Botswana. Op de pont kan maar steeds een vrachtwagen en een gewone auto. Pas na drie keer heen en weer kan Aldo met zijn bus en aanhanger de ferry op. Wij doen het te voet. Het is maar even varen en we zijn aan de overkant. Weer naar de douane. Gelukkig is daar een lijst en gaat het voor ons vlot. Aldo heeft heel wat meer werk. Voor 600 Rand heeft hij een paar knullen ingehuurd die hem helpen aan de 5 loketten, waar hij langs moet. Wat een gedoe. Om 14.03 uur rijden we Zambia in.
na74.JPG-for-web-large

Na 5 minuten stoppen we voor een plas pauze. Als we daar weg willen rijden houdt een auto ons tegen. Er zou geen tol betaald zijn. Terug naar de grens waar ze Aldo nog eens $ 10 uit zijn zak kloppen. Hè hè om 14.22 uur zijn we echt weg. Na een uurtje bereiken we Livingstone en starten we bij het waterfront. UIt de pot wordt de entree ($ 10 p.p.) betaald om de wereldberoemde Victoria watervallen te mogen zien. We komen eerst langs het beeld van Livingstone en zien vervolgens het begin van de watervallen.

Het is indrukwekkend en dat wordt al verder lopend nog erger. Alsof we in een regenbui lopen, zo valt de nevel op ons neer. Wat komt dat vele water toch met een kracht naar beneden. Met dank aan de zon zien we prachtige regenbogen. Beneden in de afgrond kolkt het water. Wat een spektakel. Helaas moeten we om half 5 bij de bus terug zijn, maar het is mooi geweest.
nbz2008_11561

Bij het café van waterfront kunnen we excursies voor morgen boeken. Voor os is er maar één: een helikoptervlucht over de watervallen. Voor $ 90 per persoon kunnen we mee. Dat wordt een hele belevenis. We blijven er wachten op de T-shirt man en drinken bier en wijn. Omdat de T-shirt man zo laat is besluiten we naar het hotel te gaan. Bij aankomst in het Fairmont hotel was er zoete limonade. Het ziet er een beetje verpauperd uit, maar de kamer (304) ziet er best goed uit, inclusief een grote tv met video en dvd speler.
na75.JPG-for-web-large We gaan in het hotel op eigen gelegenheid eten. We bestellen beef filet en kingklip. Maar de vis is op, dus twee keer beef filet. Robert en Linda komen bij ons zitten. Inmiddels zijn de T-shirts gearriveerd: 2 knal groene gevallen in plaats van kaki en safarigroen.
Het eten is mar zo zo, maar het afrekenen één groot drama. Als we in dollars willen betalen vragen ze bijna 150%. Dit gaat te ver. We betalen morgen wel met de credit card en gaan nu slapen. Morgen worden we om kwart voor 7 opgehaald.

2 augustus 2006 Chobe NP

Je moet er wat voor over hebben. Om kwart over vijf maakt mr Nokia ons wakker. Het valt niet mee om zo vroeg op te staan. Als we goed warm aangekleed om 5.45 uur bij de receptie aankomen is de breefing al begonnen. We stappen in de jeep voor 10 personen en wachten op onze chauffeur. Omdat hij nog wat voor een andere groep moet regelen vertrekken we als laatste.
na62.JPG-for-web-largeHet is maar 4 kilometer rijden naar de ingang van het park. Onze chauffeur vraagt waar we vandaan komen en hoeveel personen onder 18 jaar in de groep zitten. Deze informatie moet hij bij de ingang doorgeven en is voor de statistieken. Dan kan de safari beginnen. Het eerste wil wat we zien zijn een aantal hyena’s die in een rioolpijp hun nestje hebben gemaakt. Het is nog te donker om te fotograferen.
na63.JPG-for-web-largeWe zien de eerste vogels en impala’s. Ook een endemisch hert: de pako antilope. We stoppen nog voor elk dier dat we zien. Plotseling zien we buffels. Wat een prachtige beesten. Dan krijgt onze gids via de mobilofoon door dat er leeuwen gespot zijn. Hij scheurt hier naar toe en stopt niet meer voor impala’s en visarenden. We hebben geluk en vinden de leeuwen.
na64.JPG-for-web-largeTwee mannetjes maar ineens loopt een leeuwin achter onze truck door. Een prachtig gezicht. De camera’s maken overuren.
We rijden verder langs de parelhoenders en patrijzen die het zandpad oversteken. We maken een bocht en komen bij een open vlakte waar wel 8 leeuwen liggen. We komen dicht bij op een paar meter van de koning van de dieren. Geweldig!!
na65.JPG-for-web-largeOpnieuw komt een leeuwin op ons af. Ze sjokt op haar gemak langs onze jeep. Super. Het is inmiddels 09.00 uur en we rijden, zeg maar racen, verder. Bij een pick-nick plaats stoppen we maar de thermosfles met heet water is omgevallen en daarom rijden we verder. Op verzoek van Ada wat langzamer. We stoppen bij impala’s met bavianen.
na66.JPG-for-web-largeOp de terugweg naar de lodge zien we plotseling een grote kudde buffels. Hier krijgen we in tegenstelling tot de andere jeeps volop tijd om foto’s te maken. We zien wel 100 van deze prachtige beesten. Als we het park uitgereden zijn, zien we langs de weg twee grote olifanten staan. Ze kijken ons schaapachtig aan. Als we doorrijden zien we ze achter ons de asfaltweg oversteken. Om 9.30 uur zijn we terug bij de Chobe safari lodge en we lopen eerst naar een toilet en dan naar de ontbijtzaal. De rest van de groep is al bijna drie kwartier terug en hebben het ontbijt al op. We laten ons de eieren, muffins, pindakaas, koffie en vruchtensap goed smaken.
na67.JPG-for-web-largeNa het ontbijt lopen we naar de souvenir winkels en de supermarkt maar kunnen niks naar onze zin vinden. De bus (Volvo) is gearriveerd en later horen we van Aldo dat hij onderweg nog drie keer pech heeft gehad. Stof in de elektronica heeft alle ellende veroorzaakt. Deze luxe bus is niet geschikt voor de stoffige wegen van Namibië en Botswana. Na het shoppen gaan we bij onze rondavel in het zonnetje lezen.
na69.JPG-for-web-largeOmdat mijn ogen zwaar worden ga ik op bed liggen. José volgt snel. We zetten de wekker op 14.15 uur en gaan een uurtje pitten. Als we om half 3 bij de aanlegsteiger aankomen, staat een deel van onze groep bij Aldo en een T-shirt verkoper. We stellen gezamenlijk het ontwerp van het T-shirt samen. Voorkant: klein buffel + Afrika 2006. Achterkant: Cape Town to Livingstone + route in olifant.
na70.JPG-for-web-largeWe bestellen een kaki met de big five op de mouw en een safari groen met de vlaggen op de mouw. (20 $ per stuk).
We stappen op de “Chobe belle” waar zo’n 30 personen op kunnen. We hebben een mooie plek vooraan. De boot vaart de Linyanti rivier stroom afwaarts af. Deze rivier mondt uit in de Zambesi. Al snel zien we de eerste dieren. Een grote uil op een paal, visarenden, impala’s.
na71.JPG-for-web-largeWe varen naar een plek waar olifanten eten en buffels grazen. We varen verder en zien langs de kant kudu’s, bavianen, krokodillen, ooievaars en nog meer olifanten. We varen verder stroomafwaart en komen bij een pool met heel veel nijlpaarden. Prachtige beesten met een hele grote bek. We varen terug en de zon begint al onder te gaan. We zien alle beesten nog een keer en kijken wederom onze ogen uit. Wat een pracht park!!
na72.JPG-for-web-largePlotseling is er hilariteit aan boord. Hans springt van zijn stoel, over Yasmin heen en op het dek spartelt een vis van zo’n 40 centimeter. Een stoer medepassagier weet uiteindelijk de kanjer te vangen en gooit hem terug in de rivier. Iets over zes zijn we terug bij onze lodge. We zoeken de bar op waar we samen met Aldo van een drankje en de ondergaande zon genieten.
na73.JPG-for-web-large

Dan brengen we de spullen naar de lodge en trekken we warme kleren aan. We zijn op tijd bij het buffet want anders is alles op. We bestellen weer een droge witte Weemoed wijn (55 Pula) en scheppen een heerlijk bord op. Het eten en de wijn zijn voortreffelijk. Het is hier niet een vijf sterren hotel. We roken bij de bar nog een sigaar en gaan vervolgens op onze veranda zitten. We genieten van de geluiden van de hippo’s en andere dieren.

na156.JPG-for-web-largeTegen 22.00 uur zoeken we ons bed op. Het is flink afgekoeld en een stuk kouder dan gisteravond.

Wat was dit een geweldige dag. Tot nu toe het hoogtepunt van deze vakantie.

1 augustus 2006 Okavango delta – Chobe NP

Holy Moses, de wekker gaat om half 6. Vandaag verlaten we de Okavangodelta. Om 6 uur is er ontbijt, niet voor ons, want de afvaart is al om half 7. Het is nog stikdonker en als dan ook nog alle licht uitvalt, wordt het aankleden op de tast. Gelukkig was alles al ingepakt en lagen de kleren klaren. Veel kleren, want we moeten in alle vroegte twee uur varen. Ingepakt als Eskimo’s verlaten we, uitgezwaaid door de bemanning, de Inyakuni. Het grootste deel van de tocht is het redelijk koud, maar het laatste stuk ijzig.
na59.JPG-for-web-largeBij aankomst in Sepopa wacht ons een onaangename verrassing. De bus van de andere groep is nog steeds stuk en daarom moest onze bus naar N’Gepi. Gelukkis daar André met zijn Zulu Safari Truck, die bereid is om de hele groep 600 kilometer verder, naar Chobe te brengen. Dit is het echte werk. Bagage snel overladen en hup de truck in klauteren. We zitten dwars en dat is wel even wennen. Net als het rijtempo. Om half 10 scheuren we weg. We hotsen botsen. Takken slaan tegen het dak en de ramen. Met een gemiddelde snelheid van 100 km/uur racen we door Botswana. Tijd om te stoppen is er bijna niet. André heeft haast, hij wil vanavond ook nog zover mogelijk terug rijden. Bij een supermarktje stoppen we even. Phons maakt het laatste kleingeld op aan een flesje Tafel. Hup, hup de truck in, tanken en weer verder over de eindeloze rechte wegen.
na60.JPG-for-web-largeIn Katima Mulilo stoppen we voor een grote, drukke supermarkt om te plassen. We mogen met z’n allen door een groot magazijn. Daar zijn twee vieze wc’s. 15 minuten later kunnen we verder. Nog 50 kilometer en dan zijn we aan de grens Botswana – Namibië en een poos later Namibië – Botswana. Maar voor we de laatste grens mogen passeren moeten we over een ontsmettingsmat en de bus door plas. Dit in verband met mond en klauwzeer. Nog 57 kilometer voor de boeg naar Kasane. Hè hè we hebben het overleefd. Om 17.15 uur zijn we bij de Chobe Safari Lodge. Snel alles eruit, André bedanken en een tip geven (al was niet iedereen het daarmee eens), en zoef weg is hij. André had nog een uur om de grens te halen.
na61.JPG-for-web-largeBij de ontvangst kregen we een perziksapje en sleutel 36 van onze rondavel. Wow, die is gaaf. Groot, gezellig en aan de rivier. De tassen zijn er nog niet, dus gaan we samen, naar goede gewoonte, eerst de bar opzoeken. Daar genieten we met een Tafel en een wijntje van een prachtige zonsondergang. Dan is het tijd om te douchen. Daar knapt een mens van op. Opgefrist en vol Deet gaan we naar het restaurant. Dat is buiten. We vinden een tafel voor twee en bestellen een lekker flesje wijn. Salade en springrol vooraf. Bij de skottelbraai laten we de kok roerbakken. Helaas was het rundvlees taai. Het toetje was smullen. Chocomousse met peren en gebak voor Phons. Het diner was heerlijk, maar dat mag ook wel voor $20 per persoon. Het laatste glaasje wijn nemen we mee naar de bar.

na155.JPG-for-web-largenbz2008_06891Als we om half 10 terug zijn bij de rondavel, genieten we op de veranda nog van alle geluiden. En ja hoor, de hippo’s zijn present. Ze maken best veel geluid. Dat is het!!
Maar om 10 uur gaan we toch maar slapen. Het wordt morgen erg vroeg dag. Het het geluid van kikkers, krekels en hippo’s vallen we snel in slaap.

31 juli 2006 Okavango delta

Het is half 7 als ik wakker word van het geschuif van cabine deuren. José is er zoals gebruikelijk als eerste uit, maar ik blijf nog even liggen. Om 7.30 uur zitten we aan het ontbijt. Voor mij alleen een kop thee. Net voor 8 uur vertrekken we zonder Hans, die zich niet lekker voelt, voor de dag excursie. Na 5 minuten varen stappen we over in twee trucks. Het is nog flink koud en bewolkt. De eerste bewolking sinds Kaapstad. We rijden over stoffige wegen en spotten een visarend, ezels, ijsvogels en slangenhals vogels. Na een half uur rijden komen we aan bij Seronga. Hier liggen de Mokoro’s te wachten. Een Mokoro is oorspronkelijke een uitgeholde boomstam. Zo’n houten kano gaat maar drie jaar mee.
nbz2008_06441

Dit zou te veel bomen kosten en daarom stappen wij in glasfiber boten. Deze zijn voorzien van comfortabele kussens. We glijden door het moeras, tussen waterlelies en riet. Het water is glashelder en de waterplanten staan in bloei. We moeten handen en voeten binnenboord houden want in het het moeras zitten o.a. waterslangen en bloedzuigers. Na een klein uur varen stappen we bij een eiland van 18 km² uit.
na152.JPG-for-web-largeWe krijgen van onze gids Pullo eerst een korte breefing. Op het eiland kunnen we olifanten, buffels en leeuwen tegenkomen. Omdat de gidsen geen geweren bij zich hebben, heb ik weinig hoop om tijdens onze gamewalk wild te zien. Om de worsiebomen lopen we met een boog omheen. We nemen het risico niet om zo’n worstgeval op onze kop te krijgen. We baggeren door de stront van diverse eilandbewoners en Pulllo wijst ons diverse voetafdrukken. Na ruim een half uur wandelen spotten we in de verte olifanten. We kruipen onder een hek door om dichter bij de mastodonten te kunnen komen. Ze zijn prachtig en het is een aparte ervaring om te voet zo dicht bij het wild te komen. Bij een afgestorven baobabboom genieten we van dit zeldzaam moment.
na57.JPG-for-web-large.jpg-for-web-LARGEWe wandelen terug naar het vertrekpunt waar we om 11.30 uur aankomen. Na anderhalf uur wandelen smaken de snacks en het water prima. Dan varen we in drie kwartier met de Mokkoro’s terug naar Serunga. Hier moeten we 20 minuten wachten op de trucks. Deze brengen ons naar het dorp waar zo’n 2900 mensen wonen. We worden gedropt voor een dorpswandeling. Het is bloedheet en de wandeling is een tegenvaller.
na153.JPG-for-web-largeWe maken wat foto’s van de plaatselijke bevolking en lopen langs de bakker, de kapper, school en ziekenhuis. De wandeling door het mulle zand is zwaar en lang. We moeten namelijk naar de aanlegplaats van de speedboat lopen. Dit is afzien, maar na 5 minuten varen zijn we weer bij de houseboat waar de lunch wacht. Het is inmiddels al 14.30 uur als we hier aankomen.
na58.JPG-for-web-large

De lunch, een pasta schotel met kaas, tonijn en enkele onidentificeerbare groentes smaakt prima. Onder het genot van een drankje schrijven we op het benedendek ons dagboek en lezen we nog wat. Om 16.00 uur vaart ons onderkomen een stukje, tegen de stroom in, de rivier af. ER zijn vijf reisgenoten die met de sunset cruise meegaan. We laten deze voor wat hij is. Binnen een half uur zijn ze terug.
na154.JPG-for-web-largeTom Tom, onze schipper en kok heeft weer een heerlijke maaltijd klaar gemaakt: pompoen soep, kip, rijst en gemengde groenten. Als toetje een appelkruimelvlaai met vanillesaus. We roken nog een sigaar op het dek en gaan om 22.00 uur slapen. Op tijd naar bed want morgen weer vroeg op staan voor een lange reisdag.

30 juli 2006 N’Gepi – Okavango delta

Het was een bijzondere nacht in onze bamboe boomhut. Terwijl Phons gewoon doorslaapt, word ik vaak wakker. De geluiden zijn overweldigend. Gejank, gepiep, geslorp, gekraak, van alles en nog wat. Het is hier dus nooit stil. Het is raden wat voor dieren je hoort. In ieder geval zaten er hippo’s, hyena’s en vogels bij. Het is één grote kakofonie, niet te beschrijven. Als om half 7 de telefoonwekker begint te piepen, ben ik allang wakker. Snel trek ik wat kleren aan en ga buiten zitten. Het lijkt of ik midden in een volière zit. Wel 6 verschillende soorten vogels zitten vlak bij me op het dak. En Phons maar slapen. Hij weet niet wat hij mist.
na147.JPG-for-web-large

Om 7 uur moeten de tassen klaar staan, en dan is er ook koffie en thee. Met weemoed nemen we afscheid van onze hut. Nog een nacht hier zou absoluut geen straf zijn . Als ontbijt worden de picknickspullen gebruikt om op te maken. Phons neemt thee met niks en ik een koffie met een boterham met kaas. Om 8 uur verlaten we N’Gepi. Na veel hobbelen en manoeuvreren bereikt Aldo de weg. Terwijl wij de puinhoop op de weg bekijken krijgt hij een daverend applaus. Al snel komen we in een park waar we zebra’s, kudu’s, aardvarkens en verschillende herten zien.
na148.JPG-for-web-large

Dan volgt de grensprocedure. Namibië uit en Botswana in. Vijf voor tien zijn we officieel in Botswana. We vervolgen de reis en zien onderweg ongelooflijk veel ezels. Rond 11 uur arriveren we bij SSS, de plek aan de rivier, waar de speedboot ligt, die ons naar de Housboat zal brengen. Maar bij Serunga Swamp Stop verorberen we eerst koffie en broodjes. Net na twaalven vaart de boot weg. De tocht zal zo’n twee uur duren. De natuur is prachtig. De oevers zijn begroeid met riet en papyrus. We spotten heel wat vogels zoals: ijsvogels, slangenhalsvogels, zwarte ibissen en natuurlijk visarenden.  Het is 2 uur als de Housboat  Inyakuni in zicht komt. Het ziet er leuk uit.
na149.JPG-for-web-largeWe krijgen allemaal een piepklein kamertje waar precies twee bedden in passen. Verder kun je er serieus je kont niet keren. Sanitair delen we met z’n allen. In eerste instantie dachten we dat we hier zouden blijven liggen, maar nu varen we toch. En het eerste pintje en wijntje hebben we al op. Terwijl we varen genieten we van de mooie omgeving. De drankjes worden op een lijst genoteerd. Iedere keer gaat Anneke inspecteren of we het wel eerlijk invullen. Wat een vertouwen in de mens.
na53.JPG-for-web-large

Als om een uur of half 5 een deel van de groep gaat varen, blijven wij met de andere helft van de club aan boord. Nu kunnen we lekker rustig douchen. Het is heerlijk rustig. We lezen, kletsen of doen niks. Het avondeten wordt aangekondigd met een bel. Vooraf hadden we met een paar man de tafels al gedekt. Het wordt een diner by candlelight. Het is buiten stikdonker en aan tafel hebben we alleen maar kaarsjes. We beginnen met heerlijke champignonsoep.
Na54.JPG-for-web-large

De tweede bel is voor de goulash met rijst. De derde bel is voor dienstmededelingen en de vierde voor het toetje. Verrassing: alweer koek met vanillesaus. Waar hebben we dat eerder op?
na150.JPG-for-web-largeWe blijven nog even nazitten, maar zoeken om 9 uur de kooi op. Het is hartstikke gehorig in ons kotje. We fluisteren, maar al snel vallen de oogjes toe. We zijn gedurende de nacht wel vaak wakker geweest. Ergens aan boord slaapt een mega-snurker. Mijn God, je zult er naast liggen.