30 juli 2000 Boquete – San Isidro

Om 02.30 uur worden we door een stel mafkezen gewekt. Een aantal van de lokale politieke jongeren partij maken flink kabaal. José gaat er op af maar het blijft verplaatsen van het kabaal. Om 5.30 uur wordt het rustig. Een slechte nachtrust en een kloten bed. Om 06.00 uur loopt de wekker af.
cr-073.jpeg-for-web-normalJosé heeft barstende hoofdpijn. We drijven uit tot 06.30 uur. Tassen pakken en ontbijten. Ik neem alleen koffie en een sapje. José neemt een roereitje. Het afrekenen is een crime. We hebben geluk want ze rekenen slechts 1 koffietoer. $14,– Winst als pleister op de wond van de slechte nacht.
cr-074.jpeg-for-web-normalOm 08.00 uur vertrekken we naar de bloementuin, waar we om 08.15 uur aankomen. In een kwartier hebben we die tuin ‘tussen kunst en kitsch’ wel gezien. Ik ga verder met het boek The Partner (John Grisham) dat ik van Maarten geleend heb. Om 12.00 uur arriveren we bij de grens tussen Panama en Costa Rica.
cr-075.jpeg-for-web-normal500 meter voor de douane moet het dekzijl van de tassen gehaald worden. Twee tassen worden gecontroleerd. De procedure bij de douane duurt lang. De drie douaniers worden voor ieder $5 omgekocht, zodat de koffers op de bus mogen blijven.
crp-026
Omdat de beambte die Enrique moet helpen pauze neemt, besluiten we te gaan lunchen. Het eerste restaurant waar we aankomen is ‘cerrado’, gesloten dus. Op naar het volgende. We bestellen allebei een sandwich en een Imperial. Eindelijk weer lekker bier. Ontspannen kijken we naar de Costa Ricaanse voetbaltopper Puntarenas – Surprissa 2-0. Een verrassende uitslag!
Om 13.00 uur gaan we naar de bus en ja hoor alle koffers moeten van de bus. Arme Enrique. Deze keer wordt mijn tas gecontroleerd. No problema. Om 11.00 uur rijden we weer op Costa Ricaans grondgebied. Veel koffieplantages.

cr-076.jpeg-for-web-normal

Om 16.15, de klok is een uur teruggezet, leggen we aan voor een foto en drankstop (half uur). No 80 kilometer naar ons hotel. We makan nog een fotostop bij ananasvelden. Het is een prachtige droge, lichtbewolkte dag. De natuur is prachtig. Om 17.30 is de lange reis ten einde. Ik ben 150 bladzijden verder in The Partner. Onze kamer (210) in hotel Del Sur heeft geen TV. Ruth is zo aardig om te uilen. We zitten dus in kamer 209 waar we eerst een heerlijke douche nemen. Om 19.00 is het verzamelen voor het gezamenlijke diner.

SanIsidro.jpg-for-webHet hotel ligt afgelegen dus we eten in het hotel. We drinken een aperitief en bestellen het eten. José, rijst met garnalen en ik een steak met frites. Smaakt prima.
Lekker nagetafeld met margerita en bier en mijn moppen bezorgde Wilma een natte broek. Het is inmiddels 22.10 uur en tijd om te gaan slapen.

29 juli 2000 Boquete

Om 08.30 uur loopt de wekker af. We mogen uitslapen! Van slapen is weinig gekomen. Wat een kut bed! Mijn rug is gebroken. Bij het ontbijt klagen een aantal reisgenoten over la camas van hotel Fundadores. Om 10.00 uur vertrekken we voor de koffietoer. De hele groep is compleet. De zieken zijn weer op de been. 
crp-025Het complot slaagt en de familie Achterop krijgen de slechtste plaatsen in de bus. Ze hebben dit verdiend. We leggen aan bij een Finca.
De eigenaresse van het hotel, Amalia, is onze gids.
cr-066.jpeg-for-web-normalNa in de bus al een en ander over Panama en Boquete verteld te hebben, legt ze in goed Engels uit hoe van zaadje tot rood boontje op de Finca koffiebonen worden geteeld. Het oogstseizoen is van oktober tot februari. De plukkers verdienen 1 tot 1,5 Dollar per basket waar circa 2 kilo bonen in kunnen.
cr-067.jpeg-for-web-normalAls ze hard werken kunnen ze op een dag 12 manden vol plukken. De rode bonen worden naar een fabriek getransporteerd waar ze verder bewerkt worden. Deze fabriek bezoeken we ook. De machines zijn niet in bedrijf maar Amalia legt het hele proces uit.
cr-068.jpeg-for-web-normalWe klimmen en klauteren en lopen het hele traject af. De bonen worden gepeld, gefermenteerd en gedroogd. In groene vorm verlaten ze deze fabriek en gaan ze naar de volgende verwerkingsplaats of naar het buitenland. De bonen worden in het land van consumptie geroosterd.
crp-024

We hebben zin in koffie gekregen! Eerst nog een fotostop om Boquete, dat in een dal ligt, op de gevoelige plaat vast te leggen. Boquete betekent gat. Het ligt in een dal met rondom bergen. Het is een regengat! Amalia heeft geregeld dat we in een prachtig hotel koffie kunnen drinken. We krijgen koffie met overheerlijke cake. Josë eet 4 stukken cake. Met mijn 2 partjes ben ik bescheiden.
cr-069.jpeg-for-web-largeAllebei drinken we 2 koppen koffie. Na een korte rondleiding door het prachtige hotel vervolgen we onze excursie.
Het regent inmiddels pijpenstelen en we besluiten de bloementuin van het programma te schrappen. Deze wordt naar morgen verplaatst.
We droppen Amalia bij het hotel en Enrique verlengt de excursie met een prachtige rondrit door de bergen rondom Boquete. Om 14.30 uur, anderhalf uur later dan gepland, arriveren we bij ons hotel. Snel de kisten verwisseld voor de Teva’s, de korte broek aan en met de regenjas en paraplu zijn we Boquete gaan verkennen.
cr-070.jpeg-for-web-normalWe hebben dit plaatsje met 10.000 inwoners snel gezien. We dolen wat rond en vallen neer op een terras. Tengo sed en ik bestel een pilsje. Josë neemt een Coke. Op ons gemak bekijken we het straatbeeld van  Boquete. Het alarm van de nieuwe Yaris slaat om het minste geringste aan.
cr-071.jpeg-for-web-normalIk bestel nog een pilsje en Josë neemt een Batisto Chocolat. We zien de overige groepsleden passeren. Als we het koud beginnen te krijgen vragen we om la cuenta en lopen we naar ons hotel voor een warme douche.
cr-072.jpeg-for-web-normal

Het regent nog steeds en we zijn in het hotel onder het genot van een pils en cola gaan lezen en puzzelen. Vervolgens gaan we met Jan en Carla bij Pizzeria Vulacania eten. Ik neem een hamburger en Josë een Pizza Vulcano met veel ham en spek. Heerlijk. Op het terrasje aan de overkant nog een pilsje gedronken en om 22.00 uur naar bed.

28 juli 2000 Bocas del Toro – Boquete

Om 07.00 uur maakt de wekker ons wakker. De laatste spullen worden ingepakt en om 07.30 uur zitten we aan de ontbijttafel. Het is prachtig weer: strakke blauwe lucht en zon. Erik en Ilse zijn op de been maar zien nog bleekjes. Lekker op ons gemak ontbeten en uitgecheckt. Dan moeten de tassen naar het haventje gesjouwd worden. Wat een gedoe. Om exact 09.00 uur vertrekt de boot, afgeladen vol met bemanning en bagage. Een klein hal uurtje later bereiken we de aanlegsteiger waar onze bus klaar staat. De plaatselijke jeugd probeert als koffersjouwer geld te verdienen. Wilma deelt aan de kleine Panameesjes snoepjes uit. Om 10.00 uur zetten we onze reis door Panama voort. Na 1,5 uur rijden leggen we bij een klein barretje aan voor een koffie-, bier- en plas-stop. Het is hier spot goedkoop.
cr-065.jpeg-for-web-normal
Na een half uur weer in de bus voor een etappe van 2 uur naar David. Hier aangekomen (13.45 uur) gaan we lunchen. Het duurt even voor we een restaurant gevonden hebben. Allebei bestellen we een club sandwich. Na 40 minuten zijn de boterhammen klaar! Ik krijg geen frites want de voorraad is op. Eer dat we afgerekend hebben is het 15.00 uur en moeten snel naar de bus. De laatste etappe brengt ons in 45 minuten naar Boquete.
david.jpg-for-webEerst een rondje door deze stad zodat we weten waar de bank en restaurantjes zijn. Dan naar het hotel. Hier aangekomen begint het te regenen. Om 18.30 uur verzamelen voor de uitleg van de excursiemogelijkheden voor morgen door Maarten. Vervolgens gezamenlijk eten. De zwakken vallen met de bergetappes af.
boquete.jpg-for-web-normalMaarten en Marcel hebben de race. Erik is herstellende en de familie Achterop eet in het hotel. Ilse is weer van de partij dus we gaan met 15  man naar de locale Mexicaan. We worden in een klein hok gepropt. De menukaart is niet veel soeps. We bestellen dus allebei soep. Ze hebben één soort: crema de tortilla. Ik vind de soep niet om te eten. Wilma vindt hem lekker en is zo aardig om te ruilen. Ik pits de kip uit haar gerecht en eet wat sla. Gelukkig was de sandwich van vanmiddag voedzaam. José vindt de soep redelijk smaken. We nemen een afzakkertje in het hotel en schuiven met 14 man bij elkaar (Wim haakt af). De gezelligheid zit er niet in. Als het BH-praat wordt, besluiten we ons bed op te zoeken. Om 22.10 uur sluiten we onze luiken.

27 juli 2000 Bocas del Toro

Tot 08.30 uur lekker uitgeslapen. We hebben allebei een goede nachtrust gehad. Het was nodig! Bij het hotel ontbeten. Allebei een omelet. De laatste eieren zijn voor ons. Alles gaat hier op zijn elfendertigst. Onthaasten is hier niet nodig. Erik en Ilse zijn goed ziek. Van boven en van onderen lopen zij leeg.
cr-060.jpeg-for-web-normalHet merendeel van de groep is met een catamaran snorkelen en op dolfijnenjacht. Dit is dol fijn. Wij besluiten een wandeling naar het strand te maken. Onderweg komen we het internationale vliegveld van Bocas del Toro tegen. Een soort Fokker 50 zien we vertrekken. Ik speel nog even voor vliegtuig.
cr-061.jpeg-for-web-normal

Het eerste stuk van het strand is vies. Afval wordt hier niet opgeruimd. Daarom zijn er waarschijnlijk zo veel gieren in Bocas. Het laatste stuk van het strand is prachtig. We lopen tot het einde van la playa en besluiten dezelfde weg terug te wandelen. Na ruim 1,5 uur lopen zijn we terug bij ons hotel. We drinken op het hotel terras een paar pilsjes (Crystal) en hebben heerlijk gelezen. We krijgen honger en willen in het restaurant van het hotel wat bestellen.
cr-062.jpeg-for-web-largeHet duurt lang en ze hebben bijna niks. Daarom op zoek gegaan naar een ander eettentje. Dit vinden we snel. Een leuk terras aan het glasheldere water. José eet een tonijnsalade (met kerry en rozijnen) en ik een hamburguesa del casa. Ik las mijn boek uit (Advocaat van de duivel: John Grisham (The Firm)).
cr-063.jpeg-for-web-normal

We maken vervolgens een korte wandeling en gaan een uurtje siësta houden. Om 17.45 uur gaan we naar El Pirate waar het happy hour is. We schuiven aan bij Jan en Carla en drinken de nodige Balboa Ice’s. We genieten van het prachtige uitzicht en komen geen praat tekort.
cr-064.jpeg-for-web-normalOm 19.30 uur gaan we bij het hotel eten. Ik hoef niks want de hamburger is nog niet gezakt. Een aantal groepsgenoten eten ook bij het hotel. Na het diner gaan we met Wim, Jan en Carla in een leuk barretje een afzakkertje nemen. (José cuba libre en ik bier). Een dronken Amerikaan probeert wiet aan ons te verkopen. Alle Nederlanders roken immers wiet. Om 23.15 uur houden we het voor gezien en gaan we onze mandjes opzoeken.

26 juli 2000 Cahuita – Bocas del Toro

Om 06.15 uur loopt de wekker af. Het regent pijpenstelen. Ik sla het ontbijt over. Gisteren te veel bier op?
We zouden om 07.30 uur vertrekken maar Enrique kan vanwege de regen de tassen niet op het dak doen.
cr-054.jpeg-for-web-normalDaarom worden de tassen met vereende krachten in de bus gegooid en rijdt Enrique naar het dichtst bijzijnde benzinestation met een afdak (10 km!).
Om 08.20 uur vertrekken we richting Panama. We komen langs veel bananenplantages en krakkemikkerige bruggetjes. De Panamese douane is formeel.
cr-055.jpeg-for-web-normalWe moeten allemaal een formulier invullen maar er zijn geen tafels. Tot overmaat van ramp wordt de bagage gecontroleerd. De tassen van Angelique en Gertjan. De grensformaliteiten duren een uur. We zetten de klok 1 uur vooruit en gaan bij het dichtstbijzijnde plaatsje op de route lunchen.
cr-056.jpeg-for-web-normalWe vallen bij de locale chinees binnen en bestellen 2 tjap tjoi met kip. Er komt er maar 1 door maar deze is voldoende voor ons twee. We rijden nog een uurtje langs bananenplantages en komen bij de boot aan. Hier passen we net met z’n allen + bagage in en na een klein half uur arriveren we om 15.15 uur in Bocas del Toro.
cr-057.jpeg-for-web-normalWe moeten 100 meter met de tassen sjouwen voordat we bij Hotel Laguna zijn. We krijgen kamer 1, installeren ons en kopen een telefoonkaart van $3. Het lukt niet te bellen want verbinding maken kost al $3,40. Gelukkig komt Maarten voorbij en kunnen we, met bijbetaling, zijn kaart ruilen. Hier staat nog $4,50 op. Het gesprek met het thuisfront is kort maar we hebben een voldaan gevoel. Vervolgens het dorpje verkend en bij El Pirate een Panama bier gedronken. Lekker douchen en om 18.45 uur verzamelen voor het diner.
cr-058.jpeg-for-web-normalMaarten heeft geen restaurant kunnen vinden waar we met z’n allen kunnen eten. Daarom eten we bij het hotel. Het restaurantje is een pizzeria. Dus eten we pizza. Bodem van karton en veel gesmolten kaas. José is kampioen pizza eten. cr-059.jpeg-for-web-normalAlles op! We drinken nog een pilsje, lopen een ommetje en besluiten om 09.00 uur naar bed te gaan. We zijn allebei moe en in Bocas is niet veel te beleven.