18 augustus 2003 Siem Reap – Amsterdam

De vakantie zit er op en we maken ons op voor de terugreis. Om 8.45 uur lopen we naar Restaurant Ankor Swiss naast ons hotel. José bestelt een simpel ontbijt en ik een pot thee. De bediening is klunzig en we moeten lang op onze bestelling wachten. Als José de thee inschenkt ligt de halve pot op de vloerbedekking. Lulleke Rozenwater doet voor hoe het moet. Met de duim het dekseltje omhoog duwen en dan schenken. Het smaakt prima!
vcw-169

Om 10 uur rekenen we twee dollar af en gaan we naar de hotelkamer. De tassen en rugzakken worden gechekt en ik reken de rekening van kamer 105 af: $8,45. Om 10.30 uur vertrekken we met het busje naar het vliegveld. Jan-Klaas is er ook weer bij en hij vertelt over de hotels die uit de grond gestampt worden en het opkomende toerisme in Siem Reap.

vcw-170Na een korte rit komen we bij het vliegveld aan en kunnen we inchecken. De stagiaire die ons incheckt moet nog veel leren. Hij doet er 4 tegen zijn collega 11. We betalen $4,50 voor de verzekering en $15 luchthavenbelasting per persoon. De douaneformaliteiten verlopen soepel. Weer een stempel erbij. In de vertrekhal drinken we een overheerlijke cappuccino ($2 per stuk) en om 5 voor 12 is het boardingtime. We lopen naar het toestel van Bangkok Air.

Om 12.15 uur verlaat de ATR72 de startbaan van Siem Reap International Airpot. Een kwartier te vroeg! Als we op hoogte zijn worden de lunch doosjes uitgedeeld. Twee hartig gevulde koekjes, twee brownies, een ijsje en appelsap. Voor de liefhebbers een Leo bier. Dat sla ik natuurlijk niet af. José neemt nog een thee met limoen en we kunnen er weer even tegen. Om 13.15 uur landen we op Bangkok International Airpot. Met de shuttle bus naar de transit hal en inchecken voor de vluchten naar Singapore en Amsterdam. We doden de tijd en bezoeken de smoking room.

Om 15.00 uur is het boarding time. De Boeing 747-400 megatop kiest exact op tijd het luchtruim. We hebben een plaats bij het raam en vinden dit okay. Het video systeem is goed maar niet zo geavanceerd als bij een intercontinentale vlucht. Het eten is weer prima en de tijd “vliegt”. Na twee uur landen we landen we in Singapore. We lopen wat rond en roken op een mooi buitenterras een peuk. Na wat winkeltjes ploffen we neer bij een groot plasma scherm van Philips om wat sport te kijken. Dan lopen we naar gate F58. Onderweg nemen we afscheid van Ferry. Hij vliegt via Zürich naar Amsterdam vanwege een lastminute booking. Na de security check kunnen we boarden en installeren we ons in Boeing 747-400 megatop. Deze keer een plek bij het gangpad wat voor een lange vlucht handig is.  Het is inmiddels bijna middernacht en zes uur later dan in Nederland.

We verlaten om middernacht Singapore. Het toestel zit helemaal vol. Onze club zit op de rijen 59 en 60. Na het handdoekje komt de maaltijd. Als die op is blazen we onze kussentjes op en gaan slapen. Wonderwel lukt dat prima. Al slapende maken we heel wat uurtjes. Zo schieten de 12 uren heerlijk op. Na het ontbijt is het nog een dik uur. Iets na half 7 Nederlandse tijd raken de wielen de Nederlandse bodem. Taxiën naar de aankomsthal en op naar belt 19 voor de bagage. Dat duurt best lang, maar uiteindelijk heeft iedereen zijn/haar spullen. Nog voor de douane nemen we afscheid van elkaar en dan gaat ieder zijn eigen weg.

Bij de automaat regelen we twee enkeltjes Tilburg. Beneden op het perron aangekomen hoeven we amper te wachten. De eerste etappe is naar Rotterdam. We zitten in het halletje, makkelijk met de bagage. Eenmaal in Rotterdam zoeken we het volgende perron. Shit de trein gaat niet naar Breda. We moeten, vanwege werkzaamheden aan het spoor, via Utrecht. De hele zooi naar een ander perron gesjouwd en op de nipper hebben we de goede trein. In Utrecht bijna een half uur moeten wachten want er is een trein uitgevallen. Lang leve de N.S. Met een overvolle trein belanden we in Den Bosch. Nog maar een keer overstappen op de volgende stikvolle trein. Zo zien we op de valreep onderhand heel Nederland voor we in Tilburg zijn. Om 11 uur zijn we in Tilburg en 7 minuten later zitten we in lijn 48. We zijn er bijna.
alg_Huis_voorkantTien voor half twaalf zijn we echt helemaal thuis. Heerlijk! Of het zo moest zijn: een heen- en terugreis met hindernissen.
Zo: de vakantie zit erop. We hebben vier geweldige weken om op terug te kijken. Veel gezien, gedaan, geleerd. De mensen, de oorlog, de cultuur, Vietnam en Cambodja waren in één woord geweldig. Opnieuw maakten we een reis die we niet zullen vergeten.

Nu eerst een bruine boterham met kaas!!!

18 augustus 2003 Siem Reap

Onze laatste volle vakantiedag in Azië. Die dag beginnen we heerlijk met uitslapen. Vandaag hoeft niks en mag alles. Om 9.15 uur verlaten we het Angkor Star hotel op zoek naar een lekker ontbijt. We komen terecht bij de Australiër op het balkon. Twee omeletten en twee potjes thee moeten onze start worden. Het breakfast schuift er wel in en we bestellen nog een extra potje thee. Ontspannen besteden we onze ochtend.
vcw-167We vervolgen met een bezoek aan de markt. Het eerste deel met vis en vlees stinkt enorm. Bij een tent met shirtjes vinden we een T shirt met Khmer alfabet. De kleur bevalt me niet. De overbuurvrouw gaat op zoek naar een XL. Het wachten duurt behoorlijk, maar ze komt terug met een goede maat. Ook nog een zijden sjaaltje uitgezocht. Madam vroeg $9. Da’s te gek. We willen maar 5 dollar betalen.
vcw-172.JPG-for-web-normal

Na veel wikken, wegen en weglopen lukt het ons toch voor $5 de hele handel te bemachtigen. Koffietijd bij ‘the red piano’. Een heerlijke bak koffie voor $2 samen.
Op weg naar het hotel gaan we een ruim opgezette markthal binnen. Iedereen roept je daar binnen. Bij een aardige jongen, die alles van Nederlandse voetballers in het buitenland weet, kopen we een mooie zittende boeddha voor $10. Die is voor op het tafeltje naast Claus. Om half 1 zijn we bij de benzinepomp voor de voordelige drank. Dat drinken we op de kamer. Phons zoekt allerlei kaartjes, folders en bonnetjes uit terwijl ik naar National Geografic kijk. Het is hier eigenlijk wel lekker en rustig, ook voor mijn buik die steeds krampt. Rond 4 uur gaan we bij de pomp de voorraad weer aanvullen.
vcw-171.JPG-for-web-normalLuieren en sporten maakt dorstig. De hele middag hangen we op onze kamer, zonder spijt. Gewoon lekker aanlummelen, de tassen inpakken, reiskleding klaarleggen en rugzakken ordenen. Om 7 uur gaan we met de hele groep naar Indochine voor ons laatste avondmaal. We bestellen bier, wijn, garnalen en een tonijnsalade. Net als gisteren was het weer prima. Paulien krijgt een dollartip van de groep en na het afrekenen gaan we met z’n allen naar The dead fish tower.
dedafish.jpg-for-web

Wat is dat een leuke sfeervolle tent. Daar drinken we nog wat en kopen voor allebei een leuk shirt à  $3 en een tasje van  $1. Om kwart voor twaalf gaan we naar het hotel. Het regent pijpestelen. We ploffen in bed, morgen weer lekker naar huis. De tassen staan al klaar. De buik krampt heftig en echt rustig lig ik niet, maar uitrusten is ook okay.

17 augustus 2003 Siem Reap

Om kwart over zeven zitten we aan de ontbijttafel. Een lieftallige oosterse schone maakt duidelijk dat ze alleen american breakfast hebben. Hier hebben we zo vroeg nog geen zin in. José bestelt met veel moeite toast met jam en boter en voor allebei een thee. De dames moeten nog veel leren om het niveau van vier sterren waar te maken. Zijn wij soms proefkonijnen? OP de rekening staat $6 + tax en servicekosten.
vcw-156.JPG-for-web-normalIk maak ze snel duidelijk dat  we geen A.B.F hebben genuttigd en we krijgen twee rekeningen van elk $1,21. Dat kan beter kloppen. Om 8 uur vertrekken we in een klein busje naar Angkor. Onze gids heet Jan-Klaas en is met en zonder microfoon niet te verstaan. Na een kwartier rijden staan we al bij de South gate of Angkor Thom. We kopen eerst voor 20 dollar p.p. entreebewijzen en voor 3 dollar een boek over het Tempel complex.
vcw-157.JPG-for-web-normalWe lopen door over de laan en door de poort. Het is zeer indrukwekkend. We lopen vervolgens naar Bayon, genieten van de beroemde gezichten, en dan naar Baphuon en de terrace of the elephant.s  Dan kunnen we een steile trap op klauteren. José en ik doen dit natuurlijk. Boven is het heet en hebben we weinig ruimte. Heel voorzichtig loop ik achterste voren naar beneden. Ik heb toch een lichte vorm van hoogtevrees. Het zweet gutst van mijn gezicht.
vcw-158.JPG-for-web-normal

Na het terrace of the leper king zijn we aan een drankje toe. Het is weer snikheet.Door de bewolking is het benauwd en gutst het zweet uit de poriën. We drinken allebei op een terrasje een flesje water. José koopt van een lief klein meisje een Angkor belletje ($1). Dan stappen we in ons busje dat ons bij Ta Keo afzet. Dit bouwwerk is nooit afgebouwd. Het is niet duidelijk waarom, maar waarschijnlijk komt het door de dood van koning Jayavarman VII.  Dan weer de bus in voor een toiletpauze.
vcw-159.JPG-for-web-normalHet bordje zorgt voor veel hilariteit. Dan op naar Ta Prohm, de jungle temple. Het is prachtig om te zien hoe de bomen over de tempelmuren groeien.  Na elke gang zien we weer een plaatje dat een foto waard is. We genieten een uur van Ta Prohm en dan is het tijd voor de lunch. De bus zet ons bij een mooi restaurant tegen over Angkor Wat af. We kopen een T-shirt ($2) een een lonely planet van Cambodja ($2,50). We lunchen op ons gemak en om 14.00 uur lopen we naar het hoogtepunt van de dag: Angkor Wat.
vcw-161.JPG-for-web-normalOmdat het geen hoogseizoen is, valt het mee met de drukte. Jan-Klaas zegt dat er vandaag ongeveer 1000 toeristen zijn. In het hoogseizoen zijn er dat 5000 op een dag. Over de 300 meter lange laan lopen we naar de plek waar de vijf torens te zien zijn. De weerspiegeling in het water is prachtig en de plek in het gras waar we staan is helemaal kaal. We lopen langs de buitenmuur van Angkor Wat en Jan-Klaas vertelt de legende die in de reliëfs is afgebeeld. Dan wandelen we de tempel binnen.
vcw-162.JPG-for-web-normalOp het binnenplein kunnen we een steile klim maken. We besluiten dit te doen. Een deel van de groep blijft beneden. Ik kruip langs de smalle treden voorzichtig naar boven. De monniken lachen als ik boven een overwinningsgebaar maak. Als ik naar beneden kijk, vergeet ik snel dat ik ook nog terug moet. Ik maak een wandeling over het vierkante plein en maak foto’s van de beroemde torens en van het gehele complex.
vcw-163.JPG-for-web-normalWat is dit mooi, de hachelijke klim zeker waard. Als Liesbeth de trap naar beneden ziet, begint ze van angst te huilen. Ze is niet de enige die met dichtgeknepen billen langs de leuning de afdaling inzet. Gelukkig is de trap aan één kant van vierkante blokken voorzien. Iedereen komt veilig beneden en José vraagt aan Jan-Klaas: “is this the way to Coca Cola?” . En dat is het.
vcw-164.JPG-for-web-normalBezweet kopen we twee coke’s en ploffen we op de plastic stoelen neer. Een klein meisje gooit haar charmes in de strijd en verkoopt aan Luus, Joke en José een set kaarten (1 dollar per stuk). Moeder lacht hoe ze in het engels de kaarten telt en ons over de streep trekt. Tegen zo’n schatje kun je geen neen zeggen. Dan lopen we naar de bus die ons naar “de ballon”  brengt.
Voor 11 dollar per persoon kun je 10 minuten op 200 meter hoogte van Angkor Wat genieten. Voor ons hoeft dit niet. Joke, Luus, Jos, Linda, Wilbert en Ferry kiezen het luchtruim en komen enthousiast naar beneden. We hebben het wel gehad en vanwege de bewolking zal de zonsondergang niet spectaculair zijn.
vcw-165.JPG-for-web-normalDaarom rijden we terug naar ons hotel.
We stropen om half 5 de kleren van onze bezwete lijven en plonzen in het verfrissende zwembad. Donkere wolken pakken zich samen en een kleine regenbui barst los. Dan het laatste nieuws op CNN bekijken en douchen. Om 19.00 uur lopen we met een deel van de groep naar restaurant Indochine. Jos, vcw-166.JPG-for-web-normalJoke en Luus hebben hier gisteren voortreffelijk gegeten. We moeten onder aan de trap onze schoenen in een kastje zetten. Boven aangekomen worden vier tafels aan elkaar geschoven. José bestelt Beef met basilicum en knoflook en ik een sweet and sour chicken. We zitten heel relaxed op het balkon en de muziek is zeer aangenaam. Omdat het eten voortreffelijk is, besluiten we om morgen hier ons “galgenmaal” te nuttigen.

16 augustus 2003 Phnom Penh – Siem Reap

Nondeju, om kwart over 6 opstaan, want om half 7 moeten we op de boot zijn. Het valt niet mee. Bij het restaurant hebben we water en brood besteld. We zitten beneden in de boot, waar het krap en erg benauwd is. Recht vooruit zitten is niet helemaal mogelijk. De Cambodjanen zitten om half 8 al aan de rijst met kip. Buiten is het landschap erg mooi. Een groen landschap met hutjes tegen een prachtige wolkenlucht.
vcw-149.JPG-for-web-normalDat maakt het nog een beetje goed. By plane zou het maar 45 minuten duren. Wij mogen er zo’n 6 à 7 uur over doen. Binnen is het serieus asociaal heet, de airco doet niks. Af en toe, buiten een beetje uitwaaien of binnen proberen te slapen. Gelukkig smaken de meegenomen broodjes heerlijk. Het water wordt lauw. Tot onze stomme verbazing arriveren we om 12.10 uur in Siem Reap.
vcw-150.JPG-for-web-normalWe hebben een erg snelle boot gehad. De show gaat beginnen. Een aanlegsteiger is er niet. Iedereen aan boord begint te dringen en overal verschijnen plotseling taxichauffeurs. De boot steekt zijn neus in het zand en een smal loopplankje wordt weggelegd. Aan de wal is het een drukte van belang. Brutale kinderen, mensen met bordjes, locals, gewoon een ongelooflijke chaos. We hebben al veel meegemaakt, maar zoiets nog nooit.
vcw-151.JPG-for-web-normalOnze bagage staat ergens op het dek, zoek het maar uit. Met vereende krachten vormen we tenslotte een ketting en gaat alles aan land. Phons staat tot aan zijn knieën in het smerige water. De gids wacht ons op en over een hobbelige stoffige weg leuren we naar de busjes. Eén voor de bagage en één voor ons.
Om in de bewoonde wereld te komen gaan we over een kermisweg. Langs de kant zielige hutjes en straatarme vissers. Schrijnend om te zien.
vcw-152.JPG-for-web-normalDan komen we eindelijk in de stad en horen dat we in een splinternieuw hotel terecht komen. Het is gisteren geopend en het heeft een zwembad. In de lobby worden we ontvangen met een sapje. Een kaart i.p.v. een sleutel en wederom een prachtige kamer. Nummer 105 op de begane grond is voor ons. Als eerste trekken we onze zeiknatte kleren uit en zegenen we de WC in. Snel badkleding opzoeken en op naar de pool.
vcw-153.JPG-for-web-normalPrachtige ligbedden met matrassen en handdoekservice wachten ons. Het water is lauw en zout. We poedelen wat en bestellen bier en een cola. Smaakt heerlijk, maar de rekening is wat minder. Hallo 6 dollar. Om 4 uur houden we het voor gezien en gaan we terug naar de kamer. Phons haalt bij de benzinepomp 2 Tiger bier en 1 cola voor maar $2,50. Dat is heel wat anders. Op bed vallen we in slaap tot 6 uur.
vcw-154.JPG-for-web-normalVlug onder de douche want om 7 uur gaan we eten. Met z’n achten sloffen we door de stad en vallen neer bij Tell. Phons een biefstuk met pepersaus en ik ministronesoep en een hotchicken curry. Dat schuift er wel in. Na het afrekenen lopen we nog wat over de straat en langs de gesloten markt. Op een boventerras nog een koffie en thee gedronken. Bier hebben ze niet. Op de terugweg naar het hotel kopen we nog 2 blikjes voor op de kamer.
vcw-155.JPG-for-web-normalDaar spoel ik eerst het zweet uit de shirtjes en orden de tassen. Mijn bikini is verdwenen, waar is een raadsel. Gelukkig had ik de andere ook meegenomen. De voetbalwedstrijd tussen Manchester United en Bolton Wanderers is nogal interessant voor de liefhebber. Straks slapen. Morgen weer een hele dag voor de boeg. Om 8 uur vertrekken we naar Angkor.

15 augustus 2003 Phnom Penh

Phnom PenVandaag een dag om zelf in te vullen. Daarom slapen we uit. Om 8.45 uur zitten we op het terras van Indochina2 aan het ontbijt. Omelet met brood, thee en verse jus d’orange ($ 3,20 p.p.). Ik regel bij het hotel twee motorbikes en om half tien vertrekken we naar de Killing Fields. De chauffeurs laveren behendig door het drukke verkeer van Phnom Penh.
vcw-141.JPG-for-web-normalDe hoofdwegen zijn mooi geasfalteerd, maar als we in de buitenwijk van de Cambodjaanse hoofdstad komen dan zien we hutongs en verandert de weg in een zandpad met gaten. Voor 1 dollar worden de tanks van de bikes gevuld en met een snelheid van zo’n 15 km per uur genieten we al stofhappend en hotsebotsend van het prachtige landschap.
vcw-142.JPG-for-web-normalNa 35 minuten arriveren we op de plek waar ongeveer 25 jaar geleden in opdracht van Pol Pot massamoorden hebben plaatsgevonden. Voor 2 dollar per persoon mogen we naar binnen. We krijgen geen entreebewijzen. Verder zijn de gaten te zien waar de mensen in begraven zijn. Veel wordt aan het voorstellingsvermogen overgelaten. We drinken een Cola en een watertje en na een half uur hobbelen we weer terug naar Phnom Penh.
vcw-143.JPG-for-web-normalNa ongeveer 16 km worden we bij de Tuol Sleng  gevangenis afgezet. Entree: 2 dollar p.p.. We zien de cellen en de ondervragingsruimten. In gebouw C en D zijn foto’s te zien. Deze zijn zeer ingrijpend. Het is onvoorstelbaar hoe iemand zo onmenselijk kan zijn.
vcw-144.JPG-for-web-normalHet museum maakt een enorme indruk op ons en het is zonder twijfel de meest lugubere plek waar we deze vakantie zijn geweest. Cu Chi en My Lai waren ontroerend maar Tuol Sleng slaat alles.
Bij de uitgang aangekomen is mijn chauffeur pleiten. Dan maar met z’n tweeën achter op de motorfiets. Het is maar een klein stukje naar de Russische markt. Hier zijn de gangen smal en het is druk. Binnen tien minuten staan we weer buiten.
vcw-145.JPG-for-web-normalHet is weer bloedheet (37° C) en op twee plastic kinderstoeltjes drinken we allebei een halve liter water. Mijn chauffeur is weer op komen dagen en omdat het Royal Palace pas om 2 uur open gaat laten we ons bij het hotel afzetten.
We nemen allebei een vegetarische soep en een drankje (pils/cola). Alles zit onder het stof en we voelen ons smerig. Om 14.15 uur met de bike naar het Royal Palace.
vcw-146.JPG-for-web-normalHier krijgen we entreebewijzen ($3 p.p) en we betalen $2 voor de camera. Veel herinneringen van de Thailandreis komen naar boven. Het Royal Palace in Bangkok is toch echt veel mooier. Na een uur hebben we het wel gezien en we besluiten terug te gaan naar het hotel. We betalen de chauffeurs 8 dollar p.p. met het gevoel dat we genaaid zijn en drinken een lekker koud Anchor blikje bier. Dan naar kamer 312 om de vieze kleren af te pellen en het stof af te spoelen.
vcw-147.JPG-for-web-normalNa het douchen ligt de vloer vol met modder! Op CNN kijken we naar de blackout (stroomstoring) die het noordoosten van Amerika en het zuidoosten van Canada getroffen heeft. We rusten op bed lekker even uit en gaan om 18.30 uur  beneden een campari met ijs en een biertje drinken. Helaas hebben we het bezoek aan het kinderweeshuis, waar we met z’n allen kleding en tandpasta voor hebben ingezameld, gemist. Jammer maar helaas.
vcw-148.JPG-for-web-normalWe eten op het terras en schuiven de tafels aan elkaar. Ik een kip curry en José shrimps en groenten. Met 30° C en geen zon voelt het koel aan. Na de nodige sigaren en drankjes betaal ik 20 dollar en gaan we om 23.00 uur slapen. Morgen vertrekken we om half 7 met de boot naar Siem Reap. Dit is openbaar vervoer en de trip kost 25 dollar per persoon. In 7 uur leggen we de 320 km af. De wegen in Cambodja zijn zo slecht dat we met de bus meer dan 12 uur onderweg zouden zijn.

14 augustus 2003 Chau Doc – Phnom Penh

Wat een bed, het leek wel beton zo hard. Om 7.15 uur gaan we naar beneden. Phons gaat de Tigerdop inwisselen en zelf neem ik een klein ontbijt. Thuy, in zijn nieuwe shirt, en de twee chauffeurs zijn er voor het afscheid. Dat is erg hartelijk. We hadden een goeie aan dit trio. De bagage zit onder in de boot, dan wij nog en om 2 over 8 varen we weg, uitgezwaaid door het karaoketeam.
vcw-135.JPG-for-web-normalDe boot is luxe. Bij een ander hotel moeten we nog 8 Fransen opladen. Dat duurt lang, maar als die zover zijn scheurt de boot over de Mekong naar de grens. We krijgen een flesje water. Eenmaal aan de grens duurt het wel een uur eer alle formaliteiten klaar zijn. Kinderen schooien, spelen met een rat en de libellen zijn talrijk. Eindelijk kunnen we weg. Na 100 meter varen komt een douanier koppen tellen, weer een stukje varen en dan voet zetten op Cambodjaanse grond.
vcw-136.JPG-for-web-normalDe mensen zijn erg aardig, maar we hebben wat oponthoud, omdat die Franzosen nog geen visum hebben. Toch is dat vrij snel geregeld. Zij betaalden $20, wij $25. Volgens Djoser zou het ook 20 dollar moeten zijn. Raadsel!
Weer de boot op en naar Phnom Penh. We krijgen nog een boterham met een soort knakworst en twee minibanaantjes. Later koffie. De tocht is snel, saai en warm. Om 2 uur arriveren we in Phnom.
vcw-137.JPG-for-web-normalDe bus staat al klaar. De rit naar het hotel Indochine2 is maar een paar minuten. Kamer 312 is voor ons, alweer ruim en netjes. Maar we hebben eerst een drankje verdiend. Bier en cola op het terras. De prijzen zijn wel effen anders. Hier waaien de dollars om de oren. We krijgen Rielen terug. Dat wordt goochelen met geld. 1$ = 4000 Riel. We besluiten naar het Grand Palace te wandelen. De zon staat als een koperen ploert aan de hemel. Het is toch zo heet.
vcw-138.JPG-for-web-normalHet vreet energie, maar de wats zijn prachtig. De ene na de andere. Het paleis is erg groot, daarom gaan we er morgen maar naar toe. Voor 1 uur is het de moeite niet. We sjokken verder maar de zin is op. Terug richting hotel. Onderweg drinken we bij River Side op het terras nog wat. We zien veel armoede, schooiende kinderen en veel toeristen. Net na 5 uur zijn we op de kamer. Eerst wat uitwassen en douchen terwijl Phons lekker lui .
vcw-139.JPG-for-web-normal

Beneden in het hotel kijken we naar een interessante reportage over Cambodja. Daarna wat gegeten: broodje ham en pizza. Anchor bier is best lekker. Billy van het weeshuis komt om een uur of 10. We kletsen wat. De meesten zijn naar een Hollandse avond bij River Side. Wij hebben hier geen zin in.
vcw-140.JPG-for-web-normalWe drinken nog wat bij het hotel en gaan om 11 uur slapen. Ook hier kost hitte veel energie. Opvallend is het dure leven in Phnom Penh. Het is even wennen aan de consumptieprijzen. Morgen gaan we op de brommer op pad.