6 augustus 2006 Johannesburg – Amsterdam

Rond half 1 in de nacht krijgen we wat te drinken en al snel volgt het eten. Een soort kipkerrie salade en crackers met kaas. Wijntje en pilsje erbij en we eten lekkerder dan op de afscheidsavond. Dan gaat het licht uit en draaien we onz zo goed en zo kwaad als het kan in de stoel. Onze langen benen zitten in de weg, maar toch dutten en doezelen we urenlang. Net als op de heenweg wordt er weer goed gezorgd door de KLM. Al slapend schieten de uren voorbij. Tot onze verbazing viel het wachten op de luchthaven van Jo’burg alles mee, maar de vlucht ook.

Om 8 uur ontbijt. Omelet, broodje en fruit. Nog even en we zijn in Nederland. Rond half 10 landt de 747 op Schiphol. Het duurt nog even voor we bij de slurf zijn, maar toch gaat het vlot. Het is 10 uur als we voet op Nederlandse bodem zetten. Bagage ophalen, afscheid nemen van onze reisgenoten en de taxi bellen.
We boffen want de taxi wacht al op ons. Op de afgesproken plaats worden we opgehaald en dan racen we naar Tilburg. Het lijkt wel of taxichauffeurs immuun zijn voor flitsers. Tom Tom loodst ons naar Tilburg waar we om 5 over 12 aankomen. We zijn weer thuis. Heerlijk na 24 dagen. Ondanks de enorme hittegolf ziet de tuin er geweldig uit. Alles is groen en fris dankzij Joke en Hein. Nu alles opruimen en mijmeren over Robbeneiland, Kaapstad, Etosha, duinen, Okavangodelta, Chobe, de Victoria watervallen, de heli, het landschap, de mensen en dat alles met de vrolijke klanken van Wijnand Windpomp op de achtergrond.

5 augustus 2006 Livingstone – Johannesburg

De laatste Afrikaanse dag is aangebroken. Pas om half 9 staan we op want we hebben tijd zat, omdat we pas om 11 uur vertrekken. De meeste spullen zijn al ingepakt. Na het ontbijt zitten we lekker in de binnentuin. Zonnen, schrijven en een beetje kletsen met Hans. Tegen elven is iedereen in de hal. De bagage is er ook, alleen Anneke ontbreekt nog. Ze is weer de laatste. Samen met Aldo doen we alle tassen in de aanhanger en dan gaan we op weg naar het vliegveld. We hebben de tijd en Aldo showt ons nog de medische hoek van Livingstone.
na167-2Op het vliegveld aangekomen betalen we eerst 2 x $20 luchthavenbelasting. Dan volgt het koele afscheid van Anneke en het warme hartelijke good bye met Aldo. We zullen zijn opgewektheid, lach, “Phons” en “juffrouw” missen. Eenmaal door de controle is het wachten. In de winkeltjes is alles onbetaalbaar. Die 2500 Kwatcha’s nemen we wel mee en kunnen ooit wel eens in een goede doelenpot. Keurig op tijd vertrekt het vliegtuig van Nationwide Airlines, vlucht CE203. We zitten achterin. Als we net zijn opgestegen vliegen we tot onze grote verrassing over de watervallen. We zijn bofkonten, want we zitten aan de goede kant.
na-79.JPG-for-web-2We krijgen eert een lekker fris sinaasappelsapje. Al snel volgen de sandwiches. Een met ham en een met kip, begeleid met bier en wijn. Het is kraakhelder buiten dus zien we de eenzame lange rechte wegen en ook nog de grote zoutvlakte van Etosha. Het is zo leuk dat alles nog eens te zien. Na de landing in Jo’burg nemen we afscheid van Ada, Wilma en John. De 17 overblijvers kunnen pas laat de tickets halen, dus zit er niets anders op dan een bar te zoeken. Samen met Linda en Robert zitten we gezellig na te roddelen over alles wat de afgelopen drie weken fout ging. Het bier (19 Rand) en het flesje wijn (29 Rand) zijn heerlijk. Als alles op is gaan we eerst sanitair ontspannen en daarna samen winkelen. Voor 32 Rand vinden we een leuke pennenzak met parelhoenders en even later bij Out of Afrika een keramiek nijlpaard die precies bij onze zebra en giraffe past (140 Rand).
Dan halen we beneden onze tickets op. Dat is dus balen: 35 A en 45C.
na-80.JPG-for-web-2

Naast elkaar kan niet. Shit, shit, shit. We e zien wel in het toestel. Nu zitten we in bar. Pintje, wijntje, schrijven en naar een samenvatting van Ajax – Inter kijken (1-1). Om 8 uur gaan we wat eten. Nou ja, we, ik dus Phons wil alleen bier. Het wordt voor Phons een tappilsje uit de bar en voor mij een beefburger met friet. Als alles op is gaan we naar beneden om Amarula te kopen. Hier kost 1 liter 79 Rand. Goed excuus voor  twee flessen. Lekker veel koffie met een ploffie.

na168We hebben nog 2 uur wachten voor de boeg. Dan maar weer naar de bar. Phons heeft nog een soort visitekaartje van Castle gekregen. Het blijkt een kraskaartje te zijn. Niet te lui en krassen … bingo. Phons wint een key cord.
Eindelijk klinkt om kwart voor 11 de oproep om te boarden. Een joekel van een 747 zal ons naar Amsterdam brengen. Eenmaal aan boord begint de stoelendans. Wie ruilt met wie? Phons blijft op de achterste rij 45 C en zelf kan ik ruilen met een knul en kom terecht op 44C. Precies op tijd vertrekken we.

18 juli 2006 Lambertsbaai – Oranjerivier

Om kwart voor 6 loopt de wekker af. We zijn al wakker, want Aldo heeft zijn bus al gestart. Dat ding staat pal onder ons kamerraam. We pakken de tassen, drinken een kop thee ( toch makkelijk zo’n waterkoker op de kamer ) en checken uit ( 91 Rand ) .
na016Het is 7.40 uur als we Lambertsbaai verlaten. Het weer klaart snel op, maar in de bergen is het mistig. We rijden een stuk terug over de R364 richting N7. op de splitsing nemen we de route naar Van Rhijnsdorp, waar we om half 10 stoppen voor een kop koffie. Een uur later gaan we verder. Op naar Springbok voor de lunch. Hier komen we om 13.45 aan. We lunchen lekker ouderwets bij Wimpy voor 90 Rand en vertrekken niet zoals gepland om half 3, maar een dik uur later. Intussen zijn de picknick-inkopen wel gedaan. Omdat Aldo een stevige roker is, hebben we ieder uur een smoke stop. Het landschap waar we doorheen rijden is prachtig. Oranje, blauwe, gele bloemen sieren de kaarsrechte weg, inclusief een strak blauwe lucht en de heuvels.
na112.JPG-for-webOm kwart over 5 bereiken we de grens met Namibië. Eerst gaan we door de Zuid – Afrikaanse douane en dan weer de bus in. Aldo rijdt langzaam over de brug over de Oranjerivier. Zo kunnen we foto’s maken van niemandsland. Dan moeten we door de Namibische douane. Natuurlijk weer een formulier invullen voordat we de stempels krijgen in ons paspoort. Het is 6 uur als we Namibië binnenrijden. We zetten de klok een uur terug en vervolgen de D212, een stoffige weg. De zonsondergang is geweldig. De lucht staat in brand. Even wennen dat het hier een uur vroeger is, want nu is het om half 6 donker.
na107Tegen half 7 arriveren we bij Norotshama River Resort. We krijgen de sleutel van chalet 9. Een prachtige grote ruimte met een tweepersoons bed en nog twee eenpersoons bedden. Ook is er een hele keukenhoek ingericht met magnetron, koelkast, servies, potten, pannen en bestek. Een compleet appartement dus. Omdat de bagage met de pick-up bij de huisjes afgezet wordt, drinken we eerst maar een pilsje en een wijntje. De lodge ligt aan de Oranjerivier en de veranda ziet er heel romantisch uit. Jammer dat het stikdonker is. Dan gaan we douchen. Dat hebben we na een excursie van 12 uur wel verdiend. Om half 8 is het tijd voor het buffet: Potje Kos.
na017.JPG-for-web

We eten buiten op de veranda en het smaakt heerlijk. De aardappelpuree, de bloemkool en het stoofvlees zijn erg smakelijk. En dat voor maar 80 Rand p.p. binnen zit een ploeg van OAD. Bertus, de Zuid-Afrikaanse reisleider van deze groep, daagt beide groepen uit. We ontmoeten elkaar nog een keer in Sossusvlei en in Etosha. Daar moeten we als groep in koor een Zuid-Afrikaans liedje zingen. Voorpret hebben we genoeg.

Om half 9 rekenen we bij de receptie af, inclusief het ontbijt van morgenochtend. Het is hier niet duur. Een wijntje kost maar 7 en een pilsje 8 Rand. We gaan vroeg slapen. Dat heeft 2 redenen: omdat het nodig is, en er is hier dus echt helemaal niks te doen. Als om 9 uur het licht uitgaat, zijn we snel vertrokken. We kunnen een flinke ruk maken.

17 juli 2006 Kaapstad – Lambertsbaai

Om half 8 stappen we uit bed. De laatste spulletjes in de tas gestopt en dan naar de mensa. José neemt brood, roerei en koffie. Ik heb rond dit tijdstip genoeg aan een beker koffie. Bij de receptie reken ik de 55 Rand voor het ontbijt af. Vandaag hebben we moeten tekenen. Gisteren en eergisteren was dat niet nodig. Met een kwartier vertraging stappen we om kwart voor 9 in een erg luxe bus Dat is heel wat anders dan die ouden rammelbak van vrijdag. Nu hebben we plaats voor 40 personen. In de stromende regen verlaten we Kaapstad, een van de mooiste steden van de wereld. Dit was ons tweede bezoek en het was weer geweldig. We nemen de N7 richting Lamberts Bay. Om 11.10 uur hebben we een koffiestop in Piketberg na zo’n 130 kilometer. We drinken een goed en voordelig bakkie bij Sinkdakkie ( zinken dak ). Het weer is opgeklaard en de zon schijnt inmiddels. 65 km voor Lamberts Bay stoppen we bij een benzinestation voor een plaspauze.

na104De wevervogeltjes, die nestjes aan het maken zijn, zijn een bezienswaardigheid en worden gefilmd en gefotografeerd. De laatste etappe over de R364 verloopt voorspoedig. Als we Lambertsbaai binnenrijden maakt de zon plaats voor bewolking. De mist wordt veroorzaakt door de koude stroom die van Antarctica komt. Aldo rijdt eerst naar het hotel en maakt vervolgens een stadsrondrit. Nou stad, het is een gat waar niks te beleven valt.
na014.JPG-for-webLambertsbaai-hotel kijkt uit op de Atlan
tische Oceaan. We krijgen kamer 24. we droppen de bagage op de kamer. Het is inmiddels kwart voor 3 en hebben honger, dus besluiten we in het hotel te lunchen. Allebei een tosti met ham, kaas, tomaat en friet. Een thee en een Castle erbij. Het smaakt allemaal voortreffelijk. Dan gaan we naar de enige bezienswaardigheid van dit gat: Voëleiland oftewel Vogeleiland. Voor 5 Rand p.p. mogen we binnen. We zien 2 gepensioneerde pinguins, die nauwelijks bewegen. We vervolgen het schelpenpad en plotseling ziet José een aantal Cape Gunnets, een soort Jan van Gent met een gele kop. We lopen naar een huisje, van waaruit we ze beter kunnen zien. Ze blijken van hout te zijn!!! de beesten zijn opgevreten door de zeeleeuwen en op deze manier probeert men ze naar dit plekje terug te lokken. Tussen de houten lokvogels bevindt zich nog één levend exemplaar. We lopen nog naar het havenhoofd. Op het einde stinkt het vreselijk door de aalscholverstront. Er is verder niet veel te zien en we lopen terug naar het hotel om een paar tips van Beursbulletin op te volgen. Dan lekker douchen en op naar de hotelbar voor neen peuk en een aperitiefje.
na015.JPG-for-web

Om 19.30 uur lopen we met de hele groep nar Het Kreefhaus. De liefhebbers kunnen kreeft bestellen. Als we binnenkomen zien we de beesten hun laatste rondjes zwemmen. Voor een aantal is hun laatste uur geslagen. José bestelt een kreeft Termidor (151 R ) en ik een Fillet Steak van 300 gram ( 84 R. ) Een steak van maar 300 gram heet hier een Lady steak. Een echte Zuid-Afrikaan neemt alleen maar genoegen van een stuk vlees van minstens 500 gram. Bij ons eten bestellen we een fles Weskus blanc de blanc van 24 Rand en die is heel lekker. Het eten is ook niet te versmaden.
na105Na het eten roken we aan de bar nog een sigaartje en krijgen gezelschap van Aldo. De plaatselijke schlagerzanger Wijnand Windpomp komt zijn nieuwe c.d. afgeven. Jammer genoeg is de cd-speler kapot. Ook Aldo krijgt van hem muziek voor in de bus. We hebben veel plezier, maar na twee extra wijntjes gaan we om half twaalf naar het hotel. De rest van de groep is ons allang voorgegaan. Voor het Kreefhaus staat de bus van Wijnand. Die moet eerst op de foto.

Ghost Town is uitgestorven.

6 juli 2006 Kaapstad

We hebben weer heerlijk geslapen. Voor ons gevoel rammelt de wekker weer te vroeg. Maar om 8 uur moeten we bellen of de excursie naar Robbeneiland doorgaat. Samen met Yasmin vragen we of de receptie wil informeren. Yes, het gaat door. Om één uur gaan we met z’n drieën naar het beroemde gevangeneiland. De rest van de groep gaat naar Cape Point, de pinguïns van Boulders Beach en naar Simons Town.
na007.JPG-for-webOm half 9 gaan we toch maar wat ontbijten. Omelet en koffie. Het restaurant/mensa van de bajes is zo slecht nog niet. Terug op de kamer ga ik eerst onze tassen reorganiseren. De bagage zat 50-50 verdeeld over 2 tassen, maar nu niet meer. Ieder de eigenspullen in de eigen tas. Om 10 uur hebben we bij de receptie afgesproken met Yasmin. We lopen op ons gemak naar het A & V Waterfront, waar we eerst gaan pinnen. Dan is het tijd voor een lekkere cappuccino. We zitten heerlijk in het zonnetje. Na de koffie gaan we naar het CD-Wherehouse ( ware of where ) waar we niks naar onze zin vinden. Voor we vertrekken gaan we eerst nog lunchen. Phons een hamburger met bier, ik een tuna-sandwich met thee. Na het eten vlug naar de toilet en dan naar de boot. Vooraf hebben we een controle alsof we met het vliegtuig gaan. We moeten door een detectiepoort en de tas moet door de x-ray. Voordat we aan boord gaan, wordt er een foto van ons samen gemaakt.
na103De boot is helemaal vol en full speed varen we in 25 minuten naar het eiland. Bij de haven zitten duizenden aalscholvers. Het stinkt er van hun stront. De bussen staan klaar en we zoeken een plaatsje aan het raam. Voor we de gevangenis gaan bezoeken maken we een rondrit. Onderweg vertelt Mr. Levi, een ex-gevangene, zijn verhaal. We komen langs celblokken, een Iers dorpje en het kerkhof, waar veel lepralijders begraven liggen. Het stikt van de konijnen op het eiland. Ook rijden we langs de kust en hebben dan een prachtig uitzicht op Kaapstad. De bus brengt ons bij een steengroeve, waar de gevangenen lime-stone moesten kappen. De steensoort is erg licht van kleur en verblindend voor de ogen. Velen werden hierdoor blind of slechtziend. Het stof zorgde voor tbc. Ook Nelson Mandela werkte hier. In 1995 kwam de leider hier terug en legde symbolisch een grote kei weg. Vele ex-gevangenen volgden zijn gebaar en de stapel keien is nu een monument.
na008.JPG-for-webDan is het tijd geworden voor de gevangenis zelf. Een andere ex-gevangene, hij zat hier 20 jaar vast, leidde ons rond. Hij sprak erg geëmotioneerd over alles en iedereen. We zagen zijn cel en die van Mandela, de toilet en doucheruimte en het A-blok, waar in de cellen foto’s hingen van de mensen die er gevangen zaten. Het verschil met de Tuol-Sleng gevangenis in Phnom Penh Cambodja is, dat de mensen hier alleen geestelijk mishandeld werden. Deze mensen mochten studeren en zo, maar in Cambodja zijn de mensen zo ongenadig zwaar lichamelijk mishandeld en gemarteld. Dat heet op mij persoonlijk meer indruk gemaakt. Nu was ik alleen maar stil. Toen moest ik huilen en zat ik helemaal stuk.
na011

Na de rondleiding moesten we opschieten om de boot te halen. De tijd vloog voorbij. Heel snel hebben we in het winkeltje voor 130 Rand nog een shirt voor Phons gekocht met het gevangenisnummer van Mandela erop. Ze hadden geen naam, maar waren slechts een nummer. De beroemdste was 466/64, of te wel de latere leider Mandela.
Om 5 over 4 ging de boot weer terug naar het vasteland. Flinke golven en veel boegwater. Toen we om half 5 aankwamen was de foto klaar. Voor 20 Rand hebben we een vrolijke herinnering aan een indrukwekkende middag.

na009
Om de middag te besluiten gaan we samen naar Ferryman’s Tavern voor een Castle en een wijntje. Als we om half 7 teruglopen naar het hotel is het al bijna donker. Best gek hier: vroeg donker en laat licht. Echt winter dus. Wel heerlijk dat het hotel in het Waterfront ligt. We zijn snel heen en weer. Prima gedaan van Djoser. Terug in de cel is het tijd voor een lekkere douche, schrijven en de telefoon opladen. Heerlijk opgefrist gaan we terug naar Ferryman’s om te eten. We gaan naar boven en hebben een tafeltje aan het raam met een prachtig uitzicht. We bestellen een flesje wijn, Phons een Fillet Steak met French fries en ik een combo van Sirloinsteak met spareribs en salade. Het eten is fantastisch. na012.JPG-for-webHet vlees om te zuigen en de salade heel apart. De salade was zo bijzonder, dat zelfs de chefkok nog even kwam praten en ons een dessert aanbood. De tiramisu was anders, maar wel lekker. Na het afrekenen ( 250 Rand) hebben we beneden nog een wijntje genomen met een peuk. Terwijl we na zitten te genieten is onze blik gericht op een viertal hoertjes, die hun zwarte doos in de aanbieding hebben. Eentje heeft succes, de anderen helaas niet. Als we de kroeg verlaten roepen ze ons na: “nice husband “. Ben ik helemaal met ze eens.

Gelukkig is het droog als we teruglopen naar het hotel. De tassen zijn al klaar, makkelijk voor morgenvroeg. Om kwart voor 11 gaan we slapen. Morgenvroeg moeten de tassen ( volgens Aldo de zakken ) klaar staan bij de receptie en verlaten we Cape Town om half 9. Het was geweldig om nog een keer in deze stad te zijn. We hebben ons er geen moment verveeld. Ben benieuwd wat we in Lambertsbaai te zien krijgen.

15 juli 2006 Kaapstad

Om half 8 loopt de wekker af. We willen naar Robbeneiland, en weten nog van Rob en Wilfried dat je daar vroeg bij moet zijn. We liggen nog zo lekker, en na 9 keer “snoozen” stappen we om 8.25 van onze bridge. Snel aankleden en naar de ontbijtzaal voor een kop koffie. Als de koffie op is moeten we eerst naar Conferentieruimte 2 voor de welkomstbijeenkomst. Er staan veel te weinig stoelen. Al snel blijkt dat Anneke geen organisatietalent heeft. We beginnen met het invullen van de paspoortgegevens en de ziektekostenverzekering. En als de groep compleet is begint het onsamenhangend verhaal. De meeste informatie staat in de Djoser-bijlage! De overige informatie is nauwelijks relevant of onjuist. na003Het is verboden om een postkantoor te fotograferen, terwijl Djoser nota bene hiervoor een oproep heeft gedaan????  We vullen de fooienpot met $ 30 p.p. A. is boos dat we de pot niet met randen vullen. Gek he als je op het vliegveld met de groep even langs een pinautomaat loopt! De hele groep wil naar Robbeneiland. We kunnen om 16.00 uur, maar al snel zal blijken dat er op dit tijdstip geen trip gaat en dat we veel te laat zijn om te reserveren. We krijgen geen plattegrond van Kaapstad, maar wel een A-4tje met tips voor de rest van de hele reis. Wat magertjes. Na het voorstelrondje lopen we met een deel van de groep naar het V & A Waterfront.
na101.JPG-for-webEerst pinnen we 3000 Rand ( = 330 Euro ) en dan gaan we naar de Nelson Mandela Gateway. John en Wilma zijn ons voor geweest, en komen met de teleurstellende boodschap dat er vandaag niks meer te regelen valt. Onbegrijpelijk dat Djoser deze excursie niet standaard in het programma opneemt. Het is toch een must-see. Omdat wij de excursie naar het Kaaps Schiereiland 4 jaar geleden al gedaan hebben, besluiten we om morgen niet met de groep mee te gaan, maar naar Robbeneiland te gaan. Yasmin doet dit ook en we kopen voor 150 Rand p.p. een ticket voor de trip van 13.00 uur voor morgen.
Dan gaan we op zoek naar de halte van de “topless-bus” voor een rondrit door Cape Town. Het is een dubbeldekker met open dak van Cape Town Explorer.
na006.JPG-for-webNa lang zoeken hebben we de halte gevonden. Anneke kon ons niet helpen. Omdat de bus pas om 11.55 komt hebben we nog een half uur en gaan daarom bij Harrie’s Pancake een cappuccino drinken. Heerlijk. Precies om 5 voor 12 kopen we bij de buschauffeur, Ismaël, voor 90 Rand p.p. een kaartje. Margareth is de gids en vertelt duidelijk de bezienswaardigheden. Wederom wordt duidelijk dat de Nederlander Jan van Riebeeck deze metropool heeft gesticht. We komen veel Nederlandse namen tegen, zelfs een kleine Heerengracht is hier te vinden. Na ongeveer een uur koukleumen komen we na een prachtige tocht bij de kabelbaan van de Tafelberg aan.
na005De top ligt in de wolken, maar we wagen de gok.
Een kabelbaanretour kost 115 Rand. Na 10 minuten zijn we boven en op 1047 meter is het slechts 8 graden, maar door de straffe wind voelt het nog kouder aan. We wanen ons in de wolken, sterker nog: we zijn het ook. Het uitzicht valt tegen, maar desondanks vinden we het de moeite waard. We wandelen over de paadjes en fotograferen tussen de wolkenflarden door. Rond half 2 gaan we in het restaurantje lunchen. José neemt een cheeseburger en ik een hamburger met een blikje Castle lager. Voor 58 Rand smullen we. Na een uurtje gaan we opgewarmd weer naar buiten.
na004Onder het motto: “Je krijgt wat je verdiend” zijn alle wolken verdwenen. Het uitzicht is super en we maken volop foto’s. Dan met de kabelbaan naar beneden en is het wachten op de bus. We hebben het stervenskoud. Om half 4 komt de City Sight Seeing toplessbus de parkeerplaats oprijden. Een kwartiertje later stappen we in voor de tweede etappe. Het druppelt en het is koud bovenin. Maar de tocht is prachtig: Lion Head, Camp Beach en de coast-line.
nbz2008_00361
We stappen bij het eindstation bij V & A Waterfront uit en lopen naar de Paulaner bar voor een neut. Het is daar binnen ongezellig en daarom gaan we naar Ferryman’s Tavern. José neemt witte wijn en ik Castle Lager. Het is een gezellige pub met goede muziek en veel rugby op de t.v. We warmen op, kletsen, genieten en spreken de dag door. Voor 75 Rand  zijn we de man. We lopen naar het hotel voor een warme douche. Hier knappen we van op. Even schrijven relaxen en dan verzamelen voor het diner met de groep. Om 8 uur zijn we bij restaurant “Docks”, naast de Nelson Mandela Gateway. Niet iedereen is erbij, we zijn met z’n dertienen. José bestelt prawns en line-fish en ik een struisvogelbiefstuk. Met een wijntje en een biertje erbij is voor 320 Rand de inwendige mens weer gevuld.

na102Rond 10 uur lopen we met ons tweetjes, de rest gaat al slapen,  naar Ferryman’s Tavern. De serveerster van vanmiddag weet onze bestelling al. We evalueren de dag. Een geweldige start van de vakantie. Om 11 uur klingelt de bel voor de laatste ronde. Die nemen we niet meer, want het is zo langzamerhand bedtijd. Als we buiten komen regent het pijpenstelen. Met de capuchon op soppen we naar onze cel in de Breakwater Lodge. Het is 23.30 uur als het licht uitgaat.

14 juli 2006 Amsterdam – Kaapstad

NamibieRondreisEindelijk is het zover.

Het is 5 uur in de ochtend, als de wekker gaat. De tassen staan klaar in de hal en ook de rugzakken liggen te wachten op vertrek. Maar eerst een kop thee, voordat de taxi ons om 6 uur komt ophalen .
na100Precies om 6 uur rijdt de taxi voor. De bagage wordt ingeladen, de voordeur gaat op slot en we zijn weg. De snelheidsregels lapt de chauffeur aan zijn laars. In volle vaart gaan we op weg naar Schiphol. Om 10 over 7 worden we bij vertrekhal 2 afgezet. Het is al hartstikke druk. Informatie over het E-ticket hebben we niet, dus checken we ouderwets in. Waar al dat gewicht in de tassen vandaan komt weet ik niet. Samen 41,6 kilo. Volgens mij zijn de tassen zelf al zwaar, maar boeken wegen ook heel wat. Jammer genoeg krijgen we geen plaatsen naast elkaar, maar dat kan later geregeld worden. Eenmaal door de douane gaan we naar onze stamkroeg: Bar Amsterdam. Een cappuccino en een thee. Tjonge, we zitten hier al voor de derde keer dit jaar en we hebben nog een keer tegoed.
Na002Om half 10 moeten we bij gate F 7 zijn. We zitten lekker op ons gemak. Phons bestelt zijn eerste pint en ik neem nog een thee met een uitsmijter. Na het afrekenen (€ 15,30) slenteren we naar de gate, waar het boarden al is begonnen. Eerst nog snel een sanitaire stop en dan kan de handbagage door de scan. De rugzak van Phons mag twee keer. Bij de kleine balie gaan we een plaats naast elkaar regelen. 11½ uur met een gangpad ertussen is me teveel van het goede. We hebben mazzel. 34 E is nog over en daar wil ik best zitten hoor. Alles verloopt vlot. We spotten de eerste medereizigers. Kennismaken doen we later wel.

De service aan boord is uitstekend. De eerste maaltijd bestaat uit rijst met kip, inclusief bier en wijn . Het is een hele zit, maar gelukkig heeft iedereen een persoonlijk schermpje voor films, muziek of een spelletje. De appel valt niet ver van de boom. Phons haalt zijn hart op met een  casinospel. Hij krijgt er geen genoeg van. Zelf weet ik niet goed wat ik wil. Het is zo warm, en lezen of puzzelen schiet ook niet op. Rond 5 uur komt de tweede maaltijd. Een broodje kipkerrie, salade, fruit en een Marsje. Natuurlijk ontbreken de wijn en het bier niet. Nog een goede drie uur en dan zijn we in Kaapstad.
nagroep.JPG-for-webEindelijk, het is half 10 en we zijn geland in Cape Town. De douane duurde eindeloos lang. Zou het lukken met al die peuken in de tassen? Je mag hier bijna niks invoeren. Ja dus. Een vriendelijk meisje hielp ons. De bagage hadden we snel gevonden. De uitgang ook. Dan begint de kennismaking met onze medereizigers en ook met Anneke, onze reislijdster. Wanneer we compleet zijn, komt Aldo, onze chauffeur, handen schudden. Op naar de bus. Als we met ding onze reis moeten maken, staat ons nog heel wat te wachten. Er zitten flink wat barsten in de voorruit, de ruitenwissers hebben geen rubber meer en de kachel doet overdreven zijn best. Via een omweg, want het is toch wel makkelijk als je weet waar de shopping-mall is, komen we bij hotel Breakwater Lodge, een voormalige gevangenis. ( The Breakwater Prison 1859 – 1911 ) Kamer, of cel 1028 is voor ons. Linda en Robert hebben 1029 en delen met ons de douche en het toilet. De kamer is echt een cel. Piepklein dus. De bar is dicht, vandaar dat we maar gaan slapen. Het kan ook wel: van vanmorgen 5 uur tot 12 uur middernacht. Het tweepersoons bed is klein en kort, maar prima. Welterusten.

4 en 5 augustus 2002 Kaapstad – A’dam

Om 08.30 uur begint José met het uit- en inpakken van de bagage. Ze heeft ondanks de décafé slecht geslapen en is moe. Ik verzamel de bonnen voor de Tax teruggave op het vliegveld. Om 10.00 uur droppen we de bagage en rugzakken in de Wardroom op de eerste etage. We lopen richting Green market. Het is hier uitgestorven en we besluiten naar het Victoria &Alfred Waterfront te gaan. Weer met stadsbus want dit is ons goed bevallen.
za-163.JPG-for-web-normalRia en Arie staan bij de bushalte te wachten en met z’n vieren worden we 10 minuten later bij de haven afgezet.
Hier scheiden onze wegen en we lopen richting de brug. Het is gezellig druk bij Harrie’s Pancakes en hier gaan we ontbijten. De lucht is strak blauw en we zoeken een tafeltje in de zon op. We bestellen allebei een ontbijt met toast, gebakken eieren met ‘sunny side up’, bacon, tomaat en paddestoelen.
za-164.JPG-for-web-normalHet duurt lang voordat het ontbijt uitgeserveerd wordt maar we genieten in de zon. Het zijn “Canarische” temperaturen. Om 12.00 uur lopen we naar de bushalte en nemen we afscheid van het Waterfront. Onderweg pikken we Jan en Elma op. We worden voor het hotel afgezet.
Om 13.00 uur vertrekken we met drie busjes naar het vliegveld. Onze bus is in reparatie bij de garage.
za-165.JPG-for-web-normalDaarom nemen we hartstochtelijk afscheid van Louis die ons bekwaam  en veilig 5000 kilometer door het prachtige Zuid Afrika heeft geloodst. Met Liesl van de receptie wisselen we het adres uit.
Na een klein half uur komen we bij de luchthaven aan. Eerst de tax geregeld en dan ingecheckt. We mogen maar 1 stuk handbagage per persoon meenemen. Een rugzak met de nieuwe schoenen gaat met de tassen mee in het vliegruim.
za-166.JPG-for-web-normalHopelijk komt dit goed. De controle bij de douane is streng maar we komen er doorheen. Eerst naar de bank om de Randen in Euro’s om te zetten. Ik houd 50 Rand plus wat munten achter voor consumpties: bier, water en een tostie. De laatste 30 Rand worden v geruild tegen een neushoorn beeldje. Arie sponsort ons voor 1 rand. Bedankt Arie!. Het laatste souvenir dat we kopen is een gele zijden stropdas met olifanten (185R). We hangen nog wat rond bij gate 4 en om 15.10 uur begint het boarden.

Om 16.00 uur, precies op tijd, vertrekt de Boeing 757 (LH573) voor de 1285 kilometer naar Johannesburg waar een tussenstop gepland is. Om 17.35 uur zet de captain de kist aan de grond op het vliegveld van Johannesburg. We mogen het toestel niet verlaten. We staan 1 uur en 3 kartier aan de grond. Dit is oervervelend. Om 19.20 uur verlaten we met 360 km/uur de startbaan voor de tien uur durende vlucht naar het 8693 kilometer verder gelegen Frankfurt. Dit is een zware etappe. Eerst een paar Warsteiners, dan het diner en vervolgens proberen te slapen. Ondanks de uitklapbare kopsteunen van de vliegtuigstoel valt dit niet mee. We doezelen wat maar slapen kun je dit niet noemen. Eindelijk wordt het ontbijt geserveerd. Dit betekent dat we boven Europa vliegen. We landen keurig op tijd in Frankfurt. De luchthaven is ten opzicht van drie jaar geleden flink gerenoveerd. We drinken allebei een kop the voor €2,60 per stuk! Dit is even wennen!

Om 7.30 uur vertrekt de Boeing 737 richting Amsterdam. We krijgen een sandwich en een drankje en een uur later zijn we weer op Nederlandse bodem. Het duurt even voordat we de bagage hebben. Afscheid nemen van de reisgenoten en treinkaartjes uit de automaat trekken. We hebben de trein van 09.45 uur die met 5 minuten vertraging vertrekt. Na een overstap in Rotterdam arriveren we om 11.30 uur op Tilburg Centraal. We sjokken naar de bushalte en Lijn 48 zet ons bij Royal Palace af. Nog even sjouwen en rond 12.00 uur zijn we weer in ons lieflijke huis.
alg_Huis_voorkantBij de post lag een briefje dat bij de buren een bos bloemen was afgegeven. Van wie kan dit nou zijn? Snel het boeket opgehaald. De bos is werkelijk prachtig met Zuid Afrikaanse bloemen. Een goedmakertje van Djoser vanwege de slechte organisatie op de eerste dag, waarvoor ze hun excuses aanboden.
Terug van een heftige, zeer intensieve vakantie waarin we veel plezier hebben gehad en echt genoten hebben. De reis/rust verhouding was scheef maar deze rondreis kunnen we iedereen aanbevelen.



3 augustus 2002 Kaapstad

Lekker tot 09.00 uur uitgeslapen. Wat een genot. Niks hoeft vandaag. Eerst shoppen in de Gouwe Akker, de mall vlakbij het hotel. De sportwinkel met de mooie boots die we gisteren hebben gezien, is open. Maat 7,5 is helaas te klein, maar geen man over boord.
We worden door de verkoper bij een sportwinkel op twee minuten loopafstand gedropt. Hier kunnen we maat 8 van de rhino’s proberen. Ze passen perfect. Na een telefoontje komt de loopjongen ons ophalen.
za-157.JPG-for-web-normalAfrekenen bij de vriendelijke Indiër en door naar de Green market.
Dit is wel een erg klein marktje. Veel prullaria. Voor Dauwe en Martine kopen we twee t-shirts met gevaarlijke dieren. In Long street ziet José een leuk terrasje: Pannini. Hier drinken we heerlijke cappuccino en eten we ons ontbijt: egg, bacon + toast. Opvallend is de aanwezigheid van politie te paard en politie met herdershond. In de straat zijn weliswaar veel juweliers en banken, maar in Nederland zie je dit niet.
za-158.JPG-for-web-normalDe aankopen op de hotelkamer gedropt, het ontbijt doorgespoeld en met de stadsbus naar het Victoria & Alfred Waterfront. Dit gaat prima. Voor 4,20 rand worden we bij het water afgezet. Het heeft iets weg van San Francisco. Eerst gaan we shoppen. Voor allebei een spijkerbroek à 90 Rand. We kopen ook Doring Rosie en The Brethren (John Grisham).
za-159.JPG-for-web-normal
Bij Out of Africa kopen we voor 160 Rand een Giraffe. Deze past precies bij de zebra die we in Kwazulu Natal gekocht hebben. Vervolgens flaneren we over het waterfront.
Rond 14.00 uur ploffen we op het terras van het Paulaner Bauhaus.
Het bier en de wijn smaken voortreffelijk en het is heerlijk toeven in het zonnetje. De fanfares in de tent blazen er lustig op los maar moeten nog veel oefenen.
za-160.JPG-for-web-normal

Na 2,5 uur relaxen lopen we naar de bus om in de hotelbar iets te drinken.
Om 17.15 uur schuiven Bri en Bobby aan. We bekijken hun foto’s (6 rolletjes) die Bri heeft laten afdrukken. Ze zijn prachtig geworden. Om 18.00 uur ga ik douchen en het thuisfront bellen. José heeft te weinig gegeten en is half teut en ligt een uurtje op bed.
za-161.JPG-for-web-normal

We eten in het restaurant van het Tulbagh hotel José een mixed grill en ik een Rump steak van 300 gram. Het eten smaakt uitstekend en de home-made-barbeque sauce overtreft alles.
za-162.JPG-for-web-normalWe drinken nog een afzakkertje in de bar en om 22.30 uur besluiten we onze kamer op te zoeken. We hebben met ons tweetjes genoten van deze rustige dag.

2 augustus 2002 Kaap de goede Hoop

bannerzuidafrika.bmp-for-web-largeDe laatste dag met verplichtingen. Om 07.00 uur op, ontbijt in m’n uppie. Phons om half 8 op en dan gaan we met de bus naar de Kaap en de pinguïns. Weer vroeg, maar allé, we weten bijna niet anders, ook al voelen we het wel. Wij rijden door de bergen, langs de ruwe oceaan en kunnen genieten van de uitzichten. Om 09.45 uur stoppen we voor koffie in Simon’s Town. Bij Bertha drinken we heerlijke cappuccino aan het water.
za-146.JPG-for-web-normalOm 10.15 uur gaan we door. Stopplaats Boulders Beach waar we niet naar de pin maar penguins gaan kijken. Ze zijn in grote getale aanwezig. Oud en jong. Het is een leuk gezicht, die beestjes te zien waggelen.
Voor het nageslacht werd ook gezorgd. Na een half uur beestjes kijken moeten we weer weg. Baie doei pinguïns, het was leuk.
za-147.JPG-for-web-normalDan gaat de rit verder door het Cape Peninsula National Park naar de Kaap. Regen en zon wisselen elkaar af. Er is een mogelijkheid om te wandelen van Kaap de Goede Hoop naar Cape Point, zo’n 45 minuten. Bij Kaap de Goede Hoop aangekomen is het droog. Ja, nee, ja, nee, toch maar ja, wandelen; 45 minuten is te doen. De helft gaat mee, de andere helft wil met de bus. Vijf man vooruit en wij met Judith, Mieke en Mario er achteraan.
za-148.JPG-for-web-normalEenmaal op pad, we zijn dan zo’n 25 meter hoog, begint het plots te stormen en te plenzen. We worden tegen de rotsen gedrukt. Het is niet te doen en zeik, zeiknat keren we om, terug naar de bus. Als verzopen katten komen we beneden aan. Niks is meer droog. Conclusie: dit hadden we dus echt niet willen missen. Kicken.
Het weer, de verhalen, doen Kaap de Goede Hoop eer aan.
za-149.JPG-for-web-normalGeen wonder dat het vroeger de zeevaarders niet lukte. Dan maar naar Cape Point met de bus. Brrr, natte broeken zitten koud. Bij Cape Point eten en drinken we in restaurant Two Oceans. (bier, wijn, salade, pasta). Tot slot daar nog wat leuke foto’s gemaakt en dan is het tijd om naar Kaapstad terug te gaan. Het fijnbos is prachtig. Veel kleur in het landschap. Via Vishoek (waar ze geen alcohol hebben) en Muizenberg arriveren we om 15.00 uur bij het Tulbagh hotel.
za-150.JPG-for-web-normalHier krijgen we van Judith een envelop  met een plattegrond, boeken en CD tips en een groepsfoto.
Op de kamer even hangen, schrijven en Nicci French uitlezen. Direct nog wat shoppen en vanavond om 19.00 uur het Djoser diner, als goedmakertje voor het reisleed op de eerste dag.
Voor het zover is gaan we naar de Gouwe Akker shopping mall. Een klepje voor de camera hebben ze nergens, maar CD’s gelukkig wel.
za-151.JPG-for-web-normal2 van de 3 hebben we te pakken: Volksbesit 2002 en In Harmony van Ladysmith Black Mambazo. Jammer genoeg waren de  spijkerbroeken te klein. Morgen nog een kans.
Om 17.00 uur in de bar nog een cola en een pilsje met bivakmuts en dan is het douchetijd. Om 18.30 uur verzamelen om een fooi voor Judith en Louis te regelen. Wat een chaos. Maar na drie kwartier kunnen we met z’n allen op pad naar het African café.
za-156.JPG-for-web-normalOnderweg begint het weer eens te regenen. We worden vriendelijk ontvangen en naar boven gebracht waar iedere groep een eigen eetkamer heeft. De tafel is gezellig gedekt, staat in U vorm en de airco blaast hete lucht. Het is er bloedheet.
Dat geeft niet en er kan van alles uit. We eten vooraf spinazie aardappel soep. Net dikke appelmoes. De eerste wijn is van Djoser tot de flessen leeg zijn.
za-152.JPG-for-web-normalAfrikaanse meisjes serveren  allerlei schaaltjes met lekkere, pikante dingen. Het smaakt heerlijk, maar dan krijg ik het koud. Geen probleem toch, gewoon weer een shirtje aandoen. Dat er dan een serveerster met een blad vol schaaltjes achter je staat, dat kun je niet zien. Gevolg: ik maai tegen dat blad en één van de schaaltjes met oranje saus vliegt door de tent. M’n hand zit vol, dus lik ik die af, knap hot en spicy. Op de vloer ligt een klodder saus.
za-153.JPG-for-web-normalNo problem miss, overheen stappen, uitserveren en dan pas opruimen. Intussen wordt ontdekt dat de muur ook vol zit. Ik schaam me kapot, durf nog amper te bewegen en eet lekker. Het toetje was iets van noten met room en koffie na. Toen kwamen de borrels, Phons een lekkere brandy en ik een springbokkie. Loek houdt een afscheidsspeech voor Judith en Louis. De enveloppen met inhoud worden aangeboden.
za-154.JPG-for-web-normalLouis krijgt van Brigitte een portemonnee en Judith van Sylvia een wandkleed.
Te voet gaan we terug naar het Tulbagh hotel en in de bar drinken we nog een afzakkertje.
za-155.JPG-for-web-normalDan gaan we naar de kamer. Lekker slapen, zonder wekker. Voor de eerste keer in drie weken kunnen we onze eigen tijd bepalen. Heerlijk!

1 augustus 2002 Oudtshoorn – Kaapstad

We vertrekken al om 7.30 uur. Daarom ontbijten we niet en drinken we koffie en thee op onze kamer. Het is 439 kilometer rijden naar Kaapstad. Het eerste deel van de route voert door de klein Karoo woestijn. Deze is omgeven door prachtige bergen en alleen via passen te bereiken.Om 9.40 hebben we een koffiestop in Barrijdale. Een gezellig tentje met snelle bediening en heerlijk warme appeltaart.
za-138.JPG-for-web-normalDe liefhebbers konden schnaps keuren. Deze was heerlijk. Na ruim een half uur genieten in het zonnetje, reizen we verder door het mooie landschap. We maken een fotostop bij de Kogmans Kloof, die tussen 1875 en 1877 gebouwd is. Echt genieten van het ruige landschap. Als we de pas verlaten dan rijden we het wijnrankgebied in. Het lieflijke plaatsje Ashton en dan door de brede river vallei met de prachtige muziek van Stef Bos.
za-139.JPG-for-web-normalNa de plaspauze rijden we door het heksen rivierdal en passeren Paarl, het plaatsje dat bekend is van de Nederburg wijn.Om 14.30 uur komen we in Stellenbosch aan. Louis maakt eerst een korte stadsrondrit. Dan worden we bij de VVV gedropt en krijgen van Judith een plattegrond. We lunchen samen met Mieke, Mario, Rob en Wilfried bij restaurant Dros.
za-140.JPG-for-web-normalEen gezellig restaurant dat zeer sfeervol ingericht is. José weet weer iets te kiezen wat niet meer voorradig is. Dan maar een warme kip salade. Ik neem de plain Dros burger met friet. Het eten en de drank smaken voortreffelijk. Ton, Bri en Bobby komen ook bij Dros lunchen. Kan Bobby eindelijk spare ribs eten. Om 15.15 kopen we bij Total Sports een schitterend shirt van het Zuid Afrikaanse nationale rugby team (R539).
za-141.JPG-for-web-normalDan snel naar Oom Samie se winkel, waar we Judith en Sylvia tegen komen. Het is hier erg duur maar wel leuk. Een echte winkel van Sinkel. Het is gaan regenen en om 16.00 uur rijden we naar wijnproeverij Neethlingshof.  We krijgen een rondleiding “van druif tot in de fles” en de gids legt heel goed uit hoe wijnen gemaakt worden. Ook hoe ze gerijpt en bewaard worden. Het hoogtepunt is de proeverij. Uitgelegd wordt hoe dit moet:
1. glas goed schudden zodat wijn rond draait
za-145.JPG-for-web-normal

2. ruiken = neus in het glas steken
3. wijn spoelen in de mond
4. lucht in ademen
5. lucht door de neus uitademen
6. wijn uitspugen. Dit is dus zonde en drinken de wijn lekker op.
De volgende wijnen worden gekeurd:
1. Sauvignon blanc 2001 (wit)

za-142.JPG-for-web-normal2. Golden triangle Chardonnay 2000 (wit)
3. Merlot 1997 (rood)
4. Skiraz 1997 (rood)
5. Golden triangle pinotage (rood)

De excursie is zeer leerzaam en interessant. Sommigen vinden er niks aan. Maar ja dat hadden wij gisteren. De glazen mogen we meenemen. Om 18.30 uur komen we in het Tulbagh Hotel in Kaapstad aan.
za-143.JPG-for-web-normal

Het grote Schuur ziekenhuis (bekend van de 1e open hart operatie), de tafelberg en het Robben eiland hebben we al gezien. In het hotel krijgen we een welkomstdrankje, een brief en de sleutel van kamer 216. Eerst lekker douchen want het was een lange en vermoeiende dag.
za-144.JPG-for-web-normalHet merendeel van de groep vertrekt om 19.30 uur naar het Waterfront voor het diner. Wij besluiten het rustig aan te doen en blijven in het hotel.
In de bar drinken we een aperitief en daarna eten we in het restaurant. José lamsvlees en ik een salade. Wat kun je in Zuid Afrika lekker eten en drinken.

We nemen nog een afzakkertje in de bar, kletsen nog even met de ‘waterfronters’ en gaan rond 23.00 uur slapen.

31 juli 2002 Plettenberg Bay – Oudtshoorn

Om 8.00 uur zitten we al aan het fantastische ontbijt: heerlijk brood, hard gekookt eitje, kaas, jam, taartjes, koffie, thee en een sapje. En dat voor 30 rand per persoon.
Om 8.30 uur vertrekken we richting Plett voor een tweede whale watch poging. Het is nu stralend weer en de oceaan oogt rustig. We zitten weer in de boot bij Judy en schipper David. Bij de lancering krijg ik gelijk een golf over me heen. Door de wind ben ik redelijk snel droog.
za-128.JPG-for-web-normalNa ongeveer een half uur varen ziet José de eerste walvis. Een gigantisch beest. David brengt de boot tot ongeveer 50 meter van de planktonvreters, want Moby Dick heeft een maatje. De beesten zwemmen vlak voor de kust en zijn tamelijk lui. Het valt niet mee om foto’s te maken. We dobberen ongeveer een half uur op de oceaan. Spotten en luisteren naar de informatie die Judy ons geeft. José kletst met David over de Zuid Afrikaanse keuken.
za-129.JPG-for-web-normalRond 10.00 uur gaan we op zoek naar Dolfijnen. Dit vinden we dol fijn. We hebben de school snel gevonden. Volgens David zijn het er meer dan 100. De flippers zijn gek op de hoge golven waar ze over heen proberen te springen. Dit is dus inderdaad een geweldig gezicht. Vervolgens koerst David richting seals. Vol gas ‘rijden’ we over de Indische oceaan. Sylvia wordt zeeziek en komt op de achterbank zitten.
za-130.JPG-for-web-normal

De wind blaast door onze haren en ons gezicht is nat van het opspattende water. De seals liggen boven op de rotsen en hebben een penetrante geur. Verderop zwemmen deze beesten in het water. We varen er naar toe en ze zwemmen langs en onder onze boot. Het is al kwart voor 11 en tijd om terug te gaan naar de kust. We zetten ons schrap voor de kamikaze landing.
za-131.JPG-for-web-normalWe komen deze keer droog aan wal en drinken bij Ocean safari’s een heerlijke kop warme koffie. Om 12.10 uur verlaten we het mooie Plettenberg.
Na een uur bussen leggen we aan in Wildernes voor de lunch. José pizza everglades en ik ham, kaas, tomaat, tosti met friet. Het duurt lang voordat we ons eten krijgen en drinken vooraf wijn en bier. Om 14.00 uur jaagt Judith ons naar de bus.
za-132.JPG-for-web-normalWe nemen de restanten van de pizza en het bier mee de bus in. We worden om 15.30 uur bij de cango caves verwacht en moeten nog een pas over. Louis scheurt door het prachtige landschap en precies op tijd komen we bij de grotten aan. Eerst een toilet opgezocht want mijn blaas stond op springen. De rondleiding door de grotten duurt een half uur. We zien de eerste en de tweede kamer. We zijn niet onder de indruk.
za-133.JPG-for-web-normalZonde van het geld en de extra kilometers. De grotten in Ata höhle in het Sauerland zijn tig keer mooier.
Onze volgende excursie is een struisvogel boerderij. Om 16.30 uur komen we bij de Cango Ostrisch Farm aan. We drinken eerst koffie, thee of een sapje en dan legt een aardige ranger het hoe en wat van een struisvogelboerderij en hun bewoners uit. De opbrengst van een struisvogel  is 60% leer, 20% vlees  en 10% veren.
za-134.JPG-for-web-normalDan lopen we naar buiten en begint de show. Linda eet maïs uit de hand van José en de mond van Wilfried. Vervolgens legt Wilhelmien, die broeds is, een ei. We kruipen bijna met onze camera’s in haar kont. Dan lopen we naar het rodeo terrein. Wilfried klimt op de oer-vogel maar is te zwaar om een ritje te mogen maken. Je mag niet zwaarder dan 75 kilo wegen. Hij geniet en stapt trots van het beest met de woorden: “hè, hè, eindelijk wat pluche tussen mijn benen.” za-135.JPG-for-web-normalNiemand van de lichtgewichten wil of durft een rit op een struis te maken. Een knecht geeft een demonstratie. Jeetje wat kunnen die beesten rennen. Dan is het voedertijd. Liefhebbers kunnen met een bak in de hand en met de rug naar de vogels toe, de beesten voeren. De lannekken schieten langs het hoofd de bak met maïs in.
za-137.JPG-for-web-normalDe beesten hebben honger en het is een spectaculair gezicht. Veel hilariteit. Dan is het tijd voor een wijnproeverij. De rode Cabernet is favoriet. Wij vinden hem te koud en proberen de witte Boplaas, ook een Cabernet Sauvignon. Fris en fruitig. Om 18.15 uur is het etenstijd. In een gezellige schuur staan mooie tafels gedekt. De struisvogelbiefstuk is super mals, het sausje flets. De maaltijd smaakt voortreffelijk.
za-136.JPG-for-web-normalEen klein voorgerecht: blinde struisvogel vink met omelet en als nagerecht een vanille pudding of iets dergelijks. De witte Boplaas is voortreffelijk. Als afsluiting serveert de ranger voor de liefhebbers een glas rode port uit Calitzdorp. Tenslotte word de souvernirswinkel bezocht. José koopt een plumeau van struisvogelveren, een zakje ostrich droppings en een kaart. De WC plank begint goed gevuld te raken. Iets over half 9 verlaten we de farm om ons einddoel van de dag op te zoeken. De Kannaland Lodge. We krijgen kamer 104 op de begane grond. Om 21.10 uur ploffen we de tassen op de kamer. We zijn bekaf en om 21.15 uur zeggen we elkaar welterusten. We hebben rust nodig!

30 juli 2002 Plettenberg Bay

O, wat was het koud vannacht. Als opwarmertje hadden we gewoon ochtendgymnastiek nodig. Om 8 uur zitten we aan het ontbijt. Uitgebreid en erg smakelijk.
Dan is het 9 uur en gaan we extra warm aangekleed op pad voor de whale watching met Ocean Safaris. Intussen is het ook nog gaan regenen. Dat kan de pret niet drukken en met een extra regenjas en zwemvest gaan we per jeep naar het strand.
za-120.JPG-for-web-normalVan de auto in de boot en van Judy krijgen we instructies. Tassen onderin en handen aan de stangen.
We worden vol gas het water ingeduwd. Meteen knalde een grote golf over ons heen en we waren drijfnat. Schipper David, gaat er flink tegenaan. De deining is best heftig, maar we voelden totaal geen angst. Het was juist hartstikke leuk. Net de kermis.
za-121.JPG-for-web-normalNa zo’n 20 minuten draait de wind en wordt de golfslag erg pittig. De grote baas besluit dat we terug moeten. De zee is te ruw. Jammer, maar helaas. We hotsen, botsen weer naar de startplek. De landing was ook zeer speciaal. Met een rotgang scheuren we richting strand, waar de boot zich vast laat lopen in het zand. Jeep in het water, overstappen en terug naar het kantoor. Kleumend en doornat krijgen we daar koffie. Louis komt ons ophalen, zodat we droge broeken aan kunnen. In het winkeltje kochten we voor allebei een mooie muts à R70.
za-122.JPG-for-web-normalWe kregen 10 minuten om om te kleden en toen reden we terug naar Plettenberg. De flamingo’s zaten er nog. Geen fotostop. In Plett zelf gaan we eerst op zoek naar een koffietent. Samen met Bob, Free Willy, Mieke en Mario nuttigen we koffie, thee, chocomel, sandwiches en pannenkoeken. Dan wordt het tijd voor een strandwandeling.
za-123.JPG-for-web-normalDe zee is prachtig blauw met volop schuimkoppen tot heel in de verte. We kuieren op ons gemak en via een bospad komen we aan de andere kant van de rots uit. Strand, schelpen en een bar. Precies de goede combinatie. Bier, Irish coffee en een ongelooflijk mooi uitzicht. Net voor we weggaan zien we een paar kolibri’s en een otter. Dat beest is te snel voor de foto.
Samen wandelen we door het bos en over het strand terug.
za-124.JPG-for-web-normal

We ontdekken Moby Dick. Daar willen we vanavond eten!. De kaart ziet er erg goed uit. Dan komt de klim naar boven. Shit wat een eind. Via de bookshop en een WC belanden we in een café waar een deel van de groep zit. Bier, wijn en om 15.30 uur terug. Straks gaan we om 18.45 uur met z’n allen naar Plettenberg voor het diner.
za-125.JPG-for-web-normal
Louis zet ons, samen met Mieke, Mario, Rob en Wilfried, beneden bij Moby Dick af. De ontvangst is warm, maar binnen is het koud. Flesje Pinot Gris, kippen/groenten soep en visvoorgerecht. Hoofdgerecht steak (taai) pepersaus (niet lekker) en in plaats van tunasteak, kingklip fish (was erg lekker). Bij de open haard drinken we met z’n allen een kaluah koffie.
za-127.JPG-for-web-normal
Na 220 rand te hebben afgerekend worden we tegen 22.00 uur weer beneden opgehaald. Terug in Wadrift is de was klaar (R53,50). We rekenen alles af: R303,50 voor 2 x ontbijt en het potje kos, en gaan naar ons ijskoud huisje.
De bar is dicht en die ouwe zat bij de ontvang lekker voor de open haard.
za-126.JPG-for-web-normalWeer een steenkoude nacht voor de boeg. Brr, om 23.00 uur gaat het licht uit in de diepvries.

29 juli 2002 Graaff Reinet – Plettenberg Bay

Om 6.30 loopt onze wekker af. We hebben het rustig want we gaan niet ontbijten. Broodjes met kaas nemen we mee voor in de bus. Om 7.30 uur worden we door de ontbijtploeg opgepikt. We verlaten Graaff Reinet zonder een foto te maken. We zijn veel te kort in dit mooie dorp geweest. We rijden door de grote Karoo. Sprekend het landschap van de Mojave woestijn in Calfornië. We stoppen om de Aloë Vera te fotograferen die prachtig in bloei staat.
za-113.JPG-for-web-normalWe rijden door Jansenville en stoppen in Uitenhage voor een kop koffie. Eerst pinnen want we moeten weer 2 keer 500 rand voor de excursiepot doneren. Plotseling sta ik alleen bij de pin automaat. Geen veilig gevoel. De grote bekers koffie zijn slap. We moeten weer op Louis wachten die pas 25 minuten na het afgesproken tijdstip met de bus aan komt rijden. Als we de pas oversteken verandert de strak blauwe lucht in dreigende bewolking.
za-114.JPG-for-web-normalEven later ervaren we de eerste regendruppels in Zuid Afrika. Het is een stevige bui. Als we bij het Tsitsikamma National Park, ons begin van de garden route aankomen breekt de lucht open. Bij de poort wordt een negatief advies voor de Otter trail gegeven. Arie, Ton, Bas en Roos zoeken samen met Judith een stevige alternatieve wandeling uit. De rest van de groep kiest voor de tocht van anderhalf uur naar de hangbrug.
za-115.JPG-for-web-normalAls we bij het restaurant aankomen is het uitzicht prachtig. Blauwe lucht met een paar witte wolken en hoge golven van de Indische oceaan die op de rotsen metershoog uiteenspatten. Een geweldig gezicht! Bij het restaurant neem ik een ham- en José een cheesburger. We hebben een prachtig uitzicht op de monding van de Stormrivier met krachtige golven. José vindt de witte wijn niet lekker. Mijn Castle Beer is weer voortreffelijk.
za-116.JPG-for-web-normalOm 14.30 uur beginnen we met de wandeling. Een prachtig aangelegd houten pad wijst de weg. We herkennen beelden van de wondeling die we in Monte Verde  gemaakt hebben. Onderweg stoppen we regelmatig om fotos te trekken. De hangbrug hangt over een flink stuk van de oceaan. Hij wiebelt flink maar is stevig en de zijkanten zijn met gaas bedekt. We nemen hier de tijd om van het natuurspektakel te genieten. We lopen op ons gemak terug en om 16.00 uur zijn we weer bij het restaurant.

za-117.JPG-for-web-normalIk drink nog een pilsje en om 16.30 uur zetten we onze trip voort. We stoppen nog bij de hoogste bungy jump plaats ter wereld: 216 meter. Vanaf een gigantische brug springen waaghalzen aan een elastieken koord de diepte in. Niemand van onze groep heeft de behoefte om een sprong in het diepe te wagen (kosten: 500 rand).
za-118.JPG-for-web-normalRond 17.30 uur komen we bij Wadrift aan. We slapen in huisje nummer 6, samen met Wilfried en Rob. De slaapkamers zijn klein, je kunt er je kont niet keren. We zetten het straalkacheltje aan en gaan om de beurt douchen. Om 19.00 uur verzamelen voor, volgens Judith, de lekkerste potje kos van Zuid Afrika.
za-119.JPG-for-web-normalMaar dat viel tegen. Het kan zijn dat het buffetten de neus uitkomt of het was gewoon minder. Na de koffie en een paar springbokkies is het tijd om te gaan slapen.

Het is barstens koud in huis.

28 juli 2002 Malealea (Lesotho) – Graaff Reinet

Om 7.15 uur zit José al buiten van de natuur te genieten. Andreas wil de tassen al naar de bus sjouwen maar we laten hem om half 8 terugkomen. We drinken een kop thee en slaan het ontbijt over.
Om 8.00 uur wordt de groepsfoto gemaakt. Aan Bobby kun je zien hoe koud het is. Na tien minuten rijden is het al tijd voor een fotostop. De meeste blijven in de bus maar ik trek nog twee landschappen.
za-105.JPG-for-web-normalHet is koud in de bus waar geen kachel in zit. Rond half 10 is het weer stempeltijd bij de grens. Deze keer gaat het supersnel. Na een half uur rijden stoppen we voor een rook- en koffiepauze. Het tentje is gesloten en we rijden weer een half uur naar het dichts bijzijnde stadje. We worden voor een luxe hotel afgezet waar arme kinderen staan te bedelen. We ploffen neer in de tuin en zoeken een plek in de zon.
za-106.JPG-for-web-normalHet uitserveren van de koffie, thee en warme chocomel duurt lang. Judith besluit om bij de take away ham/kaas sandwiches te kopen. We kunnen dan sneller lunchen en hopen daardoor tijdig in Graaff Reinet aan te komen. Als we buiten komen stroomt de diesel uit de leidingen. Een dieselspoor toont de route die de bus gereden heeft. Louis en Judith gaan steeds bezorgder kijken. We besluiten door te rijden en om 12.15 uur verlaten we Zastron.
za-107.JPG-for-web-normalWe rijden door de grote Karoo woestijn. Dit is best eentonig maar is dat niet het kenmerk van een woestijn.
Om 13.15 uur stoppen we langs de weg voor de picknick.  De sandwich en minute maid smaken voortreffelijk. De dames pissen achter de vuilnisbak. Elma houdt geen rekening met de stevige wind, wat niet verstandig is! Na een kwartiertje hobbelen we verder.
za-108.JPG-for-web-normalNa twee uur bussen is het weer tijd voor een plaspauze. We stormen een hotel binnen en moeten in het donker de weg vinden. Het is nog 110 kilometer naar Graaff Reinet. Rond vijf uur komen we hier aan. Judith zet ons bij de verkeerde accommodatie af. Een deel van de groep gaat direct naar Kamdeboo cottages. Wij zijn uitgedroogd en nemen met Rob, Wilfried, Mario, Mieke, Marij, Brigitte, Bri, Ton, Bob, Arie en Ria twee consumpties.
za-109.JPG-for-web-normal

We worden zeer gastvrij in het Karoopark Guest House ontvangen. Even relaxen na zo’n lange busrit. Om 18.00 uur worden bij de cottages afgezet. We delen weer met Wilfried en Rob een huisje. Lekker ruim met 2 slaapkamers, badkamer, keuken en woonkamer. We lopen eerst naar de Spar om inkopen voor het ontbijt te doen: 6 broodjes, plakjes kaas, orange juice en 2 bananen.
za-110 (1).JPG-for-web-normalOmkleden en op naar het Karoopark Guest House waar we Boboti gaan eten. Om 19.00 uur wandelen we naar dit hotel waar Judith een rondje namens Djoser geeft. De tomatensoep is heerlijk. Boboti is eetbaar maar zware kost. Ik eet niet alles op. Na de boboti krijgt iedereen een glaasje witte hond.

za-112.JPG-for-web-normalEen drankje dat alleen in Graaff Reinet gemaakt wordt. De druif groeit alleen hier. Het is sterk spul: 70° alcohol. Ik neem een kleine slok en voel mijn slokdarm zitten. Louis gooit mijn glas in een keer achterover. Reisgenoten die dit ook doen krijgen de tranen in hun ogen. Ik neem nog maar een glas witte wijn. Het nagerecht is fruitcoctail uit blik. We drinken nog een afzakkertje en om 22.00 uur lopen we moe maar voldaan naar onze cottage. Om 22.20 gaat het licht uit.

26 juli 2002 Drakensville – Malealea

Ondanks een klein kussen en vrieskou hebben we toch goed geslapen. Om 7.45 uur loopt de wekker af. José is er zoals gebruikelijk als eerste uit en gaat in het winkeltje brood en kaas kopen. We drinken een heerlijk kopje thee en om 9 uur vertrekken we met 16 man + Judith + Louis voor een fikse wandeling in het Royal Natal park. Bri, Bob, Wilfried en Ria slapen uit en nemen extra rust.
za-86.JPG-for-web-normalWe staan om 7.00 uur op en de rijp staat op het gras. Brrr, wat is het koud. We drinken samen met Roos en Bas thee en José maakt brood voor onderweg. Om 8.00 uur verlaat de bus het goed bewaakte resort. We stoppen bij een blauw meer waar we de lammergier zien. Als we willen vertrekken krijgt Louis de bus niet meer gestart. Na wat gepruts belt hij een hulpdienst: “we staan aan sterfontein, bij het ‘afvalrestaurant'”.
za-87.JPG-for-web-normalDe dieseltank blijkt leeg te zijn! Heeft Louis soms vergeten te tanken? De locale hulpverlener uit Hammersmith, die 24 uur per dag en 7,5 dag per week haar diensten verleent, komt met diesel. Louis moet even doorstarten maar dan slaat de motor aan.  Na een fotostop van anderhalf uur zetten we onze reis voort. Bij het eerste pompstation leggen we aan.
za-88.JPG-for-web-normalLouis gooit de tank van de bus vol en we drinken samen met Bri, Ton en Bob cappuccino. Deze is gloeiend heet en smaakt prima. Om 11.00 uur stappen we weer in de bus. Het landschap is fantastisch. Langs de weg worden stukken gras in de fik gezet. We voelen de warmte als we hier langs rijden. Het is vandaag weer stralend weer. In Ficksburg leggen we aan voor de lunch. Allebei een overheerlijke tonijnsalade. Het pilsje smaakt weer prima en de witte wijn ook. Om half drie verlaat de bus Ficksburg.
za-89.JPG-for-web-normalVia Ladybrand bereiken we de grens met Lesotho. Hier staat een flinke file. We wandelen de grens over en krijgen allebei weer twee stempels in ons paspoort. Na een half uur is Louis eindelijk de douane gepasseerd en kunnen we verder.
Direct valt te zien dat Lesotho veel armer is dan Zuid Afrika. Plotseling trapt Louis op de rem. Judith sprint de bus uit, recht in de armen van Jim die ook reisleider bij Djoser is en dezelfde reis van Kaapstad naar Johannesburg maakt. Na een kwartier tortellen rijden we verder. Het  begint te schemeren. Het laatste stuk wordt het wegdek wel erg slecht. Het is schudden en hobbelen. Rond 18.30 uur bereiken we ons doel de Malealea Lodge.
za-90.JPG-for-web-normalEen vriendelijke knul brengt onze bagage naar lodge nummer 8. Van Wilfried leen ik 5 rand voor sjouwgeld.
Snel de zaak geïnstalleerd en dan naar de bar want we hebben dorst. In de winkel kopen we voor 199 rand een sweater en een poppetje (30 rand). We drinken een paar consumpties en schuiven dan aan voor de braai.
za-91.JPG-for-web-normalEen flink stuk T-bone steak, met soep vooraf en mintvla als toetje. We drinken nog een glas wijn aan de bar maar storen ons aan een stel zatlappen uit Engeland. Om 22.00 uur zoeken we met de zaklamp onze lodge, die afgelegen ligt. Om 22.15 uur vallen we moe maar voldaan in slaap. Wat een fijn bed!

25 juli 2002 Royal Natal NP

Ondanks een klein kussen en vrieskou hebben we toch goed geslapen. Om 7.45 uur loopt de wekker af. José is er zoals gebruikelijk als eerste uit en gaat in het winkeltje brood en kaas kopen. We drinken een heerlijk kopje thee en om 9 uur vertrekken we met 16 man + Judith + Louis voor een fikse wandeling in het Royal Natal park. Bri, Bob, Wilfried en Ria slapen uit en nemen extra rust.
za-253Na een half uur bussen door een prachtig landschap arriveren we bij het visitor’s center. We bezoeken het lokale winkeltje en Judith legt de wandelmogelijkheden uit. We gaan voor de Gudu falls. Een tocht van 9 kilometer die volgens het boekje 3,5 uur duurt.
Arie, Ton, Bas en Roos zijn al vertrokken en ze lopen in een hoog tempo. Wij lopen al direct verkeerd en hebben het kleine wandelpaadje gemist. Louis wijst ons de weg.
za-240Hij loopt op kop en heeft er een flinke pas in. José zucht en puft en heeft moeite het tempo te volgen. Ze is niet de enige. Als we bij de splitsing van de Gudu en de Sunday falls zijn, deelt de groep zich op. We lopen met Judith, Sylvia, Mieneke en Loek. Het pad slingert omhoog en de strak blauwe lucht steekt prachtig af tegen de Drakensbergen.
za-231
Wat een mooie natuur. We pauzeren regelmatig want het is stevig klimmen en af en toe klauteren. Na anderhalf uur klimmen bereiken we het doel: de Gudu falls.
We zien weinig waterval en horen alleen water kletteren. We nemen de tijd en genieten van de natuur. Dan beginnen we met de afdaling. Al snel bereiken we een rots waar we op klauteren. We kijken zeker een kwartier over het prachtige dal uit.
za-84.JPG-for-web-normalArie, Ton, Bas en Roos bereiken dit mooie punt ook. We lopen naar de volgende rock en maken ook hier mooie foto’s. Het pad is mooi aangelegd en de afdaling stijl. Mijn knie houdt het goed.
Om 13.30 uur bereiken we het visitor’s center. Sylvia koop t een mooie mand. Vraagprijs 350 rand, meeneemprijs 240 rand. Om 14.20 uur zijn we weer in Drankensville. De kisten uit en lekker in de zon een koud bierke gedronken.
za-83.JPG-for-web-normal

Op de toppen van de Drankensbergen zie je de sneeuw liggen. We doen het rustig aan en drinken op het einde van de middag in het huisje van Bri en Ton wijn en bier. Het wordt koud en we gaan om 18.00 uur het T-shirt en de korte broek verwisselen voor warme kleren.
Om 18.30 uur zitten we weer in de bar. Vanavond hebben we een buffet (50 rand p.p.) dat overheerlijk is.
za-85.JPG-for-web-normal

De exploitant is niet berekend op zo’n zuipploeg en de droge witte wijn is om 20.00 uur uitverkocht.
Loek geeft een rondje voor zijn verjaardag en de witte wijn wordt veranderd in springbokkies. Het is weer gezellig, maar om 22.30 uur gaan we toch ons bed opzoeken.
De sterrenhemel is prachtig en het zal een koude nacht worden.

24 juli 2002 St. Lucia – Drakensville

We mogen uitslapen want we gaan niet mee met de boot excursie. Nijlpaarden en krokodillen hebben we al gezien en we hebben rust nodig. Deze rondreis heeft een moordend tempo, waardoor we veel zien maar moe beginnen te worden. Om 7.00 uur trekken Wilfried en Rob de deur van ons appartement dicht. Wij worden samen met Bas, Roos, Loek, Mieneke en Brigitte pas om 9.15 uur bij de Shonlanga (= zonsopkomst) lodge opgehaald.
za-79.JPG-for-web-normal

We drinken koffie en thee en starten deze dag kalmpjes aan. Tien over negen komt de bootploeg ons voor de lodge oppikken. Na een plaspauze beginnen we al weer aan onze elfde reisdag. De ochtend excursie heeft inderdaad nijlpaarden en krokodillen voor de camera’s gebracht. Volgens Bob was het allemaal van hetzelfde. We hebben niet echt veel gemist.
za-80.JPG-for-web-normalOm 9.30 uur vertrekken we naar de Drakensbergen. Het wordt een lange zit. Bij een Shell station hebben we weer een plas- en rookpauze en dan gaat de tocht door naar Durban. Om 12.15 uur worden we afgezet bij een reusachtige shopping mall. Typisch Amerikaans gedoe. Het was even zoeken maar met de hulp van een bewaker komen we terecht bij Center Court.
za-81.JPG-for-web-normalWe worden vriendelijk ontvangen en bestellen bier (wel vroeg), witte wijn, hamburger en tonijnsalade. Het is een heerlijke hap. Voor 57 Rand hebben we lekker gegeten en gedronken.
Om 13.30 mogen we weer verder bussen. Om 15.30 een plasstop in Howick bij een waterval en dan maar weer verder. Iedereen is het bussen beu en heeft intussen een houten kont.
za-82.JPG-for-web-normalTegen zessen arriveren we bij het Drakensville Vakantie – Oord. Huis 50 is voor Bas, Roos en ons. Het is groot, ziet er gezellig uit en is prima ingericht. Als we naar de bar lopen zit Louis al aan de whisky. De rest van de groep volgt snel na ons en het is alweer gezellig. Rond 20.30 uur schuiven we aan tafel. Vanavond is het à la carte. De menukaart is klein: 3 bij 4 cm. José neemt de forel en ik weer een steak met pepersaus.
za-252

De saus van Bobby is veel lekkerder. De frietjes zijn verrukkelijk. Wederom een heerlijke maaltijd. We drinken gezellig wat rode wijn en om 22.15 uur zoeken we huis nummer 50 op. We zijn allebei moe en vallen als een blok in slaap.

23 juli 2002 Hluhluwe NP

Vandaag weer vroeg op. Dit is dan vakantie. Om 6.30 uur gaan we met 17 mensen en twee jeeps op weg naar het Hluhluwe wildpark. Spreek uit: sjoe-sjoe-we, maar dan zonder gebit. De tocht van een kwartier werd er dus eentje van een uur. Het is behoorlijk koud in het bakkie. In volle vaart crossen we langs schoolgaande kinderen in uniform.
Bij de entree in het park snel plassen en dan gaat het beginnen.

za-71.JPG-for-web-normal
De natuur is geweldig mooi. Veel groenkleuren en heuvelachtig. Veel mooier dan het Kruger park. Natuurlijk hupsen er de nodige impala’s rond. We zijn geloof ik aan nummer 2314 of zo. Ook andere hertensoorten laten zich zien. Licht of donkerbruin met of zonder strepen. De namen zijn moeilijk te onthouden. We zien ook de zeldzame nyala antilope.
Dan ontdekken we de eerste witte neushoorns.
za-72.JPG-for-web
Twee kolossen, waar dit park om bekend is, staan in de verte te eten. Na hen volgen er later meer, zelfs een moeder met jong. Net iets te groot voor in de tuin. Zebra’s, gnoes en giraffen gaan langs ons heen. Neen, wij langs hen. De Beekse Bergen in giga afmeting. Ook de eenzame olifant krijgt onze aandacht. In het dal horen we er meer, maar die laten zich niet zien. Tijdens een korte pauze ontdekken we nog buffels.
za-73.JPG-for-web-normalZe zijn alleen met een verrekijker goed te zien.
Om 11.30 uur hebben we een door de twee gidsen verzorgde lunch. Ze dekken een tafel op een rest-aria en toveren lekkere hapjes te voor schijn. Er zit ook een sapje en water bij. Het is zonnig en warm. Heerlijk relaxed. We gaan samen op de foto want het is tenslotte 23 juli!!
za-74.JPG-for-webWe zeuren om koffie en daarom gaan we naar het Hill Top resort. Tot onze grote verrassing lopen daar drie zebra’s voor de deur in de tuin. Natuurlijk maken we weer foto’s. Zo dichtbij komt niet vaak voor. Zelfs de gids was stomverbaasd. Na de koffie gaan we naar de uitgang van het park, op weg naar een dorpje. Kijken en bekeken worden. Kinderen zwaaien en houden hun hand op.
za-75.JPG-for-web-normal

Eerst langs de high school. Hier zitten 771 kinderen op. De groepen zijn er groot en de klassen overvol en rommelig. We sponsoren ze nog voor een paar Rand. Dan gaan we langs een familie die een of ander drankje maakt en bedreven is in weven. Tot slot bezoeken we de sangoma (medicijnman/kruidendokter). Hier is het een vrolijke boel.
za-76.JPG-for-web-normal

Als extra gaan ze dansen en zingen en Rob, Arie, Ria, Roos en Elma doen mee. De lokale bevolking ligt dubbel van het lachen. Nog een klein stukje rijden en dan zijn we weer “thuis”. We leggen de spullen op de kamer, waar de schone was ligt en gaan dan aan de overkant wat drinken. Het is er heel gezellig. Om kwart voor 7 lopen we nog snel naar de Spar. Douchen, aankleden en weer naar Alfredo’s.
za-77.JPG-for-web-normal

Lekker gezellig samen aan een tafeltje, eten en drinken. De rosé is gearriveerd en de steak en de garnalen fietsen er wel in. Dan slaat de vermoeidheid toe en besluiten we te gaan slapen.
za-78.JPG-for-web-normalOm 22.00 uur gaan onze oogjes dicht en vallen we als een blok in slaap. Het is weer een dag geweest vol dieren, prachtige natuur en gezelligheid.

22 juli 2002 Mlilwane (Swaziland) – St. Lucia

Om 07.15, als ik bij het restaurant sanitair zit te ontspannen, komt Loek binnen. Hij is vandaag jarig en we zingen met z’n allen “lang zal ie leven”. Ik sla zoals gewoonlijk het ontbijt over en neem een foto van een struisvogel die langs de veranda loopt. Het is hier net een dierentuin.
Om klokslag 8 uur vertrekken we uit het prachtige resort.
za-56.JPG-for-web-normalDrie kwartier later zijn we al in Manzini. We bezoeken de lokale markt en kopen een klein girafje voor op de WC-plank (10 rand). De markt is veel leuker dan de street market van gisteren. Vervolgens gaan we naar de Manzini-mall en drinken bij Steers een heerlijke kop koffie. Judith geeft een tip om warme kleding te kopen. De bodywarmers spreken ons niet aan. Het is niet wat we zoeken.
za-57.JPG-for-web-normalBij de Texaco de blaas geleegd en om 10.15 uur zetten we onze reis door het mooie Swaziland voort. Rond 12.00 uur zijn we bij de grens. Het stempelfestijn begint weer. Alle stempels staan op 1 bladzijde. Het is prachtig weer: zonnig met een strak blauwe lucht. Het passeren van de twee douaneposten duurt zo’n half uur.
za-70.JPG-for-web-normal
We rijden Kwazulu Natal binnen, het land van Sjaka Zulu. Na een goed uur rijden bereiken we onze lunch plaats. Een chique motel complex met een zwembad en een prachtige tuin. Het voorgerecht is een taart die leuk uitgeserveerd wordt. Loek vindt het prachtig en blaast de kaarsjes in één keer uit. Het lunchbuffet is geweldig: brood, rosbief, ham, salade, komkommer, uit, tomaat en kip.
za-58.JPG-for-web-normalWe genieten en kletsen anderhalf uur met Mieke, Mario, Wilfried en Rob.
Als we het souvenirwinkeltje bezoeken is José weg van een zebra. Bij inlijsterij Peter kost zo’n beeld zeker 40 euro. Hier 89 rand. Inpakken en meenemen. Om half drie hijsen we ons weer in de bus. Bijna iedereen slaapt en ik ga weer lekker .NET-en.
Tegen 16.00 uur komen we  bij de Shonalonga Lodge in St. Lucia aan.
za-59.JPG-for-web-normalAls welkomstdrankje staat port klaar. Deze drank is aan mij niet besteed en ik sla daarom over. We worden ingedeeld met Rob en Wilfried.
De lodge bestaat uit een woonkamer, twee slaapkamers, een badkamer met toilet en een keuken. Alles is ingericht. Wederom een prima onderkomen.
za-60.JPG-for-web-normal
Om 16.30 uur vertrekken we met een deel van de groep in twee jeeps naar het strand. We zien voor het eerst de branding van de Indische oceaan. José baadt samen met Bri en Judith pootje. Het is een prachtig strand.
Bertus zet ons af bij de flappentap want morgen moet de excursiepot gevuld worden.
za-61.JPG-for-web-normalDan naar de Spar om het ontbijt in te slaan. Ik koop een mooie baseball cap. Bij de liquor store kopen we nog wat bier. We gaan dan douchen, schrijven en met Bri, Ton en Bobby bij Alfredo’s eten. Ik neem de filet steak met peper saus en José probeert “The catch of the day”. Zowel de steak als de kabeljauw smaken voortreffelijk.
Alfredo’s wijnvoorraadbeheer kan beter want als we nog een zelfde fles droge witte wijn bestellen blijkt hij uitverkocht te zijn. De alternatieve fles is lang zo lekker niet. We maken op het terras bij Bri haar verjaardswijn ‘kortjan’ en rond 23.00 uur zoeken we onze slaapstal op. Rob en Wilfried zijn dan nog niet thuis.

20 juli 2002 Kruger NP – Mlilwane (Swaziland)

Om 7.15 uur zijn we in de ontbijtruimte. We drinken alleen thee. Voor ons is het te vroeg om te ontbijten. Bij het uitchecken wordt het ontbijt gewoon gerekend. Het was voor de groep besteld. Dit zijn we niet gewend. Hoe zo vrijheid blijheid? Totaal 530 rand afgerekend. Om 8 uur vertrekken we richting Swaziland. We rijden door het Kruger park. De ingang bereiken we pas na ongeveer 1 uur rijden.
za-42.JPG-for-web-normalOm 10.00 uur stoppen we bij een restaurant en souvenirwinkeltjes. Het tappen van de koffie is een heel gehannes. Het duurt een eeuwigheid en José wordt ongeduldig. Ik regel twee pakjes met kaas/tomaat sandwich en we zoeken een bankje met uitzicht op de rivier op. Het smaakt voortreffelijk en we zitten in de stralende zon. We kopen tien grote kaarten en om 11.00 uur vertrekt de bus weer.
za-43.JPG-for-web-normalDe rit door het Kruger park is minder spectaculair dan gisteren. Giraffes, impala’s, olifanten, waterbokken, gnoes, everzwijnen worden gespot. Elma heeft gisteren nog niet genoeg vogeltjes gefotografeerd. De bus moet telkens stoppen en we schieten niet op.
za-45.JPG-for-web-normalRond 13.00 uur leggen we aan voor de lunch. We kletsen gezellig met Loek, Mieneke, Rob en Wilfried. José bestelt een pizza en ik een broodje hamburger met chips (=friet). De kwaliteit van het vlees laat te wensen over, veel harde stukjes, maar de smaak is goed. Om 14.00 uur zetten we onze reis voort. De grens bij Swaziland passeren we redelijk snel. Eerst bij de Zuid Afrikaanse douane een stempel halen en vervolgens in Swaziland.
za-46.JPG-for-web-normal

Judith heeft een aantal gratis condooms meegenomen en deelt ze in de bus aan de vrijgezellen uit. Aids is een enorm probleem in Afrika dus:
Bobby:     just help yourself
Wilfried: don’t be silly, put a condom on your Willy
Rob:         don’t be a fool, put a condom on your toolIn dit koninkrijk lopen veel meer mensen op straat. Het landschap wordt heuvelachtiger.
za-49.JPG-for-web-normal
José geniet met volle teugen en ik geniet van mijn .NET boek. Pas om 18.30 uur komen we in het Mlilwane Game Reserve aan. Het duurt even voor we in onze Beehive kunnen. Het onderkomen is knus en voorzien van twee goede bedden. De deur bestaat uit een stuk hardboard en de klink is een hoorn van een impala. We moeten naar binnen kruipen. Heel komisch.
za-47.JPG-for-web-normalWe hebben wel elektriciteit en laden de accu van onze camera op. We gaan naar de bar en krijgen van Roos een pilsje en witte wijn  aangeboden. Haar rugzak is nog steeds vermist en vanmiddag heeft ze de schade met mijn GSM bij Interpolis gemeld. We zitten lekker bij de open haard en om 19.30 uur schuiven we aan voor het diner. Bobby is niet te genieten. De gezamenlijke doucheruimte vindt hij maar niks.
za-48.JPG-for-web-normalTot overmaat van ramp heeft hij onze zaklamp in de WC laten vallen. Kom op Bobby, bij de HEMA verkopen ze er genoeg! Het avondeten bestaat uit impala en beef + groentes en salades. Jammer dat het vlees koud is. We nemen nog een afzakkertje bij de open haard en om 23.00 uur zoeken we ons beehiveje op. We mogen uitslapen. Jippee!!!

19 juli 2002 Kruger NP

Om 5.10 uur zitten we duf aan de thee. Arie is een ochtendmens en voert het woord. Rob en Wilfried hebben zich verslapen. Daarom vertrekken we pas om kwart voor 6, wederom warm aangekleed, met twee jeeps naar de ingang van het Kruger park. Onze ranger, Andy Silver, heeft er zin in.
Vol gas leggen we de 30 kilometer snelweg af naar de ingang van het park.
za-33.JPG-for-web-normalWeer is het baie koud in de jeep. Phons zit boven 1e rang en zelf zit ik naast Andy. Op het nieuws horen we over brand in Pretoria en ijs en sneeuw in het zuiden. Bij het park aangekomen eerst plassen, wat water kopen en dan gaan we echt op pad. Intussen is het licht geworden. We zien wat kleine dieren en als we een hobbelige zijweg inslaan krijgt Andy te horen dat er jachtluipaarden gesignaleerd zijn.
za-34.JPG-for-web-normal

Als een gek keert hij om en we racen erop af. Bingo! We zien ze ook. In de verte schreiden 2 prachtexemplaren. Met onze superverrekijkers zien we ze geweldig goed. Dat was nummer één van de big five. We gaan verder. Dan ontdekken we een olifanten  moeder met jong. Ze wordt boos en begint uit te dagen. Nou dat kan Andy ook. We gaan er dicht naar toe en dan gaat ma in de aanval.
za-35.JPG-for-web-normalLast minute gaan we achteruit want Andy moest de motor nog starten. En dan het spel nog een keer. Erg spannend! Maar niet iedereen kon hier van genieten. Als we verder gaan ontdekken we in de verte grote grijze ruggen. Het zijn geen olifanten maar witte neushoorns. Wij hebben de primeur. Het zijn er drie. Andy geeft het meteen door aan de andere auto’s. Dan ontdek ik nummer vier en weer grijpt Andy de radio.
za-36.JPG-for-web-normal

Met de kijkers zijn ze goed te zien en Phons krijgt ze op de foto. Jeetje, het is zo spectaculair.
Om 8 uur leggen we aan voor het ontbijt. Leuke pakketjes met een broodje, sapje, ei, fruit, crackers, kaas en warme koffie.. De restjes zijn voor Jozef van het waterhokje. We zien bergen impala’s, waterbokken en niet te vergeten: vogels. Jan en Elma zien en fotograferen ieder vogeltje.
za-37.JPG-for-web-normalOp het laatst wel overdreven. Rond het middaguur komen we volop zebra’s, gnoes en giraffen tegen. Wat zijn ze mooi. Ook de blauwbalapen ontbreken niet.
Een eenzame oude olifant, met één slagtand en gaten in zijn oren, kruist ons pad. Rond 13.15 uur gaan we lunchen. We buffetten heerlijk en eten veel te veel. Nog even nagenieten in de zon en om 14.15 uur gaan we verder.
za-40.JPG-for-web-normalEr volgt een saai stuk en veel ogen worden zwaar. Beetje doezelen totdat er weer wat te zien valt. Andy is een supergids met arendsogen. Hij ziet alles.
Rond 16.00 uur zien we ook nog twee hyena’s, ijsvogeltje en waterschilpadden, een hele mooie ooievaar en herten. Bijna aan het einde van de toer krijgen we te horen dat er bij de uitgang een kudde olifanten loopt.
za-38.JPG-for-web-normalWe hebben ze gezien. Een stuk of 25 die gingen drinken. Een schitterend en spetterend gezicht. Groot en klein. We hebben ook nog twee grote zeearenden gezien.
Om 17.00 uur gaan we door de gate. In de shop nog een paar mooie boeken en kaarten gekocht. Dan gaan de zeilen voor de jeep en racen we terug naar de lodge. We worden bij de bar afgeleverd. Eerst plassen en dan wat drinken.
za-39.JPG-for-web-normal

Vanavond gaan we braaien. Eerst een lekker voorgerechtje en dan kip of T-bone steak. De smaak was prima, jammer dat het vlees niet warm was. Het toetje is een stuk warme appeltaart. Als extra toetje zongen kinderen rond het grote kampvuur.
za-41.JPG-for-web-normalBij de bar nemen we nog een afzakkertje en om 23.00 uur gaan we slapen. Het einde van een wel erg lange (12 uur op pad) maar wel bijzonder mooie dag. We hebben veel om over te dromen.

18 juli 2002 Graskop – Blyderivier Canyon – Kruger NP

Om 6.30 uur klopt Judith op de deur. Het regent en het is mistig. Daarom gaan we weer niet naar God’s window (helaas) en vertrekken we pas om 8.30 i.p.v. 7.30 uur. Nog een uurtje doorpitten. Ik sla het ontbijt over en om half 9 verlaten we Graskop richting Bourke’s Luck Potholes. Een mooie route langs de Blyde rivier canyon. Deze is 18 kilometer lang en 700 meter diep.
za-22.JPG-for-web-normalDe potholes is een fantastisch landschap waar je over rotsen kunt klauteren. Een mooie lage waterval klettert naar beneden. We genieten een uur van dit natuurwonder. De tijd vliegt voorbij en we hebben geen tijd meer voor een bezoek aan het visitor’s center of het restaurant.
Na een half uur rijden zijn we bij de drie rondavels aangekomen.
za-23.JPG-for-web-normalZe hangen half in de wolken en zijn dus inderdaad niet goed zichtbaar. We wandelen een half uur langs een kloof om daarna richting Hoedspruit te rijden voor de lunch. Judith neemt vooraf de bestelling op en om 12.30 uur werk ik een flink broodje hamburger naar binnen. Uiteraard met een pilsje want het is toch vakantie. Het Castle bier verdrijft de laatste restjes van mijn katertje.
za-24.JPG-for-web-normal
José eet een pannenkoek met tonijn en drinkt een kop thee. Om half twee wordt een twintig minuten durende  film over de Hoedspruit endangered species foundation getoond.
Om 14.00 uur vertrekken we in twee jeeps voor onze eerste game drive. Als snel zien we een neushoorn, maar achter een hek. Dit is bijna met alle beesten behalve met een aantal vogels.
za-25.JPG-for-web-normal
Het restaurant (skeletten en kadavers) stinkt enorm. Op het einde van de zit zien we een aantal cheeta’s …. achter gaas! Na een uur ben ik blij dat het afgelopen is. Safaripark de Beekse Bergen is mooier.
Met z’n allen weer de bus in en snel naar de Timbavati lodge in het Kruger park waar we de tassen in bungalow 18 wegzetten en ons warm aankleden voor de avond game drive.
za-26.JPG-for-web-normal
Twee broeken, t-shirt, polo, sweater en jas moet voldoende zijn. Het is baie koud. Om 17.00 uur vertrekken we met ranger Launa voor de drive door Kapama private game reserve.. Het begint te schemeren maar de giraffen en de kudde buffels kunnen we goed zien. Launa ziet aan de sporen waar we moeten zijn en we vinden olifanten met een jong.
za-30.JPG-for-web-normal

Prachtig! We zitten te bibberen op de jeep maar het is de moeite waard. Plotseling rijdt Launa het pad af het gras in.
We rijden recht op een familie leeuwen. De lamp zet moeder, oma en vier welpen mooi in het licht. De jonge leeuwen rekken zicht uit en rollen over het gras. Plotseling lopen ze met z’n vieren verder de bush in.
za-27.JPG-for-web-normal
We rijden achter ze aan en Launa seint de ranger van de andere groep in. Dan zien we de leeuwen met een stekelvarken spelen. Excellent, excellent, roept Launa. We spotten nog wat klein wild: waterbok, duikertje, rooibok (impala). Plotseling stopt Launa en grapt dat de diesel op is. Achter uit een koelbox haalt ze frisdrank en bierkes.
za-28.JPG-for-web-normalWe rijden naar de andere kant van het park waar we om 19.45 uur aan komen. Met de bus rijden we in een half uurtje naar de lodge om ons in het restaurant bij de open haar op  te warmen. Judith heeft geregeld dat we binnen eten. Van de Djoser groep die de reis van Kaapstad naar Johannesburg maakt, krijgen we een springbokkie aangeboden.
za-29.JPG-for-web-normal

Dit als troost voor de slechte start van onze vakantie. Het potjes kos smaakt heerlijk. We drinken een paar wijntjes en om half elf gaan we naar bungalow 18. za-31.JPG-for-web-normalMorgen om 5.15 worden we weer in het restaurant verwacht!!!!!!!

17 juli 2002 Pretoria – Graskop

Om 6.30 uur loopt de wekker af. De tassen inpakken en op naar het ontbijt. 40 rand per persoon. Wel duur voor een gebakken ei met toast, thee en een sapje. José eet veel beter. Om 8.00 uur vertrekt de bus en we verlaten de bloemenstad Pretoria via de rijke wijk met ambassades. De jacaranda’s staan (helaas) niet in bloei. Het is koud maar prachtig, zonnig weer.
za-18.JPG-for-web-normal

Na anderhalf uur leggen we aan voor een koffie en rookstop. We drinken de koffie in het zonnetje op. Om 11.30 uur komen we via Middelburg en Belfast in Lydenburg aan. Omdat we 1600 rand in de fooi- en excursiepot hebben gestort zoeken we eerst een flappentap op. Vervolgens naar de Spar voor een adapter. Met onze wereldstekker kunnen we hier niks beginnen.

Dan lopen we naar Froukjes koffie bar voor de lunch. We zoeken een plaats in de zon en kletsen gezellig met Mieke en Mario. José eet een gefileerde forel en ik forel paté met toast. Heerlijk! Het Castle lager smaakt eveneens uitstekend. Dit is pas vakantie.
za-19.JPG-for-web-normalOm 13.30 uur gaan we richting Pilgrim’s rest. Hier komen we na een aantal foto stops om kwart voor drie aan. Een leuk plaatsje met veel souvenirwinkeltjes. Na een uur gaan we weer verder. We rijden door de bergen. Het is mistig geworden en de rit naar God’s window doen we morgenvroeg. Nu is er toch niks te zien. Als compensatie stoppen we bij de Berlynwaterval. Een grote smalle waterval die loodrecht naar beneden dendert. We hebben ruim de tijd dus maak ik een wandeling naar het hoogste punt. José koopt een nijlpaard in een zwembaksteen. za-20.JPG-for-web-normalDan rijden we naar de Mogodi lodge bij Graskop. Een leuke, gezellige accommodatie. Dat heeft Djoser goed geregeld. Lekker douchen en vervolgens naar de bar. De pils en wijn smaken weer goed, evenals de peper steak en de tonijn.
za-21.JPG-for-web-normalHet natafelen is gezellig en de drank vloeit weer rijkelijk.
Louis laat ons kennismaken met een ‘springbokkie’. Een borreltje peppermint likeur met daarop een beetje amarula.
Dat lusten wij wel!! Rond middernacht gaan we onze lodge opzoeken want morgenvroeg om kwart over zes loopt de wekker af.

16 juli 2002 aankomst Pretoria

Om 5.30 uur wordt het ontbijt geserveerd. Dit gaat onaangeroerd retour LTU. Om 7.45 uur (lokale tijd 6,45 uur) landen we op Hosea Kutako international airport in Windhoek (Namibië).
Het landschap is prachtig. De zon schijnt volop, de lucht is strakblauw en het is 2 graden Celcius. Echt koud. Een negerin in winterjas geeft ons de instapkaarten. Dit is zo gebeurd.
za-6.JPG-for-web-normalJosé gaat twee keer piepend door de security check, maar mag gewoon doorlopen. We lopen door het souvenirwinkeltje, roken een peuk en kunnen boarden in de Boeing 737-200 van South African Airways. Deze vertrekt stipt op tijd. Het vliegtuig is maar voor 30% gevuld dus we hebben inderdaad allebei een plaats bij het raam.
za-7.JPG-for-web-normalHet ontbijt smaakt geweldig en om 10.15 uur (25 minuten te vroeg), zet de 737 zijn rubberbanden op het beton van het Jan Smuts vliegveld in Johannesburg. Het is zonnig en 5° C voelt toch echt koud aan. Op onze belt verschijnen drie koffers van andere reizigers. Al snel blijkt dat onze bagage nog in Windhoek staat. Mary gaat Judith onze reisleidster zoeken en die neemt het geregel direct van ons over. Judith is een pittige, spontane meid, waarwe het mee getroffen hebben.
za-8.JPG-for-web-normalWe lopen naar onze bus want de bagage wordt waarschijnlijk pas vanavond bij ons hotel afgeleverd. Rond 12.30 uur lopen we de lobby van Hotel 224 in de stad van de apartheid, Pretoria, binnen. Terwijl Judith de sleutels ophaalt, loopt een neger tegen Wilfried, die midden in het gangpad staat, omhoog. Hij laat een aktetas vallen. Het blijkt een dief te zijn die een congresganger wil beroven.
za-9.JPG-for-web-normalDe achtervolging wordt ingezet en twee minuten later wordt de dief door vijf sterke negers, luid kermend, naar binnen gebracht. Welkom in Zuid Afrika, BE AWARE!
Kamer 802 is klein en het stinkt muf. We pakken de rugzakken uit en gaan beneden een lekker pilsje drinken.
Om 14.00 uur gaan we een stadsrondrit maken. Vanochtend zijn Arie, Ria, Roos en Bas al, via Nairobi, gearriveerd.
za-10.JPG-for-web-normal

Driekwart van de groep gaat met chauffeur Louis en Judith de tour maken. Vanavond worden de laatste vijf reisgenoten verwacht.
We gaan eerst naar het Voortrekker monument, een kolossaal bouwwerk op een heuvel, dat een herinnering is aan de grote trek. Als Louis tijdens het uitstappen een opmerking maakt, let ik even niet goed op en ik knal met mijn rechterknie tegen een bak aan.
za-11.JPG-for-web-normal
Een golf van misselijkheid gaat door me heen. Bij het eettentje bleek er een schaafwond te zitten en een grote pijnlijke plek op de knieschijf. Tijgerbalsem en een broodje hamburger geven troost en verlichting. Toch naar boven gegaan want dit mag je niet missen. Een wand met ossenwagens omringt het gebouw. Binnen is het groot en ruim.
za-12.JPG-for-web-normalMidden in het dak zit een gat waar op 16 december de zon loodrecht doorkomt en dan recht op de sarcofaag schijnt.
Met de hijser/hijsbak gaan we naar boven waar we een prachtig uitzicht over de stad hebben. Beneden nog even langs het museum en dan gaat de bus naar het huis van de eerste Zuid Afrikaanse president Paul Krüger. Alle tentoongestelde spullen waren gewoon aan te raken. Hoef je in Nederland niet te doen.
za-16.JPG-for-web-normal

Het zag er leuk uit. We kopen twee kaarten en de bus rijdt dan via Churchstreet (met 48 kilometer, de langste straat ter wereld) naar Church square waar het standbeeld van Paul Krüger te bewonderen is. Veel zwarte en weinig blanke mensen. Dit is vroeger wel anders geweest. Tot slot van de tour gaan we naar de Union Buildings, de regeringsgebouwen waar Nelson Mandela geïnaugureerd werd. Phons ging nog naar benden het park in, maar mijn knie zei: boven blijven.
za-17.JPG-for-web-normalDan is het inmiddels 17.00 uur en gaan we terug naar het hotel. Meteen de bar in waar Judith een welkomstpraatje houdt. Ze trakteert ons op een drankje en de wijn en het bier zijn dik okay.
Om 18.30 gaat Judith naar het vliegveld om ploeg 3 op te halen. De bagage is inmiddels gearriveerd. We gaan lekker douchen en omkleden.
za-14.JPG-for-web-normal

Om 19.15 uur schuiven we aan voor het diner. We nemen allebei een ‘lady sized rumpsteak’ van de gril. Uitstekend, evenals de rode Zuid Afrikaanse wijn. Na de heerlijke maaltijd gaan we naar de bar en drinken een stevig afzakkertje. De meeste groepsleden lusten er wel pap van. Rond 22.30 uur arriveren Loek, Mieneke, Sylvia, Mieke en Mario.
za-15.JPG-for-web-normalZe worden hartelijk door ons verwelkomd. Nog een pilsje en om 23.00 uur gaan we ons bed opzoeken.
Wat een marathon etappe!