7 mei 2008 Madaba – Amman – Amsterdam

Tegen half vijf rammelt de wekker. De moskee is ons net voor geweest. Goed geslapen is anders. Beneden drinken we nog vlug een kopje thee en verlaten het Mariam Hotel om vijf uur. Het is nog donker. Op de luchthaven verloopt alles verrassend vlot. En al snel zitten we aan een bakkie koffie. Keurig op tijd gaan we de lucht in. Door wat gewissel met plaatsen, zitten we toch naast elkaar, met een gangpad ertussen.

SAMSUNG DIGITAL CAMERADe verzorging is weer uitstekend. We krijgen een uitgebreid en heerlijk ontbijt. Later nog een drankje. Wel is het voorin weer erg warm.
Precies op tijd, 11. 35 uur, landen we op Schiphol. De bagage laat even op zich wachten en dus hebben we tijd om alvast afscheid van iedereen te nemen en treinkaartjes te regelen.

SAMSUNG DIGITAL CAMERALater lopen we met de tassen naar buiten waar de temperatuur zalig is. Phons wordt gevraagd voor een interview in verband met de komende staking van het bagagepersoneel op vrijdag. Vanavond kijken we www.laatstenieuws.tv. Nu zitten we in de trein van 12.44 uur naar Den Bosch.

Rond 13.00 zijn we thuis en kunnen we terug kijken op een geweldig ‘snoepreisje’.

6 mei 2008 Aqaba – Madaba

Na een behoorlijke nachtrust zitten we rond half negen aan het ontbijt. Thee, geroosterd brood en eieren. Phons komt maar langzaam op gang. Na het eten de tassen ingepakt en dan gaan we de stad in. De hitte valt er bovenop. Wat is het hier heet. We slenteren langs de winkeltjes. Een heleboel zijn er nog gesloten. Het leven speelt zich hier in de avond af. We vinden een prachtig aardewerk winkeltje.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAEindelijk vinden we hier de schaal van mijn dromen. Pingelen en met de creditcard betalen lukt hier niet. Dus 18 JD contant afgerekend.
In de hitte gaan we eerst terug naar het hotel om de aanwinst weg te brengen en dan lopen we naar de boulevard. Ons koffietentje is nog dicht en daarom leuren we nog maar even langs de troep en bewonderen we het rommelige strand.

SAMSUNG DIGITAL CAMERADan toch maar naar de koffie. De stoelen worden net buiten gezet en we mogen alvast komen zitten. Met uitzicht op zee en in de schaduw is het geen straf. We bestellen twee cappuccino en drinken die op ons gemak op. De dinars raken aardig op. Via de winkels, veel groenten, vlees (schapen met de kop er nog aan en vis) gaan we voor de laatste keer terug naar het Crystal Hotel. Phons brengt de grote tassen naar beneden en nu is het nog twee uur wachten in de patio om naar Madaba te gaan.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAIn de patio zitten we met tien mensen. Iedereen is stil en leest. Wachten duurt altijd lang. De bus is mooi op tijd. Heerlijk wee een grote touringcar. We verlaten het bloedhete Aqaba en gaan via de Desert Highway naar Madaba. Het landschap is droog en verlaten. Hier en daar een minidorpje of een bedoeïenen tenten. Na ruim twee uur rijden stoppen we bij een super toeristische tent.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAHier krijgen we een Sawadee drankje. De winkel die erbij hoort is erg duur. Dan de laatste etappe naar Madaba, waar we om 18.15 uur aankomen. We krijgen kamer 214, met drie eenpersoons bedden en een knoei douche. Tegen half 8 gaan we met z’n allen naar Haret Jdoudna, voor het afscheidsdiner. Hetzelfde restaurant als een week geleden. De laatste dinars worden opgedronken.

DSCF0246Theo houdt namens de groep de afscheidsspeech en overhandigt Anneke een portemonneetje met inhoud. Ook Anneke heeft aan ons gedacht. We krijgen allemaal een stukje Dode zee zeep. Heel attent.

Om half elf zijn we terug bij het hotel waar we samen ons laatste pilsje en wijntje drinken. Dan gaan we maar slapen. Het wordt een korte nacht.

5 mei 2008 Aqaba

Vannacht waren de rollen wat slapen betreft omgekeerd. Phons sliep slecht en ik goed. Wel hebben we midden in de nacht het bed een stukje van de muur getrokken. Het bonkte steeds tegen de muur als we ons bewogen. Om ongeveer negen uur gaan we ontbijten. Het brood was een beetje droog, maar het roerei heerlijk. Intussen hebben we bij Nel gedoneerd voor Anneke.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAOm half elf gaan we met het shuttlebusje naar de Royal Diving Club voor een dagje lekker luieren aan de Golf van Aqaba. Na een kleine stadsrondrit rijden we de stad uit. Bij de ingang betalen we 13 JD p.p. voor entree, bus en een handdoek. Op 500 meter ligt de grens met Saoedi Arabie.
We zoeken een fijn plaatsje onder een parasol en krijgen twee matrasjes.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAHier houden we het wel vol. Het is warm, maar aangenaam. Na een poosje drinken we een heerlijke echte cappuccino. De eerste echte koffie sinds thuis. Phons blijft lekker luieren en ik duik een paar keer in het zwembad. Om een uur of twee gaan we lunchen. Allebei een beefburger met frietjes, een Amstel en een Sprite. De logistiek is hier niet aanwezig. Het duurt allemaal erg lang. Gelukkig smaakt het goed.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAHet is half vijf voor we er erg in hebben. Omkleden en wachten op het busje. Het is erg druk. Toch zitten we erin en worden netjes op de hoek afgezet. De bedden in de kamer zijn versierd met handdoeken en bloemen (zwaan, boot en vlinder). Phons gaat lezen en ik doezelen. Dan toch maar douchen. Buiten is het volop lawaai. In de patio schrijf ik aan het verslag. Straks eten. Tot nu toe is onze vrije dag omgevlogen.

SAMSUNG DIGITAL CAMERATussen zeven en half acht slenteren we samen naar Ali Bab. Vanavond willen we met ons tweetjes zijn.
Aan de zijkant vinden we een tafeltje en we bestellen bier en water. Phons heeft geen trek. Hij had vanmiddag genoeg/teveel gegeten. Zelf bestel ik Beef Strognof. Zal wel Stroganoff moeten zijn maar het Engels is hier ook niet alles.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA
Ik krijg twee borden; een met rijst en een met een soort hachee. Smaakt goed. We blijven nog best lang nazitten met een pintje en een rode wijn. Om kwart voor tien stappen we, 35 JD armer, op Via de winkels gaan we op ons gemak terug naar het hotel. Het is overal even druk. Gezellig maar om kwart over elf ploffen we in bed en gaan met muziek en voetbal op de achtergrond slapen. Morgen de laatste volle dag in Jordanië.

We gaan terug naar Madaba.

4 mei 2008 Wadi Rum – Aqaba

Phons heeft weer als een blok geslapen. Ik zelf weer niet. Gisteren was het wel beroerder, maar goed vanavond kunnen we weer genieten van stoelen, een douche, een wc en een bed. Het plan is om half negen te vertrekken. Rond half acht staat het ontbijt klaar. Koffie, thee, brood jam en een vers gekookt eitje. De kamelen zijn er al. Als het ontbijt op is en de bagage in de jeep ligt kunnen we starten met onze laatste woestijntocht van drie uur.

DSCF0187Ik begin op de kameel. Een vrouwtje met een mooie witte baby. Het is even wennen, maar eenmaal de goede houding gevonden, schommel ik heerlijk op het woestijnschip. De baby is ondeugend en hapt in mijn schoen en kuit. De drijver laat moederdromedaris om de haverklap van de struikjes eten die we tegenkomen. Na een half uur wordt er gewisseld en loop ik mee.

DSCF0190De baas heeft een snee in zijn vinger, dus plak ik daar een pleister op. De handen zijn zo vet dat het niet plakt, dus nog wat tape eroverheen gedaan. Thank you. Thank you en met een trotse witte vinger gaat hij verder.
We maken even een zijtripje naar rotstekeningen. Ongeveer op de helft hebben we theepauze.

DSCF0192De kamelendrijvers sprokkelen wat droog hout en leggen een vuurtje aan. Uit hun tassen komen water en drie kleine zwart geblakerde keteltjes. We krijgen thee zonder suiker, waar zij niks van snappen. Ze drinken hier mierenzoete thee. De dieren liggen in de zon te rusten. Dan gaan we weer verder en hijst Phons zich op een kameel. Het is een geweldig gezicht, die beesten die op hun gemak door het zand sloffen.

SAMSUNG DIGITAL CAMERALater wordt er nog een keer gewisseld en mag ik het laatste stukje nog mee hobbelen. We eindigen om 11.30 uur, na en een prachtige tocht, op een soort campsite., waar een drankje er wel in gaat. Op deze plaats werd de bruiloft gevierd, die we op tv hebben gezien (Grenzeloos Verliefd). Ook hebben we hier een lunch. Weer lekker. Fahrid heeft alles geregeld. De bus is er al en de bagage zit er al in.

DSCF0196Om 1 uur verlaten we de Wadi Rum en rijden we in een uurtje naar Aqaba. Wat een wereld van verschil. Zo ben je nog in de weidse stilte, zo ben je in een lawaaierige hectische stad. Als we uitstappen is het bloedheet. Het Cristal Hotel ziet er luxe uit, maar het is vergane glorie. We krijgen kamer 107. Groot met twee tweepersoons beden.
de douche is lapperdepoepie maar in ieder geval kunnen we het stof van onze lijven spoelen. Je knapt er van op.

SAMSUNG DIGITAL CAMERATegen vieren zijn we in de lobby. De vaste ploeg verzamelt zich en samen gaan we naar Ali baba. Het is bloedheet, maar toch ploffen we op het terras. De mannen gaan aan het bier en wij nemen een fles witte Mount Nebo wijn. De stemming zit erin. Nog meer bier, nog meer wijn. We blijven er ook eten. Phons neemt een Tournedos Rossini en ik een Ali Baba Fish Special.

DSCF0223Het vlees van Phons is goed, ietwat te gaar met wat groente en frietjes. Ook de vis was prima, maar er zat niks bij.
Als toetje nemen we koffie, muntthee met een cognacje. De kokosbolletjes erbij waren heerlijk. Na het afrekenen (40 JD per persoon) krijgen we van de baas nog een glaasje thee. Om uit te buiken gaan we naar de boulevard. Aan de overkant zien we Eilat baden in het licht. Hier op het strand zitten voornamelijk mannen, die naar Spaans voetbal zitten te kijken. Bij een tentje nemen we als afzakkertje nog een bakkie en dan gaan we terug naar het hotel. Het is bedtijd. Maar van buiten komt een hoop lawaai van de winkeltjes. Sluitingstijd kennen ze hier niet. Toch lukt het om te slapen. Morgen gaan we naar het strand.

3 mei 2008 Wadi Rum

Om 6 uur zijn de eerste reisgenoten wakker. Langzaam staat iedereen op. Ik ben de laatste. Het is 7 uur en om half 8 gaan we ontbijten. Thee, brood en een gekookt ei. Ellen is vandaag jarig en namens de groep overhandigt hans haar een cadeautje. Anneke geeft namens Sawadee een presentje en een aantal ballonnen. Dit geeft een feestelijke sfeer. De ballonnen worden aan een jeep gebonden.

DSCF0097Om 08.30 uur vertrekken we met drie jeeps voor onze jeep safari door de Wadi Rum. We hebben allebei onze nieuwe sjaals, tegen de stof, omgedaan. Rudi, onze chauffeur heeft hierbij geholpen. Ik zie eruit als een oliesjeik. Na een kwartiertje rijden hebben we onze eerste stop. We klauteren in een kloof en zien rotstekeningen. Dan rijden we weer verder. De volgende stop is bij een rots waar we op klimmen.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAWe hebben een mooi uitzicht. Vervolgens rijden we weer een stuk door de mooie woestijn. Het is tijd voor thee en we stoppen bij een bedoeïenen De gids heeft een paar leuke verhaaltjes en we hebben gezelschap van een jong boek die loopt te kroelen. We zitten hier ruim een half uur en de thee is erg zoet.
Dan gaan we naar een grote boog waar we op kunnen klimmen.

SAMSUNG DIGITAL CAMERA
Dit vinden wij te gevaarlijk en daarom blijven we beneden. We rijden een stuk door de Wadi Rum en dan kunnen we een half uur door het zand naar de lunch plek wandelen. We besluiten, net als een groot deel van de groep, met de jeep te gaan.
De lunch zit mooi in zakjes verpakt en is overheerlijk: smeerkaar, jam , Arabisch brood, tomaat, augurk, chocokoek, cake, zoet fruitsapje en een sinaasappel.

DSCF0149Het is de lekkerste lunch van de vakantie.  Na een uurtje gaan we weer verder om naar rotstekeningen te kijken. Dan naar het laatste hoogtepunt de zandduinen. Samen met Anja, Letty, Henk Appel, Nel en Anneke beklim ik de duin. Het is minder hoog, maar wel zwaarder dan de beklimming van Duin 47 in Namibië. Deze is veel steiler. Boven is het uitzicht fenomenaal.

We genieten ongeveer een kwartier van het uitzicht en wandelen met grote stappen naar beneden. DSCF0111Dan rijden we naar ons kamp waar we om kwart voor vier aankomen. Het kamp ligt in een schitterende kloof. De sanitaire voorziening stinkt enorm en uit de douche komt geen water. We zitten op onze kont en drinken cola. Om 17.30 uur eten we soep met brood en daarna richten we onze slaapplaats in.

SAMSUNG DIGITAL CAMERANu is het nog licht dus dan zie je wat je doet.
De zonsondergang is niet veel bijzonders. Om 19.30 uur wordt het diner buffet geopend. Weer een overheerlijke maaltijd van salade, rijst , lamsvlees en saus. Er is ook nog een toetje. We zitten rond het kampvuur maar krijgen last van onze rug.
De sterrenhemel is weer fenomenaal.
Om 22.30 uur duiken we onze slaapzak in. Het is tijd om het lichaam rust te gunnen. Weer een enerverende dag in een prachtige woeste omgeving.

2 mei 2008 Petra – Wadi Rum

We slapen uit tot 08.30 uur en gaan ontbijten. Vanochtend kiezen we om het rustig aan te doen en een tweede bezoek aan Petra over te slaan. Na het ontbijt pakken we de rugzakken in met de benodigde spullen voor de woestijn. De overige bagage gaat naar het hotel in Aqaba. Dan lopen we naar een supermarkt en kopen cola, chips en biscuits. Op het hotel terras drinken we thee en koffie en schrijf ik het reisverslag.

DSCF0065
Het is onbewolkt en de zon schijnt er flink op los. Om 12.30 uur vertrekken we met een minibusje naar het volgende avontuur.cDe bus komt al weer later. Het is vrijdag en op het dakterras luisteren we naar de agressieve preek van ruim een uur. De iman is via de luidsprekers van de vlakbij gelegen moskee hard te horen. Pas om 13.30 uur komt een mini busje ons ophalen.


DSCF0066We passen precies met 19 personen in de Toyota. Een deel van de bagage moet op de achterbank. We rijden in twee uur en een kwartier naar het Wadi Rum visitors center. Anneke koopt de tickets. Hier is het tijd voor een sanitaire stop. Dan is het nog 5 kilometer rijden naar het beginpunt van de wandeling. Onze gids loopt voor ons uit en na tien minuten springt hij op de jeep met onze ‘kleine’ bagage voor twee dagen.

DSCF0077SAMSUNG DIGITAL CAMERAWe baggeren door het mulle zand. Het is zwaar lopen en de groep wordt één langgerekt lint. De gids staat 500 meter verder op ons te wachten en onder aanvoering van Henk J lopen we express verkeerd. Al wuivend en rennend probeert de gids onze aandacht te trekken. Wij volgen hem weer en hij loopt op grote afstand voor ons uit. Het is warm en het loopt zwaar door het mulle zand. Om kwart voor zes komen we op een plek waar we gaan wachten op de zonsondergang.

We hangen vijf kwartier en de ondergang is niks bijzonder. Dan is het nog een kwartier lopen naar ons kamp. Hier staat een grote bedoeïenen tent. Verder niks, geen tafels, stoelen en geen sanitaire voorzieningen. We zitten op onze kont rond een gedoofd kampvuur. Om half 8 wordt het diner geserveerd en is het kampvuur aangestoken. De kok heeft een overheerlijke maaltijd gemaakt.
De omgeving is prachtig maar het zit niet makkelijk op de grond.
DSCF0082Mijn rug begint te protesteren. Uit de telefoon van Jenny komt nog wat jaren 69 muziek en om 22.30 uur duiken we de bedoeïenen tent in. Eerst nog even naar de prachtige sterrenhemel gekeken.

1 mei 2008 Petra

Het is 7 uur als mij Nokia begint te piepen.  Het opstaan valt voor mij niet mee. Het Amar Palace hotel heeft een prima ontbijt. Het is druk in de ontbijtzaal en we hebben er allemaal zin in. Om 8 uur vertrekken we met een minibusje naar het visitor center van Petra. Als we de souvenir winkeltjes voorbij zijn, staan de paarden al klaar. We klimmen allebei op een knol en rijden een klein stukje (ongeveer 500 meter) richting siq.
DSCF0343Op het eindpunt vraagt de arabier 10 JD voor 2 personen. Na discussie betalen we 4 JD en lopen we naar de siq. Het valt mee met de drukte en we fotograferen er op los. Na drie kilometer wandelen komen we op de plaats met uitzicht op de beroemde Treasury. Deze uit de rotswand gehakte façade is het beeld van één van de zeven nieuwe wereldwonderen. We kijken op ons gemak en lopen dan richting de trappen van de weg naar de Monestry.
SAMSUNG DIGITAL CAMERADit is nog best een aardig stuk lopen. Bij het begin van de trappen staan de ezels klaar. José gaat voor 5 JD op een ‘four wheel drive Ferrari met air conditioning’ naar boven. Ik ga met de benen wagen de 860 trappen omhoog en ben net zo snel boven als de laatste ezel met Hans. Het rijden op een ezel blijkt geen pretje zeker niet als het zadel niet vast zit en je geen stijgbeugels hebt. Die van José is prima en Ali is erg bezorgd.
SAMSUNG DIGITAL CAMERAHet uitzicht onderweg was prachtig en het laatste stuk lopen we met negen groepsleden naar de Monestry. Deze is veel groter dan de Treasury. We komen bijna tegelijk aan als de tien die de wandeling gedaan hebben en geen last van hoogtevrees hebben. Tijdens deze tocht moest je over een 30 cm brede, 3 meter lange richel, met je buik langs de rotsen, naar de overkant zien te schuifelen.
DSCF0437Dit is voor mij te riskant en daarom hebben we van deze mooie tocht afgezien. Om 11.10 uur wandelen boven bij de Monestry naar een aantal view’s met prachtig uitzicht. De bedoeïenen hebben hier tentjes neergezet en verkopen zilveren sieraden op gewicht: 1 JD per gram. Dan is het tijd om verder te gaan en wandelen we met z’n allen de trappen naar beneden. Ibrahim geeft onderweg weer uitleg. Als we beneden zijn gaan we lunchen.

DSCF0438Weer een buffet voor 10 JD. Omdat ik geen zit in warm heten heb pak ik een paar pakjes Sultana en een cola. Om 14.00 uur nemen we afscheid van Ibrahim. Anneke houdt een korte speech en overhandigt namens de groep een enveloppe met fooi. Dan vervolgen we onze excursie. Ibrahim leidt ons nog langs de temple of the winged lions, de Petra church en de Palace tomb. We lopen tussen de keien en overwinnen een flink hoogteverschil.

DSCF0009Door de hitte is het een pittige tocht en de vermoeidheid slaat toe. Dan nemen we officieel afscheid van Ibrahim en wandelen richting Treasury, maken een foto zonder zonlicht en vervolgen onze weg door de siq naar het visitors center. We zijn blij als w hier aankomen en schatten dat we zo’n 20 kilometer gewandeld hebben. In een winkeltje kopen we een rode en zwarte sjeikdoek (12 JD). Deze hebben we als mondbescherming nodig voor de jeep tocht in de Wadi Rum.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAWe moeten een half uur op de bus wachten en dit is minder leuk. Om half 6 zijn we terug bij het hotel en we nemen allebei een welverdiende douche. Om 18.30 uur lopen we met Henk, Anja, Dolf, Ellen, Gerbrand en Henriette naar het Edger Hotel, waar alcohol te koop is. Ik drink 2 halve liters Petra bier (8%, 5 JD per stuk) en de dames drinken droge witte wijn van 20 JD per fles. Het is hartstikke gezellig totdat de rekening komt.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAZe rekenen namelijk nog tax erbij maar Henk heeft deze snel eraf gepraat. We rekenen 80 JD + 4 JD fooi af en lopen naar restaurant Al Arabi. Hier zitten zes andere groepsleden en door de alcohol zijn we aardig luidruchtig. We bestallen allebei een mixed grill en een mixed salat. Voor 72 JD met fooi hebben we met 8 personen gegeten en gedronken. In het hotel nemen we met Henk, Anja, Gerbrand en Henriette nog een afzakkertje. Hen en Anja hebben nog wat Metaxa van Schiphol bij en deze smaakt heerlijk bij de koffie en thee.
Om 22.30 uur gaan we naar onze kamer waar we de straffe ledematen rust gunnen. Al snel val ik als een blok in slaap. Het was een prachtige, gezellige maar vermoeiende dag.

30 april 2008 wandelen Dana wildreservaat – Petra

DSCF0280
Gelukkig geen geblèr vanmorgen. We hebben best goed geslapen. Goede matrassen maar een keihard kussen. Onze kamer, nummer 9, wordt de bagageopslag. Om half 8 gaan we naar het ontbijt. Het stelt geen bal voor. Zoete thee en zoete koffie. Droog trekbrood met jam of kaas. De gids laat op zich wachten. Zijn naam lijk op Denise. 8.25 uur vertrekken we voor de wandeling. Het dorp zijn we zo uit en dan de bergen in.
DSCF0289Klimmen en dalen in een fantastisch landschap. Iedere keer was het anders. Kloven en ‘white domes’. Regelmatig pauzeren we. Zo genieten we een dikke 3,5 uur van de schitterende natuur. Dan bereiken we de campsite. Die ziet er erg leuk uit. Grote bedoeïenen tenten om te relaxen en een witte serie tipi’s om er te overnachten. Dat zouden we wel willen ,aar dat gaat niet. We krijger er thee en wachten op de shuttle bus naar de Tower.

DSCF0281Met z’n allen proppen we ons in de truck. Onderweg hebben we veel plezier. Al hobbelend via een erg steile weg komen we bij de Tower, waar de bus, Ibrahim en catering al op ons wachten. Eerst boven genieten van het uitzicht en daarna lekker eten. Spaghetti, aardappels, tomatensaus, rouwkost, trekbrood en prutjes. Ook was er nog wat fris te drinken. Na gedane arbeid is het goed eten. Dan gaan we met de bus naar Little Petra, als extraatje.

SAMSUNG DIGITAL CAMERADit was een prachtig voorproefje voor morgen.
Ibrahim vertelde over de grotten. Met een klein groepje klimmen we ook nog een trap op. Niet gemakkelijk, wel leuk. Aan de andere kant hadden we een leuk uitzicht. Er was zelfs een café/winkeltje en het jochie dat het runde maakte nog muziek voor ons.
Eenmaal terug hadden we een briefing in een tent over de komende dagen. Dan gaan we naar Wadi Musa.
Amra Palace wordt voor twee nachten ons onderkomen. Kamer 207 is voor ons. Niet groot, maar netjes en met een heerlijke douche. We frissen ons op en gaan dan de omgeving verkennen. We vinden alvast een restaurantje voor later: Al Arabi.

DSCF0328Dan gaan we terug naar het hotel waar we op het terras aanschuiven bij Henk, Anja, dolf Ellen, Gerbrand en Henriette. We drinken cola met een tic en gaan met z’n achten eten. De mannen van Al Arabi schuiven twee tafels aan elkaar en we zitten. Wij bestellen een misced grill en een shoarma arabic (met kip). Het eten is zalig en we tafelen gezellig. De rekening van 76,60 JD delen we en dan terug naar Amra Palace. In de bar drinken we nog een koffie en thee (3,5 JD), maar tegen tienen houden we het voor gezien. Morgen weer een mooie dag in het vooruit zicht. We gaan eindelijk naar Petra.

29 april 2008 Madaba – Karak – Dana wildreservaat

Vannacht heb ik goed geslapen. Het was gisteren een vermoeiende dag dus dat helpt voor de nachtrust. Slechts 1 keer wakker geworden van de muezzin en om kwart over 7 van de wekker. José zit dan al bij het zwembad te schrijven met een kopje thee. Om half 8 sjouw ik de bagage naar beneden en drink ik in het zonnetje een paar koppen thee.

jor2008_1671.JPG-for-webKlokslag 8 uur vertrekt de bus, verlaten we Madaba en rijden we via de King's Highway richting Karak.

De route is prachtig en Ibrahim vertelt aan een stuk over de geschiedenis en de bezienswaardigheden onder weg. De eerste fotostop is bij Wadi Mujib, ook wel de Grand Canyon van Jordanië genoemd. We hebben prachtig uitzicht en zien de weg slingeren naar de stuwdam. De kloof is 1200 meter breed en aan de overkant ligt een dorpje. We slingeren naar de stuwdam en hebben een prachtig uitzicht over het meer.

SAMSUNG DIGITAL CAMERAEen paar honderd meter verder stoppen we bij een restaurant. Eerst maken we een korte wandeling naar een uitzichtpunt waarvan we de Dode zee kunnen zien. Het is ongelofelijk dat in deze woestenij plantjes groeien en bloeien. Op het terras is het goed toeven. We drinken twee koppen "american coffee"(= nescafe met suiker en melk). Deze smaakt uitstekend en de sfeer zit er goed in. dan zetten we onze excursie voort richting Karak. Het is ongeveer 35 minuten rijden. We gaan meteen naar Karak's Castle, een kruisvaarders kasteel.

jor2008_1811Ibrahim vertelt er weer lustig op los. We bezoeken de gevangenis, waar 3000 gedetineerden werden opgesloten. Wel een beetje krap voor zoveel mensen. José wijst een verdwaalde Fransoos de uitgang en vervolgen onze weg. We klimmen naar boven waar we een mooi uitzicht hebben. Dan dalen we af naar de tunnels en bezoeken we een mooi museum met gevonden voorwerpen en veel historische informatie.

jor2008_2101Het is inmiddels 14.00 uur, dus lunchtijd. We strijken neer op een terras en bestellen twee cola, een pizza en een omelet sandwich (8 JD). Het wordt bewolkt en door de hoogt wordt het frisser. Om 14.30 uur vertrekken we voor de laatste etappe naar Dana. Nog anderhalf uur rijden. Onderweg rijdt de chauffeur de bumper er half onderuit en wordt hij sacherijnig. Omdat hij met de grote bus de draai naar Dana niet kan maken, wordt de bagage in een pick-up geladen en wandelen we naar Dana Hotel (Protecting global environment through communication action).
jor2008_2381Een primitief onderkomen waar we op het dakterras ontvangen worden met thee. Ik pak een in de bus gekoeld pilsje en dan maken we een wandeling door het dorp van tien inwoners. We bezoeken een piep klein museum en daarna ga ik het reisverslag schrijven. José herschikt de bagage, speelt voor kamermeisje en dan is het tijd om de warmte op te zoeken. We gaan in een grote ruimte zitten met allemaal banken langs de muur en drinken een pilsje en een wijntje. Rond acht uur is het buffet klaar. Het ziet er goed uit en smaakt ook prima.

jor2008_2491Als het eten op is gaan we weer naar de grote ruimte. Hier begint een trio te spelen en al snel staat de dansvloer vol. Het is eentonige muziek maar de sfeer zit er goed in. Gewoon een gezellig avond in een speciale omgeving. Om 22.00 uur gaan we onze kamer opzoeken. Buiten is het erg koud maar op de kamer is het behaaglijk. We hebben een prima bed en ik val snel in slaap. Weer een fantastische dag die om is gevlogen.

  

28 april 2008 Jerash – Madaba

We hebben behoorlijk goed geslapen. Soms even wakker van lawaai op de gang (het is hier erg gehorig) of het bleren van de minaret. We vertrekken pas om 9 uur. Om 5 voor half 8 zit ik al bij het zwembad met een boek. Lezen voor vandaag over Jerash.
Ibrahim is er ook al. Het is heerlijk zitten met een kop thee. kwart over 9 hoor ik Phons en gaan we ontbijten. Pancakes met jam en Phons twee hard gekookte eieren. Later nog vlug tanden poetsen en dan gaan we. jor2008_631.JPG-for-web-large

We verlaten Madaba en volgen een prachtige route richting Aman. Ibrahim lult ons weer van de sokken. bij een riviertje hebben we een fotostop en ook bij een tentje waar gedroogd fruit en pinda’s verkocht worden. Dan door Aman. We tuffen door de rijke wijken met dure huizen, private ziekenhuizen en universiteiten. Hier zit veel geld. Kun je ook wel zien aan de vele banken. het is een grote stad. Dan door naar Jerash.

DSCF0078We zien in de verte de opgravingen al liggen. Inmiddels is het bloedheet. Anneke regelt de entree. Zij gaat met twee anderen naar een gladiatoren gevecht. Wij hebben anderhalf uur voor ons zelf. Met een klein groepje slenteren we richting het grote plein met de ontelbare zuilen. We komen hele hordes schoolklassen tegen. Alleen maar meiden. Vandaag is hun dag. Veel foto’s ook met hen als we kletsen.

DSCF0102Bij de tempel van Zeus houden we het voor gezien. Het wordt tijd om te eten. In het restaurant eten we heerlijk van het buffet. bier en cola erbij en het is compleet. Na de lunch gaan we met een deel van de groep op stap met Ibrahim. Hij vertelt uitgebreid en heeft vooral aandacht voor details. We starten bij de South Gate en zien even later een kleine tentoonstelling over de restauratie. dan  naar de Oval Plaza. SAMSUNG DIGITAL CAMERA

We zien winkels, de fontein en veel meer mooie dingen. via de North Gate gaan we naar het north Theatre. Klein maar fijn. bij de tempel van Artmis hebben we even pauze. Een van de pilaren is gescheurd. Ze hebben er een lepeltje tussen gestoken. Door tegen de pilaar te duwen wiebelde het ding. Via andere opgravingen, waarvan er een met een prachtige mozaikvloer, gaan we naar het south Theatre.

jor2008_1611.JPG-for-webDaar staaan drie mannen muziek te maken. Dat klinkt geweldig. We klimmen helemaal naar boven. Wat een diepte heeft dat ding. De afdaling was steil. dan houden we eht voor gezien. We hebben het warm en zijn dorstig. Samen naar het restaurand waaar bier en cola sissend naar binnen glijden.

DSCF0164Dan wordt het tijd om terug naar Madaba te gaan. Zon 1,5 uur later zijn we daar. Aan de overkant halen we bier, cola, water en wijn voor in dana.

jor2008_1021Lekker douchen en dan te voet naar Haret Jdoudna. We zitten in de patio maar dat is stervens koud. Na veel gesteggel krijgen we een andere tafel met kachels erbij. De tafel wordt bomvol gezet met heerlijke dingen als voorgerecht. het hoofdgerecht was divers vlees. Bier en wijn kost 4,50 JD per glas. We hebben heerlijk gegeten en nageborreld bij het hotel. Tegen 23.00 uur vallen we om van de slaap, dus zoeken we ons bed op.

27 april 2008 Mount Nebo – dode zee – Madaba

We hebben slecht geslapen. Midden in de nacht kwamen een stel aso Nederlanders met veel kabaal het hotel binnen. Het is warm op de kamer en rond vijf uur roept de muezzin op tot het ochtendgebed. Omdat zijn collega bang is dat we het niet gehoord hebben doet hij de oproep dunnetjes over. Als dat nog niet genoeg is begint het flink te donderen. Dan val ik in slaap en als ik lekker lig dan is het tijd om op te staan. Iets over 8 schuiven we aan voor het ontbijt: ranja, koffie, thee, pita broodjes, pannekoekjes met jam en smeerkaas.

jor2008_101Omdat het flink tocht drinken we de thee buiten in het zonnetje bij het zwembad op. Om 9 uur begint de briefing van Anneke. Eerst een kort voorstelrondje en vervolgens vertelt Anneke wat wetenswaardigheden over Jordanië. De groep heeft een hoog onderwijs en ziekenhuis/verpleging gehalte. We stoppen 20 Jordaans Dinar (JD) per persoon in de fooienpot en 30 JD voor de maaltijd van vanavond. De batterij van mijn multi purpose horloge is leeg en dat is balen.
We prepareren de rugzakken voor de middag excursie. Tot 12 uur hebben we tijd om Madaba te verkennen. We wandelen naar de St. George kathedraal. Onderweg kopen we voor 4 JD een nieuwe batterij voor mijn horloge. Het is even wennen aan de Arabische sfeer. We betalen 1 JD p.p. entree voor de St. George kathedraal en genieten van het beroemde mozaïek.

jor2008_161.JPG-for-webOp de terug weg kopen we voor een paar dinar brood voor de lunch. Bij het zwembad drinken we een kop Nescafé, die nog bij het ontbijt hoort. Om 12 uur vertrekt de bus richting Mount Nebo (profeet berg). Onze gids Ibrahim geeft veel informatie en herhaalt alles drie keer. Na een half uur rijden in onze luxe bus, komen we bij de berg aan van waar Mozes over het beloofde land keek.

jor2008_401.JPG-for-webWe zien een gedenkteken en het graf van Mozes. In een tent is een mooie mozaïekvloer te zien. Ook weer Byzantijns. Dan naar het uitkijkpunt waar we de rivier de Jordaan zien, de natuurlijke grens tussen Palestina en Jordanië. Ibrahim wijst ons waar Jericho en Jeruzalem ligt. Jeruzalem is door de nevel niet te zien. Andere Bijbelse plaatsen passeren de revue.

STH70822.JPG-for-webDan vervolgen we onze excursie naar de Dode zee. Van +760 meter dalen we naar -400 meter. We komen bij een mooi resort aan. Voor 1 JD p.p. huren we een handdoek. Mijn rugzak gaat in een kluis. Dan zwemmen we in de Dode zee. Als we op onze rug liggen dan voelen we de opwaartse druk. Wat een raar gevoel. De schoolslag is onmogelijk want je zwaait met je benen in de lucht. Dat is dolle pret. Dan laten we ons insmeren met modder (2 JD p.p.). In een paar minuten zien we er uit als twee mislukte zwarte Pieten. We ruiken de zwavel lucht en in de hete zon laten we de modder drogen. Als de modder hard wordt geeft dat een raar gevoel. We hebben dolle pret en spoelen ons af in de Dode zee. De laatste modder wordt onder de douche verwijderd.

SAMSUNG DIGITAL CAMERADan zoeken we bij het zwembad een plekje in de schaduw en drinken cola en roken een peuk. Het is heerlijk relaxed. De rustanden in de 2e klasse E zijn gunstig. Wordt Sc ’t Zand periodekampioen? Door de behandeling hebben we allebei een baby huidje. José koop voor 4 JD twee stukken doode zee zeep (dead sea mud soap en dead see peeling soap).

DSCF0071De batterij van mijn horloge is weer leeg. De arabier heeft tijdens het inzetten waarschijnlijk teveel met de handen aan de batterij gezeten. We genieten van de zon en het mooie uitzicht. Aan de overkant van de Dode zien we twee torens van Jeruzalem. De groep besluit unaniem om de zonsondergang over te slaan, zodat we in het hotel tijd hebben om te douchen. Rond 5 uur rijden we terug naar het Mariam hotel waar we om 6 uur aankomen. Snel een douche genomen want om 18.25 uur vertrekt de bus naar Dana restaurant.

DSCF0072Hier staat een heerlijk buffet klaar. Eerst een voorgerecht met veel groenten en hummus. Het hoofdgerecht is typisch Jordaans. Soort plat brood met rundvlees, kip en gebakken ui. De witte wijn van José is niet te zuipen maar mijn bier (Philadelphia) smaakt goed.

Om 21.00 uur rijden we terug naar het hotel waar we buiten met Gerbrand en Henriette nog een afzakkertje nemen. Het is flink afgekoeld dus de fleece trui komt goed van pas. Uiteindelijk gaan we toch maar binnen zitten. Om 23.00 uur gaan we naar boven en vallen we voldaan in slaap. De eerste dag in Jordanië was geweldig.

26 april 2008 Amsterdam – Amman

jordanierouteEindelijk is het zover. Vandaag gaan we naar Jordanië. Op een relaxende manier bereiken we met de trein Schiphol. Alles verloopt voorspoedig. Bij de balie van Royal Jordanian staat Anneke, onze reisleidster, te wachten. We maken snel kennis en gaan in de rij staan om in te checken. Ook dat gaat soepel. We zitten alleen niet bij elkaar.
jor2008_001.JPG-for-web

Niks aan te doen. Buiten roken we nog een peukje en gaan dan naar de douane. Bij de tax free koopt Phons nog een aanbiedingskistje sigaren en dan is het tijd voor Bar Amsterdam. Bier, wijn en een uitsmijter. Het smaakte heerlijk. We hadden best trek. Als toetje nog een bier en wijn en dan naar gate G6. Voorlopig hebben we een kwartier vertraging. Bij de controle krijg ik een andere plaats. We zitten nu nog verder uit elkaar. Phons zit naast Gerbrand en Henriette en ik naast een Jordanees.

STH70881.JPG-for-web-largeOm 16.45 uur zet het toestel zich in beweging en gaan we taxiën naar de startbaan. Het is 17.05 uur als het vliegtuig los van de grond is. We zweven over Amsterdam. Al snel is er niks meer te zien.
Het is rustig, geen jankende baby’s of rennende en gillende kinderen. Ook de verzorging aan boord is uitstekend. Een eigen scherm voor films of muziek, een drankje vooraf en best goed eten. Het enige vervelende is de temperatuur. Het is bloedheet.
De tijd gaat best vlug, nog een klein half uur en dan worden we in het Jordaanse leven gestort.
Yes we zijn er.

jor2008_041.JPG-for-webHet is 22.25 uur lokale tijd als we op Queen Alia International airport landen. Buiten is het 21 graden. In het toestel is het de hele reis bloedheet geweest. We worden opgewacht door een man. Hij regelt het groepsvisum. Dit is niet meer dan een stempel in het paspoort. Intussen maken we kennis met elkaar en pakken we onze bagage. De bus, een grote luxe touringcar, staat al op ons te wachten. In een half uur rijden we naar Madaba. We verblijven in hotel Mariam, dat er anders uitziet dan op internet. Ze zitten midden in een verbouwing, maar kamer 221 in een donkere hoek, is nog niet aan de beurt geweest. Beneden in de hal drinken we met z’n allen nog wat. Ze hebben hier Amstel bier en Phons lust er wel twee. Zelf neem ik een cola en voor ons samen een fles water. Ze moeten het opschrijven want er is geen wisselgeld. Tegen half 1 zoeken ook wij onze warme kamer op. De sprei kan eraf. We liggen dan wel, maar inslapen is moeilijk. De kraan drupt en er klinken vreemde geluiden. We zien het wel. We zijn in ieder geval goed en veilig in Jordanië gearriveerd. Morgen zien we wel wat de dag zal brengen. In ieder geval de berg van Mozes en de Dode Zee.