4 mei Beijing – Amsterdam

Om 03.00 uur worden we door de telefoon gewekt. Even later belt Marieke voor de zekerheid nog een keer. Om half vier vertrekken we met twaalf mensen en Marieke in een klein busje naar het vliegveld. Wenze, Tanja, Rina, Mayke en Theo hebben andere vluchten. Drie kwartier later droppen we de bagage en halen we de instapkaarten op.

noordkorea-0730Marieke heeft gisteren de wensen met betrekking tot de zitplaatsen in het vliegtuig geïnventariseerd en is tot 24.00 uur bezig geweest om de groep in te checken. Bij de balie van Swiss air is bijna niemand, dus binnen no-time hadden we onze instapkaarten. Met de trein gaan we naar terminal E. Er staat een flinke rij bij de douane. Hier moeten we zeker een half uur wachten. Dan gaan we naar de security check.

noordkorea-0736Jose moet heel haar rugzak leegmaken want de oplettende Chinese beveiligingsbeambte heeft twee aanstekers ontdekt. Die moeten we helaas inleveren. We lopen naar gate E10, Jose rookt een sigaartje terwijl ik naar Dougie McLain luister. Met een half uur vertraging gaan we om kwart over zes boarden. Dit gaat vlot en we zitten naast elkaar op stoel 33J en 33K, bij het raam langs het gangpad. Dit heeft Marieke perfect geregeld.

noordkorea-0742
Het boarden gaat supersnel en met twintig minuten vertraging raast de Airbus A340-300 over de startbaan van Beijing. Rond acht uur wordt het ontbijt uitgeserveerd. We nemen er jus d’orange en koffie bij. Heerlijk. Tijd om aan het reisverslag te beginnen. Omdat de iPad in China is achtergebleven, moet het verslag overgetikt worden. Hier ben ik zowat de hele vlucht mee bezig geweest.

noordkoreaiphone14Jose heeft nog anderhalf uur geslapen en ik heb lekker doorgetikt.nog drie dagen te gaan. Twee uur voordat we landen wordt het middageten geserveerd. Dit had ook het avondeten kunnen zijn. Ik neem kip en Jose spatzli. We drinken er allebei twee flesjes rode wijn bij. De vlucht verloopt goed en rond 11.00 uur landen we op de vluchthaven van Zurich. Dit is een kwartier eerder dan gepland.

noordkoreaiphone15We krijgen een onverwachte security check en moeten ons water inleveren. We moeten flink zoeken voordat we een toilet gevonden hebben. Dan moeten we door de douane controle. Deze is heel erg streng en we staan in de verkeerde rij. Een Chinees meisje dat nauwelijks Engels spreekt heeft de grootste moeite om het land in te komen. Bij ons gaat het wat gemakkelijker. We lopen richting gate À.

Schermafdruk 2015-07-07 11.31.09Bij de Camel smoke area rookt Jose een sigaartje. Dan lopen we naar gate A84 waar we een half uur moeten wachten. Het bord geeft aan dat we vijf minuten vertraging hebben. Het boarden gaat weer erg vlot en er zijn veel lege plekken in het toestel. Om 12.50 uur vertrekt de Airbus  319 van Swiss air van het vliegveld van Zürich. Als we op hoogte zijn krijgen we meteen een sandwich. Jose bestelt koffie dan ik een biertje. We hebben een goede vlucht.

noordkoreaiphone16Bij de bagagebelt nemen afscheid van de groep en dan met de bus naar P3 de auto ophalen. De terugreis gaat voorspoedig en we hebben gelukkig geen last van file.
Rond half 5 zijn we thuis en kunnen we terugkijken op een mooie en heel bijzondere vakantie. Dit avontuur hadden we niet willen missen.

3 mei Pyongyang – Beijing

Om 7 uur worden we wakker gemaakt en om 8 uur eten we toast met een spiegelei en jam. Een heerlijke kopje thee erbij en zo begint de dag goed. Het is kwart voor negen als we naar het vliegveld van Pyongyang rijden. De security check gaat vlot evenals het inchecken. De controle is niet strenger dan op andere vliegvelden. De foto’s die we gemaakt hebben worden zelfs niet gecontroleerd.

noordkorea-0693Waarschijnlijk is dit bij de treinreis naar Beijing wel het geval. Al met al zijn onze beperkingen in vrijheid in Noord Korea best meegevallen. We hebben dit in ieder geval niet als vervelend ervaren. Het boarden gaat vlot en helaas zitten we niet naast elkaar. Dit is voor deze vlucht van 1 uur en twintig minuten niet erg. Jose zit voorin op 5D en ik zit achterinop 30C, naast Marieke. Om 10.25 uur kiest de Tupolev van Koryo air het luchtruim.

noordkorea-1686Het toestel ziet er nieuw en modern uit, maar toch zit ik niet helemaal op mijn gemak. Is het onderhoud wel goed? Tijdens de vlucht krijgen we een broodje hamburger. Jose krijgt koffie maar de kar komt niet tot achterin. Ik maak voor Marieke een overzicht van alle bezienswaardigheden die we in Korea hebben gedaan. Marieke heeft het programma van Choe gekregen, maar dat is door elkaar gehusseld. Ik heb alles in de juiste volgorde opgeschreven.

noordkorea-0705Rond 12.00 uur landen we voor de tweede keer deze vakantie op de luchthaven van Beijing. De paspoortcontrole gaat vlot en als we bij de belt aankomen, komen onze tassen voorbij. Dan lopen we naar de uitgang waar de bus ons op komt pikken. We wachten een kwartier, maar geen busje. Jessica, de reisleidster van de Belgische Koning Aap groept, die vloeiend Chinees spreekt telefoneert er op los en zegt dat we op plateau 2 moeten zijn.

noordkorea-0701We gaan met de roltrap naar boven maar na een tijdje wachten zien we nog steeds geen bus. Marieke besluit om met taxi’s naar ons hotel te gaan. Voor 100 tot 150 yuan per taxi moet dit lukken. Maar als de chauffeurs ons aan zien komen, proberen ze er een slaatje uit te slaan. Ze vragen 650 yuan per taxi.  Hier trappen we niet in en we gaan naar Starbucks waar we van Marieke een kop koffie aangeboden krijgen.

noordkorea-1687Ze gaat het probleem oplossen. Een half uurtje later heeft ze het busje gevonden. Door een communicatiestoornis hebben we het mis gelopen. In drie kwartier brengt de bus ons naar Rainbow hotel waar we om 14.20 uur aankomen. We bevinden ons in een totaal andere wereld, de weg is vol met auto’s en het barst van de reclameborden. We krijgen de sleutel van kamer 619. Weer een prachtige ruime kamer.  We hebben deze reis super luxe hotels gehad.

noordkorea-0712Alleen in het folk hotel hebben we pech met de kamer gehad. Kan gebeuren. Over anderhalf uur is het verzamelen voor de Kungfu show. We besluiten niet meer de stad in te gaan en even te relaxen. Aan de overkant kopen we voor 11 yuan een bier, cola en een aansteker. Ik neem een heerlijke douche en werk het reisverslag bij. Om vier uur vertrekken we met taxi’s naar het Red Theater waar ‘the legend of Kungfu’ vertoond wordt.

noordkorea-0713Marieke heeft taxi’s besteld maar er staat een busje. Dit is wat duurder mar we besluiten toch om deze te nemen. Na een klein half uur rijden zijn we op de plaats van bestemming. We kopen bier, cola en een T-shirt. Om 17.15 uur begint de show. Deze is erg spectaculair. We komen ogen te kort. Prachtige decors, licht effecten en acrobatiek. In een woord geweldig en dat voor 110 yuan per persoon. Na een uur en tien minuten gaan we op zoek naar taxi’s.

noordkorea-0715Dit is gemakkelijker gezegd dan gedaan. Marieke en Wenze laten zien dat ze ervaring hebben met het aanhouden van Taxi’s. Het lijkt alsof ik in de Peking Express zit. Na een kwartier rijden we samen met Marlene naar ons hotel. Hier is het om half acht voor de liefhebbers verzamelen om samen het laatste avondmaal te gebruiken. Ingrid en haar vriend gaan niet mee.

noordkorea-0716We lopen in vijf minuten naar John’s restaurant waar Marieke de drank opneemt en weer heerlijke gerechten besteld. We zitten in de private room waar twee draaitafels staan. John is een aardige Chinees die uitstekend Engels spreekt. Het is hartstikke gezellig en hartstikke lekker. Ik vind dit lekkerder dan de Koreaanse gerechten die we op hebben.

noordkorea-0722Om kwart over negen lopen we terug naar ons hotel. We preparen de rugzakken en de reistassen en om half tien gaan we slapen. Erg vroeg, maar we hebben een kort nachtje voor de boeg. Ook hebben we allemaal een waaier als goedmakertje van de reisagent gekregen.

21 en 22 april 2012 Amsterdam – Beijing

Eindelijk is het dan zover! We gaan naar Noord Korea. Wat een bijzondere vakantiebestemming. Omdat we om 06.45 uur op Schiphol moeten zijn is de trein geen optie. Daarom heb ik een plaats op lang parkeren gereserveerd. Om 06.00 uur, iets later dan gepland vertrekken we richting Schiphol. Het is rustig op de weg en onderweg hebben we regen. Om kwart over zeven zijn we bij P3.

noordkoreaiphone1Ik parkeer de auto in rij 416 en dan is het wachten op de shuttlebus. Het is stervens druk. De bus zet ons af in de aankomsthal. Vreemd, maar het is niet ver lopen naar balie 8. Hier worden we meteen geholpen. Gisteren heb ik al ingecheckt en gereld dat we op beide vluchten naast elkaar zitten. We lopen naar de security check en dit is een drama. De norse controleurs hebben duidelijk geen plezier in hun werk.

noordkoreaiphone3De rugzak van Jose gaat wel drie keer door het scan apparaat. We worden allebei gefouilleerd en de rugzak van Jose wordt niet akkoord bevonden. We moeten best lang wachten en dan gaat de rugzak voor de vierde keer door de scan. Nu worden geen vreemde spullen ontdekt en kunnen we verder. Eerst koop ik 40 sigaartjes en dan drinken we in het sportscafe een grote cappuccino en een thee. Het is bijna boarding time en we lopen naar gate E8.

noordkorea-0749Hier moeten we nog even wachten en dan kunnen we de kist in. Met bijna een half uur vertraging verlaat de Airbus 320-200 van Edelweiss de startbaan. De verzorging aan boord is prima. We krijgen een flinke croissant en nemen allebei een lekkere kop koffie. Om 10 over elf, de geplande aankomsttijd landen we op vliegveld Kloten in Zürich. Dit is een prachtige luchthaven. Eerst roken we een peuk en dan lopen we naar Gate E56.

noordkoreaiphone6We lopen langs prachtige dure winkels en maken een rit van drie minuten met een treintje. We horen koeien en een waldhoorn en hebben meteen de Zwitserse sfeer te pakken. Het is nog ruim een half uur wachten voordat het boarden begint. Ook deze keer stappen we volgens het schema aan boord. Dit keer is het een grotere broer: een Airbus 340-300. We moeten een half uur wachten voordat we mogen opstijgen.

noordkorea-0003Desondanks is de geplande aankomsttijd ongewijzigd. Als we een beetje op hoogte zijn wordt ons al een drankje aangeboden. Jose neemt witte wijn en een glas water en ik een pilsje. We hebben allebei dorst. Om drie krijgen we onze lunch: salade, kip met rijst, broodje met een stuk Zwitserse kaas en een kruimelkoek met rabarber. Jose neemt rode wijn en ik witte.

noordkoreaiphone7Het is een verademing om in een vliegtuig met metalen bestek te kunnen eten. We nemen een koffie en genieten na. Nog 8 uur te gaan! We proberen een tukje te doen. Bij Jose lukt dit beter, die is een paar uur vertrokken. Ik doezel wat maar kan mijn draai niet vinden. Dan maar een film kijken. Het wordt ‘The girl with the dragon tattoo’ naar het boek van Stieg Larsen. Dit is een slap aftreksel van de TV film.

noordkoreaiphone14Vervolgens een uur naar de BBC documentaire over Mark Zuckerberg en Facebook gekeken. Super! Dan is het tijd voor ontbijt. Een croissant met diverse soorten beleg, jam, kaas en yoghurt. We krijgen later ook nog een extra broodje. Smaakt prima. Om vijf uur, de geplande tijd, landen we in de hoofdstad van de Volksrepubliek China, waar het 6 uur later is dan in Nederland. We zijn gaar en blij dat we weer grond onder de voeten hebben.

noordkoreaiphone8Bij de douane worden Chineesjes opgetrommeld om de lange wachtrijen snel te verwerken. Zonder problemen passeren we de douane. We rijden een flink stuk met een shuttle trein naar de bagageband. Deze loopt al en we hoeven niet lang te wachten. In de aankomsthal staat onze reisleidster Marieke de Schutter al te wachten. De overige groepsleden, behalve Wenze, Theo, Maaike die al eerder aangekomen zijn, volgen snel.

noordkorea-0752Om 06.00 uur vertrekt de bus richting het centrum van Beijing. Het is zondagochtend en rustig op de weg, maar we hebben in deze rit meer auto’s gezien dan in Beijing tijdens onze reis van 2001. Om 07.00 uur komen we bij het Rainbow hotel aan. De kamers zijn pas om 14.00 uur klaar dus begint Marieke met de briefing. Ze geeft goeie tips en onze vermoeide lijven krijgen veel informatie te verwerken.

noordkorea-0755De pinautomaat is naast het hotel en we trekken 2000 Yuan uit de muur. (1 euro = 8,2 yuan). Dan lopen we met Thijs naar het Dang Fong hotel. We hebben zin in koffie en Marieke weet dat hier een coffeeshop is.  Deze wordt door ons gemakkelijk gevonden, maar de tent is pas om 09.00 uur open. We lopen terug naar de lobby van ons hotel, want om 09.00 uur gaan de liefhebbers met Marieke een wandeling maken. We lopen door oude hutongs.

noordkorea-0756Marieke geeft tips voor de treinmaaltijden en wijst een goed restaurant voor de lunch en een grote supermarkt aan. Dan komen we bij de hutongs die speciaal voor de Olympische Spelen van 2008 zijn gemaakt. Een nette winkelstraat met mooie gebouwen die op de hutong woningen lijken. Op het terras van Starbucks drinken we cappuccino. Jose neemt er een chocolade muffin bij en we genieten van de Chinese bedrijvigheid.

noordkoreaiphone11Dan wandelen we naar het Plein van de Hemelse vrede. We nemen een voetgangerstunnel waar onze rugzakken door een security scan apparaat moeten. Iedereen is vrij om het plein te verkennen en om 12 uur is het verzamelen bij het uitzichtpunt op het spoorwegen museum. Wij gaan met Thijs en Rob een bezoek aan de leider van de Chinese revolutie, Mao Zedong brengen. Bij een kiosk moeten we oze rugzakken en fototoestellen inleveren.

noordkorea-0793Dit kost 30 yuan per tas, volgens Marieke te veel. Andere toeristen betalen voor een even grote tas ook 30 yuan dus we stoppen met afdingen. We moeten ons identificeren maar omdat onze paspoorten in het hotel liggen, hebben we mogelijk een probleem. Marieke doet haar uiterste best om ons door de controle te krijgen. De rij is lang maar er zit flink beweging in.

noordkorea-0780Op het einde worden we gefouilleerd maar naar onze paspoorten wordt niet gevraagd. In het Mausoleum, moet iedereen respect voor de grote leider tonen. In 30 seconden wandelen we langs de glazen kooi waarin Mao in zijn kist ligt. Heel erg indrukwekkend. We halen onze rugzakken op en wandelen over het grootste plein van de wereld naar de poort van De Verboden Stad met het portret van Mao. Rob maakt een paar leuke foto’s van ons.

noordkorea-0807Op het plein zijn we een bezienswaardigheid en we worden diverse keren gevraagd om met de lokale bevolking op de foto te gaan. Uiteraard doen we dit. Thijs en Rob gaan een Museum bezoeken en wij wandelen over het plein en nemen wat rust. Op een stoeprand aanschouwen we het dagelijkse leven van Beijing. Dan wandelen we naar het restaurant dat Marieke getipt heeft.

noordkorea-0022Hier drinken we een grote fles bier (600ml) en een cola light (20 yuan). Helen’s is een gezellige tent met gratis WiFi. In de supermarkt aan de overkant kopen we instant noodles en plastic bekers voor in de trein. Dan gaan we naar ons hotel. Op de balie ligt een brief van Marieke met ons kamernummer: 704. Tijd voor een heerlijke douche en wat rust. Om 18.00 verzamelen de liefhebbers voor het gezamenlijke diner bij No 16.

noordkorea-0028We zijn met 13, inclusief Marieke. Het is een korte wandeling en op de eerste verdieping zijn twee kamers gereserveerd. Wij zitten met Maurice, Ineke, Rob, Yvette en Marieke. Jose bestelt een pot thee en ik een fles bier. Marieke regelt het eten. Het zijn 9 verschillende gerechters die we samen delen. Het smaakt werkelijk voortreffelijk. Het is een gezellige kennismaking en rond 21.00 uur gaan we voldaan terug naar het hotel.

noordkorea-0027We zijn 32 uur wakker geweest en het is hoog tijd om onze vermoeide lichamen rust te gunnen. Om kwart over negen vallen we op het harde bed als een blok in slaap.

3 augustus 2001 Beijing – Amsterdam

Na het ontbijt pakt José de tassen in. Rond elf uur vertrekken we naar het vliegveld. Majoor Kees is al vertrokken om de gehele groep in te checken. Als we op het vliegveld aankomen is Kees nergens te bekennen. Onze gids Tony wordt bloednerveus en begint te schelden. Dan verschijnt Kees. We wisselen ons Yuans in voor dollars en gaan door de douane. Het vliegtuig vertrekt op tijd en we voelen de Chinese bodem onder ons verdwijnen. We weten het nu al. We will come back!!
chi-041De vlucht verloopt voorspoedig. In Amsterdam moeten we lang op de tassen wachten. We nemen snel afscheid en kopen twee enkeltjes naar Tilburg.
Na enkele minuten komt onze terrein het perron binnen gerold. Een meevaller. Aangekomen in Tilburg nemen we de treintaxi. We zijn het gesjouw beu. Na tien minuten wachten vertrekt de taxi en al snel zijn we in de Genemuidenstraat. Het gras staat 1 kontje hoog en de rest van de tuin verdient ook aandacht. Terug van 4 weken vakantie. Vier onvergetelijke weken die we nooit zullen vergeten

2 augustus 2001 Beijing

Vandaag weer een vrije dag. We hebben besloten het rustig aan te doen en staan pas om negen uur op. Het is bewolkt.  Omdat we genoeg tempels en paleizen gezien hebben, besluiten we te gaan winkelen. We gaan met de metro en stappen op He Ping Men uit. We lopen naar het “antiek straatje”. Op de hoek is een zeer grote boekwinkel. Hier kopen we 40 kaarten om met verjaardagen te versturen (20 ¥!).
chi-231.jpeg-for-web-normalWe zien een terras en drinken voor 20 ¥ p.p. een kop overheerlijke koffie. Het begint zachtjes te regenen maar toch gaan we shoppen. Het is een heel leuk straatje met veel kunst (antiek) maar ook kitsch. We kopen 2 prachtige theekoppen en plotseling worden we gevolgd door een chinees die in een kommetje mijn hoofd begint te tekenen. José koopt een hand/schoudertasje waar ze in Nederland bij Albert Heijn de blits mee uit gaat hangen (It’s cool).
chi-232.jpeg-for-web-normalIn de boekwinkel kopen we nog 30 kaarten voor de kerst om aan  groep 4 uit te delen en 10 kaarten met de grote muur om als vakantiekaart naar de kinderen te sturen. Mijn schaduw heeft de “oude Drees” getekend en ik koop , ondanks aandringen, het kommetje niet (vraagprijs 20¥).
chi-233.jpeg-for-web-normal

We drinken een heerlijk pilsje (blikje voor 15 ¥!) op het terras en gaan dan met de metro naar Mc Donalds (Cheeseburger, friet en cola: 14 ¥ p.p.). Na de lunch lopen we een groot winkelcentrum binnen en zien een leuke hanger voor mij. Good Fortune als chinees karakter voor 62 ¥. We kopen ook nog een stok speelkaarten voor papa en mama met afbeeldingen van China. Dan wandelen we over het plein van de Hemelse vrede. Dit maakt weer grote indruk en ik maak weer een aantal foto’s. Omdat Mao geen audiëntie heeft is er vanmiddag een propaganda muziek.
chi-234.jpeg-for-web-largeWel veel studenten die de engelse taal oefenen. We worden hier moe van en doen niet mee. We genieten van het grootste plein  van de wereld, zeggen Mao gedag en gaan met de metro van Tien an Min Xi naar Dongzimen.
In de supermarkt kopen we 2 blikjes bier, 2 kleine flesje water en een halve liter sinas voor 10,6 ¥.
chi-040Bij de apotheek nog drie doosjes tijgerbalsem gekocht (21 ¥) en dan sjokken we terug naar het hotel. We hebben allebei moeie benen en voeten. Het beklimmen van de muur is een aanslag op onze spieren geweest. Op de gang van het hotel zien we Erna die ons binnen roept. Zij zijn naar het ‘zijden straatje’ geweest. Resultaat een stel placemats en een zijden kimono voor Martin.
chi-235.jpeg-for-web-normalZe heeft bij de Lama tempel ook nog jasmijn thee gekocht. Dit vinden wij ook leuk en we gaan eerst naar de kamer. We drinken pils en sinas en roken een peuk. Ik smeer mijn vermoeide bovenbenen met Perskindol en dan zijn we weer op reep.
chi-236.jpeg-for-web-normalOnderweg maak ik nog wat foto’s  van de hutongs. We kopen 4 busjes van 50 gram jamijnthee. Topkwaliteit voor 84 ¥ per 50 gram. Dit is een aanslag om mijn portemonnee. Daarom wisselen we in het hotel nog 100 gulden. Dan snel naar de kamer om de bagage in te pakken.
chi-237.jpeg-for-web-normal

Een grote fles Yangjing beer (640 ml) voor 2 ¥. Het goedkoopste adres van de hele vakantie. Om half acht gaan we met de hele groep eten. Het wordt ons afscheidsdiner. We lopen naar het tuinterras. Helaas, geen plek.
chi-238.jpeg-for-web-normal

De uitbaatster wil de 21 personen niet missen en regelt twee busjes die ons naar een ‘zusterrestaurant’ in dezelfde straat brengt. Drie kilometer lopen vinden we te ver, vandaar. Wij nemen het tweede busje. De eerste tafel is gevuld en aan onze tafel zit Cees, de schranser. Majoor Kees bestelt voor beide tafels diverse schotels. Het is wederom verrukkelijk. We moeten wel snel zijn, want anders heeft Cees alles op.
chi-239.jpeg-for-web-largeErna en ik storen zich aan zijn gedrag. Henk en Willemijn houden een speech voor majoor Kees en overhandigen de ingezamelde fooi voor onze ervaren reisleider. We lopen terug naar het hotel en onderweg koop ik voor 2 ¥ nog een fles Yangjing als afzakkertje. Als we in de lobby aangekomen zijn hebben Elly, Martin en Erna ook nog zin in een pilsje. Ik loop snel naar het winkeltje en verzilver de 6 ¥ die Elly me meegegeven heeft.
We kletsen nog lekker na over de geweldige vakantie die bijna ten einde is.

 

1 augustus 2001 Beijing

Als we om vijf over zeven in de ontbijtzaal komen zijn we de eersten. Langzaam druppelt iedereen binnen. Dan is het om acht uur tijd om, samen Tony de gids, de bus te gaan zoeken. In anderhalf uur brengt de luxe touringcar ons naar Mutiangu, 73 km ten noorden van Beijing. Al heel snel ontdekken we op en in de bergen ons doel: The Great Wall. Meteen worden we overspoeld door souvenirverkopers, maar dat is iets voor later.
chi-222.jpeg-for-web-largeBij de kassa kopen we kaartjes voor de kabelbaan. Een enkele reis kost 35 ¥. Eenmaal boven zetten we onze eerste stappen op één van de zeven wereldwonderen. Met het heldere weer en de blauwe lucht is het uitzicht adembenemend. We stiefelen omhoog, omlaag over ongelijke treden. Intussen een fotostop. We maken foto’s van elkaar, die hoeven we niet na te bestellen.
chi-223.jpeg-for-web-normalVerder gaat de tocht over de Muur en door wachtershuisjes. Het is en blijft prachtig. Tot een bocht voor een heftige steile trap gaan we samen, maar zelf besluit ik beneden te blijven en Phons gaat klauteren. Mooi om te zien: een aantal treden en dan pauze. Dit herhaalt zich vele malen. Boven wordt er gezwaaid.
chi-224.jpeg-for-web-largeHier was het eindpunt van het gerestaureerde deel van de muur. De traplopers zagen de rest in vervallen staat. Langzaam komen de klimgeiten naar beneden en aan de finish zijn ze drijfnat met vuurrode koppen.
Na een rustpauze gaan we terug naar het vertrekpunt, maar omdat we niet met de kabelbaan naar beneden gaan lopen we in de zinderende hitte verder. De weg gaat alleen maar naar beneden, met ongelijke treden en gladde stukken.
chi-225.jpeg-for-web-largeDan bereiken we de mooi aangelegde trap naar het eindpunt. Veel treden, maar heel wat beter en rustiger dan Emeishan. We komen maar een paar mensen tegen. Onderweg houden we een korte rust en drinkpauze bij een pagode en zien ook nog een hagedisje met een knalblauwe staart.
chi-226.jpeg-for-web-normalOm kwart over zes gaan we met de bijna hele groep naar het metrostation. De metro brengt ons naar station Hepingmen waar het theater vlakbij ligt. Het is een klein oud sfeervol theater genaamd Zheng Yi Ci (Beijing Opera Theater). We krijgen thee en nootjes en mogen bij de artiesten kijken die zich aan het schminken zijn.
chi-227.jpeg-for-web-normalOm half acht begint de voorstelling met veel lawaai. Het geheel is een combinatie van zang, dans en acrobatiek. Maar de herrie is enorm. Een kompleet orkest van pannen, deksels en potlepels. Na een uur is het voor Phons godzijdank afgelopen. Hij heeft er hoofdpijn van gekregen. Tijgerbalsem doet wonderen.
chi-230.jpeg-for-web-normalPhons neemt een paracetamol en zelf bestel ik springrols. Omdat er geen sausje bij is, bestellen we dat. Eerst krijgen we vorken, foutje en dan komt er honing . Nou niet echt de goede combinatie, maar die knul deed zijn best. Een paar chinezen reageren op ons zingen en één van  hen zoekt contact.
chi-228.jpeg-for-web-normalAls zij de tent verlaten nemen ze enthousiast afscheid. Good bye, nice time in China en wat er nou op het T shirt staat weten we nog niet. Martin bescheurt het met de mop van de opblaaspop met witte ogen. Hij komt niet bij. Afrekenen valt ook niet mee.
chi-229.jpeg-for-web-normalUiteindelijk komt het bedrag in veel biljetten op tafel en kunnen we terug naar het hotel. Bedje slapen met moeie benen.

31 juli 2001 Beijing

Om half acht krijgt ijzeren Rinus een astma aanval (tuut tuut tuut tuut). We doen vandaag alles met ons tweetjes dus veel te vroeg om op te staan. Lekker uitsudderen en om kwart over acht zo’n tien minuten sanitair ontspannen. Om kwart voor negen zitten we aan de ontbijttafel: sapje, toast, hard gekookt ei, thee en cakejes (15 ¥ p.p.). Smaakt prima.
chi-213.jpeg-for-web-normalNa het ontbijt wordt door een plompe Chinese dame onze wastafel en WC gerepareerd en dan lopen we naar het metro station Dongzhimen. Na zes haltes stappen wij bij Qiamen uit. Dit station ligt aan de kop van het Plein van de hemelse (on)vrede (Tian an Men). De lucht is strak blauw en het is bloedheet (> 35º).
chi-214.jpeg-for-web-normalWe wandelen over het plein en maken veel foto’s.  Bij het Mausoleum van Mao is het erg druk. Een hele sliert mensen, grotendeels met paraplu’s (waar is Willemijn?) wil het stoffelijk overschot of wassenbeeld van de groter veranderaar aanschouwen. Wij slaan dit, vooralsnog, over.
chi-215.jpeg-for-web-normalUit de luidspeakers galmt propagandamuziek. We lopen naar de grote foto van Mao bij de ingang van de Verboden Stad. We laten twee chinezen ons samen met Mao op de foto zetten. Dan kopen we een (ijs)water en een (ijs)Pepsi en gaan een plekje in de schaduw zoeken.
chi-216.jpeg-for-web-normalDit valt niet mee, maar uiteindelijk ploffen we vlakbij de ingang naast een Chinees neer die zijn schoenen aan het luchten is. José probeert in haar beste engels een gesprek aan te gaan, maar de knoflookboer komt niet verder dan het aanwijzen op de kaart van het Zomerpaleis, de Ming graven en de Temple of Heaven. Telkens steekt hij zijn duim op.
chi-217.jpeg-for-web-largeWe zijn weer uitgerust en lopen onder Mao door naar het ticket-office. Een kaartje kost 40 ¥ p.p.. Verderop is het kantoortje waar we de guided tour kunnen huren (60 ¥ p.p. + 100 ¥ borg p.p.). We hangen de tape recorder om onze nek en laten ons door Roger Moore door het prachtige complex leiden. De drukte valt mee. Maar een paar groepen met een gids die de club met een vlaggetje aanvoert. In totaal worden 16 belangrijke punten door The Saint, Ivanhoe en James Bond beschreven.
chi-221.jpeg-for-web-normalVlakbij de ingang is een mooi terras waar we een sinas en een Yangjing Beer drinken. José eet nog een bord noodles terwijl ik het 2e pilsje me goed laat smaken. Om drie uur lopen we terug naar de metro (Tianamen). Na een overstap zijn we rond vier uur weer bij Dongzhimen.
chi-218.jpeg-for-web-normalHet terras waar we gisterenavond gegeten hebben is nog dicht. Daarom kopen we bij de supermarkt twee blikjes bier en een halve liter sinas (totaal 7 ¥!) en gaan dan snel naar de kamer. Drinken, douchen, dutten, roken, shirtjes spoelen, scheren en dan aankleden voor het diner.
chi-219.jpeg-for-web-normalOm acht uur gaan we met Ruud en Henk in het restaurant van gisteren eten. Op het eerste terras is geen plaats. We worden in een hoekje op een binnenplein neergezet. Minder gezellig maar wel buiten. We bestellen springrolls, sweet & soure pork en curry chicken.
chi-220.jpeg-for-web-normalHeerlijk! Met bier erbij moeten we 25 ¥ p.p. afrekenen. Een koopje. Om half elf naar de kamer en even naar mama bellen. Kuur nummer 5 zit er in en tot zo ver alles okay. Moe maar voldaan gaan we slapen.

30 juli 2001 nachttrein – Beijing

Om een uur of 6 ontwaakt de trein. We hebben met tussenpozen best goed geslapen. Aankleden, boel bij elkaar zoeken en wachten tot de trein Beijing binnenrolt. Om 7.15 uur arriveren we in de hoofdstad. Op het perron staat de gids te wachten. Als iedereen er is, leuren we weer een gigantisch eind met de bagage. Buiten valt de warmte op ons en het is nog vroeg. Met een apart busje wordt de bagage vervoerd en zelf gaan we met een luxe touringcar op weg naar ons laatste hotel van deze reis. Wat een grote stad. Na een leuke rit komen we om 8 uur bij het Beijing Oversea’s Chinese Hotel aan. De kamers zijn klaar en we gaan naar room 1430 op de 3everdieping. Gelukkig is er een lift. De kamer is netjes en na een zelfgezette thee en koffie is het eerst tijd voor een frisse douche. chi-209.jpeg-for-web-largeOm 10 uur gaan we op pad in een bloedhete stad. Douchen helpt hier niet echt. Eerst bezoeken we voor 30 ¥ de Lama tempel.
Een groot en mooi complex, maar wat lijken toch al die tempels veel op elkaar. We houden er wel een cd-tje aan over. Dan slaat de honger toe en gaan we al vlug een restaurantje binnen, waar volgens het bord de mensen van oversea welkom zijn. De serveersters hebben moeite met de bestelling, ze verstaan geen engels. Het komt goed. Alles smaakt prima en als het op is gaan we de metro zoeken. Kaartjes à 3 ¥ en de Peking metro in. Vlak bij het grote plein stappen we uit en besluiten naar het Beihai meer te gaan. Wat slenteren en een biertje. Omdat de afstanden hier “krankzinnig” zijn, gaan we met de taxi.
chi-210.jpeg-for-web-normalEen ritje langs het plein en een lange drukke rommelstraat. Het park is snel gevonden en na 10 ¥ entree zijn we er binnen. Eerst wat drinken en daarna wandelen. We beklimmen de witte pagode vanwaar we een prachtig overzicht over een deel van de stad en de verboden stad hebben. Dan gaan we over een simpele kermis waar je op echte goudvissen kon hengelen. Wel zielig, iets voor de Dierenbescherming. Tot slot nog met z’n vijven een drankje en dan op zoek naar een taxi. Dat viel niet mee.
chi-211.jpeg-for-web-normalZe wilden niet stoppen. Wat moeten ze met die gekke buitenlanders. Eindelijk lukt het en gaan we samen met Ruud terug naar het hotel. De rit duurde 25 minuten. We hadden geen idee hoe we gingen maar werden voor 18 ¥ keurig voor de deur afgeleverd. Erna en Martin arriveerden een kwartier later.
Op de kamer koffie, bouillon gedronken en alweer gedoucht. Rond 8 uur gaan we eten. Eerst door een paar vieze straatjes en dan komen we op een groot druk en gezellig binnenplein terecht. We bestellen bier en cola en zoeken op de kaart een aantal gerechten op. Wat cola is lijkt een probleem.
chi-212.jpeg-for-web-normalZelf opschrijven en een man of vijf personeel erbij, maar dan verschijnt er een eindelijk een blikje Pepsi. Even later begint het hard te waaien en komen er parasols tevoorschijn. Wij moeten naar binnen want onze tafel heeft geen gat.  Binnen is het ook druk en een gigantisch lawaai. We eten heerlijk en na het afrekenen lopen we naar het hotel terug om lekker  te gaan slapen Morgen weer een dag in Beijing.