31 juli 2011 La Paz – Copacabana (3840m)

We hebben allebei een goede nacht gehad. om zeven uur staan we op en gaan dan beneden ontbijten. Net iets voor achten gaan we La Paz verlaten. Op de weg is het nog redelijk rustig. In het oude stadsdeel wordt het drukker. We slingeren door een prachtig landschap richting Titicacameer. Onderweg hebben we nog een korte fotostop voordat we bij de veerboten zijn.

IMG_6983De bus gaat op een grote duwbak en wij maken de oversteek in een aparte boot. Wij zijn er een stuk eerder dan de bus. Maar daar wachten is geen straf. Het is er leuk om naar de mensen te kijken en de boten die aankomen. In 40 minuten rijden we naar Copacabana. Het is zomaar een armetierig hostel. We krijgen kamer 24 op de tweede verdieping. Daar zijn we niet echt blij mee, want in de ijle, droge lucht is het afzien als je moet sjouwen.

IMG_6988Gelukkig zeult een potige dame mijn tas naar boven. De kamer is best aardig, met uitzicht op het meer. Maar de vloer kraakt als ik weet niet wat, er zijn geen handdoeken en er is geen toiletpapier. Dat ligt later voor de deur. Eerst gaan we lunchen bij Colonial. Een koffie met melk en een omelet. Het smaakt goed en is in ieder geval warm. De temperatuur valt hier vies tegen. Voordat we het plaatsje ingaan trekken we nog wat extra kleren aan.

DSCF3458We hebben ieder wel zo’n zes lagen aan. Op straat is het stoffig en de uitlaatgassen doen weer hun best. Gewoonweg verschrikkelijk. In de zijstraatjes is het enigzins te doen. Er staan in de hoofdstraat veel versierde auto’s. Bij de kerk zien we de zegening. Het is een hele happening. De eigenaren van de auto’s sproeien eerst een soort champagne over de auto en onder de motorkap. Daarna komt de confetti.

DSCF3471De hele familie verzamelt zich met allerlei relikwieën om de auto, om zich vervolgens door een priester te laten zegenen.  Deze is niet zuinig met het wijwater. Dan bezoeken we de kerk. Nog voordat we er erg in hadden, speldde een vrouw ons een kaartje van de Maagd van Copacabana op. Kosten 10 Bol. De kerk zelf was van binnen mooi. Veel mensen kwamen bloemen brengen. Daarna zijn we in een zijkapel terechtgekomen.

DSCF3478Het was meer het idee van een grot, waar mensen kaarsen komen branden. Het was er helemaal zwart van het roet en er hing een zware kaarsenlucht. Heel bijzonder om te zien. Toen werd het tijd voor een drankje. Op een patio hebben we bier ( Phons dus ) en cocathee gedronken. Tot slot hebben we broodjes en jam gekocht voor de lunch van morgen, omdat we geen trek hebben in een buffet.

IMG_7016De hoogte en de verkoudheid zorgen ervoor dat we ons best moe voelen. Daarom gaan we op de kamer wat rusten. Phons kruipt onder de dekens en valt meteen in slaap. Zelf kampeer ik op het bed, want anders wordt Phons wakker van de krakende vloer. Na het bijwerken van het verslag speel ik om de tijd te doden talloze potjes patience. Als Phons wakker wordt is hij lekker warm en opgeknapt en ben ik helemaal verkleumd.

IMG_7027Daarom gaan we maar eten. We komen terecht bij Kala Uta. Er is nog niemand en daarom kunnen we dicht bij het kacheltje zitten. Phons bestelt kip en witte wijn en ik forel met een mate de coca. De wijn komt later.

IMG_7054Eerst iets om op te warmen. Het eten is prima, alleen erg zout. Daar houden ze hier van. Volgens Phons krijg je daar grote ….. van. Na het eten lopen we op ons gemak, hardlopen lukt hier toch niet, naar het hotel.

IMG_7057Onderweg maken we zoveel mogfelijk Bolivianos op. Nog een kussenovertrek en 18 kleine poppetjes. Op de kamer aangekomen is het er barstenskoud. Een goede reden om vlug in bed te  kruipen. We gaan lekker slapen, want morgen staat er een lange busreis op het programma. Terug naar Peru.

30 juli 2011 Potosi – La Paz (3600m)

We hebben allebei slecht geslapen. Door de droge lucht en de verkoudheid zijn onze neuzen verstopt. We staan om zeven uur op. Om half acht zitten we aan het ontbijt. Jose heeft geen trek en ik neem toast met twee gebakken eieren en jam plus thee en jus d’orange. Ik sjouw de bagage naar de bus en dat is op deze hoogte een echte workout. Het is koud in de bus dus we hebben ons goed aangekleed.

DSCF3412Ik heb een T-shirt, trui, fleece vest en spijkerjasje aan. We rijden de stad uit en nemen highway 1. Vandaag hebben we gelukkig alleen maar asfalt weg. We rijden op 4300 meter over de Altiplano een prachtig landschap. Kwart over tien hebben we een plaspauze. Er staat een stevige wind en het is koud buiten. Dan vervolgen we onze dagexcursie naar La Paz. We rijden in een stuk door tot tien over een. De lunch hebben we in de bus opgegeten.

bolperiphone78Na een plaspauze van 20 minuten rijden we weer verder. Om vier uur komen we bij El Alto aan. Het verkeer is direct weer een chaos. Even verderop stoppen we om een overzichtsfoto van La Paz te maken. Een prachtig gezicht met de besneeuwde bergtoppen op de achtergrond. Als we verder rijden komen we muurvast te zitten. In het centrum is een studenten manifestatie op de snelweg. Onze chauffeur pakt een andere afslag.

DSCF3426Hij wurmt de bus door de chaos en we zien de mooi aangekleden studenten. Om vijf uur zijn we weer bij hotel Diamante Azul. Opnieuw krijgen we kamer 404. We droppen onze spullen en gaan meteen op pad. Een lekker drankje bij Sol y Luna. Het bier en de Caipirinha zijn heerlijk. Als het op is gaan we terug naar het hotel en kopen voor Dauwe een muts en voor Martine een sjaal. Ook scoren we nog een leuk t- shirt voor Phons.

DSCF3441Terug in het hotel nemen we eerst een lekkere douche. Warm aangekleed gaan we terug de stad in. We gaan eten bij Olivers Travel. Met een heerlijk flesje wijn erbij genieten we van ons vlees en de fish and chips. Het is echt smullen. Na het afrekenen gaan we nog even kijken op de Prado, waar de optocht van de studenten plaatsvindt. Het is er ontzettend druk met mensen en allerlei kraampjes met eten en drinken. De meeste mensen zijn straalbezopen.

bolperiphone79Langs de brede straat zijn tribunes gemaakt. Even gaan wij er ook zitten om te kijken naar de optacht. Op dat moment kwamen de mijnwerkers langs met veel lawaai. Dan dondert er ook nog een gast boven van de tribune naast ons naar beneden. Hij maakt me toch een smak, maar zijn bier laat hij niet los. Het is niet normaal hoeveel de mensen drinken, zeg maar zuipen.

bolperiphone80Dan gaan we terug naar het hotel. Onderweg kopen we bij een stalletje nog 2 blikjes bier voor 15 Bol. We kijken onze ogen uit. In de buurt van het hotel is het gelukkig een stuk rustiger. Tijd om de tassen te prepareren en dan lekker slapen. Morgen weer een dag.

29 juli 2011 Potosi (4090m)

Eigenlijk hebben we allebei redelijk goed geslapen. Dat met dank aan paracetamol en neusdruppels. Om kwart over acht zijn we gaan ontbijten. Naast de toast met jam kregen we ook 2 gekookte eitjes. Omdat Phons zich niet lekker voelt blijft hij deze ochtend in het hotel. Zelf ga ik mee op excursie naar een mijn in Potosi. We worden met een busje opgehaald en Diego is onze gids. Aan de rand van de stad werd gestopt om inkopen te doen voor de mijnwerkers.

DSCF3354Een zak cocabladen, sigaretten, limonade en bijna pure alcohol. Voor 15 bol had je een tas vol. Aan de overkant vond de verkleedpartij plaats. Een soort regenbroek, regenjack, laarzen en een helm. Toen weer het busje in en de berg op. Intussen gaf Diego volop uitleg. Bij aankomst bij de mijn kregen we een rubberen band om ons middel met een batterij. Een lamp werd op helm geschoven. Het avontuur begon. Vooraan in de mijnschacht was het erg koud en nat. Ijspegels hingen aan de balken. Soms rechtop, maar meestal gebukt gingen we een paar honderd meter de mijn in. Het viel niet altijd me. Af en toe moesten we aan de kant, omdat er karretjes of mannen langs moesten. Hoe verder we kwamen, hoe warmer het werd. En dan al dat stof. Wat werken die mannen in een ongezonde omgeving.

DSCF3348Door het stof, de lange werkuren en de dampen die er hangen, worden ze helaas gemiddeld niet ouder dan een jaar of 40/45 . In een hoekje van de mijn ziet een tiental mannen te drinken, zeg maar zuipen. Omdat het de laatste vrijdag van de maand is, wordt dat gevierd. Een aantal zijn zo zat als een konijn. Het wil ook wel, ze drinken de alcohol als water. Ondertussen zijn we onze spullen al kwijt, en het is sneu voor de rest die we nog tegenkomen.

DSCF3357Als we verder gaan moeten we op handen en voeten door een twee meter lang gat. Jeetje, wat was dat lastig en best eng. We kwamen toen bij Tio, de god van de mijnwerkers uit. Terwijl Diego veel uitleg gaf, konden wij een beetje bijkomen. Na veel offeren en verhalen gaan we terug. Helaas moesten we weer door dat enge gat. Nu is het wat de temperatuur betreft, precies omgekeerd. Het werd steeds frisser.

DSCF3358Na heel wat bukken zagen we eindelijk de uitgang weer. Helemaal grijs van het stof, gingen we met het busje terug om ons om te kleden. Het was maar goed dat Phons niet is meegeweest. Zoveel stof en gebuk, dat was nooit goed gekomen. Rond half twee gaan we de stad in om iets te eten. Veel straten zijn afgezet. Wat een genot om te lopen zonder die smerige uitlaatgassen. In een of ander tentje eten we een hamburger en spaghetti.

DSCF3376Dan gaan we naar het plein, waar we in de zon op een bankje gaan zitten. Lekker mensen kijken. Ook maken we nog een kindje blij met een beertje, maar de mama was blijer. Bij een van de grote gebouwen op het plein was het een drukte van jewelste. Veel militairen, de boel afgezet. Nou,  we wachten een tijdje op  president  Morales,  die er op bezoek is, maar het duurt zo lang, dat we maar opstappen.

DSCF3394We gaan terug naar het hotel, waar we lekker ons gemak houden. Straks alleen nog weg voor het eten en om inkopen te doen voor de lunch van morgen. Om kwart over zeven lopen we naar restaurant Rosicler. Als we hier aankomen ziet het er Chiq uit. Er is 1 probleem. Er zit niemand binnen. We besluiten om weer naar El Fogon te gaan. Dit restaurant is gisteren goed bevallen en is slechts 1 blok lopen van Rosicler.

IMG_6959Bij El Fogon is her gezellig druk en we nemen een tafel achter in het restaurant zodat we een mooi overzicht hebben. Jose bestelt weer een forel maar deze is helaas uitverkocht. Dan maar een lomo au moulin rouge. Wegens succes geprolongeerd: ik bestel weer een lomo a la pimiente en een fles witte wijn, campus de Solana. Het smaak weer voortreffelijk. We rekenen 180 Bs af en lopen door de smog richting ons hotel.

IMG_6965Een paar blokken verder is een supermarkt hier doen we inkopen voor de lunch van morgen. Iets over tienen zijn we terug op de kamer. We zijn moe en we gaan slapen. Potosi is niet onze stad. De ijle lucht en de uitlaatgassen maken deze stad onleefbaar. In ieder geval voor ons.

28 juli 2011 Uyuni – Potosi (4090m)

We staan om 7 uur op. Mijn neus zit dicht en ik heb keelpijn. Voelt niet lekker. In het restaurant drinken we koffie met melk. De tassen worden ingepakt en om 8 uur vertrekken we richting Potosi. We de nemen ‘highway 701’, een bochtige weg met soms asfalt en soms onverhard wegdek. We hobbelen wat af. We stoppen bij een klein museum waar de trein te bezichtigen is die door Butch Cassidy beschoten.

IMG_6923Een militair houdt ons tegen en we moeten wachten tot de beheerder komt. We besluiten door te rijden en het landschap is prachtig en ruig. We rijden langs de sneeuw die we aan kunnen raken. Het is koud en we hebben ons warm aangekleed. Omdat we het museum niet bezocht hebben zijn we om elf uur bij het restaurant waar we zouden lunchen. We drinken allebei een mate de coca (9 Bs). Na een half uur rijden we verder.

bolperiphone68Het wordt warmer en de eerste laag kleding wordt uitgetrokken. De weg wordt beter en we rijden over een pas van 4217 meter hoogte. De rit is avontuurlijk en spectaculair.  Om half twee arriveren we bij hotel Libertador aan. We krijgen de sleutel van kamer 132 van dit vier sterren hotel. Ik sjouw de tassen naar boven en dit is erg vermoeiend op 4090 meter. We gaan direct naar beneden want Stefan geeft een korte briefing.

bolperiphone69Dan gaan we lunchen bij Cafe la Plata. Het is druk en de barkeeper is een chaoot. Hij moet alles alleen doen en dat gaat niet efficiënt. We bestellen allebei een omelet. Jose neemt een mate de coca en ik een flesje Huari. Omdat het druk is, deelt de barman mede dat het 25 minuten duurt voordat het eten geserveerd wordt. Op onze drankjes moeten we ook lang wachten.

DSCF3343Het smaakt allemaal prima, ik betaal 69 Bs, en we wandelen naar Plaza 10de Noviembre waar we op een bank het straatleven bekijken. Veel schooiers en een peuter die midden op het plein zit te poepen. Het wordt gelukkig wel opgeruimd. We maken foto’s van de koloniale gebouwen en wandelen dan een stukje door het centrum van Potosi. Dit valt niet mee op deze hoogte, zeker niet met de uitlaatgassen, snotneuzen en de keelpijn.

DSCF3342We lopen terug naar de kamer waar we rust nemen. De tv heeft de Amerikaanse CNN, dus hebben we wat te kijken. Dan is het douchetijd. Het is allesbehalve een fijne douche. Het water is zo heet en is niet bij te stellen met koud water. Maar goed, koud water is ook niet lekker. Als we net na zevenen op stap willen gaan om te eten valt de stroom uit. Het is aardedonker. Gelukkig hebben we een zaklamp.

IMG_6943Na zo’n 10 minuten is er weer licht en gaan we op weg naar El Fogon. We gaan in een hoekje zitten en hebben overzicht overe het hele restaurant. Phons bestelt een lomo à la piementa en ik een forel met basilicumsaus. Ook nemen we er een heerlijke fles witte wijn bij. Het eten is werkelijk fantastisch. Het lekkerste tot nu toe. Na het afrekenen kuieren we op ons gemak terug naar het hotel.

IMG_6951Onderweg kopen we bij een opoetje nog een blikje bier en een flesje cola. Voordat we het meekrijgen wordt het eerst afgestoft. Op de kamer kijken we nog even naar het laatste nieuws en gaan dan lekker slapen.

27 juli 2011 Uyuni (3670m)

DSCF3267Om half negen staan we op. De jeeps vertrekken pas om tien uur dus we hebben de tijd. We lopen naar de hoofdstraat om geld te pinnen. De eerste ATM heeft een communicatie probleem en geeft geen geld. We lopen een paar honderd meter door en vonden een andere pinautomaat. Hier staat een wachtrij en niemand krijgt geld uit het apparaat. Ik probeer het ook maar uiteindelijk krijg ik de melding dat er een technische storing is.

IMG_6837We lopen naar een bank. Hier kunnen we wisselen, maar geen euro’s. Dus wisselen we 40 dollar. Op weg naar het hotel kopen we voor 5 bol een pot jam en voor 2 bol vier broodjes. Op de kamer nemen we allebei een broodje en in het restaurant drinken we een koffie met melk. Om vijf voor tien staan drie jeeps voor de deur en de excursie, die in de reissom was inbegrepen kan beginnen. Na tien minuten stoppen we bij een treinenkerkhof.

IMG_6835Ik vind hier niet veel aan. De roestgevallen zijn met kalk bekladderd. Wij laten ook een persoonlijke boodschap achter. Dan is het 20 minuten rijden naar Colchani. Hier laat een familie zien hoe zout bewerkt en verpakt wordt. Bij de souvenirs kraampjes slaan we onze slag: muts (20 Bs), sjaal (35 Bs), tasje (30 Bs) en een kandelaar gemaakt van zout (5 Bs). Om half twaalf rijden we verder. We stoppen bij Ojos de Salar, poeltjes van water en gas.

IMG_6874Na deze korte stop rijden we verder naar een zouthotel. We kunnen niet naar binnen. Dat is jammer maar de omgeving is prachtig. Rond half twee komen we bij Isla de Pescadores aan. Een eiland met tien tot 12 meter hoge cactussen die 900 jaar oud zijn. Tijd voor de lunch die bij de excursie is inbegrepen. Kip, aardappel, pasta, tomaten en uien. Een grote mandarijn en thee of koffie na. Na de lunch maak ik de wandeling over het eiland.

IMG_6885Jose heeft geen zin en geniet in het zonnetje van de zoutvlakte. De wandelroute is aangegeven met pijlen. Over een ruig pad klim ik naar een hoogteverschil van 65 meter. Op de top is het uitzicht fenomenaal. In de verte zie ik het Andes gebergte in Chili dat een prachtige weerspiegeling in de zoutvlakte heeft. Op mijn gemak daal ik af en na drie kwartier heb ik de wandeling voltooid.IMG_6902

Op de zoutvlakte maken we nog een paar maffe foto’s en rond kwart voor vier rijden we terug naar Uyuni. Met 80 kilometer per uur scheuren we over de zoutvlakte. Om kwart over vijf zijn we terug bij hotel Tonito. We drinken een grote fles Huari en een glas wijn om het stof weg te spoelen. Dan lopen we naar de hoofdstraat om bij een wisselkantoor euro’s te wisselen. Ik baal want we krijgen een slechte koers.

IMG_6899We zijn genaaid! Terug naar het hotel voor een welverdiende douche. Mijn water is lauw maar als Jose gaat douchen, dan heeft ze koud water. Om zeven uur gaan we in het restaurant van het hotel eten. In Uyuni heb je niet veel keuze in restaurants. We bestellen een grote pizza ‘call 911’ (100 Bs), een grote fles Huari (20 Bs) en een glas wijn (15 Bs). De pizza is overheerlijk en gaat helemaal op.

bolperiphone66We drinken nog een bier en een wijn en gaan rond tien uur naar onze kamer. We zijn moe en met een goed gevoel over deze mooie dag gaan we om half 11 slapen.

26 juli 2011 La Paz – Uyuni (3670m)

Om 6 uur staan we naast ons bed. We hebben een lange reisdag voor de boeg. Tien voor half zeven nemen we een klein ontbijt en om zeven vertrekt onze comfortabele bus richting El Alto. Na ruim twee uur rijden hebben een foto en plasstop van 15 minuten. De chauffeur rijdt goed door en om twaalf uur komen we bij een restaurant in The middle of nowhere aan. We bestellen allebei twee broodjes met ei en een halve liter cola (34 bol). Smaakt prima.

IMG_6782In het restaurant is het ijskoud en na het eten warmen we buiten in de zon op. Om 1 uur rijden we verder en om half twee verlaten we de geasfalteerde weg. We rijden over een zandpad met kuilen. Het is erg stoffig. De avontuurlijke rit door het ruige woestijnlandschap is prachtig. We zien lama’s en vicuna ’s in alle kleuren. En rijden steeds rond 3800 meter hoogte.

bolperiphone56In het begin is de gemiddelde snelheid 60 kilometer per uur, maar later wordt het pad slechter en zakt de gemiddelde snelheid. Om half drie pauzeren we weer om te plassen, te fotograferen en de benen te strekken. Om 15.10 uur moeten we nog 100 kilometer afleggen. De weg is verlaten en het hele stuk komen we slechts vier vrachtwagens tegen, waarvan een er een lekke band heeft. Om 17.08 uur is het nog 20 kilometer naar Uyuni.

bolperiphone65We komen iets na half zes bij hotel Tonito aan. We krijgen de sleutel van kamer 107. Jose verzamelt de was en levert deze bij de receptie in. Tijd voor een heerlijke douche. Om zeven uur is het etenstijd. Stefan heeft twee tafels gereserveerd. We zitten erg krap maar in een gezellige sfeer. De open haard is aan. We bestellen 1 grote pizza nummer 7 een grote fles Huari en een glas witte wijn.

IMG_6802Deze tent wordt gerund door een Amerikaan en de prijzen zijn navenant. 100 bol voor een large pizza is voor Boliviaanse begrippen veel geld. Het ontbijt buffet kost 50 bol p.p. Belachelijk veel. De pizza en de drankjes smaken prima.

bolperiphone67We tafelen met Stefan en William gezellig na. De rest van de groep gaat naar de kamer. Dit is ontspannend na zo’n lange reisdag. We gaan om  half elf slapen. Morgen naar de grootste zoutvlakte op aarde.

25 juli 2011 La Paz (3600m)

Vandaag hebben we een ‘vrije dag’. We staan om half 9 op en ontbijten met Stefan. De dag begint relaxed en om tien over tien gaan we La Paz verkennen. La Paz, vrede op de toppen van de Andes,de hoogste hoofdstad op aarde. We starten met de heksenmarkt. Het is maar een klein. In marktkramen zijn opgedrogde beestjes te zien en verder ruikt het er sterk naar kruiden. Eigenlijk stelt het niks voor.

IMG_6722Dan gaan we naar het cocamuseum, maar dat is nog dicht. Daar gaan we later nog eens kijken. De San Fransisco kathedraal is aan de beurt. Van buiten is er niet zoveel aan vanwege bouwwerkzaamheden voor op het plein. Maar van binnen is het een en al pracht en praal. Veel lokalen , die prachtig gekleed zijn, komen beelden en afbeeldingen van Christus brengen. Zij zetten dat op de trappen voor het altaar en nemen dan plaats in de kerkbanken.

IMG_6735Om elf uur begint er iemand gitaar spelen. Dat klinkt geweldig in deze immense ruimte, gewoon kippenvel. Dan begint ook de mis. In het gangpad knielt een oud vrouwtje neer dat intens begint te bidden. Het is aandoenlijk om te zien. Na een kwartier houden we het voor gezien en gaan dan koffie drinken bij Sol y Luna. Lekker op ons gemak genieten we van de koffie en het straatleven. Na het afrekenen gaan we terug naar het cocamuseum.

IMG_6741Het is nu wel open en voor 10 Bob p.p. krijgen we een een kleine ruimte, met een Nederlandse handleiding erg veel goede en interessante informatie over van alles en nog wat over de coca. Het was beslist de moeite waard. Naast het museum was een restaurant, de Colonial Pot, waar we voor de lunch een tomatensoep en een drankje bestellen. Phons krijgt zijn soep, en als die op is komt pas de tweede. Beetje ongezellig, maar we zijn ook niet thuis.

bolperiphone53Dan wandelen we op ons gemak naar het Plaza de Murillio. Hier zien we het presidentiële paleis, het parlementsgebouw en de kathedraal. De kathedraal is sober maar mooi. Op het plein zitten honderden duiven. Als een jongetje ze opjaagt vliegen ze rakelings over ons heen. Het lijkt de film ‘birds’ van Hitchcock wel. Dan lopen we de Plaza Riosinio. We wandelen door een steegje met koloniale huizen die geel en blauw geverfd zijn.

bolperiphone54Deze Plaza is klein en op een bankje roken we een peuk en kijken we mensen. Dan wandelen we terug naar Sol & Luna waar we bier, Pisco Sour en Caipirinha drinken. We hebben een mooi uitzicht op de straat. Dan lopen we terug naar het hotel. Onderweg kopen we voor Jose een trui van Alpaca wol (470 Bol). Het is 7 uur geweest als we bij ons hotel aankomen. We nemen een heerlijke douche en lopen naar restaurant ‘The Steakhouse’.

DSCF3246Onderweg kopen we nog twee kussen overtrekken, met Inca motieven voor in onze bank. We bestellen allebei een hamburger en nemen een fles witte wijn: Campus de Solana. Het smaakt allemaal prima en Bob Dylan luistert met enkele nummers van zijn LP Blood on The Tracks de sfeer op. Heel gezellig. (80 bol). We lopen terug naar het hotel waar we om half tien aankomen. De tassen worden geprepareerd en het reisverslag wordt bijgewerkt.

IMG_6768Om half 11 gaan we slapen. Het was een hele mooie, maar vermoeiende dag. We hebben gevoeld dat we op hoogte zijn.

24 juli 2011 Puno – La Paz (3600m)

We staan om half acht uur op en doen het weer op ons gemak. Om acht uur gaan we ontbijten. Een uitgebreid buffet. Je kunt zelfs eieren laten klaar maken, totdat ze op zijn. Om negen uur vertrekken we met 12 personen naar de Uros eilanden. IMG_6616Deze excursie kost 20$ per persoon. Na vijf minuten rijden met de bus komen we bij de haven aan het Titicaca meer aan. Onze boot ligt klaar en even later varen we op het hoogst bevaarbare meer op aarde.

IMG_6632Na een half uurtje varen zien we de drijvende riet eilanden. We worden door de lokale bevolking hartelijk ontvangen en begroeten hen in hun eigen taal terug: quasili. We nemen in een ronde op een bussel riet plaats en krijgen van onze gids uitleg hoe de eilanden gemaakt worden. Er wordt zelfs een maquete van het dorp getoond. Dan mogen we een huis zien dat onderdak biedt aan drie personen. Er is electriciteit en in het dak zit een laag plastic tegen de regen. Filmpje

DSCF3171De electriciteit wordt opgewekt door zonnepanelen die door de gemeente zijn geschonken. Dan wandelen we over het eiland dat een en al souvenir winkel is. Vervolgens varen we voor 10 Sol p.p. met een rieten boot langs de eilanden. We gaan weer aan ‘riet wal’ en hebben 10 minuten de tijd om het eiland te bekijken. Voor 10 Sol kopen we een miniatuur rietboot voor op onze toiletplank. We varen in een half uur terug naar Puno.

DSCF3192Hier komen we om kwart voort twaalf aan. Tijd om te lunchen en bij de Incabar bestellen we twee sandwiches LTB en een cola en twee biertjes. Om een uur vertrekken we en rijden we langs het Titicaca meer richting Bolivia. Na anderhalf uur hebben we een foto en plasstop. Om 15.00 uur bereiken we de grens. Bij Desaguadero worden de koffers in bakfietsen geplaatst. We halen een stempel bij de Peruaanse douane en wandelen de grens over.

IMG_6680Aan de Boliviaanse kant vullen we een formulier in en krijgen we weer een stempel in ons paspoort. Het is gelukkig niet druk,dus gaat het best vlot. In Bolivia is het een uur later en om 17.00 uur Boliviaanse tijd rijden we richting La Paz. Het is half bewolkt en we rijden over de Alti Plano. Het landschap met de besneeuwde bergketen is overweldigend. Om 19.00 uur komen we hij hotel Diamante Azul aan. De sleutel van kamer 404 is voor ons.

IMG_6696Wederom een mooie kamer. We krijgen 10 minuten de tijd en dan moeten we weer beneden zijn voor de briefing van Stefan. In vogelvlucht nemen we de plattegrond door.

IMG_6705Om acht uur is het verzamelen voor het pinnen en eten. Pinnen is om de hoek en snel gebeurd. (1boliviano =€ 0,10)Dan begint de afdaling naar een restaurant. We komen terecht bij Sol y Luna ( of andersom ), waar ze ook Nederlandse gerechten hebben.

IMG_6717Een deel van de groep haakt af, omdat er binnen gerookt mag worden. Op de menukaart staan o.a. Bitterballen en hutspot met gehakbal. Maar Phons neemt een lokaal bier van de tap met een tenderloinsteak en ik witte wijn met nasi en saté. Het is er gezellig en we eten er heerlijk. Na het afrekenen gaan we terug naar het hotel. Het is een hele klim. Dat kan morgen nog leuk worden.