5 en 6 augustus 2008 Ubud – Amsterdam

Vannacht ging het met mij niet zo lekker. Daarom sla ik het ontbijt over. José gaat om 8.30 uur naar de ontbijtzaal terwijl ik nog wat na dozel. Na het pntbijt prepareren we de bagae en rugzakken voor de lange reis. Hierna gaan we bij Barbekye twee café latte en 2 thee drinken. Lekker relaxed. We lopen terug naar het hotel want om 12 uur hebben we allebei een massage (60.000 Rp p.p.). We droppen onze bagage op kamer 136 van Pauline en Gerrit.
Schermafdruk 2015-01-04 14.04.19Onze kamer krijgt al snel nieuwe gasten. Theo heeft alle naw gegevens van iedereen verzameld en iedereen krijgt een getypt exemplaar. Klasse! De massage duurt bijna vijf kwartier en is heerlijk. Het is een Balinese full body massage en soms gaat het er hardhandig aan toe. Na de massage kopen we aan de overkant een kalender van 2009 (34.000 Rp.) en 4 DVD’s (15.000 Rp. Per stuk).

DSCF0051Dan is het lunchtijd en José bestelt bij Barbekye een pizza margaritha en een cola light. Ik neem alleen een cola. We willen nog graag twee beeldjes kopen en hebben nog 200.000 Rp te besteden. We moeten lang zoeken maar uiteindelijk slagen we. We lopen terug nar het hotel, kleden ons om en om 15.15 uur zitten we gepakt en gezakt op de bus te wachten. Deze vertrekt om half 4 en rijdt meteen de file in. Het duurt een half uurtje voordat we Ubud verlaten hebben.

DSCF0002Om 5 uur komen we bij het vilegveld Ngurah Rai van Dengpasar aan. We nemen afscheid van Theo, gaan door de security check en kunnen meteen inchecken. Dit gaat allemaal erg soepel. Boven betalen we 150.000 Rp luchthavenbelasting per persoon en gaan door de douane. In het restaurant Balin International Lounge drinken we een sprite en een cola. Onze laatste 23.000 Rp zijn goed besteed.

DSCF0004Het wachten duurt lang, maar als we eenmaal kunnen boarden verloopt alles soepel. Singapore Airlines is echt super. In 2,5 uur brengt vlucht SQ947 ons van Dengpasar naar Singapore. Hier moeten we weer een stuk lopen en met de shuttle van terminal 2 naar terminal 3. We lopen naar de gate waar we nog een half uur moeten wachten. Het boarden gaat weer snel en we maken ons op voor de vlucht van 13 uur en 15 minuten. 

DSCF0005Gelukkig hebben we allebei zo’n 5 uur kunnen slapen. De verzorging was weer perfect en precies om 7 uur, volgens schema, land SQ324 op Schiphol. We nemen afscheid van de groep en gaan buiten op het terras een cappuccino drinken en een sigaartje roken. Welkom in rookvrij Nederland, dat wordt wennen. We nemen de trein van 8.45 uur en om 10.35 uur stappen we uit op Tilburg Centraal. We hoeven maar een paar minuten op de bus te wachten. Lijn 2 hoeft bijna nergens te stoppen en rond 10 uur zijn we weer thuis. Het gras staat 30 cm hoog en het onkruid heeft welig getierd. Het was een fantastische vakantie maar het voelt goed om weer thuis te zijn.

4 augustus 2008 Ubud

Wat hebben we goed en lang geslapen. Pas om kwart over 9 gaan we ontbijten. We krijgen fruit, nep jus, vier halve sneetjes brood, 1 botertje en 1 jammetje en natuurlijk de thee. Simpel maar het smaakt goed. Na het ontbijt gaan we op stap. Eerst langs de pinautomaat. Een deftige vandaag, want hij praat tegen ons. Als dat gebeurd is slenteren we langs de restaurantjes en winkeltjes.

DSCF0002Onze eerst stop is bij “Back to Nature”, waar ze heerlijke oliën hebben. Voor ons is de favoriet Sandelwood. Dit is hier stukken goedkoper. Ook nog kleine flesjes met verschillende geurtjes erbij gekocht. Zalig. Daarna belanden we op de markt. Daar barst het van de souvenirs. De buit hier bestaat uit een sarong. Koffietijd. Na even zoeken vinden we ons café Lotus.

DSCF0012Wat is het hier betoverend mooi. Na de cappuccino en café latte  lopen we langs de vijvers met lotusbloemen naar de tempels. Een klein meisje is erg blij met de muis en we moeten in sarong samen op de foto, zodat de familie later weet van wie ze het kreeg. Binnen de tempelmuren is het prachtig. Dit is één van de mooiste complexen die we hebben gezien. Beslist de moeite waard.

DSCF0027Na dit bezoek gaan we terug naar het hotel om de aankopen weg te brengen. Bij Barbekye, de buren, lunchen we. Heerlijke nasi goreng met bier en cola. Een oud vrouwtje probeert ons een masker te verkopen, maar wij willen te weinig betalen en mopperend druipt ze af. Wij vervolgen de route, maar nu in de andere richting. We zien van alles en kopen niks. We eindigen op de markt, waar we toch een masker kopen.

DSCF0030Het is mooi, groot en zwaar en dat voor 80.000 Rp, in plaats van de gevraagde 200.000.
We hebben het voor vandaag wel gezien en gehad. We gaan lekker wat drinken op onze veranda. Voor morgen om 12 uur hebben we een Balinese massage besproken. Zo gaan we lekker ontspannen naar huis. We hangen nog wat rond op het terras, kletsen met deze of gene, douchen en lezen. Om 8 uur is er met de hele groep afgesproken bij Café Wayan voor het afscheidsdiner.

DSCF0037Het is daar flink aan de prijs. Phons neemt alleen een noodles soup en ik nasi goreng manas. Christien hield een afscheidswoordje, dat ik niet verstond, voor Theo. Hij kreeg bloemen en een welverdiende gevulde enveloppe. Op zo’n reisleider mogen ze bij Baobab zuinig zijn. Na het afrekenen gaan we meteen slapen. Het is dan 10 uur. Morgenvroeg nog wat uitslapen, inpakken, de spullen bij Gerrit en Pauline brengen, naar de massage, lunchen en om half 4 gaan we dan naar Denpassar. Ik ben benieuwd of we met z’n allen en de bagage in de bus passen.

3 augustus 2008 Lovina Beach – Ubud

José heeft een onrustige nacht gehad. De darmen protesteren en moeten met immodium stilgelegd worden. De helft van de groep is om 6 uur dolfijnen gaan spotten en om 9 uur vertrekken we. Martha is doodziek en gaat samen met Jeroen rechtstreeks met teen taxi naar Ubud. Na een uurtje rijden stoppen we bij de Pura Beji in Sangsit, één van de meest bezienswaardige tempels van noord Bali.

DSCF0362Dan rijden we door naar de Pura Meduwe Karang, “de tempel van de heer der Akkers”, in Kubalambahan. We vervolgen onze tempel excursie naar de Pura Ulan danu Batur, zes kilometer ten westen van Penlokan. Deze tempel vinden wij de mooiste van de drie.
DSCF0376In Penelokan gaan we lunchen in restaurant Grand Punsak Sari. We hebben een prachtig uitzicht en het buffet, nu wel het laatste?, is voortreffelijk (40.000 Rp). José is niet in orde en neemt alleen thee. Na de lunch komen we in de kloof van Gunung. We dalen een trap van 250 treden af en zien een rivierdal met aan beide kanten prachtige rijstterrassen. We zien koningsgraven die in de rotswand boven de rivier zijn uitgehakt. We bezoeken ook nog het schuin tegenover gelegen tempelcomplex.

DSCF0440Dan is het nog een half uur rijden naar Graha Ubud Bali Resort. We krijgen kamer 102, een balzaal met prachtige badkamer en een verande. Martha is erg ziek, Ze heeft een salmonella infectie. Ik ga een uur internetten terwijl José even rust neemt. Dan drinken we op de veranda een large Bintang en een cola. We gaan op zoek naar een restaurant voor het diner. Barbekye, een leuk tentje naast ons hotel heeft nog een tafeltje vrij.

DSCF0441Ik bestel een broodje hamburger en José een pizza. Smaakt allemaal voortreffelijk. We tafelen onder het genot van een Bintang nog gezellig na en wandelen dan naar onze kamer. Om 21.45 uur gaat het licht uit. Morgen mogen we uitslapen!

2 augustus 2008 Lovina Beach

Geen wekker en geen wak-up-call. We hebben prima geslapen en zijn om half 9 wakker. Om 9 uur staan we brood te roosteren bij het uitgebreide ontbijt buffet. De spiegeleieren worden gebakken waar je bij staat. Het smaakt allemaal prima. Aditya Beach Cottages grenst aan het strand waar de verkoopsters ons staan op te wachten. José koopt voor 125.000 Rp een Sarong.

Schermafdruk 2015-01-04 13.44.54We lopen het dorpje in en bij de BCA bank trekken we 1,25 miljoen Roepies uit de muur. Tegenover de ATM zitten Paul en Els op een terrasje. We schuiven aan en drinken allebei een Cola en roken een sigaar. Op de terugweg naar het hotel worden we aangehouden door een verkoopster van sarongs. Ze heeft hele mooie handgemaakte exemplaren en handgeweven sjaals. Het is flink onderhandelen en we kopen alle vier een sarong met sjaal (250.000 p.p.) Dan gaan we op onze veranda met een Bintang en een Cola Tic lezen. Om twee uur willen we in het restaurant gaan eten. Het zit helemaal vol en het duurt langer dan een uur voordat het eten geserveerd wordt. Daarom lopen we meteen door naar Kwizien waar we allebei een sandwich eten en een kleine Bintang drinken.

Schermafdruk 2015-01-04 13.47.18We reserveren dezelfde tafel voor vanavond.
Om half 4 zijn we terug op onze veranda. We relaxen en lezen en nemen een ritmische douche. Om kwart over 7 lopen we naar Kwizien. De ontvangst is hartelijk en de servet wordt over onze schoot gelegd. De amuse, een glas met ijsblokjes en stengels wortel en komkommer, smaakt heerlijk. José bestelt een tuna tilet en ik een salmon kwizien, Noorse zalm met saus. We bestellen ook een halve liter droge witte huiswijn. Het smaakt allemaal voortreffelijk en we laten nog een halve liter wijn aanrukken. Dit is echt romantisch tafelen en de muziek is sfeervol. Het is het duurste etentje van de vakantie: 368.000 Rp, maar het was het geld waard.

Schermafdruk 2015-01-04 13.49.44We hebben voor 25 euro een fantastische avond gehad. We maken geen gebruik van de free shuttle service en lopen naar onze veranda waar ik nog twee blikjes Bintang drink. Rond 11 uur gaan we slapen. Zo’n rustdag is toch wel lekker!

1 augustus 2008 Sukamade – Lovina Beach

Om 7 uur zitten we met z’n allen aan het ontbijt. Brood met ei, jam en hagelslag. Vandaag gaan we de lange hobbelweg weer terug, maar in een andere auto. Half 8 zijn we vertrokken, en okay, deze vijf persoons Hyundai zat minder, maar dat was voor ons achterin geen reden de hele tocht te mopperen of te klagen. Zeikerds zijn er altijd.

DSCF0352Bij het strand was er even een benenstrek pauze en toen in één ruk door naar een of ander hotel, waar de bus stond te wachten. We rijden nog een poos en lunchen aan het water. Aan de overkant ligt Bali. De nasi goreng is lekker, maar de saté erg vet. Na de lunch gaan we naar de terminal. Echt lang wachten hoeft niet. Met bus en al gaan we op de ferry. We mogen eruit en wringend langs vrachtwagens belanden we op het achterdek.

DSCF0355We vinden een bankje, waar we achterste voren op gaan zitten. Afscheid van Java, dat langzaam in de verte verdwijnt. Na drie kwartier varen zetten we voet aan land op Bali. Meteen heel anders, veel minder moslims, maar hindoes. In ruim anderhalf uur brengen Lito en Herry ons naar Lovina. Wat een luxe resort. Na het lekkere welkomstdrankje, nemen we onder applaus afscheid van Lito en Herry. Herry speelt al vanaf de lunch met z’n blauwe piepmuis.

DSCF0357
Dan zoeken we kamer 169 op. Ruim, schoon en koel. Ook nu hebben we weer een veranda. Daar drinken we met Els en Paul wat. Later gaan we met vieren eten. De snapper was heerlijk, het vlees viel tegen. Om kwart over 11 gaan we slapen. Dat zou gisteren kwart over 10 zijn geweest. Het vooruitzicht naar morgen om niks te doen lonkt. Net als de wekker die een nacht rust krijgt. We gaan uitslapen!

31 juli 2008 Kalibaru – Sukamade

Om kwart over 6 zit ik al op de veranda. Het is nog heel rustig, alleen bij de dierenhokken is volop beweging. Ze zijn er aan het schoonmaken. Daar ga ik kijken. De vliegende hond hangt vrij in de boom en twee neushoornvogels zitten in het gras. Als de porcupine zijn hok wordt gekuist, krijg ik vier pennen. Leuk soevenir. Dan wordt het tijd Phons wakker te maken en te gaan ontbijten. Een lekker sapje en een sopei. Na het ontbijt vertrekken we met landrovers.
DSCF0271Wij zitten in een vijf persoons met Christien, Paul en Els. De grote bagage zit in de bus en we hebben spullen bij ons voor één nacht. Na zo’n drie kwartier stoppen we bij een supermarkt, omdat Theo brood gaat kopen voor morgenvroeg. Dan vervolgen we de weg. Overal roepende en zwaaiende kinderen. Het landschap is geweldig.

DSCF0273Eindelijk bereiken we de zee. Daar picknicken we op het strand en maken we een korte wandeling. Als we verder gaan met de jeeps wordt de weg onvoorstelbaar slecht. Keien, gaten en bulten. De liefhebbers, wij dus ook, stappen uit en gaan te voet verder. Eerst klimmen, later dalen, zo’n anderhalf uur. We zien apen tussen de bomen en horen en zien vier keer een neushoorn vogel vliegen.

DSCF0298Vooral het geluid is bijzonder. Het slechtste en laatste stuk van de weg gaat weer per jeep. Ik vergeet helemaal te schrijven dat we onderweg een rode suikerfabriek bezochten. Gloeiend heet en zwaar werk. Zo ook nog een rubberplantage. Net voor ons “hotel” gaan we nog langs een rubber fabriekje en een verwerkingsafdeling van koffie en cacao. Dan is het tijd om ons onderkomen voor
vannacht te betrekken.

Schermafdruk 2015-01-04 13.33.24Samen met Els en Paul krijgen we kamer 11 met vijf bedden. De badkamer heeft een WC zonder bril en een mandie bak. Dat wordt dus lekker plonzen. Op de veranda drinken we bijna koud bier en cola. Het eten staat al om zes uur op tafel. Het smaakt prima. Om kwart over zeven vertrekken we, helemaal in lange mouwen, lange pijpen en kisten met de jeep naar Sukamade. Weer hobbelen we een half uur, maar nu in het donker.


DSCF0312Door de koplampen ziet het er sprookjesachtig uit. Eerst gaan we naar een natuurcentrum waar schildpadeieren beschermd worden. In vakken lagen de eieren in de grond, die er op het strand uitgehaald waren. Gemiddeld zo’n 100 stuks per leg. In grote teilen langs de kant zwommen hele lieve kleintjes. We mochten ze ook vasthouden. Dat was zo lief. Maar we moeten naar het strand, om te zien of daar een schildpad is.

DSCF0330Na een wandeling van zo’n twintig minuten komen we op het strand en moeten daar wachten op een seintje. Intussen bewonderen we in het stikken donker de fantastische sterrenhemel. Hele nevels zijn er te zien. Geweldig. Dan knippert in de verte een licht en kunnen we over het strand gaan baggeren. En ja hoor een grote schildpad was de kuil al aan het dichtgooien. Na heel lang wachten werden de eieren opgegraven. Het waren er 98. Dan sjokken we terug en hobbelen we weer naar het hotel. Schoenen leegschudden, een afzakkertje drinken en dan slapen.

30 juli 2008 Bromo – Kalibaru

Om kwart over drie wordt er op de deur gebonsd. De wake-up-call. We hebben goed geslapen en het is 13 graden Celcius in de kamer. Het voelt koud aan. Om kwart voor vier staan we in het restaurant, maar er is geen thee. We feliciteren jeroen met zijn 51e verjaardag. Carla houdt een korte toespraak en overhandigt het door de groep gemaakt T-shirt. Om 4 uur zijn er pas vier jeeps. Theo regelt snel een vijfde.

DSCF0214We hobbelen in een uur naar het uitzichtpunt op de Penanjakan (2770 m). Hier is het een chaos. De jeeps staan ongeorganiseerd geparkeerd en het laatste stuk lopen we in het donker naar boven. Het is hartstikke druk op het uitkijkpunt. Je moet goed uitkijken waar je loopt want er liggen stukken lei los en afval wordt verbrand. Het is donker en de lucht begint rood te kleuren. In eerste instantie denk ik “wat doe ik hier?

DSCF0235Ben ik hier voor om half 4 opgestaan?”. Als het licht wordt is de Bromo vulkaan (2392 m) zichtbaar en de eruptie van de Semeru vulkaan (3676 m) is spectaculair. Ik vind een mooie plek op de railing en heb een prachtig uitzicht. Als het minder druk wordt klauteren we over de railing en een vriendelijke Amerikaanse maakt prachtige foto’s van ons. Om kwart over 6 rijden we terug naar het hotel. Snel even omkleden en dan naar het ontbijt.

DSCF0251Twee sneetjes toast met gebakken ei en jam met koffie of thee. Tien voor 8 vertrekken de mini busjes. Oncomfortabel slingeren we naar beneden. We stappen over in de grote bus en rijden in 2,5 uur naar een prachtig restaurant in Jember waar we lunchen. Saté ayam met bami en nasi goreng + bier en cola (115.000 Rp).
Na de lunch leidt Theo ons naar een pin automaat en vervolgens rijden we naar het station.

DSCF0264Theo koopt de kaartjes en we wachten een half uur op de trein die ons in vijf kwartier van Jember naar Kalibaru brengt. Een leuke rit en je beleeft het landschap toch anders dan in de bus. Om tien voor drie arriveren we in Kalibaru. Het Sukamade guesthouse ligt tegenover het station. We krijgen een welkomst drankje en de sleutel van huisje 15: begonia. We drinken een cola tic en een Bintang en nemen een heerlijke douche.

DSCF0265Het is gezellig toeven op onze veranda met op de achtergrond het geluid van de kaketoe en de muezzin. Om 18.00 uur lopen we naar de receptie om de verjaardag van Jeroen te vieren. Theo heeft een grote chocoladetaart laten bakken die door Jeroen vakkundig wordt gesneden. Jeroen trakteert op een drankje. We eten in het restaurant van het hotel. De taart was machtig, dus bestel ik alleen maar springrols. We hebben een live band die lekkere meezingnummers speelt. De sfeer zit er goed in. Voor de jeugd zijn het bijna allemaal onbekende nummers.
Het is een vermoeiende dag geweest en om half tien zoeken we ons bed op.

29juli 2008 Malang – Bromo

Om 06.15 uur worden we gewekt, om 7 uur zitten we aan de ontbijttafel en om 7.30 uur vertrekken we.  Dit schema geeft aan dat het weer een drukke dag wordt. Eerst bezoeken we de theeplantage Wonosari. Na ruim een half uur rijden verruilen we de bus voor een truck. We staan in de truck en hobbelen ruim een half uur door de theetuin. We zien thee pluksters noestig werken en krijgen uitleg van de gids.
DSCF0168Dan maken we onze ochtendwandeling van een uur, dwars door de plantage over een slechte, stoffige weg vol met keien. De weg daalt af en het loopt niet handig op onze slippers. Het eindpunt van de wandeling is een prachtig restaurant waar we, uiteraard, thee drinken. Na het heerlijke bakke thee bezoeken we de theefabriek. De gids geeft uitleg hoe het proces “van theeblad tot theezak” in zijn werk gaat.

Schermafdruk 2015-01-04 13.08.59De fabriek is nog niet in bedrijf. Daarom gaan we eerst in het restaurant lunchen. Dit is volgens Theo het laatste buffet van de vakantie. Het eten is helaas weer koud. Na de lunch bezoeken we de fabriek en zien we het begin van het proces. De theezakken worden per truck aangevoerd en op een soort skilift gelegd. Deze transporteert de zakken naar binnen waar ze op lange bakken uitgesorteerd worden. Van onderen blaast warme lucht.


DSCF0171De bladeren worden gedroogd. We zien de massa slinken. Dan brengt de turck ons terug naar de bus. We stappen meteen in en rijden 2,5 half uur aan één stuk door. Het is een prachtige route door de bergen en het landschap lijkt op dat van Sumatra. Vervolgens stappen we over in een klein minibusje. We hebben twee dagrugzakken met toiletspullen en warme kleren. De weg wordt sijl en is onbegaanbaar voor de grote bus.

Schermafdruk 2015-01-04 13.18.30We stijgen een uur steil omhoog tot we bij hotel Bromo Permai aankomen. We krijgen de sleutel van kamer 206. Theo geeft kort instructies en dan maak ik mijn rugzak klaar voor de beklimming van de Bromo vulkaan. Met elf andere groepsgenoten vertrekken we met drie jeeps naar het vertrekpunt van de wandeling. José ziet de beklimming niet zitten en blijft in het hotel achter. Het eerste stuk is vlak.

DSCF0196We lopen door losse lava en het lijkt op de wandeling in de Wadi Rum. Het is erg stoffig en daarom knoop ik mijn boerenzakdoek voor mijn mond en neus. Al snel begint het pad te stijgen. Het uitzicht is prachtig en de klim pittig. Dan moet nog een trap van 250 treden beklommen worden. Ook niet mis, maar de beloning is navenant. Ik heb een hoogteverschil van 150 meter overbrugd. Ik sta op de kraterrand van de Bromo en kijk zo in de krater.

Schermafdruk 2015-01-04 13.18.16Je kunt goed zien waar de rookpluim uit de aardkloot komt. Ik geniet van het magnifieke uitzicht. Omdat we de enige bezoekers zijn kunnen we alles goed bekijken. De afdaling gaat een stuk gemakkelijker en mijn knie doorstaat de eerste test goed. De zon gaat onder en de rookpluim is van grijs in oranje veranderd. Prachtig. De jeep brengt ons terug naar het hotel en ik vind dat ik een large Bintang heb verdiend.

DSCF0206Nee twee, eentje voor de heen en eentje voor de terug weg. We kletsen gezellig en José heeft het diner al besteld. De mutsenverkopers zijn in grote getale aanwezig. Voor 20.000 Rp hebben we twee gebreide mutsen. Rond kwart voor acht wordt ons eten gebracht. Het smaakt prima. We tafelen nog wat na en om 21.00 uur zoeken we ons bed op.  De kamer is simpel en erg koud. Het was een mooi intensieve dag en we hebben een korte nacht voor de boeg.

28 juli 2008 Tawangmangu – Malang

Ook vandaag vetrekken we om half 9. Dus om 6.20 uur werd er op de duur geramd. Het ontbijt bestond uit drie sneetjes brood, twee hard gekookte eieren en thee. Het is erg prettig dat iedereen altijd op tijd is. Het begin van de tocht gaat met minibusjes over een steile slingerende pas. De uitzichten zijn betoverend. Weer een andere vulkaan steekt met de top boven de wolken uit.

DSCF0160
We vervolgen met de gewone bus. Rond tien uur stoppen we voor koffie en thee. Het is vandaag een rit van 255 kilometer. Tegen half 1 stoppen we weer bij een chinees. De helft van het eten staat al op tafel koud te worden en eerst krijgen we nog soep. Al met al is het opnieuw een prut lunch. Theo betaalt uit de pot. O ja, drinken viel niet te kiezen. Het was inclusief niet lekker thee.

DSCF0161Het laatste stuk van 2 uur gaat door een prachtig landschap, wat aan Sumatra doe denken. De natuur ziet er heerlijk ruig uit.
Koffie, bananen, rijst van alles wat. Om drie uur rijden we Malang binnen, via de koloniale wijk, waar voeger de Nederlanders woonden. Enny’s Guesthouse is een heerlijk gemoedelijk onderkomen. Enny is een hartelijke spontane dame op leeftijd.

Schermafdruk 2015-01-04 13.01.04In haar winkeltje scoor ik gelijk een leuke broek, die vannacht gemaakt wordt. De ontvangst was met thee of koffie en bakbanaan. Dan gaan we naar kamer 2. Spullen wegbrengen en de stad in op zoek naar de BCA bank en de splinternieuwe shopping mall. Het is op straat ontzettend druk en lastig lopen. Na het pinnen gaan we naar de mall. Die is zo nieuw, de helft is nog niet klaar, maar het is er wel een takken herrie. Achterin ontdekken we een Excelso.

Schermafdruk 2015-01-04 13.01.15Een alternatief voor vanavond want we hebben andere plannen. We het ge gezien en keren om. De steden zijn niet ons ding. Terug bij Enny’s gaan we buiten wat drinken en schrijven. Hier is het heerlijk rustig. Na het douchen gaan we tegen half 9 op zoek naar Padi Resto. We moeten een hele drukke kruising over en later nog een keer omdat we verkeerd zaten.
DSCF0162Maar we hebben het gevonden. Het is een mooie tent me live muziek. Een goede toetsenist en dito zangeres. We bestellen steak met pepersaus, zalm met kreeftensaus en bier en witte wijn. De porties zijn niet groot, maar o zo lekker. Op ons gemak genieten we ervan. Na het afrekenen, de hoogste rekening van de vakantie, lopen we terug. Bij Enny nemen we nog een afzakkertje en dan gaan we slapen. Het is onrustig in ons hoekje en het is erg licht. Ik ben benieuwd. Om kwart over 11 gaat het licht uit.

27 juli 2008 Yogyakarta – Tawangmangu

Omdat het met de room boys lang durt nemen we onze bagage zelf mee naar beneden. Dit is het eerste hotel waar we zelf de bagage naar boven en beneden hebben gesjouwd. Gelukkig was er in dit sterren hotel een lift. José bestelt om 7 uur bij het ontbijt een omelet. Ik neem alleen sap en een paar koppen thee. Klokslag half 8 vertrekt de bus naar de beroemde Prambanam tempel die 16 kilometer ten zuiden van Yogyakarta ligt.

Schermafdruk 2015-01-04 11.35.44De entree is 90.000 Rp per persoon en we hebben weer een Nederlands sprekende gids. De tempel heeft door de aardbeving van 2006 veel schade opgelopen. Zes tempels zijn vanwege instortingsgevaar niet toegankelijk en zijn afgeschermd door een hek. Dit hindoeïstisch werelderfgoed is werkelijk prachtig. Zeker als je weet dat er nog 222 tempels gerestaureerd moeten worden. We genieten bijna twee uur en rijden dan in 1 uur naar Solo oftewel Surakarta. Hier bezoeken we een voormalig Javaans sultanaat. De gids leidt ons in 1 uur door het paleis en langs de giften en gebruiksvoorwerpen van de sultan. Ons koninklijk huis is duidelijk aanwezig. Dan is het anderhalf uur rijden naar onze lunch plek: hotel  – resto Sun Garden. Theo is hier nog nooit geweest en wij zijn proefkonijn.

DSCF0155Het is te hopen dat dit restaurant de volgende Baobab groepen bespaard blijft. Geen gekoelde dranken, botten kip en vis als een gratenpakhuis. De mie en de rijst zijn koud. Een Kortom Uitermate Teleurstellende lunch.
Na de lunch rijden we in tien minuten met twee minibusjes de bergen in, naar de op de hellingen van de Lawa vulkaan gelegen Candi Sukhu tempel. Deze tempel, gebouwd in piramidevorm is gedecoreerd met erotische motieven.

DSCF0158Hierna begint de helft van de groep aan een wanderling van drie uur. Het is ruim twee uur klimmen, niks voor José en mijn knie is nog steeds dik. Daarom gaan wij met een minibusje naar hotel Komajaya Komaratih in Tawangmangu. We droppen onze bagage in kamer 129 en gaan in de zitbanken lezen en het reisverslag schrijven.
De wandelploeg is om 18.00 uur terug.

Schermafdruk 2015-01-04 11.36.14Dan bestellen we meteen het avondeten. Saté, gado gado, nasi en mie goreng. Na het douchen gaan we eten. Met Els en Paul zitten we samen aan een tafeltje. We zitten gezellig. Om 22.00 uur gaan we slapen. Allebei zijn we moe. Het bed ligt lekker. Alleen het gedruppel van de vijver in de binnentuin is minder. Toch maar slapen en wachten tot tegen vijven de moskee naast de deur ons wekt.

26 juli 2008 Yogyakarta

Het is vandaag koopzaterdag en we zijn van plan het temp doeloe te doen. We ontbijten pas om half 9. Dat voelt als uitslapen. Om 9 uur vertrekken we met onze bus en als eerste stoppen we bij HS Silver. Hier zien we hoe de zilveren sieraden gemaakt worden. Wat een priegel werk. Dan gaan we naar de winkel en José ziet een leuke ring voor 14.000 Rp. De eerste buit is binnen. Dan rijden we naar Tom’s Silver. Hier zien we een korte Wajang poppen show.

DSCF0113Vervolgens brengt de bus ons naar Joan, een goede bekende van Theo. Zij vertelt hoe haar bedrijf leer bewerkt en tassen maakt. De arbeidsvoorwaarden met pensioen en ziektekostenverzekering zijn voor Indonesische begrippen erg goed. Na lang zoeken vindt José een leuke handtas (612.000 Rp.) Een mooi ontwerp dat je in Nederland niet tegenkomt. Als laatste stoppen we bij een batik fabriek.

DSCF0109Hier worden de twaalf stappen van het proces om een batik lap te maken, uitgelegd. Erg bewerkelijk en tijdrovend. In de winkel wordt door niemand iets gekocht. Het is inmiddels lunchtijd en met een groot deel van de groep leggen we aan bij Es Caria. Hier hebben ze een buffet. Je schept op wat je wil hebben en op het einde reken je bij de kassa af. Twee maaltijden + 1 Sprite kost 40.000 Rp. De kwaliteit is naar de prijs en het eten is koud.

Schermafdruk 2015-01-04 11.26.27Na de lunch lopen we naar de kamer waar we even wat lezen. Dan naar de Mall waar we eerst bij Excelso een Bintang en een café latte drinken. We kijken naar de worstelwedstrijden die beneden gaande zijn. Vervolgens gaan we shoppen en kopen we voor mij leren teenslippers (159.000 Rp) en 5 overhemden (130.000 Rp per stuk). Op de terugweg ga ik een half uurtje internetten en schuif daarna bij José aan die op het terras bij het zwembad van het hotel zit.

Schermafdruk 2015-01-04 11.28.18Het is hier goed toeven, maar ze kunnen hier veel meer van maken. We drinken een Bintang en thee en kletsen met Carla en Christien. Dan nemen we een heerlijke douche, kijken naar het laatste nieuws van El Jazeerah en gaan bij Excelso een tuna sandwich met french fries eten. Echt lekker.
We lopen over de Malioboro naar het hotel en drinken in de lounge allebei een Bintang. Om 21.00 uur probeert een lokale zangeres de stemming er in te krijgen. Dat lukt niet echt, het is allemaal veel te hard. Om 22.00 uur houden we het voor gezien en zoeken we ons harde bed op. Morgen om kwart over zes is de wake-up-call.

25 juli 2008 Yogyakarta

Yes, we konden uitslapen tot 8 uur. We hebben allebei goed geslapen en het ontbijt van Mutiara is ongelooflijk goed en uitgebreid. Om 9 uur stonden de becakrijders voor ons klaar. In kolonne reden we naar het Kraton, het verblijf van de sultan. Het is er mooi en erg groot. Dat moest ook wel, want een aantal sultans geleden had er eentje 75 kinderen. De huidige sultan, Hamengku heeft in Leiden gestudeerd en kreeg daar de naam sultan Henkie.

DSCF0083Na de rondleiding hebben we heerlijke thee gedronken op het terras bij de broer van Henkie. Die heeft overigens ook een aardig optrekje. Zijn huis was open en we konden binnen gewoon rondkijken. Het zag er ook erg rijk en chic uit.
Na de thee gaan we met de becak naar het Water Castle. Dat werd in de 18e eeuw ontworpen door een Portugees. Hier verbleef de sultan om zich te ontspannen. De zwembaden waren nu bijna leeg, maar toch.

Schermafdruk 2015-01-04 11.21.25Hierna gaan we ondanks de hitte nog door smalle straatjes en naar de catacomben. Als toetje van de tocht gaan we naar de vogeltjesmarkt. Heel veel vogels en kooitjes. Kakkerlakken, mieren en maden liggen open en bloot als vogelvoer te wachten. Een bont gezelschap. Om 12.45 worden we de fietstaxi´s weer bij het hotel afgeleverd. We gaan meteen door naar de Mall. Eerst wat eten en drinken. Clubsandwich, bier en een café/latte.


DSCF0099Heerlijk. Dan gaat Phons naar de kapper. Wassen, knippen wassen en dat alles voor maar 40.000 rp. Volgende keer moet hij maar weer naar Rudi. Hij loopt er weer gèèf bij. Na de kapper gaan we shoppen, zonder iets te kopen. We zien morgen wel. In de lobby van het hotel drinken we een pilsje en gaan dan naar de kamer. Languit in bad, douchen en schrijven. Om half 8 gaan we dineren bij Mc Donalds.

Schermafdruk 2015-01-04 11.21.54Later drinken we in de lobby nog een Bintang en een thee. Er is live muziek. De zanger zingt hard en vals. `Hold your ear by the poon`. Misschien iets voor de volgende medewerkersavond.  Het is nu 21.35 uur en we gaan lekker pitten.

24 juli 2008 Wanosobo – Yogyakarta

Om 7 uur zitten we aan de ontbijttafel. We hebben vandaag een druk programma. Om half 8 rijden we met twee minibusjes naar het op 2100 meter gelegen Dieng Plateau. Onderweg stoppen we bij een uitkijkpost, waar we een prachtig uitzicht hebben. Op de dichtgeslibde vulkaankrater stoppen we eerst bij het Arjuna Complex. Hier zien we 5 Shiva tempels. Ze zijn niet groot,wel mooi en je kunt er naar binnen.

DSCF0010Daar is niet veel te zien. Dan rijden we naar een krater. In de verte zien we de rook opstijgen. We wandelen naar de kraterrand, ruiken de zwavel en zien de modder pruttelen. De volgende stop is bij een kratermeer. Ook hier zien we bubbels. Opvallend zijn de verschillende kleuren die het water heeft. Vervolgens is het een stukje rijden naar het startpunt van de wandeling. Het museum in aanbouw is nog niet open, maar wij mogen als eersten toch naar binnen.

DSCF0020Klein maar fijn. Dan de geplande afdaling te voet. Het is er een van anderhalf uur en erg steil. Dat lukt niet met mijn knie. José spaart haar knieën ook en samen met Hans en Sinikka rijden we om 10.15 uur naar het eindpunt van de wandeling. Een ritje van een half uur. Het is een leuk dorpje en uit de bergen zien we de mensen naar beneden komen. Boeren met grote balen tabak of aardappels sjouwen de berg af. Iedereen is vriendelijk.

DSCF0021Een aardige man roept ons zijn huis binnen en we zien het begin van het proces hoe “Javaanse Jongens” shag gemaakt wordt. De peuter “Spiderman” is erg blij met zijn muizensleutelhanger. Hij zwaait ons vrolijk na.

Om half 12 komen de 16 groepsleden, samen met Theo en de gids in het dorpje aan. Het was een erg pittige, maar mooie afdaling. We rijden in een half uur naar een Chinees voor het lunchbuffet. Erg goedkoop, maar ook niet veel bijzonders.

 

DSCF0034

Dan rijden we in anderhalf uur naar de Borobudur. Hier komen we om half 3 aan. We kopen voor $ 11 p.p. een entreebewijs en onze oversekste gids, die aardig Nederlands spreekt, leidt ons naar de top van deze boeddhistische tempel. We hebben geluk, want er zijn vandaag niet veel bezoekers.
De tempel en het uitzicht zijn werkelijk prachtig en de droom van José komt uit. We kunnen volop foto’s maken zonder andere mensen erop. We genieten met volle teugen.

DSCF0036Op de terugweg kopen we bij de opdringerige verkopers nog wat souvenirs. Een t-shirt, een mini Borobudur, 3 superkitsch asbakjes voor op de plank, 28 pennen voor groep 6 en een boek voor “de grote reis”op school. Om half 5 vertrekken we van dit werelderfgoed richting Yogyakarta.

DSCF0041Onderweg bezoeken we nog de mooie Mendut-tempel. De Boeddha is echt prachtig. Een kleine, maar fijne tempel. Om 6 uur komen we bij het Mutiara Hotel aan. We krijgen de sleutel van kamer 630. dit sterrenhotel is gelegen aan de centrale winkelstraat Marlioboro. We zijn allebei moe en nemen een verkwikkende douche. Dan gaan we bij het nabij gelegen Lezat Medan restaurant eten.

SAMSUNG DIGITAL CAMERADe Chinees, door Theo aanbevolen, valt tegen. Waarschijnlijk hebben we de verkeerde gerechten besteld. In ons hotel drinken we nog een pilsje en om kwart over 10 gaan we naar onze kamer. Het is tijd om het vermoeide lichaam rust te geven.

23 juli 2008 Pangandaran – Wanosobo

We vertrekken om half 8. om kwart over 6 kwam de wandelende wekker al langs, maar ik was al wakker. Buiten stond een nieuwe thermoskan met heet water, dus een lekker kopje thee gemaakt. Later nog eentje voor Phons. Thee op bed, want het vandaag 23 juli !! Dan naar het ontbijt met fruit, toast, omelet en thee. Voor Phons is het nog te vroeg en hij drinkt alleen thee. Intussen is het gaan regenen.

DSCF0462Uitgezwaaid door het personeel verlaten we Sandaan. Hier houden we leuke herinneringen aan over. Na een half uurtje rijden komen we bij de boten. Samen zitten we op de achterbank. Het lawaai van de motor is oorverdovend. Theo beloofde os een Biesbosch, maar dan kent hij dat prachtige natuurgebied niet. Het is hier alleen maar een breed water met mangroven langs de oever. Heel af en toe zagen we een vogel. Daarbij wel een ijsvogel.

DSCF0468De 2 uur werden 3 uur varen. De bus stond al op ons te wachten. Een korte rit bracht ons in Cilicap bij een Chinees. Het eten was er prima, maar helaas voor Phons hadden ze er geen bier

Schermafdruk 2015-01-04 10.55.52Na de lunch gaan we naar Wonosobo. Het Surya Asia hotel is best aardig. Het balkonnetje delen we met onze buren Els en Paul. Als we wat later de stad gaan verkennen zijn we daar snel klaar mee.

Schermafdruk 2015-01-04 10.56.11Druk en benauwd van de uitlaatgassen. Getver. Daarom gaan we maar snel terug en kopen in de hotelbar een bier en een cola voor op de kamer. Om 7 uur gaan we eten in Rest Asia. We bestellen miegoreng, saté en foejonghaai. Dat werd smullen. Nog een bier als afzakkertje met Els, Paul en Theo. Op de terugweg pinnen we nog en gaan, zoals bijna gebruikelijk is geworden, vroeg slapen. Morgen om half 8 weg.

22 juli 2008 Pangandaran

We hebben lekker uitgeslapen. Vandaag doen we het rustig aan en laten we de excursies, de jungletocht en de Green Canyon, aan ons voorbij gaan. Om half 9 zitten we aan de ontbijttafel. Toast met ei, fruit en thee. Heerlijk. Na het ontbijt verkennen we Pangandaran. We vinden het internetcafé en het postkantoor. Alles ligt erg ver uit elkaar.

Schermafdruk 2015-01-04 10.38.28Eindelijk vinden we ansichtkaarten. Vervolgens maken we een strandwandeling en zien hoe vissers een groot net uit de oceaan trekken. Wat een zwaar en hard werk. Bij een klein tentje drinken we voor 6000 roepies ( is 42 eurocent ) allebei een cola. We zitten lekker in de schaduw en genieten van het schouwspel voor ons. Onvoorstelbaar dat hier zo weinig toeristen zijn.

DSCF0444Het is heet en we slenteren terug naar het hotel, waar ik een korte gratis massage krijg. José neemt een verfrissende duik in het zwembad. Daarna schrijven we de kaarten. We gaan bij Relax lunchen Voor allebei een dubbele tuna-sandwich een bier en een thee. Het is heerlijk.

DSCF0449Dan lopen we naar het postkantoor om de kaarten van postzegels te voorzien. Ze worden meteen gestempeld. Dan lopen we naar de “east-beach”. Best een stuk lopen. Er wordt hard aan de boulevard gewerkt. Ook hier zien we vissers hun netten binnenhalen. Een vissersboot gaat een nieuw net uitzetten. Omdat het zo heet is , laten we ons door een becakrijder naar het hotel rijden. Voor 10.000 roepies en krap zitten zijn we de man. Ik ga een half uur internetten voor 250 rp per minuut. Dan lezen en drinken we wat op onze veranda. Om 5 uur wordt de schone was afgeleverd. ( 54.750 rp )

DSCF0454We nemen allebei een douche. We frissen er lekker van op, maar een handdouche is knap onhandig. Om half 8 lopen we naar Relax om te eten. De grote ploeg is ons net voor en de tent zit bomvol. We gaan terug naar onze veranda en drinken een pilsje. Om half 9 wagen we een tweede poging, maar Relax is nog steeds vol. José heeft pech, want ze had graag een glaasje rode wijn gedronken.

DSCF0460Na wat zoeken vinden we wat later een plaatsje op het terras van Only One Restaurant. Hier zit een internationaal gezelschap: Nederlanders, Fransen, Engelsen en locals.DSCF0436

We nemen allebei een Nasi Goreng Speciaal. Het is hier heerlijk zitten en we hebben veel contact met de mensen van hier. Ze spreken best goed Nederlands. Bo, een van de jongens daar, vertelde hoe hij op 17 juli 2006 de tsunami aan zag komen. Hij was op het strand en is gaan rennen en gillen. Uiteindelijk is hij in een palmboom geklommen en is zo aan de dood ontsnapt. Hij was nog steeds emotioneel. Tegen 11 uur gaan we terug naar onze kamer en gaan lekker slapen. Het was een heerlijke rustige dag.

21 juli 2008 Cipanas/Garut – Pangandaran

We raken er aan gewend, een wake-up call om kwart over 6. het ontbijtbuffet van het Tirtagangga Resort is uitgebreid en erg lekker. Om half 8 vertrekken we voor een excursie/reisdag. Na een half uur rijden komen we in  Lelen aan. Hier staan de paardenkarren al klaar. Het is drie kilometer hobbelen door een mooi landschap. Dan komen we bij een rivier aan. Deze steken we, onder begeleiding van een gitarist, op een bamboevlot over.

DSCF0398Het doel is een kleine historische hindoeïstische tempel. Niet veel bijzonders. Dan wandelen we ruim een uur langs rijstvelden en door kleine dorpjes. Werkelijk schitterend en iedereen begroet ons. De schoolkinderen gaan helemaal uit hun dak. Met mijn knie gaat het redelijk. Alleen trappen klimmen en dalen gaat nog niet zoals het hoort.

DSCF0402Op het eindpunt van de wandeling staat de bus al klaar. We rijden een uur en komen dan in een klein dorp aan. Hier drinken we koffie en thee. Een groot deel van de groep brengt een bezoek aan Kampung Nagea, een oorspronkelijk Sundanees dorpje, waar de mensen op een bijna communeachtige manier samenleven. Eerst moet je via een trap met 360 treden naar beneden. Dit is voor mijn knie niet te doen.

DSCF0415Omdat de trap ook weer beklommen moet worden gaat José ook niet mee. We vermaken ons prima in het restaurantje. Om 13.15 uur rijden we weer verder. Omdat de weg opgebroken is, moeten we een stuk omrijden. We komen daardoor pas om kwart voor 3 bij de lunchplek aan. Opnieuw een Chinees restaurant waar we heerlijk eten.

DSCF0419Na de lunch rijden we door naar Pangandaran. De route is prachtig en het landschap is typisch Javaans met mooie rijstterrassen. Vandaag zien we het echte Java. Om half 7 komen we bij het Sandaan Hotel aan. We krijgen kamer 45 en hebben een mooie veranda met uitzicht op het zwembad. Veel groepsleden nemen een verfrissende duik en ik een koel pilsje. Paul en Els schuiven aan en het is lekker ontspannen na zo’n lange dag.

DSCF0427Omdat we laat geluncht hebben, gaan we pas om half 9 eten. Eerst gaan we nog 1,2 miljoen roepies uit de muur trekken en gaan dan naar restaurant Relax. De gebakken banaan die we bij aankomst in het hotel kregen ligt zwaar op mijn maag. José, Paul en Els nemen een tomatensoep. José nog een tuna-sandwich en Paul en Els friet met mayonaise. Dat is feesten. Mijn Bintangbiertje smaakt ook prima.

DSCF0434We maken een kort praatje met de Zwitserse eigenaresse, en horen dat het restaurant door de tsunami van 17 juli 2006 helemaal verwoest was. Het is weer helemaal opgebouwd. Tegen 11 uur lopen we terug naar ons hotel en gaan meteen slapen. Het was weer een vermoeiende, maar indrukwekkende dag.

20 juli 2008 Bogor – Cipanas/Garut

Half 7 worden we gewekt. Phons heeft slecht geslapen. Hoe kan het ook anders met zo’n knie. Voor het ontbijt ga ik bij de receptie eerst afrekenen. Dan gaan we ontbijten. Het stelde weinig voor: slap geroosterd brood met jam. Iets over half 8 vertrekken we naar de botanische tuinen. We zitten in de bus op de voorste stoel. Zo kan Phons zijn been beter kwijt. De tuinen zijn zeer groot. Samen met Sinikka en Hans slenteren we naar vijvers.

DSCF0372Ze zijn prachtig. Grote witte en rose bloemen. Vooral de bladeren zijn fantastisch. We zien alle drie de fasen. Van een stekelig beginpakket naar grote borden en het webachtig restant. Daarna waren de orchideeën aan de beurt. Vooraf moesten we 2000 Rp entree betalen. In de eerste kas was niet veel te zien. Volop planten, maar geen bloemen. In de tweede kas waren wel prachtige bloemen te bewonderen.

DSCF0374Ook de hertshoorn doet het hier goed. In de vitrine stond nog een boekje van de botanische tuinen. Dat wordt voor 40000 Rp het mijne. Achteraf blijkt de tekst in het Indonesisch te zijn. Ook leuk toch?
Met z’n vieren slenteren we richting terras. Daar aangekomen zitten nog zes groepsleden. We drinken er een heerlijke echte cappuccino.

DSCF0376Via de vijver van het Royal Palace gaan we terug naar de ingang om te wachten op de bus. Dwars door Bogor en over veel tolweg rijden we naar Garut/Cipinas. Het landschap van Java valt tegen als je net van Sumatra komt. Alleen de dorpjes zijn leuker om te zien. Onze chauffeur Mr. Lito is een ware stuurkunstenaar. Met al die inhalende brommers is het voor ons hier levensgevaarlijk om te rijden. Dat je hier geen ongelukken ziet is een wonder.

DSCF0386Onderweg hebben we twee stops. De eerste is bij een soort Van der Valk tussen de theeplantages. Daar eten we nasi met saté. Heel lekker. De tweede is een plasstop bij een benzinestation. Voor de meeste meer een chips stop. Zakken vol. Net na vijven arriveren we bij  hotel Tirtagangga. Het ziet er schitterend uit. Opnieuw krijgen we kamer 101. Phons installeert zich op de bank van het balkonnetje en ik haal bier en cola. Het joekelgrote bad laten we vol lopen.

Schermafdruk 2015-01-04 10.24.31
Heerlijk warm water. De stinkwas hangt op een rekje te drogen. Rond half 8 gaan we eten. Phons nasi Singapore, wat hij lekker vond. Ik zelf gado-gado en een Sundanees gerecht dat erg tegen viel.
Tegen tienen gaan we naar de kamer. De tassen prepareren en dan lekker slapen. Opvallen dat iedereen zo vroeg gaat, maar ’s morgens is het vroeg op. Morgen ook weer. Dan vertrekken we om half 8.

19 juli 2008 Maninjau – Padang – Jakarta – Bogor

Om 4 uur is de wake up call. We zijn dan al wakker van het vreselijke gejank van een krolse kat. Om kwart over 4 drinken we thee en om half 5 vertrekken we, midden in de nacht, naar het vliegveld van Padang. Hier komen we om half 7 aan. Het inchecken gaat vlot. Om 8 uur is het boarding time en om 8.20 uur vertrekt vlucht AK943 van Air Asia naar Kuala Lumpur. Na 50 minuten landen we in de hoofdstad van Maleisië.

Schermafdruk 2015-01-03 17.22.55De Nescafé 3 (inclusief suiker en melk) was heerlijk. We moeten door de douane voor een stempel in ons paspoort. Het duurt lang voordat de bagage op de band komt. Hier moeten we opnieuw inchecken en we droppen de 29 kilo bagage af. José heeft de 40 kg, van de heenreis teruggebracht to 29. De handbagage is niet te tillen, maar we hoeven niks bij te betalen. Buiten roken we nog een peuk en dan halen we bij de douane onze exit stempel.

DSCF0360Om 1 uur mogen we de kist in. In Maleisië is het 1 uur later dan in Indonesië.
De vlucht is rustig en de Nescafé en warme chocolademelk zijn heerlijk. Om 2 uur Indonesische tijd staan we bij het visumbureau van Jakarta. Hier wordt mijn 50 dollar biljet wel geaccepteerd. De afhandeling is supersnel en de bagage staat naast de band als we hier aankomen. Het is een stukje lopen naar de bus, die een stuk kleiner is dan die we gewend zijn.

DSCF0365Ieder een eigen bank zit er niet meer in.
We rijden door Jakarta en zien de sloppenwijken en de skyline. De tolweg is van goede kwaliteit en na anderhalf uur komen we om 5 uur bij Wisa Bogor Permai aan. We krijgen kamer 109 op de hoek van de patio. Weer een leuk terrasje waar we bier en cola drinken. De douche is lekker van temperatuur en dat heb je na zo’n reisdag wel verdiend.

Schermafdruk 2015-01-03 17.27.28José koopt van een erg aardige man 15 batik “verjaardagskaarten” voor 100.000 Rp. De wajangpoppen laten we aan ons voorbij gaan. Om half 8 gaan we eten. Het is donker en druk op de weg. Daarom besluit ik om op de stoep te lopen. Tenminste ik verwachtte een stoep, maar ik stap in een riool. Ik val een halve meter diep in de drek. Flinke schaafwonden aan voet, schouder en knie. Ik vis mijn slippers uit de zooi en strompel naar de hotelkamer.

DSCF0368Ik stink als een beerput en spring gelijk onder de douche. José spoelt de kleren uit. Vervolgens de schaafwonden met Betadine ontsmetten en extra Axe gespoten om de mooslucht te verdrijven. Dan weer naar het restaurant. Ik bestel een nasi goreng en José kip met ketjap en mie goreng. Mijn eetlust is door de duikelpartij verdwenen maar omdat het eten goed smaakt, eet ik heel het bord leeg. We gaan terug naar onze patio waar we nog even nakletsen. Mijn knie doet zeer en wordt dik. In Nederland zal later blijken dat ik een scheurtje in mijn meniscus heb opgelopen.

18 juli 2008 Bukittinggi – Maninjau

We mogen vandaag uitslapen want het vertrek is pas om 9 uur gepland. Om kwart over 8 zitten we in de  ontbijtzaal. Allebei een heerlijke omelet met stukjes tomaat en geroosterd brood + een aantal kopjes thee en een glas ranja. We hoeven vandaag maar 35 kilometer te overbruggen. Na een uur leggen we al aan voor de koffie en thee stop. Als we verder rijden zien we al snel het Maninjau meer (Danau Maninjau) liggen.
SAMSUNG DIGITAL CAMERABoven is het erg bewolkt maar als we dalen klaart het op. Bij haarspeld bocht 33, van de 44, stopt de bus en we wandelen vanaf hier naar het meer toe. Dat is voorbij bord nummer 1. Volgens Theo is het 6 kilometer maar we doen er 7 kwartier over. Het tempo is hoog en we stoppen niet vaak, dus de afstand moet meer zijn. Onderweg genieten we van de apen en de mooie uitzichten. Rond 1 uur komen we bij hotel Pasir Panjang aan.

Schermafdruk 2015-01-03 17.16.15Op de veranda hebben we een mooi uitzicht over het meer.
We bestellen de lunch en drankjes voor 2 uur. José vis en nasi goreng speciaal + bier en water. Onze kamer heeft een terras en we hebben een prachtig uitzicht.
We verwisselen onze bezwete kleren en kletsen en lezen wat. Dan gaan we lunchen. Het smaakt weer voortreffelijk. Na de lunch installeren we ons op ons terras. Het is warm en zonnig.

Schermafdruk 2015-01-03 17.15.50Een deel van de groep ligt in de zon en zwemt in het meer. Ik kies een plekje in de schaduw en José in de zon. Dit duurt maar even want dan zoekt ze ook de lommerd op. Ik geniet van mijn boek: Alaska van James A. Michener. Als de zon zakt dalwen we af naar de begane grond. Als José de tassen en rugzakken prepareert klets ik gezellig met Paul. We mogen morgen maar 15 kilo per persoon in de reistassen hebben zitten. Voor elke kilo meer vraag Air Asia 3 euro. Met 9 personen eten we van het buffet van het hotel. Dit is minder: komkommer met ei, foe yong hai, rendang en vis. Als voorafje een noodles soepje en een banaantje als toetje. De vis, een graten pakhuis en de mini sprot heb ik laten liggen. Ik neem nog een Bintang mee voor op ons terras en om 10 uur zoeken we ons bed op. We hebben een korte nacht voor de boeg.

17 juli 2008 Bukittinggi

Op het gelal om half 5 na hebben we heerlijk geslapen. Het ontbijt is echt simpel: geroosterd brood met ja. Da’s alles. Om half 9 is Mr. Dodi er om met ons en 13 anderen te gaan wandelen. Vanuit het hotel Grand Malindo steken we over en gaan eerst naar een uitkijkpunt. Daar zitten veel langstaart makakken. Dan via een lange trap naar beneden om de bush in te gaan. Het is bloedheet. In de sauna zweten we niet zo.

DSCF0295De natuur is overweldigend. Door de jungle en rijstvelden en over een smalle bamboebrug. We komen door kleine dorpjes, waar in eentje een prachtig mannenhuis staat. Ook bezoeken we twee zilverwinkeltjes en een basisschool. De kinderen zijn behoorlijk lawaaierig. De school is niet arm. Ze hebben best veel spullen.
Dan gaat de wandeling verder over de smalle dijkjes van de sawa’s.

Schermafdruk 2015-01-03 17.02.00Over de rivier hangt een nieuwe bamboebrug. Gelukkig maar, anders hadden we door het water gemoeten. Het laatste stuk gaat over een asfaltweg langs de rivier. Aan het einde ervan, in een dorpje stond de truck klaar. Die bracht ons terug naar het hotel. De kosten voor de wandeling waren 60000 Rp per persoon.
Eerst douchen, dat was wel nodig. Maar afdrogen zonder handdoek was lastig.

DSCF0291Phons heeft er geregeld bij de receptie. Best wel moe gaan we toch wel naar de stad. Na wat omzwervingen zijn we beland bij Chinees Mona Lisa. Daar hebben we bier, cola en heen heerlijke kom noodle soep op. Daarna zijn we voor 10.000 Rp samen naar de grote loopbrug gegaan. Aan beide zijden was er een armzalige dierentuin. Vogels in kooien, twee zielige olifanten en tapirs en een vitrine met opgezette dieren waar de mot in zat.

DSCF0324Gelukkig was het uitzicht op de brug wel mooi. Bij Canyon Café hebben we weer wat gedronken. Net toen we wilden gaan kwamen Els en Paul. Dus blijven we lekker zitten. Op ons gemak gekletst en bijgekomen. Na het afrekenen naar de Bazaar. Wat een gezellige, rommelige drukte. Bij een warenhuis hebben we slippers gekocht. Twee paar voor € 6. Dan gaan we op zoek naar een of andere tent, omdat Phons hoge nood heeft.
DSCF0323Na echt lang zoeken hebben we het gevonden, maar het blijkt een theater te zijn. Van armoe op zoek naar wat anders. Uiteindelijk zijn we terecht gekomen bij Bedudal Café. Daar hebben we bier, thee en een tuna sandwich op. Intussen is het gaan regenen. Toch maar erdoor. Zeiknat kwamen we bij het hotel aan. Het avondeten, weer nasi goreng Malindo, hebben we maar weer in het hotel op. Vanavond gaan we weer vroeg slapen, we zijn allebei moe.

17 juli 2008 Sipirok – Bukittinggi

Het wordt vandaag een lange reisdag. De planning is dat we 12 uur onderweg zullen zijn. Daarom wordt er om kwart voor zes op de deur gebonsd. De wake up call. José springt gelijk uit bed en ik blijf tot tien over zes liggen. Om half zeven zitten we aan het ontbijt. Ik neem alleen thee en bij José schuift het ei en de hagelslag er wel in. Klokslag zeven uur vertrekt de bus. De wegen zijn slecht en we worden weer door elkaar geschud.

DSCF0252Na anderhalf uur rijden stoppen we bij een kruidentuin. We zien peper, vanille, aardnoten, nootmuskaat, citroengras en gember. De makkak aap klimt in een hoge palmboom en draait twee kokosnoten los. De liefhebbers kunnen het sap en het vruchtvlees proeven. We rijden weer een uur en stoppen dan bij een leuk tentje voor een koffie/thee pauze. Als snack nemen we een zakje emping. Dan weer de bus in voor de derde etappe.

DSCF0257Deze duur vijf kwartier en om half een leggen we aan voor een buffet (45000 Rp p.p.)De Bintang is hier aan de prijs (31.500 Rp). We hebben wel een lekkerder gegeten. Dan toeren we weer anderhalf uur door het mooie landschap. Het is net alsof je door de jungle rijdt. We stoppen bij een warm waterbron en maken een korte wandeling door het natuurpark. Even de benen strekken. Dan rijden we in anderhalf uur naar de evenaar bij Bonjol.

DSCF0270Als we de bus uitstappen stromen de T shirt verkopers toe. We maken leuke foto’s en kopen 2 T- shirts. Vervolgens rijden we door de bergen naar Bukittinggi waar we om 18.40 uur aankomen. We krijgen kamer 312 van hotel Grand Malindo. We springen eerst onder de douche om ons op te frissen en gaan dan beneden een pilsje drinken. We bestellen 2 nasi goreng speciaal Grand Malindo voor 14529 Rp (1 €). Het smaakt voortreffelijk, lekker pittig. Bij het afrekenen proberen ze ons een oor aan te naaien: 115.000 + 21% = 178000. Ik dacht van niet en het kost overredingskracht om de 40000 roepies terug te krijgen. We kletsen nog wat na en om tien uur duiken we ons mandje in!

15 juli 2008 Samosir – Sipirok

“Wake up call, good morning” klinkt het om kwart voor 6. Buiten is het nog donker. Toch maar opstaan, inpakken en de tassen buiten zetten. We zijn klaar voor het ontbijt. Voor Phons alleen thee, maar ik lust alles wel. Ananas, hard gekookt eitje en brood. Om 7 uur verlaten we met de boot Tuk Tuk. Op het water is het fris en we zijn blij met de vesten. Aan de overkant staat de bus al klaar. Weer een grote. Dan beginnen we aan de 230 kilometer.

DSCF0219Vrij snel stoppen we bij een ananaskweker. Foto’s maken en natuurlijk proeven. Thuis is ananas niet te eten als je het vergelijkt met deze. Zo’n twintig minuten later vervolgen we de tocht. De volgende stop is bij de rijstvelden en het kleine dorpje van de Toba-Bataks. Het is inmiddels flink warm. De wandeling is leuk. De mensen zijn druk op het land bezig met oogsten en dorsen. De volgende stop is in Balige, waar we op de markt gaan kijken.

DSCF0220Volop kleuren en vooral geuren. Ook drinken we daar thee. Maar we moeten verder. Het landschap is geweldig mooi. Zoveel kleuren groen. In een of ander gat lunchen we bij de Chinees. Een lekker soepje, rijst, noodles, groeten, varkensvlees, foe yong hai en ananas als toetje. Daar wil ik morgen nog wel een keer eten, maar dat zal niet lukken.
De laatste etappe wordt de heftigste.

DSCF0226Een ongelooflijk slechte weg moeten we doorstaan. Het geluk is met ons, omdat de weg door de luchtbel vandaag begaanbaar is. Het hele traject is een grote kermisattractie. De chauffeur brengt ons veilig in het intussen kletsnatte Sipirok. We krijgen de helft van een Batakhuis: nr 7. Els en Paul zitten in de andere helft. Nu hebben we een overdekte veranda, een hal en een slaapkamer. Keileuk, maar wel weer koud water uit de douche.

DSCF0235Da’s minder. Spartaans wassen we ons. Dan drinken we op de veranda een neut en gaan straks, het al bestelde eten, verorberen. De keuken en bediening is een ongeorganiseerde toestand. Terwijl we in het bargedeelte zitten wordt er per kamer nummer geroepen. We zijn de laatste twee. Rijst met saté en gado gado. Het is gewoon een salade met een apart schaaltje saté saus. Het geheel smaakt maar dat is ook alles. Ook het afrekenen wordt een hele toer. Het zijn al zoveel nullen, maar eentje extra is te gek. Hoofdrekenen was ook niet haar sterkste punt. Met het machientje scheelde het 70.000. We kletsen nog wat na en gaan op tijd naar bed. Om 10 uur ging het licht uit. Het is hier heerlijk rustig, dus pitten zal wel lukken.

14 juli 2008 Samosir (Tuk Tuk)

Vandaag mogen we uitslapen. Om half 9 ontbijten en om 9 uur vertrekken we voor een boot excursie. Het heeft de hele nacht geregend maar we hebben allebei goed geslapen. Het regent nog steeds en de wolken hangen tussen de bergen. Dat is jammer want het is minder mooi dan met zon en een blauwe lucht. Na een uur varen gaan we aan wal om een batak dans te bezoeken (30 Rp per persoon). De fluitist komt tien minuten te laat.

DSCF0180Dan begint de monotone muziek. Eerst wordt een buffel aan een paal gebonden en dan begint de batak dans. Ik word er niet echt warm van. Op het einde mag het publiek mee dansen. Een deel van de groep ontspant de spieren. We lopen naar de boot en kopen ons eerste souvenir: een batak huisje van hout (20.000 Rp). Na tien minuten varen leggen we aan bij “Honeymoon Island”. Een verwaarloosd complex waar we lunchen. Een prima maaltijd voor 20.000 Rp p.p.

DSCF0209In een klein uur varen we naar de “onthoofdingstafel. Een slecht engels sprekende gids vertelt hoe misdadigers veroordeeld werden en vervolgens gemarteld en onthoofd. Via een straat van souvenir winkels lopen we naar de boot. Bij hotel pikken we de manager op en varen we door naar Parawat. Hier wordt het Danau Toba (Toba meer) festival gehouden en we zijn door de manager uitgenodigd.
DSCF0217Als we het plein op lopen worden we door de menigte met applaus ontvangen. Het is net of je als ploeg het olympisch stadion binnen wandelt. We nemen plaats op de VIP tribune en krijgen een VIP tas met lunchpakket, folder en button. De toespraken duren lang en de gouverneur van Sumatra krijgt de menigte aan het lachen. De dansgroepen hebben diverse kleuren en zien er prachtig uit.

DSCF0218Een onverwacht spektakel dat de moeite waard was. Op het einde zingt een kinderkoor en bij het Indonesische volkslied krijgt José kippevel. In een half uur varen we terug naar het hotel waar we rond 18.00 uur aankomen. In een winkeltje koop ik bier en cola dat we gezellig op ons balkon opdrinken.
Om kwart over zeven lopen we naar “Boruna, mijn vier dochters heten u welkom”. We bestellen Cap Coy, sweet and sour chicken en nasi. We drinken allebei een large Bintang. Later schuiven Hans en Sinnika aan. We kletsen gezellig en voor op ons balkon nemen we nog een bier en cola mee. Op het balkon genieten we van de rust. Onze nieuwe buren zijn Duitsers die zich rustig gedragen. Om elf uur zoeken we ons bed op. Het was weer een mooie dag.

13 juli 2008 Samosir (Tuk Tuk)

Vannacht was er veel lawaai van het verkeer, maar toch hebben we behoorlijk geslapen. Tegen zessen , begonnen de buren met de deuren te smijten en te roepen. Eén geluk: ze zijn vertrokken.
Om 8 uur zitten we aan het ontbijt. Vooraf heerlijke zoete ananas en daarna standaard. Om half 9 gaan we naar de weg, waar de truck al klaar staat. Als vee worden we ingeladen. Eigenlijk wel lachen.
DSCF0149Slingerend door het landschap, zwaaiend naar de mensen worden we in zo’n 40 minuten naar boven gebracht. De rit is hartstikke leuk. Dan gaan we onder leiding van Richard aan de grote afdaling beginnen. De paden zijn dichtbegroeid en soms steil. De stokken komen goed van pas. Onderweg zijn de uitzichten geweldig. Erg regelmatig wordt er gestopt om te kijken, ruiken of proeven van planten. Wat zagen we allemaal: medicinale planten, gember, citroengras, pinda’s, kemirinoten, koffie, bananen enz. In een dorpje drinken we een glas thee. Daar deel ik aan vijf kinderen muizen uit. Zij blij en uitgelaten, Theo minder. Na de thee gaan we verder en passeren we nog een paar gehuchten. Kinderen en honden hebben de overhand.

DSCF0159Half 1 was lunchtijd. De vrouw van Richard, Orah, kwam op de brommer met nasi, mie, saté, banaantjes en drankjes. Heerlijk met z’n allen op de grond hebben we gepicknickt. Voor twee maaltijden, een blikje bier en een cola light moesten we 95.000 Rp afrekenen. Het laatste stuk van de tocht duurde ongeveer een half uur, dwars door oude rijstvelden. De finish was in Tomok, waar we langs de souvenirstalletjes nog even naar een graf van een of andere keizer hebben gekeken. Het laatste ging weer met de veewagen. Iets na twee uur  waren we bij Toledo Inn. Voor op het balkon hebben we cola genomen. Een groot deel van de groep is aan het zwemmen. Niks voor ons, we zitten lekker op ons balkon.
Na vijf uur gaan we douchen. Er zal warm water moeten zijn, maar helaas niet bij ons.

DSCF0166Dan maar weer koud. Ook de schone was wordt gebracht. Phons gaat internetten. Om half 8 gaan we in de stromende regen eten. Orari is de eindbestemming. Alleen Theo zit daar. We kletsen gezellig en bestellen. Phons saté met rijst. Ik chicken rendang met nasi. Het smaakt goed, maar echt speciaal is het niet. Na het eten kopen we bij een winkeltje cola en bier en drinken dat op het balkon op. Het is heerlijk rustig maar om 23.15 is het toch echt bedtijd. Het is stil. Geen buren en weinig verkeer op de weg. Onder het geluid van de stromende regen vallen we in slaap.

12 juli 2008 Berastagi – Samosir

Gelukkig heeft Phons goed geslapen. Zelf heb ik liggen jet-laggen. Pas tegen 3 uur viel ik in slaap om vervroegd gewekt te worden door een moskee en een lallende zatlap. Om 7 uur ging de telefoon voor de wake up call. Een half uur laten zaten we aan het ontbijt. Sap thee/koffie, drie sneetjes brood en een eitje. Dan is het om 8 uur tijd voor vertrek. Eerst langs de pin automaat en dan door een prachtig landschap naar een Karo-Batakkers dorp.

DSCF0091Daar staan nog een aantal authentieke huizen met daken van kokosvezels. De mensen zijn erg vriendelijk en bij een huis mogen we binnen kijken. We kunnen veel mooie foto’s maken. Dan vervolgen we onze tocht naar de Piso Piso waterval. Dat was wel aardig. Nu moesten we zelf op de foto. Twintig minuten later gaan we naar het Batak paleis. Dat viel eigenlijk wat tegen. We slingeren verder door de bergen, met in de verte het Toba meer. Dat wordt onze eindbestemming voor vandaag.

DSCF0100In het dorpje Parawat lunchen we in een Chinese ballentent. Vanaf vertrek thuis was dit het minste voor wat het eten betreft. Twee maaltijden met bier en cola kostten samen 101.000 Rp. Voor het eten waren de tassen al op de boot gezet en konden we nu op ons gemak, via een marktje, naar de Toledo toe. Op het bovendek genieten we van de veertig minuten durende vaartocht.

DSCF0111Dan komt hotel Toledo in zicht. Zo te zien geen straf voor drie nachten. Na het welkomstdrankje gaan we naar kamer 68. Een balzaal met balkon. We boffen maar, want de meesten hebben geen balkon. Terwijl Phons buiten het verslag van gisteren schreef, heb ik de tassen gereorganiseerd. Nu weet iedereen tenminste de weg in eigen tas. De rest van de groep is met veel lawaai aan het zwemmen. Onze buren kunnen er ook wat van. Het zijn een a-sociaal stel herrieschoppers.

DSCF0118De douche is koud, dus dubbel verfrissend. Maar je knapt ervan op. We gaan weer op pad. Eerst langs de receptie om de was af te geven. Die is morgen om 6 uur klaar. ’s-Avonds dus. Dan gaan we op zoek naar een restaurantje. Bij het hotel gaan we linksaf. Restaurantjes genoeg maar daar is niks te zien. Daarom omgekeerd en dan aan de andere kant gekeken. Daar komen we terecht bij Bamboo. Hier zitten tenminste mensen te eten.

DSCF0143We worden vriendelijk ontvangen en bestellen eerst bier en cola. Keuze om te eten is er genoeg. We nemen nasi goreng, kip sweet en sour en groenten. Het is heerlijk en we eten niet, maar vr… Na het eten gaan we bij de zangers zitten. Het zijn Batakkers die voor de lol om de beurt spelen en wat zingen. Speciaal voor ons een Batak lied. Een van de muzikanten, met een tienharige sik, was ooit in Nederland om op straat geld te verdienen. Al met al was het gezellig en tegen 22.15 uur gaan we terug naar het hotel. De rekening 186.00 Rp  (13 €) viel wel mee. Nog even op het balkon gezeten en om half 11 zijn we gaan slapen.