20 augustus 2010 Tokio – Amsterdam

Onze vakantie zit er op en vandaag staat in het teken van de terugreis. We staan om half 7 op, drinken vlug een jus en een thee, stoppen de laatste spullen in de reistassen en gaan naar de lobby van het hotel. Om half 8 is het hier verzamelen en brengen we de tassen naar de shuttlebus van het hotel. Deze vertrekt stipt om tien over half 8 en brengt ons in vijf minuten naar het station. Luc koopt kaartjes (¥1000) en we wandelen naar het perron.

DSCF1029We zijn op tijd want de trein vertrekt om 6 minuten over 8. Het is een stoptrein en we stoppen vaak. We kunnen de bagage makkelijk kwijt. Japan Rail heeft dit veel beter voor elkaar dan onze NS. Na 1 uur en twintig minuten treinen arriveren we bij Narita airport.
Bij de incheckbalie staat een hele rij, maar we zijn opvallend snel aan de beurt. Een lieftallige Japanse helpt ons bij het verkrijgen van de boarding pass. Maar de ‘self check in’ werkt niet.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAWe sluiten aan in een korte rij en gelukkig zijn er nog plaatsen naast elkaar, met één aan het gangpad, beschikbaar.
In een koffieshop drinken we een cappuccino en  een café latte (José is bekeerd) en eten we allebei een croissantje. Dan gaan we naar het rokershol waar we allebei een sigaartje roken. Dan naar het observatorium punt waar we een mooi uitzicht over het vliegveld hebben.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAOp de weg naar gate 98 maken we onze laatste yennen op: een poespoppetje en een boekenlegger is de buit. Het is inmiddels kwart voor 11 en het boarden start over tien minuten. Het is druk bij de security check en José krijgt de zenuwen. Na een kwartier wordt onze handbagage gecheckt en kunnen we naar douane. Gelukkig hebben we hier maar twee personen voor ons. Dan naar het treintje dat ons naar de gate moet brengen.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAHet treintje rijdt voor onze neus weg en we moeten twee minuten wachten. Dan is het nog een eind lopen naar gate 98. Als we hier aankomen horen we de laatste oproep voor de passagiers van JL411 naar Amsterdam. We kunnen zo doorlopen en de kist zit al vol. José heeft het heet en zit met  een stuk papier te wapperen. Een aardige stewardess zegt dat het snel koeler wordt en na de uitleg dat we hebben moeten haasten, krijgen we een bekertje water.
Precies om vijf voor half twaalf verlaat het toestel de gate. De Japanners zijn erg punctueel. Op de taxibaan moeten we twintig minuten wachten, maar dan razen we over de startbaan. Het is redelijk bewolkt dus al snel zien we alleen maar wolken. Het taxiën en opstijgen hebben we weer via de webcam kunnen volgen.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAHopelijk straks, over 11 uur dus, in Amsterdam ook.
Mijn doel is om mijn leesboek uit te krijgen maar dat moet lukken, nog 200 bladzijden. De verzorging bij Japan Airlines is super. Als we op hoogte zijn krijgen we de warme maaltijd voorgeschoteld. We kiezen allebei voor de westerse variant: gehakballen met rijst. Smaakt prima. Ik neem bier en José witte wijn. De drank is nog niet op en de volgende ronde wordt al aangeboden.

DSCF1037Uiteraard slaan we deze niet af.
We lezen en puzzelen wat en doen dan een tukkie. De verlichting gaat uit en ik lees, onder het genot van een  Asahi Wild Fire uit. Dan krijgen we droog broodje. Deze zijn voor José. Nou, ze smaken best hoor, al had er wel wat boter bij gekund. Het is nu nog zo’n 4 uren vliegen. Deze vliegen ook voorbij. We krijgen nog een maaltijd en de landing kunnen we via de webcam volgen.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAOmdat het helder weer is boven Nederland wordt de camera al een half uur voor we landen aangezet. Rond 4 uur landen we en een kwartier later zijn we bij de gate aangekomen. De paspoortcontrole verloopt snel. Deze is verplaatst naar dezelfde verdieping als de gates. We lopen naar belt 17 om onze reistassen op te halen. Hier moeten we lang wachten maar uiteindelijk hebben we onze spullen compleet. We nemen afscheid van de groep, kopen een treinkaartje, roken buiten een peuk en nemen de trein van 17.15 uur. In Den Bosch stappen we weer over en we zijn om 18.52 op Station Reeshof. Nog een kwartier lopen en dan zijn we weer bij ons stulpje. We zijn blij dat we weer thuis zijn en kunnen terug kijken op drie fantastische weken in het ‘rijke’  Azië.

DSCF1039Japan is niet te vergelijken met de andere landen die we in dit werelddeel bezocht hebben. De Japanse samenleving is een juweeltje: geen graffiti en troep op straat. Normen, waarden en respect voel je hier elke dag. We zullen de vakantie blijven herinneren als de openingszin van de Camera Obscura van Hildebrand: “hoe warm het was en hoe ver”.

19 augustus 2010 Tokio

Om half 9 worden we door onze wekker gewekt. We hebben allebei goed geslapen. We starten weer rustig op. Onze benen zijn nog moe maar ze zullen vandaag weer in de weer moeten.
Na een zjuutje en een theetje wandelen we eerst naar het Ueno Park. We maken foto’s van de vijver met de prachtige lotusbloemen en we bezoeken de Toshogu schrijn.

IMG_4000We drinken een heerlijke kop koffie en wandelen dan naar metrostation Okachimachi (G15). We rijden met de Ginza lijn naar station Ginza (G09).
We zien de Ginza Yonchome intersection. José denkt dat dit het kruispunt is dat ze graag wil zien, maar dit blijkt later niet zo te zijn. We lopen de route uit de ‘handy guide’ en komen bij de Sony Building. Buiten staat een prachtig aquarium. We genieten en als we naar binnen gaan wordt het helemaal super.

IMG_4016Eerst nog meer aquaria en dan krijgen we de nieuwste 3D technologie te zien.  Met een super degelijk brilletje kijken we naar tv’s van 55 en 60 centimeter en zien een film over de mangrove en de onderwaterwereld. Dit is werkelijk geweldig. De route loopt tot de vierde verdieping en alle nieuwste snufjes van Sony krijgen we te zien. Van laptops, walkmans, fototoestellen tot camera’s. We zien ons zelf ook in 3D.

IMG_4035Verbluffend vind ik de 240 hertz technology van de tv.
Bij bewegende beelden is het verschil met een 60 hertz tv enorm. Ook de demonstratie van de steady shot is fabelachtig. Voor mij is dit een geweldige ervaring. ( Phons voelt zich als een kind in een snoepwinkel ) Dan gaan we bij de Subway een BLT broodje met een cola nuttigen en lopen dan terug naar de Sony Building.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAIn de folder hebben we gezien dat op de 8e verdieping nog een 3D film getoond wordt. Deze willen we niet missen en het loont de moeite. De haaien en roggen zwemmen  over ons heen en we zitten tussen de visjes. Ik vraag me alleen af hoe lang je met zo’n brilletje tv kunt kijken zonder hoofdpijn te krijgen. Naast het filmscherm stond een waarschuwing.
Dan pakken we de metro en rijden naar station Shibuya (G1).

SAMSUNG DIGITAL CAMERA
Hier komen we bij het beroemde kruispunt met de diagonale zebrapaden. De reclames op de wolkenkrabbers, de mensenmassa en de flamboyante jeugd maken indruk. We kunnen er geen genoeg van krijgen. Eerst bezoeken we het Shibuya 109 gebouw. Dit is een winkelcentrum dat erg populair is bij de Japanse jeugd.
SAMSUNG DIGITAL CAMERADe verkopers zien er opvallend, raar uit. Sommigen zijn net zieke koeien.  We wandelen nog door Shibuya Center Town en genieten van het ‘streetlife’ en de winkeltjes.
Op de terugweg naar het metrostation vermaken we ons nogmaals bij het kruispunt. We gaan naar de eerste verdieping van Starbucks om foto’s en een filmpje te maken.
Dan nemen we de metro naar Akihabara (G14).

SAMSUNG DIGITAL CAMERAWe lopen naar Electric City en zien winkels waar elektronica verkocht wordt. Bij bijna elke winkel staat een ‘bugs bunny’ de potentiele klanten naar binnen te lokken.
We wandelen de route uit de ‘handy guide’ maar missen een afslag. We komen nog wel een zaakje tegen met tweedehands manga’s. komt goed uit, want die willen we er een voor thuis. Voor 105 yen hebben we een boek gevonden, leuk ook al kunnen we het niet lezen.

IMG_4068Plaatjes kijken kan altijd. We lopen een hele poos verder. Dit is niks dus we nemen de metro naar Asakusa. We hebben zin om op een terrasje te zitten. Als we door het straatje wandelen dan staat onze ‘vriendin’ al te zwaaien. Ze herkent ons nog van eergisteren. We drinken een biertje en een cola en nemen dan de metro naar Ueno Okachimachi (E9). We willen ons laatste avondmaal op z’n Japans afsluiten en besluiten naar de sushi bar te gaan.

DSCF1021De rauwe vis smaakt weer voortreffelijk en de sfeer is top.
Dan gaan we naar onze hotelkamer waar we om kwart na acht aankomen. We nemen een verfrissende douche en gaan dan in de bar nog een biertje drinken. Kees, Annelies, Margriet en Luc zitten daar al aan een lekkere pint. We kletsen gezellig en delen de gebeurtenissen van de afgelopen dagen. Tegen 11 uur gaan we naar boven.

DSCF1027Het reisverslag moet nog gemaakt worden en de tassen moeten ook nog worden ingepakt. Morgenvroeg om half 8 vertrekken we met de shuttle bus naar het station. Het Japan avontuur is bijna voorbij, morgen wacht een flinke reisdag. Nu maar snel naar bed. We gaan maar dromen van ‘het lief klein konijntje met een vliegje op zijn neus’. Zouden ze dat liedje in Japan ook kennen? Misschien gaat het hier over een ander beestje. Een mug, een karper, een cicade, wie weet.

18 augustus 20§0 Tokio

Omdat we niet meegaan naar de vismarkt (vertrek om 6 uur), kunnen we uitslapen. De wekker maakt ons om half 9 wakker. We drinken een sapje en thee en bereiden de dag voor. José wil naar de Sumo worstelaars. We pakken daarom de metro naar station Ryogoku. Hier komen we Luc tegen. Het worstelspektakel is al over. Hij is binnen geweest en de vleesklompen lagen te slapen. Morgenvroeg om 8 uur start de training en gaat hij hier weer naar toe.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAWe lopen het station uit en dwalen rond. We kunnen niet vinden wat we zoeken. Bij Veloce drinken we koffie en eten we een sandwich met ham. Heerlijk. Dan nemen we de metro naar station Daimon (E12 naar E20). We lopen richting water en naar de haven waar de waterbussen vertrekken. We kopen twee retourtjes naar Odaiba (¥1440).
De boot vertrekt om 1 uur en op een bankje drinken we cola.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAOok maken we foto’s van de rainbow bridge en van de wolkenkrabbers.
De boot vertrekt precies op tijd en na 20 minuten varen stappen we uit Palette Town. Hier lopen we eerst de expositie van Toyota in. Allerlei modellen staan hier tentoongesteld, van huidige auto’s, maar ook futuristische wagens. En er zijn allerlei activiteiten te doen. Dan lopen we richting baai en verkennen we een winkelcentrum.

DSCF0854
Onderweg eten we allebei een hotdog. José neemt een cola en ik een biertje. We roken op ons gemak een sigaar en vervolgen dan onze weg naar het water. Hier is een mooi strand aangelegd. We maken een korte strandwandeling en zien hoe de Japanners genieten. Het water is echt warm.
Na een half uurtje wandelen lopen we naar een terras. Hier drinken we allebei een pilsje. We zitten onder een parasol.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAHet is 37 graden Celsius in de schaduw. We genieten van het uitzicht op de rainbow bridge en het strand.
José gaat bij de ‘hello kitty shop’ stikkervellen voor haar klas vragen. Ze vraagt er 26 en ze krijgt van de vriendelijke Jap een pak van 100 stuks. Ze is dolgelukkig. Het was er vandaag waarschijnlijk een speciale dag. In het water lagen reusachtige poppen. Van tijd tot tijd was er een soort fonteinenshow en iedereen liep met ballonnen.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAHet thema was: Green Tokio Hello Kitty & Friends.
We nemen de boot van 16.25 uur voor de terugtocht. Via Big Sight varen we terug. Nu hebben we ook de architectuur van het Open Exibition Space gebouw kunnen zien.
Iets over vijf uur staan we weer aan wal. We wandelen de route uit de folder van het informatie centrum richting Tokyo Tower. Dit is ruim een half uur wandelen. Onderweg bezoeken we de Zojo-ji tempel.

DSCF0874Het is een raar gezicht de kopie van de Eifel toren naast de boeddhistische tempel.
We kopen twee tickets voor het Main Observatorium (¥1640). Een lift brengt ons op 150 meter. Hier hebben we een prachtig uitzicht op Tokyo. We besluiten om te wachten tot het donker wordt en drinken thee en bier.
Het is mooi om te zien hoe de duisternis over Tokyo valt. Inmiddels is er een bandje gaan spelen.

DSCF0880Dit is alleen op woensdag en donderdag dus we hebben geluk want het klinkt goed.
Tokyo by night is prachtig en we maken mooie foto’s. Jammer van sommige reclameborden die te veel licht uitzenden.
Om kwart voor 8 gaan we naar beneden. We worden met de lift naar de 4e verdieping gebracht en gaan met de trap naar benden. We komen langs restaurantjes en souvenirwinkeltjes.

DSCF0963Als we buiten komen maken we nog foto’s van de verlichte toren en wandelen dan richting metro station Daimon. Onderweg nemen we bij de Subway allebei een Bacon Lettuce Tomato sandwich met cola. Smaakt heerlijk. We hebben vandaag een brooddag en dat bevalt mij goed. Via de Tozai lijn stappen we over op de Chiyoda lijn en we zijn om negen uur terug bij het hotel. Onderweg hebben we bij de supermarkt nog een blikje bier en een flesje jus d’orange gekocht.
Het is tijd voor een welverdiende douche. Wat hebben we vandaag weer gezweten ( en gelopen ).
We kijken met voldoening terug op deze mooie dag.

17 augustus 2010 Tokio

Om 9 uur is het verzamelen in de lobby van het hotel. Luc neemt ons op sleeptouw om ons wegwijs met het metrostelsel van Tokyo te maken. We kopen allebei een dagkaart voor ¥1000. We vertrekken station Nexu (C14  van Chiyoda Line) ) en stappen over op Shin Ochanomizu (C12). Hier nemen we de Shinjuku Line. Bij het verlaten van station C12 slikt het apparaat mijn kaartje in.
IMG_3978Snel komt een Japanner van de metrodienst mij helpen. Het apparaat wordt opengeklapt en na wat speurwerk wordt mijn kaartje gevonden. Het is geblokkeerd door een kaartje van een voorganger dat omgevouwen was. Ik krijg een nieuwe dagkaart en we lopen naar Station S07. Het is flink wandelen onder de grond van Tokyo. Nu moeten we op het eindpunt uitstappen: S01 Shinjuku.

DSCF0653Met wat zoekwerk vinden we de juiste weg naar het Tokyo Metropolitan Govenement Building (TMGB). Als we bovengronds komen zien we de prachtige wolkenkrabbers. De gebouwen hebben een prachtige architectuur. In het TMGB is ook de toeristen informatie. Wij voorzien onszelf van de benodigde folders (Tokyo Area Guides) en nemen de lift naar de 45e verdieping. Hier is een grote souvenirwinkel en een restaurant.

DSCF0668Het uitzicht is prachtig en op bordjes staat aangegeven wat er allemaal te zien is. Het is heiig dus de bergen zijn helaas niet zichtbaar.
We besluiten om de wandelroute van de Tokyo Area Guide van Shinjuko te lopen. Het is best zoeken maar uiteindelijk zijn we op de goede weg. Vlak bij het station zien we Pronto, een koffietent. Ik neem een American (medium) en José twee Café Latte (large).

DSCF0690Het is een kleine maar gezellige tent waar we tussen de Japanners zitten die van hun pauze genieten. We vervolgen onze weg maar het kaartje is niet duidelijk. We zitten helemaal verkeerd en na een paar keer vragen lopen we via een warenhuis naar de andere kant van het spoor. We vinden hier niks aan en besluiten om de metro bij Shinjuku Sanchome. Eerst met de Shinjuku Line van S02 naar S09: Bakuro Yokoyam.

DSCF0699Hier stappen we over op de Asakuse lijn en rijden van A15 naar A18: Asakusa.
Als we bovengronds komen lopen we eerst naar de brug om een foto van een foto van mijn favoriete Japanse Brouwerij te maken. Het Asahi gebouw is prachtig.
We doen een eerste verkenning van Asakusa en hebben dorst. Het is bloedheet en we vinden een Italiaans restaurant. We bestellen allebei een halve liter bier.

DSCF0705Omdat de menukaart er goed uitziet en we best trek hebben, het is al half drie, bestellen we een spaghetti en een hamburger steak. Het smaakt  voortreffelijk. Ik bestel nog een biertje en we voelen de energie weer in onze lijven stromen.
Dan lopen we de wandeling van ‘Welcome to Tokyo Asakusa’. We lopen door een prachtig klein straatje met restaurants en souvenirwinkeltjes en zien dan de Senso-ji tempel.

DSCF0715Deze tempel wordt jaarlijks door 30 miljoen bezoekers met een bezoek vereerd. Wij begrijpen waarom deze tempel, die in het midden van de 7e eeuw gebouwd is, zo vaak bezocht wordt. Het is een van de mooiste tempels die we deze reis gezien hebben en waarin Boddhavista Kannon vereerd wordt.
We kijken onze ogen uit naar de Pagode met vijf verdiepingen en andere heiligdommen.

DSCF0742Op de achtergrond zien we de wolkenkrabbers. Een mooi contrast: oud en nieuw Japan.
Jose trekt voor ¥100 nog een gelukstokje. Samen zoeken we welk laadje bij het symbool hoort en José heeft een hele mooie boodschap getrokken. Een mooie herinnering aan deze prachtige tempel.
Dan vervolgen we onze route via een kleine kermis naar een mooi steegje. Hier staat een Japanse de voorbijgangers naar binnen te roepen.

DSCF0755Ze hebben een terras dus voor mij hoeft ze niet veel moeite te doen. We bestellen een bier en een cola en krijgen een bevroren doekje. Dit is heerlijk en omdat het vriendelijke meisje ziet dat we afzien krijgen we ook een wapperke. We genieten van het straatbeeld en zien een sumo worstelaar en andere bijzonder Japanners voorbijkomen. Dit is echt leuk. We lopen het laatste stuk van de route en besluiten om met de metro richting hotel te gaan.

DSCF0763Onze voeten beginnen zeer te doen. Via A18 naar A15 waar we overstappen op S09 gaan we naar S07 waar we overstappen op C12  gaan we naar C14 Nezu. Onder de grond hebben we weer de nodige kilometers afgelegd. We slaan bij de bakker en de supermarkt proviand in en lopen naar ons hotel. Lekker douchen en uitpuffen. Aan de bar drinken we met Kees, Annelies en Margriet nog een pilsje. Later schuift Luc aan.

DSCF0770Hij heeft weer lekker ‘geonst’. Rond half twaalf zijn we terug op de kamer. Het is tijd om onze vermoeide lichamen rust te geven. Het was een mooie, bloedhete en enerverende dag.

16 augustus 2010 Kyoto – Tokio

IMG_3966Na een onrustige nacht voor allebei, starten we de dag met een sapje en een paar bekers thee. Onze grote bagage is al weg en dus vertrekken we om half 9 met de kleine rugzak naar het metrostation. Luc regelt voor iedereen de kaartjes. Op het grote station van Kyoto aangekomen staan we meteen op de Shinkansenafdeling. We moeten op perron 11 zijn op de plaats van wagon 4.

DSCF0560Omdat onze trein pas om 9.32 uur vertrekt hebben we volop de tijd om treinen te kijken en te fotograferen. Wij hebben de plaatsen 13 B en C. we zitten luxe met veel beenruimte. De snelheid waarmee de trein rijdt valt eigenlijk tegen. We hadden het sneller verwacht. Onderweg hebben we nog 3 stops: in Nagoya, Shin-Yokohama en Shinagawa. Voor 600 yen hebben we ook nog een lekkere koffie gedronken. Om kwart voor 12 arriveren we in de hoofdstad.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAHet is hier nog warmer dan we al gewend zijn. Met een anderen trein gaan we naar Ueno station naar de wijk waar we de komende dagen verblijven. We worden daar met een bus opgehaald, maar dat duurde allemaal nog al lang. Het is vandaag feestdag en de chauffeur was blijkbaar vrij. In de hitte hebben we minstens een half uur gewacht tot er iemand verscheen. Komen ze ook nog met een busje voor 7 personen.

DSCF0574Daar gaan wij in mee en de rest volgt met taxi’s. de rit was niet zo lang en tegen enen arriveren bij hotel Suigetsu Ohgaiso. De kamers zijn nog niet klaar, dus wachten we braaf. Als we dan eindelijk de sleutel krijgen is de kamer een verrassing. Een minihok waar je de tassen eigenlijk niet fatsoenlijk kwijt kunt. Maar we zijn creatief, zetten de boel een beetje anders en dan moet het zo maar lukken. Uiteindelijk zijn we hier alleen om te slapen en te douchen.

DSCF0581Om twee uur gaan we met Luc op verkenning in de buurt en wat eten. Het beoogde restaurant Colorado bestaat niet mee en daarom zoeken we een alternatief. We komen terecht in een soort cafetaria waar we heel voordelig eten. De kwaliteit was er dan ook naar. Na de lunch lopen we door kleine straatjes en komen dan in het park uit. Daar zijn verschillende musea en een dierentuin. Op de plaats waar we op de bus stonden te wachten splitst de groep zich.

DSCF0601In eerste instantie gaan we met z’n tienen naar de winkelstraat die op een markt lijkt. Op het laatst zijn we met z’n zessen over: Annelies, Kees, Margriet, Luc en wij samen. We kijken er nog wat rond, maar gaan op zoek naar een koele en verfrissende pint, omdat we sissen. Gemakkelijk is dat niet. We belanden in een kleine tent waar mensen aan tafel op z’n Koreaans zitten te barbecueën. Het ziet er leuk uit.

DSCF0608Een grote pot met gloeiend houtskool, een rooster erop en een afzuigkap erboven. We bestellen 6 pinten en komen al snel in contact met 2 heren die aan de tafel naast ons zitten. Zij trakteren ons op een kleine barbecue. Op tafel komen 2 potten te staan en we bakken varkensvlees, beef en tong. De mannen krijgen er een speciaal drankje bij. Het is een grote pul met ijs en saké en daarbij een flesje Hoppy. Dat moet bij elkaar. Het rietje is geen rietje.

DSCF0610Wij vrouwen bestellen voor onszelf maar een glas bier. Er wordt een uitgebreide fotoreportage gemaakt. De oudste man, die iets met beveiliging doet, wil de foto’s wel hebben, maar dan via de mail van zijn maat. Volgens ons mag zijn vrouw hier niks van weten. Ze nemen afscheid van ons en wij willen nog wat drinken. Dat krijgen we niet meer. Dan blijkt dat alles voor ons is betaald. Helemaal gek.

DSCF0620We gaan weer op stap en belanden dan in een sushirestaurant met lopende band. Alles heeft een vaste prijs, je betaalt 136 yen per bordje. Na de maaltijd worden de bordjes geteld en dan afgerekend. Voor onze neus stond de kok aan één stuk door sushi te knutselen. We eten sushi met garnalen, krab, zalm, paling. Ze zijn heerlijk.

DSCF0630Tot slot lopen we terug naar het hotel. Inmiddels is het buiten iets koeler, maar naar onze normen nog hartstikke warm. In de lobby van het hotel nemen we met zijn vijven nog een afzakkertje, terwijl Luc gaat onsen. Om 9 uur gaan we naar onze suite nummer 4318. Tijd om het zweet van Tokio eraf te spoelen. Het is vandaag een bloedhete dag geweest, met onverwachte leuke en gezellige verrassingen.

15 augustus 2010 Kyoto

Om half 9 maakt de wekker ons wakker. We hebben weer uitgeslapen en starten rustig op. Zjuutje, thee en voor de liefhebber een broodje. Om half 10 brengen we de bagage naar beneden. Deze wordt per express naar het hotel in Tokio gebracht. Dan hoeven we die niet morgen met de Shinkansen mee te nemen en vanavond niet pers’s voor 6 uur in het hotel te zijn om de boel af te leveren.

IMG_3879Deze service is onderdeel van de excursie die we geboekt hebben. We kopen weer twee dagkaarten voor de bus en trekken er op uit.
Onze eerste bestemming is het ‘Imperial Palace’. Het regent dus we lopen met de paraplu door het keizerlijk park.
We hebben pech, het paleis is op zondag gesloten en dus niet op visite bij de overkant. We lopen het park uit op zoek naar een bushalte. We willen het ‘filosofenpad’ gaan lopen.

IMG_3881Dit is een tip van Luc, die dit gisteren gedaan heeft. We stappen op bij Kawaramachi Imadegawa en wachten bus 102.  Bij halte Ginkakuchi-michi stappen we uit. We volgen de mensenmassa en lopen door een straatje met allemaal souvenir winkeltjes. We hebben zin in koffie en bij café en bar Bear drinken we allebei een heerlijke americano. Dan lopen we naar de eerste tempel: de Ginkaku-ji, ook wel het zilveren paviljoen genoemd.
IMG_3885We betalen ¥500 per persoon entree en volgen het aangegeven pad. We zien meteen de tempel die in een prachtige tuin ligt. Het is erg druk maar dat stoort ons niet. Op ons gemak wandelen en klimmen we door de tuin. Op het hoogste punt hebben we een mooi uitzicht op Kyoto. Als we de tempel verlaten komen we Kees, Annelies en Margriet tegen.

IMG_3889Zij hebben het hele stuk van het hotel af gelopen.
We lopen weer langs de weg met souvenirwinkels. Het is een drukte van belang. Bij een tent verkopen stukken open haard hout. De Japanners staan te dringen om zo’n stuk hout te kopen om het vervolgens van Japanse karakters te voorzien. De beschreven stukken hout worden bij het tentje weer ingeleverd. Het is Obon, de dag dat men overleden verwanten herdenkt.

IMG_3903Bij een leuk winkeltje nog een tasje gekocht.
We volgen het grinten pad langs het riviertje. Een schitterend gezicht. Het is inmiddels half 1 en we krijgen trek. Bij een café gaan we lunchen. José bestelt een mixed sandwich en ik een ham sandwich met een Sapporo biertje. We moeten lang op onze bestelling wachten. De logistiek kan heel wat verbeterd worden.

IMG_3912Als we de drank en de sandwich krijgen dan blijkt het het wachten waard geweest. Het smaakt voortreffelijk. We vervolgen onze filosofische toer en wandelen op ons gemak langs de tempels. Bij de Nyakouji-jinja, een tempel met schrijn, nemen weer rust. We trekken een Cola uit de automaat en drinken deze op een bankje op. We genieten van de prachtige tempel. In het kleine tempeltje staat een groot beeld van een krijger.

IMG_3914We lopen langs de Eikan-do naar de Nanzen-ji. Dit is de laatste tempel van de tocht en wat ons betreft ook de mooiste. Een grote tempel, met kleine tempels, die aan het begin van de Japanse Zen geschiedenis heeft gestaan. Het is weer bloedheet maar we nemen toch de tijd om de tempels te bezichtigen.
Dan lopen we richting centrum .  We zijn weer aan een rustpauze toe en bij de Kyoto Traveller’s Inn drinken we een bier en een ice koffie.

IMG_3916Hier hebben ze gratis wifi dus neem ik met mijn iphone het laatste wereldnieuws door.
Dan lopen we verder naar de Kawaramachi dori. We komen veel tempels tegen, maar deze laten we links liggen. Ons tempelgevoel is geheel bevredigd. Bij de Kawaramachi slaan we rechts af. Dit blijkt achteraf een verkeerde keuze te zijn geweest. Daarom nemen we de bus richting Gion en lopen we naar het winkelcentrum.

IMG_3938Onderweg vraagt José de weg en de Japanner vertelt vijf keer met handen en voeten waar we naar toe moeten. De sluitspier van José moet hard werken. Het was een ware one-manshow, een giller. Maar hij bedoelde het goed.
Na wat zoeken vinden we de bewuste winkel. José zoekt tussen de afgeprijsde yukata’s, maar kan niet slagen. Ik ben weer aan rust toe en we gaan op een pleintje mensen kijken.

IMG_3949José gaat terug naar de winkel en komt met een mooie yukata terug. Niet afgeprijsd maar wel goede kwaliteit en een hele mooie.
Dan nemen we bus 10 terug naar Karasuma Manatumachi. Bij McDonalds eten we een menuutje en bij de 7-eleven kopen we nog een koek voor het ontbijt en een biertje.
Als we bij het hotel aankomen zitten Kees, Annelies, Margriet en Luc op het terras. We kletsen wat en als zij gaan eten, gaan wij naar de kamer.

IMG_3961Lekker douchen en onze vermoeide voeten rust geven.
Het was een prachtige dag en we hebben het gevoel dat we alles uit Kyoto gehaald hebben. Een goede nachtrust hebben we wel verdiend. Morgen de laatste stad op ons lijstje. Met de Shinkansen op naar Tokio.

14 augustus 2010 Kyoto

Vandaag bepalen we ons eigen tempo. We trekken er met z’n tweetjes op uit. Om half 9 loopt de wekker af, dat is eigenlijk uitslapen. We doen het rustig aan en nemen ons ontbijt op de kamer. Beneden in het hotel kopen we voor allebei een dagkaart voor de bus: ¥500 per stuk. We lopen naar het busstation dat op de hoek van de straat van ons hotel ligt en nemen lijn 202. We stappen uit bij Gion en gaan deze wijk verkennen.

IMG_3786Bij Starbucks drinken we een americano op het terras. Dan komen Frits en Sien voorbij en zij volgens ons voorbeeld. Het is leuk om naar het straatbeeld van Kyoto te kijken. We zien monniken en vrouwen in geishakledij. We lopen langs de rivier richting Pontocho. Hier dwalen we door de kleine straatjes met prachtige houten huizen. Bij een bakker kopen we vier koeken en koffie en we nuttigen onze lunch in de bakkerij. Dat was super lekker.

IMG_3787Twee keer warm eten op een dag begint ons tegen te staan.
Dan pakken we bus 17 naar het station. Dit is een prachtig modern gebouw. Eerst gaan we een warenhuis binnen en kijken wat er op elke verdieping te koop aangeboden wordt. Dan verkennen we het stationsgebouw en gaan bij de parkeergarage met een lift naar de 11-de verdieping. Hier komen we op de skywalk, een loopbrug waar je een mooi uitzicht over Kyoto en de mensen in de stationshal hebt.

IMG_3809Je kijkt ook recht op de Kyoto Tower, een markante toren in de stad. Op de 11-de verdieping van het Isetan warenhuis drinken we een biertje en een witte wijn. We geven onze voeten even rust. Het is druk en naast ons zitten een paar verliefde Japanse tortelduifjes. Leuk om te zien.
Dan nemen we lijn 17 weer richting Gion. We dwalen nogmaals door de straatjes en zien dan een overdekte winkelpromenade.

IMG_3825Deze is enorm groot en we wandelen op ons gemak en zijn op zoek naar een Yukata. Deze vinden we uiteindelijk. Een mooie met Japanse karakters.
Dan lopen we naar de Kawaramachi Dori waar we bus 10 richting hotel nemen. Op het terras van het hotel drinken we een biertje en roken we een sigaar. Het is inmiddels kwart over 6. Tegen half 8 gaan we naar boven voor een verfrissende douche. We besluiten om weer in het hotel te eten.

IMG_3828Goed en gemakkelijk.
Kees, Annelies en Margriet schuiven ook aan. Vol trots laten ze hun foto’s als Geisha meisjes zien. Ze hebben zich helemaal als Geisha laten verkleden en schminken.
IMG_3832Ze lijken nu helemaal sprekend op elkaar.
Na het diner wandelen we naar het kleine riviertje. Hier worden allemaal blauwe lichtjes op het water gezet en ze stromen langzaam voorbij.

IMG_3858We zijn hier iets over 9 en vangen nog een glimp van de laatste lichtjes op. We gaan naar beneden en wandelen een stuk langs het water. We lopen via de 7-eleven, waar we jus d’orange en bier inslaan terug naar het hotel. Het is inmiddels 10 uur geweest en tijd om het reisverslag bij te werken.
Het was weer een mooie, warme en droge dag. Tijd om onze vermoeide lijven, en vooral voeten, rust te geven.

13 augustus 2010 Kyoto

Het ontbijt eten we vandaag op de kamer. Jus, thee en een broodje. Om kwart voor negen stappen we in een klein busje voor de stadstour door Kyoto. Dit is een excursie uit het pakket. Na een kwartier rijden komen we bij de Kinkaku-ji tempel aan. Dit is de beroemde tempel van het gouden paviljoen dat omgebouwd is naar een Zen tempel. Het is een schitterend gezicht, de gouden tempel, het water met de waterlelies enlotusbloemen en de groene tuin.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAWe wandelen op ons gemak en volgen de aangelegde route. Het is weer druk bij deze toeristische attractie.
Dan rijden we in tien minuten naar de Ryoanji tempel. Deze bevindt zich in een prachtige tuin. Bij binnenkomst zien we de Kyoyochi vijver. Een plas met gigantisch veel lotus bloemen. We zien ook een verdwaalde eend.
Ook hier is een pad aangelegd dat je langs de hoogtepunten leidt. Een daarvan is de ‘rock garden’.

SAMSUNG DIGITAL CAMERADit is een vierkante tuin met kiezelstenen waarin 15 rotsblokken liggen. Volgens Luc kun je er tegelijkertijd maar 14 zien. Als je er 15 ziet dan bereik je het Nirwana. Nou, Kees en ik bereiken deze staat van verlichting. We wandelen door de meest beroemde Zen tuin van Japan.  Dan lopen we naar het restaurant van Mama San. Hier bestellen we onze lunch. We nemen allebei een kipschotel.
SAMSUNG DIGITAL CAMERADan lopen we naar de Tojiin tempel.  Dit is de familie tempel van de Ashikage shoguns. Ook hier is de tempel omringd door een prachtige tuin. We zien de ruimte waar de theeceremonie wordt gehouden. We genieten en om kwart over 12 lopen we naar Mama San voor de lunch.
Mama San spreekt een beetje Nederlands en geeft meteen een show weg. Ze gaat naast Kees staan en komt maar tot zijn middel.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAHaar hand legt ze aan de binnenkant van Kees zijn dij. Kees krijgt een steek op en wordt omgetoverd tot Napoleon. Dit werkt op onze lachspieren. Het eten smaakt voortreffelijk en ik bestel er een biertje bij. Mama San gaat eigen gemaakte cadeautjes uitdelen. Dan pakt ze origami papier en gaat ze kleine “samurais” vouwen. Aan onze tafel leert ze hoe je een kraanvogel moet vouwen.
We zwaaien Mam San en haar zoon uit en rijden naar de volgende attractie: de Fushimi-Inari Taisha. De eerste tempels zijn ingepakt en worden gerestaureerd. Dan zien we rijen met torii gates. Het pad met torii gates is vier kilometer lang en leidt tot de top van de berg. Langs het pad staan meer dan 10000 torii gates. De klim is heftig en  de top ligt 150 meter hoger.

SAMSUNG DIGITAL CAMERADit is een flinke klim en het zweet gutst uit onze lichamen.
Als we boven aankomen zien we een ‘ rommeltje’. Een klein doolhofje met allemaal kleine oranje torii’s. Dit is niks bijzonders maar het gevoel is alsof we de K2 bedwongen hebben. Margriet maakt een foto van ons (Kees, Annelies, Corrie, James, Sien, Frits en mij). José heeft last van haar rug gekregen en heeft het laatste stuk niet geklommen.

IMG_3755Het afdalen gaat een stuk gemakkelijker en om kwart voor vier stappen we weer in de bus voor de laatste etappe van het ‘kerkenpad: de Sanjusangen-do. We zetten onze schoenen weer in een kast en lopen een gang door. Als we de hoek om gaan zien we 1001 gouden beelden. Op het eerste gezicht lijken ze op elkaar maar dat is niet zo. Ze hebben allemaal subtiele verschillen in het gezicht, kleren en symbolen die ze in hun handen hebben.

IMG_3771Voor deze gouden beelden staan 28 discipelen van Kannon. Aan de uiteinden staan Fujin en Raijin, de gespierde goden van donder en wind. Helaas mogen we geen foto’s maken. Als we de hoek om gaan lopen we langs een gang terug. Hier staan voorwerpen tentoongesteld en de uitleg is in het engels.
Dan komen we in een ruimte waar we allebei een ‘fortune’ soort cadeautje  kopen (¥100). Het is een mini amuletje.
Het amuletje van José:
Hoteison:
Hoteison live in Chine in the 9th century and was known for his abilities to fortell the future for good and bad. Hotei ha a round face and big round belly so he was popular for his smaile. He became known as the god of happiness after his death.

IMG_3764Het amuletje van Phons:

Fukurokujyu:
The god of three blessings: Fuku, Ruku an Jvu. Fuku for prosperity, Ruku for wealth and Jyu for a long life.

Dan rijden we terug naar ons hotel waar we om tien over vijf aankomen. Na het kerkenpad in Rusland, waar we een hoge dosis Russisch Orthodoxe kerken gezien hebben, hebben we vandaag het tempelpad gedaan.

IMG_3781Het was geen stadstoer maar een tempeltoer. Als we bij het hotel aankomen lopen we direct naar het postkantoor om geld uit de muur te trekken. Dan schuiven we op het terras voor het hotel aan bij Kees, Annelies, Margriet en Luc. We bestellen allebei een koud pilsje. Ons vochtgehalte moet op peil gebracht worden. We kletsen gezellig en bestellen nog een gerstenat. Dan gaan we naar onze kamer en nemen allebei een verfrissende douche.

DSCF0540Het was een vermoeiende dag en we hebben geen puf meer om een restaurant te zoeken. Daarom eten we in het hotel waar we een drie gangen menu bestellen: soep, bief of vis, ijs en koffie voor ¥2000.
Dit smaakt voortreffelijk. José drinkt er een witte wijn bij en ik een fles bier.
Na het diner lopen we naar de 7-eleven waar we nog wat drank inslaan. Dan gaan we naar onze kamer om de verslaglegging van de dag te verzorgen. Nog wat lezen en dan is het bedtijd. Ik denk dat ik maar over een tempel ga dromen. Doe ik dat ook maar.

12 augustus 2010 Kurashiki – Kyoto

DSCF0497Na een lekker ontbijt met sap, thee, broodjes en fruit kunnen we de dag beginnen. Om kwart voor 9 verlaten we Kurashiki. Het was een leuke plaats met schitterende plekjes en lekker eten. Het reisdoel voor vandaag is Kyoto, de voorlaatste plaats van onze reis. De weg voert ons door een mooi landschap. Onderweg stoppen we in Himeji, waar we een Japanse tuin en het kasteel gaan bezoeken.

IMG_3569Na de aankoop van een combiticket gaan we eerst lunchen, want het inmiddels al 12 uur geweest. We eten een curry en een gebakken rijst met garnalen, plus een kleine smakelijke salade. We zitten aan een zijtafeltje met uitzicht op een vijver. Dat eet heel relaxed. Na de lunch wordt het tijd dat we de Japanse tuin gaan bekijken. Deze is werkelijk schitterend aangelegd. Overal leuke hoekjes en natuurlijk veel waterpartijen.

IMG_3573Aan koikarpers geen gebrek. Ze zijn er in alle maten en kleuren. Als we een soort plantenkwekerij inlopen, komen we een meneer van daar tegen met een emmer voer. Dat is bestemd voor zijn vissen. Wij mee natuurlijk. Terwijl hij met een lepel tegen de emmer slaat, komen de vissen er al op af. Als dan ook nog het voer in het water gegooid wordt, wordt dat een heel spektakel en gespetter. Als hongerige wolven op hun prooi.

SAMSUNG DIGITAL CAMERATijdens de rest van de wandeling was het echt genieten. Om 2 uur is het verzamelen om naar het kasteel te gaan. Het gigantische bouwwerk staat voor een deel in de steigers. Dat is dikke pech. Want ten eerste ziet het er niet uit, en ten tweede kunnen we nergens in. We bekijken wat we kunnen en houden dan het kasteel voor gezien. Het is weer bloedheet, we zweten als postpaarden en hebben zin in een lekker drankje.

IMG_3588Al snel ontdekken we een terras uit de zon. We ploffen er met z’n vijven, Annelies, Kees en Margriet, zijn er ook bij. We bestellen wat koels te drinken en al kletsend komen we de tijd tot 3 uur door. Op het laatst schuift Luc ook bij. Iedereen is weer keurig op tijd bij de bus en dan zetten we echt koers naar Kyoto. Zo gauw de bus van de parking rijdt begint het te regenen. Wat hebben we geluk gehad.

IMG_3602Helaas komen we in de buurt van Kobe in de file en nog niet zo’n kleintje ook. Daarom hebben we om kwart over 5 even een sanitaire stop. Tegen zevenen rijden we Kyoto binnen. Op de plattegrond lijkt alles redelijk dicht bij elkaar. Maar de werkelijkheid is anders. Het hotel is een gloeiend eind van het station af. We zien wel. In hotel “the Palace Side” worden we vriendelijk ontvangen, terwijl er een soort Anneke Gronloh staat te kwelen

IMG_3621Voor ons mocht er best een lap over de kooi. We krijgen de sleutel van kamer 334. De kamer lijkt op de vorige kamers. We droppen de bagage en gaan gelijk op zoek naar iets om te eten. Dat valt hier niet mee in de directe omgeving. We zoeken in de hoofdstraat om de hoek en komen terecht bij een Japanse Italiaan. Daar bestellen we een pizza, bier en een glas wijn. De prijzen zijn hier behoorlijk. Gelukkig is de pizza heerlijk.

SAMSUNG DIGITAL CAMERANiet zo groot, maar heerlijk van smaak en met veel groente. Na het afrekenen slenteren we terug naar het hotel. Bij Lawson regelen we war voor het ontbijt van morgen en een slaapmutsje voor vanavond. Lekker douchen, internetten, verslag maken en lezen. Morgen staat er weer heel wat op het programma met de stadstour door Kyoto.

11 augustus 2010 Excursie Hiroshima

Vanmorgen om 7 uur schuiven we aan bij het ontbijt. Het is druk en er is nog 1 tafeltje voor ons vrij. Ik neem alleen thee en jus d’orange. José eet ook een paar broodjes met jam. Het is half 8 als de bus richting Hiroshima vertrekt. We rijden dezelfde weg terug die we gisteren gekomen zijn. Na twee uur en een kwartier komen we aan bij Miya-jima. We kopen twee tickets (enkele reis) voor de ferry. Deze zet ons in tien minuten over naar het eiland.

IMG_3488Vanaf de boot zien de drijvende torii al. Een mooi gezicht. Als we op het eiland aankomen zijn we verbaasd: er staat een hert bij de uitgang. Later zullen we veel meer van deze tweehoevigen zien.
We lopen naar de torii. Het is hartstikke druk, veel Japanners maar wat opvalt dat er veel westerlingen zijn. We horen Duits, Spaans en Italiaans. Dan lopen we naar de Kiyomori-jinja tempel.

IMG_3479We kopen twee tickets ¥600 en bezichtigen de tempel op ons gemak. Prachtig, hij is groot en je hebt een mooi uitzicht op de Torii. We komen uit bij een zandstrandje waar ook weer heiligdommen te bezichtigen zijn. In een klein tentje drinken we een heerlijke kop koffie. Hij wordt vers voor ons gezet en de prijs is schappelijk: ¥250 per kop.
IMG_3549
Dan lopen we verder en klimmen een stukje voor weer een tempel en de pagode van 5 erdiepingen. Hier hebben we een mooi uitzicht. Dan gaan we op zoek naar een eettentje. We lopen door de smalle straatjes en zien veel souvenirwinkels en oesterrestaurantjes. José koopt een lopertje voor op de WC en is op zoek naar een bakker. Deze vinden we niet. Het zijn wel erg leuke winkels en straatjes dus we vermaken ons best. Om 1 uur pakken we de ferry terug.

DSCF0449Het plan is om aan de andere kant wat te eten te vinden. Als we van boord gaan zie ik een 7-eleven. Hier kopen we sandwiches, cola en bier. Deze lunch nuttigen we op een bankje met als toetje een heerlijke peuk. Als ik nog een sandwich wil kopen dan is het laatste net verkocht. Pech gehad. Om twee uur vertrekt de bus richting Hiroshima. We rijden ruim een uur om de 23 kilometer af te leggen.

DSCF0467Weer een file bij binnenkomst van de stad. We worden bij het Peace Memorial Park afgezet. De A-bomb dome, een van de weinige gebouwen in de buurt van het epicentrum van de bom dat het bombardement heeft overleefd. Dan lopen we naar het standbeeld van een jong meisje dat een gigantische kraanvogel omhoog houdt.

DSCF0471Het is een eerbetoon aan Sasaki Sadako die tien jaar na de bom als gevolg van de radioactieve straling aan leukemie is gestorven. Dan begint het te regenen en we besluiten naar het Peace Memorial Museum te gaan. De entree is ¥50 p.p. We zijn niet de enigen die niet nat willen worden. Het is hartstikke druk in het museum, eigenlijk te druk.
DSCF0460We lopen op ons gemak de route maar het lijkt allemaal wel heel erg veel op het museum in Nagasaki.
Na het museum gaan we gewapend met een paraplu de monumenten van het Memorial Park bekijken. Door de regen is het minder prettig en lastig om foto’s te maken. Als we het park gezien hebben dan gaan we wat te eten zoeken.

DSCF0470We vinden een Italiaan maar hier zit niemand. Dus lopen we verder een winkelpromenade in. Hier vinden we een Deense sandwich tent. José neemt een salade en ik een hamburger sandwich. Het smaakt prima maar is niet genoeg om onze magen te vullen. Daarom eten we bij McDonalds allebei nog een frietje.
Dan gaan we weer naar buiten. Het regent nog steeds. We lopen eigenlijk met de ziel onder onze arm.

DSCF0455De bus vertrekt om 19.45 uur maar had wat ons betreft een uur eerder mogen vertrekken.
In het donker rijden we terug naar het hotel waar we om 22.15 uur aankomen. Bij de familymart kopen we een bier en een smirnoff. Ik ga e-mail, trek uit de automaat in het hotel nog een pilsje en tik dit verslag uit.
Het was een lange, vermoeiende maar mooie dag.
Vandaag hebben we gezien wat voor een vernietigende kracht een atoombom heeft.

DSCF0474Als je dan weet hoeveel van deze kernwapens op onze aardkloot opgesteld staan, dan geeft dit een beangstigend gevoel. We zijn in staat om de hele mensheid naar de kloten te helpen. Nu maar hopen dat zo’n kernwapen niet in verkeerde handen terecht komt, want dan is het leed niet te overzien.

DSCF0492Het is inmiddels kwart voor twaalf en tijd om de luiken te sluiten. Morgen een reisdag richting Kyoto. Hopelijk is het dan droog.

10 augustus 2010 Kurashiki

IMG_3403Voor vandaag staat de optionele fietsexcursie op het programma. Deze laten we aan ons voorbij gaan. José heeft geen fietskont en we willen geen risico met de rug nemen. Om half 9 zitten we aan het ontbijt. Dit keer zit het in de prijs van het hotel inbegrepen. Een meevaller. We nemen thee, koffie en jus. José vindt de krentenbolletjes (met suiker) lekker en ik geniet van de broodjes met jam. Een prima begin van de dag.

IMG_3402Om half tien vertrekken we van het hotel. Ons eerste doel is het postkantoor. We hebben postzegels nodig voor de ansichtkaarten. Het hotel ligt best afgelegen dus we wandelen ruim een kilometer. Het heeft vanochtend geregend en dat is te merken aan de luchtvochtigheid. Het is zwaar bewolkt en erg benauwd. We kopen 7 postzegels voor  ¥490 en doen de kaarten in de sleuf ‘international post’. Dan bezoeken we de Hon el ji tempel.

IMG_3406Het is een flinke klim naar boven maar zeker de moeite waard. Het uitzicht over Kurashiki is prachtig. We zweten allebei als een postpaard en genieten van het uitzicht. De tempel is best groot en het fototoestel maakt overuren.
Via de hoofdingang dalen we de trap af richting het kanaal. We komen in het Bikan district met de 17-de eeuwse handelshuizen. De huizen zijn wit en de daken zwart.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAIn het kanaal zwemmen grote karpers en je kunt er een kort tochtje met een gondel maken. We slenteren door de leuke straatjes en bezoeken de souvenirs winkels. We dachten gisteravond een koffietentje gespot te hebben. Dit kunnen we niet vinden. Daarom kopen we bij de Family Markt 2 cola’s. Deze drinken we op een bankje op. We genieten van het straatbeeld van Kurashiki. Dan gaan we terug naar het kanaal waar we nog een paar uur rondzwerven.

SAMSUNG DIGITAL CAMERADit is echt een leuk gebied met veel winkeltjes en veel Japanse toeristen. We beginnen onze voeten te voelen en besluiten richting hotel te wandelen. Maar eerst kopen we voor thuis een leuke theepot als aandenken. Het is nog een heel eind naar het hotel, zeker bij deze temperatuur. Bij de supermarkt slaan we proviand in voor de lunch die we op de kamer op eten.
We gaan op bed liggen en vallen allebei als een blok in slaap.

IMG_3447We geven ons lichaam de rust waar het om vraagt.
Het idee om terug naar Bikan te gaan laten we varen. We hebben genoeg gewandeld en besluiten om in het steak house aan de overkant te eten. Het was echt voortreffelijk. José bestelt bij het vlees salade en ik friet. Voor mij een biertje en voor José een witte wijn.Na het eten schuiven we bij Kees, Annelies, Margriet aan. We nemen een afzakkertje en hebben veel leut.

DSCF0380Het is een avond met een lach en een traan. Margriet geeft de Japanse serveerster een sleutelhanger met een klompje. Ze is hier erg blij mee en het wordt aan haar naamplaatje bevestigd, een leuk gezicht.
De tassen worden voor morgen geprepareerd en het is tijd om onze vermoeide lichamen ten ruste te leggen.
Morgen is het weer vroeg dag.

9 augustus 2010 Matsuyama – Kurashiki

IMG_3318We staan om kwart voor acht op. Op de kamer drinken we Jus d’orange en thee. De koeken bewaren we voor in de bus. We hebben geen zin in Japans ontbijt en dit bevalt ons prima. Om kwart voor negen vertrekt de bus en verlaten we Matsuyama. We zijn blij dat we deze stad verlaten. Hier was niet veel te beleven.
Op naar Kurashiki.
Kurashiki ligt op het grootste eiland van Japan: Honshu. We gaan dit keer niet per ferry maar rijden over bruggen.

IMG_3336De eilanden Shikoku en Honshu zijn verbonden door 7 bruggen met  een totale lengte van 54 km. Tussen de grote eilanden liggen een aantal kleine eilandjes.
Een prachtig gezicht.  Bij de eerste brug hebben we een fotostop van een drie kwartier. We maken foto’s en bezoeken de kleine tentoonstelling waarin uitgelegd wordt hoe de bruggen gebouwd zijn. Dit wordt ook nog eens uitgelegd in 8 korte filmpjes. Zeer indrukwekkend.

IMG_3346De Shimanami highway leidt over negen verschillende eilandjes en komt na 54 km uit bij het plaatsje Onomichi, op het hoofdeiland Honshu. Het uitzicht op de route is prachtig. Halverwege hebben we een fotostop van een kwartier.
Rond 12 uur komen we in Onomichi aan.
Hier bezoeken we de Senko-ji tempel. Deze ligt op een heuveltop hoog boven het stadje. We hebben een prachtig uitzicht over Onimichi.

IMG_3350Om 1 uur gaan we lunchen in een frans restaurantje naast de tempel. We hebben uitzicht over de stad en bestellen allebei een curry. Als blusmiddel neem ik een biertje. Om twee uur vervolgen we onze etappe en na een uur komen we bij het vissersdorpje Tomo-no-Ura aan. Hier hebben we anderhalf uur de tijd om het haventje en de straatjes te bekijken. Na een kwartiertje lopen zien we een terrasje: 1 tafeltje met twee stoelen.

DSCF0338We bestellen een bier en een cola en drinken en genieten van de mensen en het uitzicht. Bij het afrekenen moet ik een lage deur door. José waarschuwt mij nog maar toch stoot ik mijn harsens. De bier en de cola waren lekker en het uitzicht was mooi. Dat mag ook wel voor ¥1100. We verkennen op ons gemak de rest van het dorpje. De vrouwen die inktvis aan het verwerken zijn, zijn er niet. Wel zien we een aantal van die beesten, verpakt in netjes in waterbakken.

DSCF0354Vlak bij het vertrekpunt is een leuk winkeltje. Dit hebben de andere groepsleden al gevonden. James en ik zien een mooi Yukata. Terwijl James staat te passen komt een verkoopster naar ons toe met de mededeling dat de Yukata’s alleen voor gasten zijn en niet verkocht worden. Jammer ze waren zo mooi.
Dan is het nog bijna twee uur rijden naar Kurashiki. We komen om 18.30 uur bij het 1-2-3 hotel aan.

IMG_3374De sleutel van kamer 704 is voor ons. Luc vertelt over de optionele fiets excursie van morgen en deelt de vertrektijd van de excursie van overmorgen mee.
We gaan naar de kamer en nemen een verfrissende douche. Die hebben we wel verdiend.
Dan is het al half 8 en is het tijd om een restaurant op te zoeken. We gaan op zoek naar de pizzeria uit de Rough Guide: Rentenchi.

IMG_3373Na wat rondzwervingen hebben we de Italiaan gevonden. Er is nog plek voor twee dus we hebben geluk. We bestellen een Pizza Margharita en een Pizza Salami plus voor allebei een halve liter bier. Het smaakt uitstekend en om de dorst te lessen bestel ik nog een pils. Het diner is aan de prijs,  ¥4400 maar we hebben het er graag voor over. We hebben al een paar keer Japans op dat aan de prijs was en niet te pruimen. De Japanse keuken is niet ons ding.

IMG_3389We lopen terug naar het hotel en bij de Family Markt, die naast 1-2-3 hotel ligt, kopen we bier en een Smirnoff. We zijn moe en voldaan en gaan na dit drankje naar dromenland.

8 augustus 2010 Matsuyama

IMG_3135Vanmorgen hadden we tot half 12 de tijd aan onszelf. Daarom zijn we lekker rustig begonnen. Omdat we het ontbijt in het hotel niks vonden, hebben we gisteren boodschappen gedaan. Dus we zijn gestart met jus d’orange, thee en een lekkere verse appelkoek. Helemaal niks doen is er niet bij en Matsuyama heeft een mooi kasteel. Daar gaan we met de tram heen. Bij de receptie betalen we voor de entree en een retourtje met de stoeltjeslift.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAHet kasteel ziet er prachtig uit en gelukkig is er overal in het engels uitleg bij. Vanaf de bovenste verdieping hadden we een prachtig uitzicht over de stad. Jongelui hesen zich in kleding die vroeger door de soldaten gedragen werd. Later zagen we dat ook bij kleine kindjes, die het allemaal maar niks vonden. Opvallend veel Jappen en heel weinig westerlingen. Zoals wij soms onopvallend mensen proberen te fotograferen, gebeurde dit met ons.

IMG_3225Zeker in de stoeltjeslift naar beneden. In ieder geval hebben we een indruk gekregen van de kleding en het wapentuig van het vroegere Japan. Eenmaal weer beneden gaan we naar de tram en zijn dan op tijd bij het hotel.Klokslag half 12 vertrekken we naar Uchiko, zo’n 50 kilometer ten zuiden van Matsuyama. De rit voert ons door een schitterende natuur.

IMG_3251Wat is Japan toch groen. Uchiko is een schilderachtig stadje met smalle straatjes en leuke huizen. Er zijn veel winkeltjes, waar van alles te koop is. Vroeger leefden de mensen de “ro”. Dat is een soort boon waar was uitgehaald werd. Deze plantaardige was werd gebruikt voor het maken van kaarsen. Dit ambacht is verdwenen door de komst van paraffine. We hadden wel geluk.

IMG_3261Het was vandaag de laatste dag van het zomerfeest en de hoofdstraat was versierd met enorme slingers en hangers in alle kleuren van de regenboog. Werkelijk een plaatje. In de versiering hebben heel wat uren knutselen gezeten. Ook hebben we nog een tentoonstelling bezocht over wasproductie vroeger. Heel interessant. Dan moeten we weer naar de bus. Voor de plank hebben we een vaasje en een windmolentje gescoord.

IMG_3268Om 3 uur gaat het richting tempel 51, de Iwaya-ji. Dit doen we over “de henro”, de eeuwenoude pelgrimsroute. Die gaat langs 88 tempels. Daar aangekomen komen we de eerste pelgrims al tegen. Ze hebben witte blouses of shirts aan met daarop Japanse tekens. Aan de rode stempels kun je zien hoeveel tempels ze al bezocht hebben. Met de hele groep gaan we naar boven via een lange trap. Het hoogteverschil is 125 meter.

IMG_3279Onderweg zien we ontelbare beeldjes. Dat midden in de groene natuur biedt een prachtig gezicht. Eenmaal boven zijn er een paar tempels waar een viertal pelgrims aan het bidden zijn. Het klinkt als een mantra en er straalt zoveel rust van uit. De tempels zelf zijn ook erg mooi. Het is in ieder geval de moeite van de klim waard. We hebben ook het beeld van Kukaï gezien, de man die ooit het Boeddhisme ontdekte in China en dat naar Japan heeft gebracht.

IMG_3299Na de afdaling hebben we nog een sjaaltje als aandenken gekocht.Dan het laatste deel van de tocht. Eerst terug naar Matsuyama  om daar naar de keizerlijke Onsen te gaan: Dogo onsen. Weer een mooie rit, alleen de zon stond al laag en was behoorlijk scherp. Om 7 uur komen we daar aan. We moeten in de rij om een kaartje te kopen en wachten tot we een rondleiding kunnen krijgen. Daar hadden we mooi geen zin in.

IMG_3310De keizer kan ook zonder ons in bad en we houden het voor gezien. Samen slenteren we door de overdekte winkelgalerij, maar daar is ook niet veel aan. We besluiten om terug te gaan met de tram. Ook onze chauffeur zien we nog. Hij buigt weer vriendelijk. Na uitgestapt te zijn gaan we eerst Maccen en daarna op het station nog wat te drinken kopen. We gaan lekker naar de kamer. Het is goed geweest voor vandaag. Douchen, reisverslag, tassen prepareren en dan lekker slapen. Phons zit in een Japanse kimono te lezen.

7 augustus 2010 Beppu – Matsuyama

IMG_3051Tien voor 8 is het tijd voor het ontbijt. Gelukkkig hebben we gisteren kaartjes gekocht want anders hadden we achter het net gevist. We moeten weer in kleermakerszit eten. Dat valt niet mee. Het westers ontbijt is redelijk. Roerei met toast, croissant, watermeloen, stukjes sinaasappel, orange juice en thee.
Om kwart voor negen rijden we naar het noorden van het eiland Kyushu.

IMG_3075We stoppen in Kannawa, een wijk ten noorden van het centrum van Beppu. Hier komt het vulkanische vocht in allerlei geuren en kleuren door de aardkorst naar de oppervlakte. Het mondt uit in zogenaamde jigoku (hellen). We kopen  voor ¥800 twee entreekaartjes. De tuin is prachtig aangelegd. In de verschillende vijvers bloeien de mooiste waterlelies. We lopen naar een roodgekleurde bron die veel  rookwolken produceert.

IMG_3079Dan gaan we naar een azuurblauwe bron. Het is mooi aangelegd maar hierdoor is het veel minder ‘natuurlijk’ dan in Yellowstone Park of in Rincon de la Vieja. Na anderhalf uur vertrekken we weer richting Usuki. Hier bezoeken we seki-butsu (¥1060) waar uit rotsen meer dan 60 Boeddhabeelden gekapt zijn. Het is soms best klimmen maar de moeite waard. Luc geeft uitleg over het boeddhisme. Na een half uur gaan we in het restaurantje bij de ingang lunchen.

IMG_3102José neemt een kip tempura en ik een fles bier. Voor mij is het nog te vroeg. Bij vertrek kopen we in het souvenirwinkeltje 20 ansichtkaarten .
We rijden dan in driekwart uur naar de ferry. Hier komen we om 13.30 uur aan. We nemen afscheid van onze chauffeur. Om 14.00 vertrekt de ferry voor de tocht van 1 uur en tien minuten naar Misaki, op het eiland Shikoku. Dit is de meest westelijke punt van het eiland. Tijdens de overtocht zitten we lekker buiten in de schaduw.

SAMSUNG DIGITAL CAMERADe vaart verloopt rustig, maar het tassen sjouwen is wat minder. Aan de haven staat de nieuwe bus al klaar. Het is een kleintje en het wordt proppen met de bagage. Gelukkig krijgen we morgen weer een grotere bus. Vanaf hier rijden we in een half uur naar een kerncentrale. Hier kijken we naar een korte film in 3D. Gelukkig heeft de film ondertiteling. Er is ook een museum wat we voor de film bezocht hebben.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAHier zijn de bijschriften alleen in het Japans. Dit is dus niet aan ons besteed.
We moeten nog anderhalf uur rijden en dan komen we bij hotel new Kajiwara in Matsuyama aan. Het hotel ligt vlak bij het station in het westelijk deel van de stad.
We krijgen de sleutel van kamer 516, speciaal voor rokers en dat doen we niet op de kamer, een ruime drie persoonskamer. De kamer is voorzien van een gratis internet aansluiting.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAGelukkig heb ik mijn internetkabel en laptop bij dus kan ik van deze faciliteit gebruik maken.
We gaan op zoek naar een restaurant en verkennen de omgeving van het hotel en station. Hier is niks fatsoenlijks te vinden. Daarom gaan we bij McDonalds die achter het hotel ligt eten. Ik neem een Big Mac menu en José een Cheeseburger menu ¥1200. James en Corrie schuiven ook aan. Ze hebben ook gezocht en niks gevonden.
Bij het station kopen we in een supermarkt bier en het ontbijt voor morgenvroeg. Dan gaan we naar de kamer. Lekker douchen, verslag bijwerken en lezen.

6 augustus 2010 Kumamoto – Beppu

Wederom vroeg op staan. Om 7 uur zitten we aan het ontbijt. We zijn weer de laatste, hoe zou dat toch komen? Het ontbijt is Japans: roerei, vis, yoghurt, rijst soep etc. Gelukkig hebben ze thee. Ik eet het roerei op en laat de rest voor wat het is. Om 8 uur vertrekt de bus. We verlaten Kumamoto en rijden over een B weg door prachtige natuur. We slingeren omhoog bergachtig gebied in. Het doel is de Aso vulkaan.

IMG_2931
De krater van deze vulkaan is 24 kilometer breed en 18 kilometer lang. Het is een van de grootste vulkanen ter wereld. In de krater zijn weer vijf vulkanen zichtbaar. Na anderhalf uur rijden hebben we een foto stop. We zien de rook uit Naka-daka (1323 meter) komen. Het is een prachtig gezicht: vulkanen en vergezichten. Dan rijden we naar een grote parkeerplaats. Hier zijn souvenirwinkels en het begin van de kabelbaan naar de top van Naka-daka.

IMG_2936Voor ¥ 1000 p.p. kopen we een retour ticket. Binnen tien minuten zijn we boven. Het is fris, 23° C maar dat voelt goed. We lopen naar de kraterrand en zien de rookpluimen van zwavelsulfide uit de krater stijgen. De kleuren van de kraterrand zijn prachtig. We lopen over een parcours van houten vlonders en genieten met volle teugen. De helikoptervlucht van 3 minuten (¥ 5000 p.p.) gaat voor de liefhebbers helaas niet door.

IMG_2957Als wij met de kabelbaan naar beneden gaan, stappen zij net uit. Daarom vertrekken we een kwartier later dan gepland. Wij kopen twee heerlijke koffies en drinken die samen met een peuk op een muurtje op. Wat relaxed! Dan rijden we via de Yamanami-highway naar Kurokawa. Hier lunchen we in restaurant Ajidokoro-naka. We zitten met James, Corrie, Sien, Frits en Luc aan een lage tafel. Gelukkig zit er een gat in de grond waar we onze benen in kwijt kunnen.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAJosé bestelt Chinese noodles with vegetables en shrimps en ik, volgens Luc, de lokale specialiteit: fried sabo noodles. Nou ik krijg een bord met koude elastiekjes die niet te pruimen zijn. Gelukkig is de portie van José enorm en kunnen we er mee z’n tweeën van eten.  Na de lunch wandelen we door het dorpje op zoek naar onsen. Kurokawa is een van de meest populaire ‘hot spring’ plaatsen van Japan. Ik vind het tegenvallen.

IMG_2973We zien wel leuk huisjes maar hot springs ho maar. Waarschijnlijk hebben we de verkeerde route genomen.
Kwart na drie vertrekt de bus richting Beppu. Het is een prachtige route en na ongeveer een uur hebben we een foto stop van een kwartier. Even de beentjes strekken. Dan vervolgen we onze weg en stoppen we, volgens Luc, bij een antiekwinkel. Nou ik vind het meer een rommelmarkt.


IMG_2998Wat een troep, maar okay we strekken weer en kwartier de beentjes en rijden dan via een pas naar Beppu. Om kwart voor 6 komen we bij hotel Ryokan Seikaiso aan. Dit is een erg chique hotel en we krijgen de sleutel van kamer 405. We hebben een ruime kamer met tattami matten, een tafel met stoelen zonder poten en uitzicht op zee. De badkamer en WC zijn gescheiden. De WC is gemotoriseerd.

IMG_3013Met 1 druk op de knop wordt je poepertje met warm water schoon gesproeid. Wat wil je nog meer? Nou, een warm bad. En dat krijgen we, want we bestellen de familie onsen. Voor  ¥ 1000 bestellen we de familie onsen. Dit is een privé warm water bad op de zesde verdieping. We kopen meteen twee ontbijttickets voor morgenvroeg. We kunnen kiezen uit westers of Japans, maar gezien de ervaring van vanochtend nemen we het vertrouwde westers ontbijt.

IMG_3016Om half zeven staan we op de zesde verdieping van het hotel onder de douche van onze gehuurde onsen.
Dit is zeer bijzonder. We plonsen in de warm waterbak en beginnen lekker te zweten met uitzicht op een zonsondergang op zee. Af en toe eruit om af te koelen. Je zit dan op een klein krukje. Na vijftig minuten nemen we een koude douche. We gaan naar de kamer en gaan dan een restaurant zoeken. We lopen naar de tip van de rough guide.

IMG_3033Dit vinden we gemakkelijk. Het is een gezellige tent, druk met Japanners dus dat wordt leuk. Echter ze hebben geen menukaart in het engels en het personeel spreekt alleen Japans. Dit werkt niet dus we gaan op zoek naar een ander eettentje. Na wat rondzwerven hebben we beet. We zien buiten een menukaart in het engels en zonder te twijfelen stappen we naar binnen. Aan de bar zijn nog twee plaatsen vrij. De tent zit vol.

DSCF0272De Japanners zitten allemaal aan de tafels zonder poten. Hoe houden ze dit vol? We bestellen Tepanyaki met garnalen, gebakken rijst en een kip salade. En niet te vergeten twee halve liters Asahi bier. Wat krijg je een dorst van dat gebadder. Na een half uur krijg ik mijn salade. José heeft honger dus die begint mee te pitsen. Na weer een half uur komt de tepanyaki. Als deze op is dan komt de nasi.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAHet smaakt allemaal voortreffelijk maar we hadden het liever allemaal tegelijk gehad. Maar ja, dit zal wel de Japanse manier van uitserveren zijn.
We wandelen terug richting hotel en kopen onderweg nog een bier, water en een Smirnoff. Als we op de kamer komen dan liggen de bedden al klaar. We schuiven er nog een extra matras onder en ik wurm me met m’n benen onder het lage tafeltje om dit reisverslag uit te tikken.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAHet is inmiddels bedtijd dus we drinken ons drankje op en gaan dan op ons campingbedje liggen. Weer een geweldige dag met een vol programma. Het voelt relaxed, maar ook dat we veel gedaan hebben.

5 augustus 2010 Naghasaki – Kumamoto

Iets over 7 uur schuiven we aan bij het ontbijt. We zijn de laatste van de groep. Dit keer weer een spiegelei met gebakken spek. Een grapefruit en een soort huzarensalade maken het ochtendmaal compleet. Ik eet het ei en spek met toast, drink twee kopjes thee op hou het verder voor gezien. José neemt mijn grapefruit. Om kwart voor 8 sjouw ik de tassen de lange trap af. Ze worden weer met een auto naar de grote weg gebracht.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAOm 8 uur vertrekt de bus en verlaten we de stad. We rijden over het Shimabara schiereiland door het Unzen-Amakusa Nationaal Park. Na anderhalf uur bussen stoppen we in Unzen. Hier maken we een wandeling van drie kwartier langs zwavelbronnen en pruttelende modderpoelen. De zwavel stinkt behoorlijk, maar de tocht is de moeite waard. Een en al vulkanisme.

IMG_2775We vervolgen onze dagexcursie en rijden naar de terminal waar de ferry vertrekt. We moeten even wachten maar dan kan onze chauffeur de bus op de boot rijden. We gaan boven op het dek zitten. In een half uur varen we naar de overkant.
SAMSUNG DIGITAL CAMERANa de ferry rijden we tien minuten en stoppen we voor de lunch. We gaan buiten zitten en de meesten bestellen gebakken vis met rijst. Hier heb ik geen zin in, dus ik bestel een Asahi bier.

IMG_2800Dit is heerlijk. De vis en de rijst smaakt José ook goed. De vrouw kijkt zeer verbaasd als ik het bier uit de fles drink. Dit geeft veel hilariteit. Ze neemt de glaasjes maar mee terug.  Tijdens de lunch breken de wolken en de regen valt met bakken naar beneden. Gelukkig zit er een glasplaat boven het riet zodat we droog zitten. Om kwart voor twee brengt de bus ons naar het vertrekpunt van de dolfijnen excursie.

IMG_2812Voor ¥ 2000 per persoon gaan we dolfijnen spotten. Iedereen gaat mee en de groep wordt over twee boten verdeeld. Na 5 minuten varen zien we de flippers al zwemmen. Er varen al een paar boten omheen. Het is een spectaculair gezicht en we genieten zeker een half uur met volle teugen  van al het geduik en gesnuif. Hele volksstammen dolfijnen spelen rond de boten. Groot en klein. Een enkele springt boven het water uit. Vast les gehad in Harderwijk.

IMG_2885Wat is dit mooi, meer dan de moeite waard.
Er worden heel wat foto’s gemaakt. Ik maak ook nog een filmpje, prachtig.
Dan rijden we ruim een uur verder over de Amakuse-eilanden. De route is prachtig en we volgen de weg langs de kust. We stoppen een kwartier bij een plek waar vijf bruggen te zien zijn. We zien er maar vier, de vijfde is verdwenen. Die ligt blijkbaar ergens achter verstopt.
IMG_2918
Dan is het nog anderhalf uur rijden naar hotel Slow Suizenji in Kumamote. We krijgen de sleutel van kamer 626, een warm hok zonder airco.  We zetten het raam open, buiten is het frisser dan binnen.
Dan zien we de ijzeren kast naast ons bed. Dit blijkt de airco te zijn. We zetten hem op ‘high’ en hopen dat het straks koeler op de kamer is.

SAMSUNG DIGITAL CAMERABeneden bij de bar vragen we de weg naar de tram die ons ‘downtown’ brengt. Het vriendelijke meisje legt het ons in gebrekkig engels haarfijn uit. We lopen naar de tram en lijn 3 staat al te wachten. We stappen in en direct worden we geholpen door een zeer vriendelijke Japanner. Hij vraagt waar we naar toe willen en we moeten bij dezelfde halte als waar hij uitstapt, de tram verlaten. We lopen een stukje naar het kasteel. Is staat bovenop een berg en de Rough Guide leert ons dat het gesloten is.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAWe zien een paar lichtjes maar op dit tijdstip is hier niet veel aan. We steken de weg over en pinnen bij het postkantoor een voorraad Yennen. Dan gaan we op zoek naar het Chinees restaurant Korantei. Dit is volgens de Rough Guide een restaurant waar je, in een leuke sfeer, voor weinig geld goed kunt eten. In de winkelstraat vinden we een Chinees restaurant met een binnenplein maar de naam Korantei kunnen we nergens vinden.

DSCF0260We lopen terug en José vraagt hulp aan een meisje in een brillenwinkel. Ze helpt ons een loopt samen met ons naar hetzelfde restaurant waar we zojuist voor de deur stonden. Ze wijst de Japanse letters aan met die Korantei moeten voorstellen. We bedanken haar en nemen in het restaurant plaats. Het inderdaad een propere en gezellige tent. We bestellen een bier en een cola. José neemt fried rice met groenten en krab.

DSCF0262Ik bestel sweet and soure pork met fried rice. We krijgen bij het gerecht een heerlijk soepje. Het eten smaakt voortreffelijk. We rekenen  ¥ 2620 af en nemen de tram terug richting hotel. Als we het kaartje bestuderen worden we weer geholpen door een jonge Japanner, die engels studeert en de taal in de praktijk wil oefenen. In een supermarkt kopen we een bier, cola en water. We gaan naar de kamer waar de airco zijn werk doet. Lekker op ons gemak de dag van morgen voorbereiden en wat lezen in mijn spannend boek.

4 augustus 2010 Naghasaki

We hebben vandaag nog een ‘vrije dag’ maar we staan desondanks op tijd op. Om 08.30 uur zitten we al aan het ontbijt. Eddie, Swaantje en Luc zitten al te eten. Dit keer een roerei met spek, fruitsalade en een of ander prutje. Het smaakt prima maar het prutje is aan ons niet besteed. Het is wel behelpen aan zo’n laag tafeltje. Maar ja dat moet je ondergaan als je het ‘Japanse gevoel’ wil krijgen.

IMG_2626Om half tien lopen we naar de 7-eleven. Hier kunnen we volgens de Rough Guide met onze pin-pas pinnen. Tot onze teleurstelling is de service van het maestro logo vanaf 14 december 2009 beëindigd.
We besluiten met de tram naar het station te gaan. Hier kopen we een dagpas en de ATM’s ondersteunen onze passen niet. Dan maar naar het postkantoor. Het is vlakbij en hier trekken we  genoeg yennen uit de muur om de portemonnee te vullen.

IMG_2629Dan lopen we naar het monument voor de 26 martelaren. De 26 christenen zijn door de shogun geëxecuteerd omdat hij bang was voor de opkomst van het Christendom. Pal naast dit monument staat een met mozaïek beklede kerk. Deze is ook een eerbetoon aan de martelaren. Het is een kerk in ´Gaudi stijl´.  Dan lopen we verder en zien we een 18 meter aluminium Buddha beeld op een schildpad.

IMG_2657Dit vervangt de Fukusai-ji temple die door de atoombom verwoest is.
We drinken bij eye-coffee een heerlijk bakkie troost. Even bijkomen in de koelte. Dan vervolgen we onze weg naar de Shofuku-ji tempel. Een must-see volgen the rough guide, maar wij vinden de tempel niet bijzonder. Dan hebben we intussen ook nog een hele kleuterklas onrustig gekregen door te zwaaien.  We lopen naar tramstation Sakura-Machi en nemen de rode lijn naar het station (1 halte). Hier stappen we over op de blauwe lijn naar Tsuki-Machi. Dit is ons knooppunt naar de groene lijn die ons naar Oura-Tenshudo-shita brengt. Het is inmiddels 1 uur geweest en we krijgen trek. In een groot restaurant eten we allebei noedelsoep. José met een cola en ik met een biertje.

IMG_2675Het smaakt uitstekend maar is wel erg veel voor de lunch. We rekenen ¥ 2330 af. José wil het kleine Asahi bierglas kopen, maar we krijgen het van de eigenaar als souvenir gratis mee. Wat zijn de Japanners vriendelijke, sociale en hartelijke mensen.
We lopen de trappen op en bezoeken de Oura katholieke kerk. De entree is ¥ 300. Dit is de kerk niet waard. Een flinke tegenvaller. We lopen door naar Glover Garden waar we een mooi uitzicht hebben.

IMG_2686Eenmaal boven moesten we 500 p.p. betalen om het park in te komen.
Hebben we maar overgeslagen. Via allerlei souvenirwinkeltjes gaan we weer naar beneden en zoeken de weg naar de haven. Da’s niet zo moeilijk, want een joekelgroot passagiersschip uit Nassau steekt met kop en schouders overal bovenuit. Via een drankautomaat gaan we naar een parkje aan het water, genaamd Sea Side Park.

IMG_2693Daar drinken onder een boom onze cola. Het is er een gezellig gedoe, spelende kinderen, wandelende Jappen en een opa die aan het vliegeren is. Als alles op is gaan we naar de Portugese driemaster, die gisteren is aangekomen. Een prachtig schip met in wit geklede bemanning. Helaas zijn we hier morgen al weg, anders hadden we de boot kunnen bezoeken. Intussen is het ook nog gaan regenen, maar de bui was gelukkig van korte duur.

IMG_2712We slenteren langs de waterkant naar Nagasaki Dejima Wharf. Tot onze verrassing zijn er terrassen, dus ploffen we daar in de schaduw neer. We bestellen een Saporro bier en een ice coffee, waar we op ons gemak van genieten. Na zo’n drie kwartier houden we het daar voor gezien en zoeken de tram weer op. Met een overstap gaan we naar de Spectacle Bridge.

IMG_2734Het ziet er leuk uit en ook wij zijn niet te lui om af te dalen en over te steken via de grote stenen blokken. Intussen bewonderen we ook de prachtige Koikarpers. Na dit gezien te hebben, is er voor vandaag nog een doel: de  Sofuku-ji tempel. Na wat dwalen in leuke kleine straatjes, waar kleine altaartjes verstopt zijn komen we daar aan.  Dit is echt de moeite waard.

IMG_2753We zijn er helemaal alleen en in alle rust kunnen we van alle tempels genieten. Helaas begint de vermoeidheid nu parten te spelen en ook de insectenbeten. Daarom gaan we terug naar Mama San om lekker te douchen en bij te komen.
We besluiten om vanavond dicht bij de deur te gaan eten. We hebben vandaag genoeg gelopen. De bruggen met de lichtjes laten we voor gezien.

DSCF0235De Sushi bar is vlak bij ons hotel. We worden zeer vriendelijk ontvangen en krijgen een plaats aan de toog. We hebben prachtig uitzicht op de Japanners die de gerechten maken. We bestellen allebei een Asahi bier en een Sushi schotel met 11 hapjes en een bak soep. We nemen om en om een hap rauwe vis met rijst. Sommige zijn overheerlijk maar ik heb een paar taaie stukken.

DSCF0251De inktvis is als rubber maar ik krijg hem bijna helemaal naar binnen gewerkt. Omdat we de schotel lekker vinden, bestellen we er nog een. José vindt de inktvis ook niet lekker maar de overige hapjes zijn overheerlijk. Een zeer bijzondere ervaring.
DSCF0253We rekenen af en gaan naar ons hotel om de tassen te prepareren. Morgenvroeg worden we om 07.00 uur bij het ontbijt verwacht. Ik ben me nu al hierop mentaal aan het voorbereiden.
Welterusten en goodbye Nagasaki: make love not war!

3 augustus 2010 Naghasaki

Vandaag mogen we uitslapen. De stadswandeling onder leiding van Luc begint pas om 09.30 uur.
Iets over half 8 schuiven we aan, aan de lage ontbijttafel. Gelukkig kan José weer op een lage stoel plaats nemen. Mama San heeft prima gezorgd: geroosterd brood met ei en spek. Voor de liefhebbers een bak Yoghurt en een kom soep. Jam, thee en koffie maken het ontbijt compleet. Het smaakt prima.

IMG_2433De stadswandeling gaat richting China Town. Als we uit het hotel rechts de trap op gaan komen we een bezwete Japanner tegen. Hij laat ons zijn schuur zien waarin een drakenwagen die nog in elkaar gezet moet worden staat. Hij is zeer vereerd met ons bezoek en als blijk van waardering krijgen we allemaal een presentje: een schub van de draak, mooi verpakt in een plastic zakje.
Als snel gutst het zweet weer uit ons lijf.

IMG_2443We slenteren door de smalle straatjes steken een rivier over en lopen Chinatown binnen. Dit is weer totaal anders. We kijken onze ogen uit en na wat slingeren bereiken we Dejima, het eiland waar 200 jaar lang 16 Nederlanders hebben gewoond. Ze waren de enige contactpersonen tussen het Westen en Japan. We gaan niet naar binnen maar stappen op de tram.

IMG_2444Deze brengt ons naar het Atoombom museum. Luc heeft nog geld van Koning Aap voor ons en koopt hier de toegangsbewijzen voor. In de hal hangen vlaggen en tekeningen die allemaal in het teken van de vrede staan. De plattegrond van de omgeving is gratis. Bij binnenkomst in het museum wordt een film van de atoom explosie getoond. Deze is door de Amerikanen vanuit het vliegtuig gemaakt.

IMG_2464Dan lopen we langs de foto’s waarin duidelijk in het Japans en in het Engels uitgelegd wordt wat er afgebeeld wordt. De geschiedenis die aanleiding voor het atoom geweld is geweest passeert de revue. Ook zien we een replica’s van “Fatboy” en wordt uitgelegd hoe een atoombom werkt, wat de gevolgen van straling zijn, hoe het vredesproces verlopen is en hoe de verdeling van nucleaire wapens over diverse landen is.

IMG_2473Dit wordt duidelijk gemaakt door foto’s, kleding van de slachtoffers en maquettes. In een kast staat een hand die tijdens de explosie een glas vasthield. Deze is helemaal versmolten met het glas. De hand is nog nauwelijks te herkennen. Er worden ook video’s getoond waarin overlevenden van de ramp hun memoires vertellen. Allemaal zeer indrukwekkend maar het museum van Tuol Sleng in Cambodja heeft meer indruk op ons gemaakt.

IMG_2474In de folder die we gekregen hebben, wordt alles haarfijn uitgelegd. In de souvenirsshop koop ik een voor ¥ 1500 een mooi T-shirt. We drinken in het restaurantje een heerlijke kop koffie en bezoeken vervolgens de naastgelegen “Nagasaki National Peace Memorial Hall for the Atomic Bomb  Victims”. Dit maakt veel indruk op ons. Je loopt door gangen en komt dan in een grote ruimte met glazen pilaren.

IMG_2514De muren zijn voorzien van cederhout en op het einde staat een kast met kisten met de dossiers met namen van de 150.000 slachtoffers.  Als je naar de kast kijkt, kijk je recht op de plek van het epicentrum van de bom. In deze ruimte kunnen nabestaande hun dierbaren herinneren.
IMG_2541Hierna dalen we een trap af naar het Hypocenter Park.  Hier staat het Hypocenter monoliet, een vierkante pilaar. 500 meter boven deze plek ontplofte de bom. Dan gaan we naar het vredespark. Hier zien we de ‘fountain of peace’, een mooie fontein in de vorm van vleugels. 100 meter verderop staat het ‘peace statue’. Het staat helaas in de stijgers. Dit standbeeld is een gebed voor eeuwige wereldvrede.
Hele families en groepen Japanners bezoeken dit moment.

IMG_2564Een vriendelijk Jap maakt een prachtige foto van ons met het vredesbeeld op de achtergrond.  We lopen naar de Urakami kathedraal. Alle hoogtepunten zijn gemakkelijk te vinden door de bewegwijzering. De kathedraal  is gerestaureerd. We gaan naar binnen maar er is een rood koord gespannen. Je kunt de binnenkant dus alleen van afstand zien. De voeten beginnen zeer te doen. We kopen in de supermarkt een 7-up en een blikje bier.

SAMSUNG DIGITAL CAMERADeze drinken we op een bank in het hypocenter park op. We hebben contact met de lokale bevolking, heel bijzonder. Een klein Japannertje krijgt van José een halve sultane en loopt feestvierend naar zijn moeder. Een bioloog filmt met een professionele camera op statief de insecten op de bomen. Ik geef hem nog een tip waar hij 10 minuten op gaat filmen, want op de boom naast ons zat een joekel van een cicade.

IMG_2608Dan lopen we naar tramhalte Matsuyama-Machi en nemen lijn 1. De tram zit hartstikke vol en het is leuk om naar de mensen te kijken. We rijden van halte 19 tot halte 34: Shianbasi. Dit is op de plek waar we gisteren uit de bus gezet zijn. We lopen naar het hotel en kopen bij Lawson een Smirnoff Ice en een biertje. Op de kamer trekken we zeiknatte kleren uit en vallen puffend in de stoel.

IMG_2618Ons mooie bed op de titami mat is weer opgemaakt.
Zo een verfrissende douche hebben we wel verdiend.
Na wat gerust te hebben gaan we op zoek naar een bank. Deze vinden we gemakkelijk want de handgemaakte plattegrond die we van mama San hebben gekregen is erg duidelijk. Echter, de pinautomaten in de banken accepteren onze betaalpas niet. We geven de moed op en gaan bij Kouzanrou eten.

IMG_2621Dit is een tip uit de Rough Guide en het eten is niet duur en smaakt uitstekend. We nemen allebei een noodles chop choey met een halve liter Asahi bier ¥3885 .
Het bier is in Japan flink aan de prijs. In de supermarkt ¥285 en in een restaurant vanaf ¥500 voor een halve liter. We lopen via Lawson naar het hotel (bier + water) en gaan onze vermoeide ledematen rust geven.

DSCF0209Tijd voor het bijwerken van het reisverslag en voorbereiden voor morgen. We hebben een vrije dag die we geheel naar eigen wensen in kunnen vullen. De Rough Guide is morgen onze vriend.

2 augustus 2010 Fukuoka – Naghasaki

We staan om kwart over 7 op. De tassen worden gepakt en iets over half 8 zitten we aan het ontbijt. Precies hetzelfde als gisteren. Het smaakt prima. Om 08.30 vertrekt de bus richting Nagasaki. Een afstand van 176 kilometer.  We nemen de toeristische route, hebben diverse stops en de planning is dat we rond 18.00 uur in Nagasaki aankomen. Bij het verlaten van de stad zien we de Skyline van Fukuoka, de baai en de zee. Prachtig.

IMG_2332
We rijden langs de grillige kustlijn van de Nakazee. Dan rijden we door een pijnboombos: Niji-no-Matsubara waar we uitstappen. We lopen een stukje door het bos en wandelen vervolgens langs het strand richting het Kasteel Karatsu-jo. Het laatste stuk is asfalt. Als bezwete postpaarden komen we bij het kasteel aan. Iedereen sist en besluit om voor ¥ 100 de lift te nemen. Als we boven aankomen blijkt er niet veel te zien te zijn.

IMG_2344Het kasteel ziet er als een tempel uit. We wandelen wat rond en gaan weer met de lift naar beneden. We moeten weer ¥ 100 betalen. Luc probeert hier onderuit te komen maar zelfs met zijn ‘handen en voeten Japans’ lukt dit niet.
We stappen in de bus en rijden anderhalf uur. We stoppen bij een wegrestaurant voor de lunch.

IMG_2363We nemen allebei hetzelfde gerecht voor ¥ 1100 p.p.: varkensvlees met groenten, rijst en een kommetje soep. Smaakt uitstekend. Ik neem er twee halve liters Asahi bier bij. Buiten roken we nog een peuk. We bekijken de souvenirwinkels en rijden vervolgens naar Okawachiyama. Deze stad staat bekend om de productie van porselein. Als we de parkeerplaats afwandelen zien we porselein in een brug verwerkt.

IMG_2368De chauffeur brengt ons naar een fabriekje waar het imari-porselein gemaakt wordt en tentoongesteld is. Het ziet er werkelijk prachtig uit, maar de prijs is er dan ook naar. Een klein belletje kost al gauw 40 euro. We nemen hier geen souvenir mee en wandelen door het stadje. Het ligt in de groene heuvels en de straatjes zijn smal. Het is bloedheet, 36 graden Celsius en de luchtvochtigheid is hoog. De poriën openen zich helemaal en het zweet gutst eruit.

IMG_2355We zijn blij als we onze ruime bus in stappen. De airco staat aan en in de bus is het 27 graden. Het voelt als een ijskast maar na een tiental minuten voelt het aangenaam. We vervolgen onze excursie en rijden door kleine plaatsjes. De maximum snelheid gedurende het hele traject is 50 km per uur. Een toeristische route die de moeite waard is. Dan stoppen we bij de Sakai brug. Hier liggen een oude en nieuwe brug naast elkaar.

IMG_2384We wandelen over, eigenlijk er onder, de nieuwe brug en zien de sterke stroming van het water. De stroming is sterk omdat het een inham ingeperst wordt.
Dan is het nog anderhalf uur rijden naar het hotel. Na een half uur rijden we Nagasaki al binnen. Dan tuffen we nog een uur door de stad. Veel wachten (file) voor stoplichten.
Om 18.30 uur staat Mama San ons in een brede straat op te wachten.

IMG_2373De bagage wordt in een auto geladen en wat er niet in past wordt in een taxi gestopt. We wandelen vijf minuten door smalle straatjes naar hotel  Nishikiso Bekkan. Onder aan de trap staat de bagage. Ik neem de zware tas van José maar wordt al snel afgelost door een grote Japanner. Hij ziet mij stuntelen. Omdat wij de laatsten zijn, wordt ook mijn tas naar boven gesjouwd. We moeten onze slippers uittrekken en verwisselen voor slippers van het huis.

IMG_2414Dan worden we begeleid naar het grote kamer met lage lange tafels. Hierop liggen plattegronden en een doekje om je handen af te doen. We krijgen allemaal een glas koude thee mee een ijsklontje. Het zit onhandig maar daar heeft iedereen last van. Gelukkig is er een laag stoeltje waarop José kan zitten. Ze moet nog goed opletten na de hernia operatie.
Dan worden de kamersleutels verdeeld.

IMG_2415Omdat er onvoldoende kamers met een douche/bad zijn, mogen de stellen een sleutel kiezen.  Omdat het hotel overboekt is, verkassen James en Corrie naar een ander huisje. Ze willen verzekerd zijn van een badkamer.
Na de loting blijkt dat Patricia en Arthur pech hebben. Zij zijn de enigen die van het gezamenlijke sanitair gebruik moeten maken.

IMG_2417We krijgen kamer 202. Een ruimte met matjes en een lage tafel met twee stoelen zonder poten met rugleuning waarop een blad met theespullen staan ( op de tafel dus ).
We hebben ook nog een lage tafel met twee schommelstoelen. In de hoek op de grond liggen twee kimono’s. Heel erg apart.
We springen allebei onder de douche om het bezwete lichaam op te frissen.

DSCF0178Dan gaan we naar Yokahama om een hapje te eten. We lopen door het smalle straatje en besluiten een tentje binnen te gaan waar het druk is. We worden hartelijk ontvangen en aan het barretje zijn nog twee plaatsen vrij. Gelukkig hebben ze een menukaart in het engels. De specialiteit is yakatori, Japanse saté. Je kunt kiezen o.a. uit baarmoeder van kip, wang van stier, hart van kip nek of vel van kip, de ballen van een of ander beest, rauwe lever enz.

DSCF0180Dat wordt lastig kiezen met deze uitgebreide kaart. Ik neem kippenvleugels en José garnalen. Mijn vlees is vet, hard en het einde is half gaar. De garnalen van José zijn prima en we bestellen er nog drie bij. De appetizer en de rijst smaakten prima. Een heel bijzondere ervaring om als twee westerlingen tussen japanners en chinezen te eten. En ja, wat dat voorgerechtje nou was, wie zal het zeggen. We bestellen allebei ook een pul bier.

DSCF0182We rekenen ¥2980 af en wandelen richting hotel. Op straat komen we Patricia en Arthur tegen. Ze hebben bij een Sushi bar heerlijk gegeten. Dan lopen James en Corrie door het steegje. We kletsen wat en zij gaan dan een restaurantje zoeken. Bij Lawson kopen we nog een halve liter Asahi bier en een Smirnoff Ice. Deze nuttigen we op onze kamer waar de tatami matten al uitgestald zijn. We trekken onze kimono’s aan en genieten van ons drankje.
Een geweldige sfeer, we voelen ons net een Japanner, hai!

1 augustus 2010 Fukuoka

Na een redelijke nacht zijn we klaar voor onze eerste echte dag Japan. Vooraf gaan we ontbijten in het restaurant. Na in de lobby ontbijttickets van 750 per stuk gekocht te hebben zoeken we een plaatsje. Allereerst natuurlijk een sapje. De serveerster, die volgens ons niet gewend is dat er zoveel mensen tegelijk zijn, kan de melk, koffie en brood niet aangesleept krijgen. Op een bord krijgen we een beetje omelet, sla, kool en knakworstjes.

IMG_2230Ook hadden ze chocopasta, jam en pindakaas. Intussen wordt Bert gefeliciteerd vanwege zijn verjaardag en geeft Luc wat uitleg. Na het ontbijt gaan we o.l.v. Luc een stadswandeling maken. Het is al bloedheet en de zon staat hoog aan de hemel. Dit is echt het andere Azië. Gecultiveerd en weinig armoede. Dat kan natuurlijk veranderen, je weet maar nooit. Allereerst bezoeken we een tempel. Alles is klein maar fijn.

IMG_2235De bouwer had eigenlijk al zo’n ding, maar niet in Fukuoka. Dus laat je er daar ook een bouwen.  Binnen hing een serene rust. De zaal met het Boeddha altaar was groot, eenvoudig maar toch kleurrijk. In ieder geval de moeite om te bekijken. Op weg naar de uitgang konden we nog wat water drinken en hebben we een waaier gescoord. Dan vervolgen we de route en komen terecht in een ontzettend schoon en net ondergronds winkelcentrum.

IMG_2237Daar hebben we de voedingsafdeling met een uitgebreid bezoek vereerd. Je kwam er ogen en neus tekort. Alles stond zo geweldig mooi uitgestald, zelfs de aardbeien hadden gezichtjes. We mochten ook een soort koek proeven. Dat was me toch vissig. Naast allerlei soorten koek en gebak was er ook volop groenten, fruit en vis te bewonderen.Bert trakteerde ons op een heerlijk koekje.

IMG_2248Een soort schuim met vruchtenvulling. Daar lust ik wel pap van. We verlaten dit winkelcentrum en gaan naar het Acros-gebouw. Van buiten lijkt het helemaal begroeid. Even zijn we binnen, maar Luc neemt ons weer mee. Dan belanden we via een aantal bruggen in Canal City Fukuoka. Ook dit is een grote shopping-mall. Op de benedenverdieping zijn een hoop restaurantjes. We ploffen neer bij Pronto, waar we eten en drinken.

IMG_2260Na de maaltijd lopen we er nog wat rond en genieten van de kinderen die met water aan het kliederen zijn. Het waterorgel was indrukwekkend en er kwam ook nog een of andere zangeres optreden. In de verte hebben we haar en de band gezien. Verder bezoeken we deze dag ook nog een shintoistische tempel, waar een bruidspaar behoorlijk in de belangstelling stond.
SAMSUNG DIGITAL CAMERA


We hebben daar de grote bel nog geluid, tweemaal in de handen geklapt en gebogen. Als laatste gingen we naar een theetuin, waar we alleen maar wat rondgelopen hebben. Toen hield Luc het voor gezien en kon ieder zijn  eigen weg gaan. Dat hebben wij ook gedaan.Opnieuw is Canal City aan de beurt. Daar genieten we nog even van het waterorgel en de mensen. Met de hulp van de plattegrond gaan we samen richting het Acros-gebouw.

IMG_2275Eigenlijk was het niet zo moeilijk te vinden. Voor we er naar binnen gingen hebben we eerst op een terras een bier en een cola gedronken. Daar waren we wel aan toe. Het vochtgehalte moet in balans blijven. Onder het genot van een drankje en een sigaar was het heel leuk om de mensen in het park te observeren. Jongleurs, dansers, sporters. Heerlijk is dat, mensen kijken.

IMG_2295Na een goede 3 kwartier zijn we het gebouw in gegaan met als doel de tuinen van dichtbij te zien. Dat is ons niet gelukt. Maar we hebben wel veel geroltrapt en gelift. Dan besluiten we om terug te gaan naar het hotel. Het is voorlopig genoeg geweest. Lekker douchen, schone en droge kleren, wat schrijven en lezen.

SAMSUNG DIGITAL CAMERARond half 8 gaan we op zoek naar een eettent. Vlak bij het hotel is een yatai, maar daar is geen plaats meer. We lopen de straat een stuk af en vinden dan toch iets om te eten. De twee uitbaters, tattoobob en den dikke, zijn erg vriendelijk en regelen voor ons een heerlijk bord noedels. De twee mannen zweten zich een ongeluk, maar blijven vrolijk. Bij het eten nemen we voor samen een grote fles bier. Intussen is in de verte het vuurwerk begonnen en hele volksstammen lopen in die richting. Veel vrouwen zijn schitterend gekleed in hun kimono´s.

DSCF0165Soms is er een man bij in zijn badjas. In ieder geval een kleurrijk gezicht. Na het afrekenen van 1950 yen sloffen wij ook richting vuurwerk. Bij het park aangekomen is het er een drukte van jewelste. Stelletjes, families, ze hebben een plekje langs de kant gezocht. Jammer dat er niks te vinden was om te drinken. Ze zouden hier een hele omzet kunnen halen. We gaan terug naar het hotel. Bij de Lawson, een supermarkt, halen we een bier en een Smirnoff en gaan dan lekker naar de kamer. We zijn weer helemaal nat van het zweet. Straks de tassen voor morgen prepareren en dan slapen. Op naar Nagasaki.

30 juli en 31 juli 2010 Amsterdam – Fukuoka

japanroute

 

“Van hier tot Tokio”, met dit gezegde geven wij iets aan hoe ver iets is. Vandaag gaan we het ondervinden. Omdat de vlucht  vanavond om 21.00 gepland is, kunnen we het rustig aandoen. De laatste voorbereidingen worden getroffen en iets over half 4 wandelen we gepakt met twee rugzakken en twee reistassen naar Station Reeshof. De trein vertrekt om 5 over vier en is stipt op tijd. In Den Bosch stappen we over in de intercity naar Schiphol.

DSCF0093Het is een dubbeldekker en die is niet handig met de bagage. Daarom reizen we in een hal met klapstoelen. Tot Utrecht moet ik staan en dan komt de stoel tegenover José vrij.
Als we op Schiphol aankomen lopen we direct naar balie 20. Het is hier niet druk. De balie is pas 10 minuten open en aan onze wens twee stoelen naast elkaar, aan een gangpad, wordt voldaan. We roken buiten een peuk en gaan dan tax free shoppen.

DSCF0098Een kist tuitknakjes en parfum voor José (Clarins). Dan naar onze stamkroeg op Schiphol: bar Amsterdam, waar we allebei een uitsmijter nemen, begeleid met bier en wijn.
Om 20.00 uur lopen we naar gate E08 waar de security check al is begonnen. Dit gaat allemaal vlot en om kwart voor negen zitten we in de Boeing 777 van Japan Airlines. Omdat een paar passagiers ontbreken vertrekt JL0412  pas om half tien.

DSCF0101Het toestel heeft een webcam waarmee via de grote schermen de start te volgen is. Eenmaal in de lucht wordt de webcam die onder het toestel hangt getoond. Zeer bijzonder.
De verzorging aan boord is goed en de Japanse stewardessen zeer nederig en vriendelijk. Bij het diner kunnen we kiezen uit Japans of Westers eten. We nemen allebei westers. Omdat de uitsmijter nog niet verteerd is, eet ik niet veel.
Bij José fietsen de gehaktballen ( het is er maar eentje hoor ) er vrolijk in. Ik begin aan mijn vakantieboek “Wild Fire” van Nelson de Mille. Vanaf het begin spannend en moeilijk los te laten. Toch probeer ik een dutje te doen. Ik slaap wel, maar omdat ik weinig ruimte heb en geen goede houding aan kan nemen, word ik vaak wakker. Ik krijg ook last van mijn nek.

DSCF0100Maar ja, je moet er iets voor over hebben om in het land van de rijzende zon te komen.
Twee uur  voor de landing wordt het ontbijt geserveerd. Roerei met tomaat en erwtjes. Ook nog een bakje yoghurt en fruit. We eten wat we lusten.
Rond 21.00 uur, het is in Japan 7 uur later dan in Nederland, wordt de landing op vliegveld Narita van Tokio ingezet. De landing is via de webcam te volgen en dit is echt gaaf.

DSCF0102De procedure bij de douane verloopt soepel. Na het maken van vingerafdrukken en een foto met een webcam mogen we Nippon binnen. Als we bij de bagageband aankomen dan worden onze tassen door een Japanner van de band gehaald. We lopen naar de douane waar we moeten aangeven dat we niks te declareren hebben. Dan is het zoeken naar de plek waar we onze reistassen moeten afgeven.

DSCF0107Maar de vrolijke Japanse aan de informatiebalie wijst ons feilloos de weg. José moet nog een aansteker uit de tas halen en dan gaan ze de transportband op. We maken kennis met een groot deel van de groep en gaan een toilet opzoeken.  In de rookruimte wordt onze nicotinebehoefte bevredigd. Dan verkennen we het vliegveld en kunnen we ons eerste Japanse geld pinnen. Dan hebben we tenminste wat op zak.

DSCF0113We zoeken de gate waar we straks moeten boarden en gaan een plek zoeken  waar we wat kunnen drinken. Jose neemt een flesje Californische witte wijn en ik een fles bier. Op de weg naar de gate doen we nog even de rookruimte aan. We lezen nog wat en dan kunnen we met de bus naar de Boeing 737-400 van Japan Airlines. Het gaat allemaal vlot. De vlucht naar Fukuoka duurt anderhalf uur.

DSCF0119Ik slaap een uurtje dus de tijd vloog voorbij. We zaten goed. Drie stoelen voor ons tweeën en behoorlijke beenruimte.
We lopen naar de belt waar we een kwartiertje moeten wachten. Dan ontmoeten we onze reisleider Luc Agneessens. Awel, een zuiderbuur van ons. Als de groep verzameld is, dan krijgen we van Luc een kaartje voor de metro. We lopen naar het station en met het openbaar vervoer gaan we naar het centrum van Fukuoka.
Onderweg leert Luc de namen van de groepsgenoten uit zijn hoofd en geeft hij wat uitleg. Na tien minuten wandelen komen we bij het hotel  Valie Akasaka aan. We krijgen de sleutel van kamer 307. Het is een klein hotel, met een kleine kamer. We droppen de bagage op de kamer en gaan een drankje nuttigen. Op de straat is een yatai. Dit is een tentje aan de straat dat vanaf 17.00 tot 05.00 uur geopend is. Je kunt er eten en drinken en de jeugd zit er op kleine stoeltjes.

DSCF0122Ik bestel een bier en een cola en we hebben direct contact met een Italiaanse die 14 jaar in Japan woont en goed engels spreekt. Ze regelt stoelen en we worden bij een Argentijnse en een Peruaanse vrouw aan een tafel gezet. De ‘gastvrouw’ schuift ook aan en ze haalt voor ons zelfs ‘waaiertjes’. Voor de andere reisgenoten worden stoeltjes gehaald. Hartstikke leuk en we hebben op de eerste avond al contact met de lokale bevolking.

DSCF0123We praten in het engels en het spaans en de sfeer is heel gemoedelijk.  Hier komen bijna geen toeristen, dus we hebben veel bekijks.
Als ik ga afrekenen moet ik voor 2 halve liters bier en een blikje cola ¥1150 afrekenen. Het wisselgeld wordt 3 keer voor mijn neus nageteld. Het moet dus wel kloppen. Japanners zijn goudeerlijk.
Dit was een speciaal, maar zeer gezellig begin van onze vakantie.
Om 24.00 uur gaan we naar de kamer, we nemen een snelle douche en gaan slapen. Morgen begint de vakantie echt!