28 juli 2006 Etosha NP – Rundu

Na een goede, maar helaas korte nachtrust, staan we om kwart over 6 op. Het wordt een lange reisdag. Na het inpakken kunnen de “zakken” op de stoep en hebben we nog tijd voor een kop thee. Wilma en John zijn al weg, omdat ze gingen ontbijten. Tweejongens halen de bagage op en zelf gaan we ook naar de bus. De temperatuur is al lekker. Net iets over zevenen gaan we op pad. Na zo’n 80 km zijn we het park uit. Dat duurde anderhalf uur, maar dat is de schuld van 2 prachtige leeuwenmannen die we hebben gezien.
na142.JPG-for-web-largeZe kwamen links op de bus af en gingen daarna voor de bus op de weg staan. het was een geweldig gezicht en die twee hadden tijd zat. Uiteindelijk besloten ze om verder te gaan en dat deden wij ook. Bij het winkeltje aan de uitgang kopen we een balsahouten parelhoen voor 93,15 Rand. We vervolgen de route C42 naar Grootfontein voor de boodschappen. De 570 km voor vandaag zitten er nog niet op. Ben benieuwd hoe laat we vanavond op de plaats van bestemming zijn. Als Aldo maar niet weer in het donker hoeft te zoeken. Die lange rechte, saaie wegen vragen veel concentratie van hem.
na47.JPG-for-web-largeOm 11 uur zijn we in Grootfontein. Aldo gooit bij het tankstation de bus vol en wij gaan een stukje verderop shoppen bij de Spar. Voor ons zijn appels en koekjes genoeg. Bij het afrekenen krijgen we een handvol kleingeld terug. Wat moeten we ermee?  Bij de uitgang is een koffiehoek. We bestellen twee bakkies “boeretroos”, oftewel 2 grote bekers koffie met veel melk. De jongen die ons bedient is heel aardig en wil graag al dat bocht omwisselen. Hij blij en wij ook. De boeretroos kostte 13 Rand. Best op tijd vertrok de bus om kwart voor 12. we hebben nog zo’n 250 km voor de boeg.na143.JPG-for-web-largeOm half 1 stoppen we voor de lunch op een picknickplaats langs de snelweg. Eindelijk vers brood. Volgens mij de eerste keer. Heerlijk.
Om half 2 rijden we weer en zijn om 2 uur bij het Animal Desease Checkpoint Mururani Gate. Vanaf dit punt controleert men of mensen vlees of kaas bij zich hebben. Dit i.v.m. mond en klauwzeer. Het kost maar amper 2 minuten voor we verder kunnen. Rond half 3 stoppen we bij hutjes. Van alle kanten komen kinderen en volwassenen aanstormen. Iedereen ging snoepjes en koekjes uitdelen. Nog erger dan Sinterklaas en je moet er maar van houden. De kinderkaarten vonden ze ook leuk, zelfs oude mensen.
na49.JPG-for-web-largeOm half 4 bereiken we Rundu en zijn een kwartier later bij de Sarasunge River Lodge. Het ziet er geweldig uit. Ruim, groot en schoon. We kregen i.p.v. een huisnummer een dier. De zebra was voor ons, behorend bij de enige paalwoning van het park. Heel romantisch. Het is niet groot, maar heeft alles wat we nodig hebben, zelfs een veranda. We besluiten niet mee te gaan met de boottocht. We blijven lekker hier. Eerst gaan we even bij de rivier kijken en dan zoeken we het terras op. Een bierkie en een witwijn. En nog een en nog een. We hadden gezelschap van Aldo en hadden veel plezier. Gewoon gezellig kletsen over van alles en nog wat.
na48.JPG-for-web-largeTegen zessen werd het echt koud en zijn we ons warm gaan aankleden. Dat wordt nog wat vanavond met het eten. We hebben een buitendiner. Voor het eten hebben we een houten beeld van een jager met speer gekocht. De locals hadden een kraampje met spullen. Dit is een mooi aandenken aan Namibië. Het eten was heel goed, de wijn ijskoud en de dansvoorstelling niet zo geweldig. Dat kwam misschien door de kou.
na144.JPG-for-web-largeWat een idiote gedachte dat het overdag bloedheet kan zijn en in de avond zo bar koud. Om kwart over 9 zijn we maar naar onze paalwoning gegaan. Een extra deken op het bed en dicht tegen elkaar aan liggen. Brrrr. Door het bamboe klinken veel geluiden. Wat zou er zitten? Toch slapen we snel in.

27 juli 2006 Etosha NP

We moeten weer vroeg opstaan: kwart voor 6. Om 6 uur is het verzamelen in het restaurant. De koffie en thee staan klaar en voor José is een ontbijtpakket gemaakt. Klokslag half 7 rijden we naar het park, uitbundig nagezwaaid door de eigenaresse en Bernadette. We hebben ons “tented camp”helaas niet bij daglicht gezien. Jammer. Bij de poort betaalt Aldo 2000 N$ entree en we rijden door naar Aukakuejo, waar we om 5 over 7 zijn. We krijgen tot 8 uur de tijd om bij de poel te kijken, maar er is geen groot wild te zien. Daarom trekt een rood-zwart vogeltje alle aandacht. We besluiten om  half 8 onze game-drive voort te zetten. Het sprinbokgehalte is weer erg hoog. Verder zien we gemsbokken, Cori Bustards, secretarisvogels en jakhalzen. Dan komen we bij een poel aan, waar tussen een kudde olifanten zebra’s en springbokken lopen. Een prachtig gezicht. Op weg naar Halali Rest Camp komen we nog leguanen en gnoes tegen.
na139.JPG-for-web-large

Rond half 12 zijn we bij Halali, maar de huisjes zijn nog niet klaar. Daarom gaan we eerst picknicken. Als het eten op is en we nog niet naar de huisjes kunnen, vertelt Anneke op amateuristische wijze wie in welk huisje logeert. Dat doet ze buiten op de stoeprand, terwijl tweederde deel van de groep in de bus zit. Prima geregeld weer.  Wij delen samen met John en Wilma huisje 45. als we daar aankomen, lijkt het of er een bom ontploft is. De vorige gasten hebben een puinhoop achtergelaten: vuile afwas, afval op de grond, troep op en in de wastafels en een plé vol stront. Dit is dus echt niet acceptabel en we vragen Anneke om een ander onderkomen te regelen. Dit lukt en we verkassen naar nummer 47. dit ziet er spik en span uit.
na140.JPG-for-web-largeWe kletsen eerst wat met z’n vieren op ons terrasje en lopen dan naar het zwembadterras voor een cola en een Tafellager. Hans en Ada zitten hier al en we schuiven bij. Later komen Arno, Esther, John, Wilma, Linda en Robert ons ook gezelschap houden. Zij zijn naar de poel , die bij het park hoort geweest. Ze hebben er niets gezien. Waarschijnlijk is het nu veel te warm. Om half 4 vertrekken we voor de tweede game-drive van deze dag. Jan moet Anneke bij het zwembad waarschuwen. Ze is de tijd vergeten!!! De drive gaat naar Etosha Pan, een grote uitgestrekte zoutvlakte, waar het park naar genoemd is. Onderweg verloot Aldo de DVD van Wijnand Windpomp. Degene die het aantal afgelegde kilometers tot nu toe raadt is de gelukkige. Ik ben die gelukkige met 3500 km. Slechts 27 km teveel geschat.

na45.JPG-for-web-largeEtosha Pan is geweldig. Een grote eindeloze witte vlakte. Supergaaf.
Op de terugweg naar Halali zien we nog giraffen en kudu’s. als we om half 6 bij het Rest Camp aankomen lopen we gelijk door naar de poel. Maar er is nog steeds geen beest te zien. Wel heel veel nieuwsgierige mensen. Daarom houden we om 6 uur de poel voor gezien, want we zijn toe aan een lekkere douche. Tegen 7 uur lopen we naar het restaurant. Vanavond geen groepsbuffet, want op verzoek van iedereen op een eigen gewenst tijdstip. Als we binnen komen zitten er een aantal reisgenoten. Bertus is er ook met zijn OAD groep. We hebben hun optreden gemist. Van horen zeggen was het best een gênante vertoning. Gelukkig wilde onze groep hier niet aan meedoen. We hebben samen een tafeltje en drinken van armoede allebei bier, omdat er geen wijn meer was. Ik heb deze keer gelukkig een mals stuk vlees. De rest van het eten was niks bijzonders. De laatste die binnen kwamen vonden de hond in de pot. Iedereen klaagt over het buffet, behalve ik. Moet gezegd worden. Halali Rest Camp maakt de hoge verwachtingen, die door de Lonely Planet geschapen zijn, bij lange na niet waar.
na141.JPG-for-web-largeWe missen het Etosha Safari Camp. Ik reken 240 N$ af voor 2 buffetten en 2 bier. En dan gaan we op ons terras nog een afzakkertje drinken. John en Wilma schuiven gezellig aan. Terwijl we zitten te kletsen komt Hans langs gelopen. Hij gaat zijn camera halen. Bij de poel staan een kudde olifanten en een neushoorn. We geloven hem niet, maar als hij werkelijk met zijn camera terugkomt, gaan we met hem mee. Bij de waterplaats aangekomen tellen we 23 olifanten, inclusief een aantal kleintjes. De neushoorn is echter door de olifanten verdreven. We zien het voorspel van een paar olifanten. Een grote bul is aardig opgewonden en zijn genotsknots raakt bijna de grond.
na46.JPG-for-web-largeHelaas voor ons loopt hij een blauwtje. We genieten van het gepoedel en het spelen van de kleintjes. Dan hebben de dikhuiden er genoeg van en stappen op. Als ze verdwenen zijn in het bos, wachten we nog 10 minuten op de neushoorn. Maar die komt niet meer terug, dus lopen we naar ons huisje. Het is 11 uur als we gaan slapen. We kunnen weer dromen van een hele bijzondere en mooie dag.

26 juli 2006 Etosha NP

Het is vroeg opstaan geblazen. De wekker staat op 10 voor half 6. Help! Om half 6 zijn we eruit en een kwartier later staat meneer Wake-up-call voor de tent. Tegen zessen gaan we de berg af. Het is al een beetje licht. In het restaurant staan de thee en koffie al klaar. Lekker, dat smaakt. Het ontbijtpakket bestaat uit twee hele dikke boterhammen. We zijn er klaar voor: op naar Etosha N.P. en laat de dieren maar komen.
na136.JPG-for-web-large

Als eersten laten de springbokken en zebra’s zich zien, nog voordat we door de poort waren. Eenmaal in het park zien we bergen van deze beesten. Het springbok en zebragehalte is hoog. Het landschap is afwisselend vlak, dor, uitgestrekt of bossig. In het westelijke deel is niet zoveel te zien. Om 11 uur stopt Aldo binnen een hek. Het is plas en koffiepauze. Daar hadden we wel trek in, in die koffie dus. Even een half uurtje uit de bus. Als we weer verder gaan zien we nog wat gemsbokken ( ook wel spiesbokken of oryx genoemd ) , maar veel soeps is het nog steeds niet. Het is net of er hier naast de vogels, zoals de Cori Bustard en wat kleiner spul, maar drie soorten dieren rondlopen.
na137.JPG-for-web-large

Om half 1 zijn we weer bij de ingangstoren van Oukakuejo. Eerst gaan we picknicken. Het brood is zo droog als wat, maar er zijn hier niet zoveel bakkers. We spoelen het met water weg. Na de picknick hebben we tot 3 uur de tijd om rond te wandelen. Als eerste gaan we naar de poel. Natuurlijk zijn daar springbokken, maar ons geduld wordt beloond. In de verte uit het bos komt een kolos van een olifant aansjokken. Op zijn dooie gemak komt hij onze kant op. Bij de poel aangekomen gaat hij eerst drinken. Het geslacht is snel duidelijk. Als we zijn ‘vijfde’ been ontdekken. Dan stapt hij de poel in en gaat zich besproeien met modderwater. Het is een geweldig gezicht. Na een poosje komen er zebra’s aan. De stoet is eindeloos lang. Wel een paar honderd. Ze gaan ook drinken en dringen om een plaatsje in het water, intussen de olifant goed in de gaten houdend. Het is een spel.
na41.JPG-for-web-large

Maar dan is het 3 uur en moeten we de bus in. Die staat bij de toren. Dat wisten we van Aldo. Miss A. had weer eens niks gezegd. Ook Aldo heeft zijn zakken vol van haar. Als we het park uitgaan gaan we de linkerkantse of rechterkantse richting uit. Links of recht weet ik niet meer, maar in ieder geval de andere kant op dan vanmorgen. Het is weer hetzelfde beeld, tot we tot onze grote verbazing leeuwen zien. Een stuk of 8 leeuwen liggen op een rots en ernaast in het gras. Wie had dat verwacht? Een supergaaf gezicht. We nemen er alle tijd voor. In de verte wandelen 5 giraffen. Ze letten goed op en blijven uit de buurt van hun vijanden. Maar dan gebeurt het. Er komt een grote kudde springbokken aan en dat is de leeuwen niet ontgaan. De poezen komen in beweging en verspreiden zich. Ze lopen, kruipen, sluipen door het gras. De achterblijvende bokken worden omsingeld en de leeuwen lijken een kill te gaan doen. Helaas hebben ze blijkbaar geen honger genoeg en gaat voor ons het grote spektakel niet door. Jammer, maar je kunt niet alles hebben. We hebben leeuwen gezien op jachtoefening. Onze dag kan niet meer stuk.
na43.JPG-for-web-largeTerug bij de toren in- en uitgang gaan we nog een half uur bij de poel kijken. Ook nu staat er een olifant. Het is een rustig en oud beest. Dan gaan we terug naar Etosha Safari Camp. Het schemert al als we er aankomen. Aldo rijdt de bus meteen naar de camp-site voor de braai. We krijgen amper tijd om de drankjes in onze tent te gaan halen, want ze willen om half 7 beginnen. Als we arriveren fikken de twee braaibakken al goed, maar het duurt nog tot half 8 voordat het eerste vlees erop gaat. We starten met kudu, gaan verder met speklappen en besluiten met schapenworst. De kudu en het spek zijn goed te eten en we laten de worst voor wat die is.
na42.JPG-for-web-largeMet een blikje bier en een fles wijn was het goed te doen onder de stralende sterrenhemel. Samen hebben we geholpen met opruimen. In het stikdonker viel dat niet altijd mee. Toen zijn we met Aldo en zijn bus meegereden naar boven om bij de receptie alvast af te rekenen. Het kan maar gebeurd zijn. We slenteren naar boven en besluiten om voor ons tenthuis op de kleine veranda nog een afzakkertje te nemen. In stilte genieten we van de geluiden om ons heen. Plotseling fladdert er iets rakelings langs onze hoofden.
na138.JPG-for-web-largeIn de boom tegenover ons landt een uiltje. Het beestje van zo’n 15 cm zit recht tegenover ons op 3 meter afstand. Gewoon geweldig. Hij staat op de foto, alleen niet scherp. Dat is jammer. Na 5 minuten fladdert hij weg en gaat iets verderop zitten. Dan wordt het voor ons toch bedtijd. Om kwart over 10 gaan we slapen. Ook morgen is het weer vroeg dag.

25 juli 2006 Khorixas – Etosha NP

Opnieuw een reisdag. Toch gaat het niet vervelen. We staan om kwart voor 7 op, drinken een kop thee en vertrekken om half 8. Het is prachtig weer, maar frisjes. Na 40 km stoppen we bij Petrified Forrest, een park waar wat versteende bomen liggen. Na het betalen van de entree, 25 N$ p.p. gaan we er wandelen. De bomen zijn 280 miljoen jaren oud en ooit een onderdeel geweest van Petrified Forrest N.P. in Arizona. Dat park, dat we bezocht hebben in 1994, is 100 keer mooier. Tijdens de wandeling zien we aparte planten en bomen. Na een tochtje van een half uur, zijn we weer terug bij de ingang. De gids was niet erg spraakzaam.
nbz2008_03271
Om kwart over 9 vervolgen we onze route over de C35, terug richting Khorixas. Plotseling stoppen we voor een kraal. Moeders met kinderen zitten voor hun stalletjes langs de weg. Lollies, ballonnen, kaarten snoepjes worden uitgedeeld. De kinderen komen handen tekort. We mogen ook nog in hun bouwval kijken. Na een half uur rijden we weer verder en nemen de D2612 richting Twijfelfontein dat op nog 30 km ligt
na133.JPG-for-web-largeHier stoppen we ook voor een wandeling van een uur. Een ruig pad met stenen leidt ons naar rotsschilderingen van 6000 jaar oud. Onze gids Charles vertelt uitgebreid en duidelijk over het hoe en wat. De schilderingen en het uitzicht zijn geweldig. De temperatuur is inmiddels hoog. Deze excursie van 30 N$ is beslist de moeite waard. Het is 12.05 uur als we de weg vervolgen . We stoppen nog even bij de orgelpijpen. Een stenen wand, die eruit ziet als orgelpijpen. Voor ons geen foto waard.na131.JPG-for-web-largeWe picknicken weer in de middle of nowhere, lekker in de schaduw van een boom. Tien voor half drie vertrekken we weer. Het landschap wordt steeds groener. We rijden over de C39 naar Outjo en dan over de C38. in Outjo moet Aldo tanken en gaan wij even wat drinken. Een pilsje en een cola. Anneke zaait weer volop verwarring. Gelukkig schept Aldo duidelijkheid. We moeten bij een bottle-shop inkopen doen voor de braai van vanavond. Het eten komt uit de pot, maar voor drank moeten we zelf zorgen. We kopen een fles witte wijn van 27,50 N$ en 6 blikjes Castlebier voor 30,30N$. Dan gaan we met de bus naar de supermarkt, inkopen doen voor de braai van morgen en de picknick. Zelf kopen we een grote kaart van Namibië voor 16 N$, een wijnglaasje en een mars. Het is nog 85 km naar Etosha Safari Camp. Hier komen we om 7 uur aan.
nbz2008_01431

We nemen allebei een snelle douche in de douche-grot, want om half 8 begint het buffet. Bernadette stelt het personeel voor, legt uit wat de bedoeling is tijdens het eten en zingt met haar collega’s een paar liedjes. Amarula, amarula. Het is een warme ontvangst door de ondernemers.

na135Ons onderkomen, nr. 9, is een “tented camp”. Het is een grote ruimte, opgebouwd uit een stalen frame met canvasdoek. In de grootste ruimte is een bed met klamboe. In de badkamer is een wastafel, een toilet en een soort grot met een regendouche. Het zou zo van de Flintstones kunnen zijn. Wat heel bijzonder was, is de vloer. Die is prachtig beschilderd met dieren. Veel reisgenoten hebben last van spinnen, wij gelukkig niet. Na het voortreffelijke buffet drinken we buiten ons drankje op. Om 10 uur is het bedtijd, want morgen moeten we vroeg op.