17 juli 2006 Kaapstad – Lambertsbaai

Om half 8 stappen we uit bed. De laatste spulletjes in de tas gestopt en dan naar de mensa. José neemt brood, roerei en koffie. Ik heb rond dit tijdstip genoeg aan een beker koffie. Bij de receptie reken ik de 55 Rand voor het ontbijt af. Vandaag hebben we moeten tekenen. Gisteren en eergisteren was dat niet nodig. Met een kwartier vertraging stappen we om kwart voor 9 in een erg luxe bus Dat is heel wat anders dan die ouden rammelbak van vrijdag. Nu hebben we plaats voor 40 personen. In de stromende regen verlaten we Kaapstad, een van de mooiste steden van de wereld. Dit was ons tweede bezoek en het was weer geweldig. We nemen de N7 richting Lamberts Bay. Om 11.10 uur hebben we een koffiestop in Piketberg na zo’n 130 kilometer. We drinken een goed en voordelig bakkie bij Sinkdakkie ( zinken dak ). Het weer is opgeklaard en de zon schijnt inmiddels. 65 km voor Lamberts Bay stoppen we bij een benzinestation voor een plaspauze.

na104De wevervogeltjes, die nestjes aan het maken zijn, zijn een bezienswaardigheid en worden gefilmd en gefotografeerd. De laatste etappe over de R364 verloopt voorspoedig. Als we Lambertsbaai binnenrijden maakt de zon plaats voor bewolking. De mist wordt veroorzaakt door de koude stroom die van Antarctica komt. Aldo rijdt eerst naar het hotel en maakt vervolgens een stadsrondrit. Nou stad, het is een gat waar niks te beleven valt.
na014.JPG-for-webLambertsbaai-hotel kijkt uit op de Atlan
tische Oceaan. We krijgen kamer 24. we droppen de bagage op de kamer. Het is inmiddels kwart voor 3 en hebben honger, dus besluiten we in het hotel te lunchen. Allebei een tosti met ham, kaas, tomaat en friet. Een thee en een Castle erbij. Het smaakt allemaal voortreffelijk. Dan gaan we naar de enige bezienswaardigheid van dit gat: Voëleiland oftewel Vogeleiland. Voor 5 Rand p.p. mogen we binnen. We zien 2 gepensioneerde pinguins, die nauwelijks bewegen. We vervolgen het schelpenpad en plotseling ziet José een aantal Cape Gunnets, een soort Jan van Gent met een gele kop. We lopen naar een huisje, van waaruit we ze beter kunnen zien. Ze blijken van hout te zijn!!! de beesten zijn opgevreten door de zeeleeuwen en op deze manier probeert men ze naar dit plekje terug te lokken. Tussen de houten lokvogels bevindt zich nog één levend exemplaar. We lopen nog naar het havenhoofd. Op het einde stinkt het vreselijk door de aalscholverstront. Er is verder niet veel te zien en we lopen terug naar het hotel om een paar tips van Beursbulletin op te volgen. Dan lekker douchen en op naar de hotelbar voor neen peuk en een aperitiefje.
na015.JPG-for-web

Om 19.30 uur lopen we met de hele groep nar Het Kreefhaus. De liefhebbers kunnen kreeft bestellen. Als we binnenkomen zien we de beesten hun laatste rondjes zwemmen. Voor een aantal is hun laatste uur geslagen. José bestelt een kreeft Termidor (151 R ) en ik een Fillet Steak van 300 gram ( 84 R. ) Een steak van maar 300 gram heet hier een Lady steak. Een echte Zuid-Afrikaan neemt alleen maar genoegen van een stuk vlees van minstens 500 gram. Bij ons eten bestellen we een fles Weskus blanc de blanc van 24 Rand en die is heel lekker. Het eten is ook niet te versmaden.
na105Na het eten roken we aan de bar nog een sigaartje en krijgen gezelschap van Aldo. De plaatselijke schlagerzanger Wijnand Windpomp komt zijn nieuwe c.d. afgeven. Jammer genoeg is de cd-speler kapot. Ook Aldo krijgt van hem muziek voor in de bus. We hebben veel plezier, maar na twee extra wijntjes gaan we om half twaalf naar het hotel. De rest van de groep is ons allang voorgegaan. Voor het Kreefhaus staat de bus van Wijnand. Die moet eerst op de foto.

Ghost Town is uitgestorven.

6 juli 2006 Kaapstad

We hebben weer heerlijk geslapen. Voor ons gevoel rammelt de wekker weer te vroeg. Maar om 8 uur moeten we bellen of de excursie naar Robbeneiland doorgaat. Samen met Yasmin vragen we of de receptie wil informeren. Yes, het gaat door. Om één uur gaan we met z’n drieën naar het beroemde gevangeneiland. De rest van de groep gaat naar Cape Point, de pinguïns van Boulders Beach en naar Simons Town.
na007.JPG-for-webOm half 9 gaan we toch maar wat ontbijten. Omelet en koffie. Het restaurant/mensa van de bajes is zo slecht nog niet. Terug op de kamer ga ik eerst onze tassen reorganiseren. De bagage zat 50-50 verdeeld over 2 tassen, maar nu niet meer. Ieder de eigenspullen in de eigen tas. Om 10 uur hebben we bij de receptie afgesproken met Yasmin. We lopen op ons gemak naar het A & V Waterfront, waar we eerst gaan pinnen. Dan is het tijd voor een lekkere cappuccino. We zitten heerlijk in het zonnetje. Na de koffie gaan we naar het CD-Wherehouse ( ware of where ) waar we niks naar onze zin vinden. Voor we vertrekken gaan we eerst nog lunchen. Phons een hamburger met bier, ik een tuna-sandwich met thee. Na het eten vlug naar de toilet en dan naar de boot. Vooraf hebben we een controle alsof we met het vliegtuig gaan. We moeten door een detectiepoort en de tas moet door de x-ray. Voordat we aan boord gaan, wordt er een foto van ons samen gemaakt.
na103De boot is helemaal vol en full speed varen we in 25 minuten naar het eiland. Bij de haven zitten duizenden aalscholvers. Het stinkt er van hun stront. De bussen staan klaar en we zoeken een plaatsje aan het raam. Voor we de gevangenis gaan bezoeken maken we een rondrit. Onderweg vertelt Mr. Levi, een ex-gevangene, zijn verhaal. We komen langs celblokken, een Iers dorpje en het kerkhof, waar veel lepralijders begraven liggen. Het stikt van de konijnen op het eiland. Ook rijden we langs de kust en hebben dan een prachtig uitzicht op Kaapstad. De bus brengt ons bij een steengroeve, waar de gevangenen lime-stone moesten kappen. De steensoort is erg licht van kleur en verblindend voor de ogen. Velen werden hierdoor blind of slechtziend. Het stof zorgde voor tbc. Ook Nelson Mandela werkte hier. In 1995 kwam de leider hier terug en legde symbolisch een grote kei weg. Vele ex-gevangenen volgden zijn gebaar en de stapel keien is nu een monument.
na008.JPG-for-webDan is het tijd geworden voor de gevangenis zelf. Een andere ex-gevangene, hij zat hier 20 jaar vast, leidde ons rond. Hij sprak erg geëmotioneerd over alles en iedereen. We zagen zijn cel en die van Mandela, de toilet en doucheruimte en het A-blok, waar in de cellen foto’s hingen van de mensen die er gevangen zaten. Het verschil met de Tuol-Sleng gevangenis in Phnom Penh Cambodja is, dat de mensen hier alleen geestelijk mishandeld werden. Deze mensen mochten studeren en zo, maar in Cambodja zijn de mensen zo ongenadig zwaar lichamelijk mishandeld en gemarteld. Dat heet op mij persoonlijk meer indruk gemaakt. Nu was ik alleen maar stil. Toen moest ik huilen en zat ik helemaal stuk.
na011

Na de rondleiding moesten we opschieten om de boot te halen. De tijd vloog voorbij. Heel snel hebben we in het winkeltje voor 130 Rand nog een shirt voor Phons gekocht met het gevangenisnummer van Mandela erop. Ze hadden geen naam, maar waren slechts een nummer. De beroemdste was 466/64, of te wel de latere leider Mandela.
Om 5 over 4 ging de boot weer terug naar het vasteland. Flinke golven en veel boegwater. Toen we om half 5 aankwamen was de foto klaar. Voor 20 Rand hebben we een vrolijke herinnering aan een indrukwekkende middag.

na009
Om de middag te besluiten gaan we samen naar Ferryman’s Tavern voor een Castle en een wijntje. Als we om half 7 teruglopen naar het hotel is het al bijna donker. Best gek hier: vroeg donker en laat licht. Echt winter dus. Wel heerlijk dat het hotel in het Waterfront ligt. We zijn snel heen en weer. Prima gedaan van Djoser. Terug in de cel is het tijd voor een lekkere douche, schrijven en de telefoon opladen. Heerlijk opgefrist gaan we terug naar Ferryman’s om te eten. We gaan naar boven en hebben een tafeltje aan het raam met een prachtig uitzicht. We bestellen een flesje wijn, Phons een Fillet Steak met French fries en ik een combo van Sirloinsteak met spareribs en salade. Het eten is fantastisch. na012.JPG-for-webHet vlees om te zuigen en de salade heel apart. De salade was zo bijzonder, dat zelfs de chefkok nog even kwam praten en ons een dessert aanbood. De tiramisu was anders, maar wel lekker. Na het afrekenen ( 250 Rand) hebben we beneden nog een wijntje genomen met een peuk. Terwijl we na zitten te genieten is onze blik gericht op een viertal hoertjes, die hun zwarte doos in de aanbieding hebben. Eentje heeft succes, de anderen helaas niet. Als we de kroeg verlaten roepen ze ons na: “nice husband “. Ben ik helemaal met ze eens.

Gelukkig is het droog als we teruglopen naar het hotel. De tassen zijn al klaar, makkelijk voor morgenvroeg. Om kwart voor 11 gaan we slapen. Morgenvroeg moeten de tassen ( volgens Aldo de zakken ) klaar staan bij de receptie en verlaten we Cape Town om half 9. Het was geweldig om nog een keer in deze stad te zijn. We hebben ons er geen moment verveeld. Ben benieuwd wat we in Lambertsbaai te zien krijgen.

15 juli 2006 Kaapstad

Om half 8 loopt de wekker af. We willen naar Robbeneiland, en weten nog van Rob en Wilfried dat je daar vroeg bij moet zijn. We liggen nog zo lekker, en na 9 keer “snoozen” stappen we om 8.25 van onze bridge. Snel aankleden en naar de ontbijtzaal voor een kop koffie. Als de koffie op is moeten we eerst naar Conferentieruimte 2 voor de welkomstbijeenkomst. Er staan veel te weinig stoelen. Al snel blijkt dat Anneke geen organisatietalent heeft. We beginnen met het invullen van de paspoortgegevens en de ziektekostenverzekering. En als de groep compleet is begint het onsamenhangend verhaal. De meeste informatie staat in de Djoser-bijlage! De overige informatie is nauwelijks relevant of onjuist. na003Het is verboden om een postkantoor te fotograferen, terwijl Djoser nota bene hiervoor een oproep heeft gedaan????  We vullen de fooienpot met $ 30 p.p. A. is boos dat we de pot niet met randen vullen. Gek he als je op het vliegveld met de groep even langs een pinautomaat loopt! De hele groep wil naar Robbeneiland. We kunnen om 16.00 uur, maar al snel zal blijken dat er op dit tijdstip geen trip gaat en dat we veel te laat zijn om te reserveren. We krijgen geen plattegrond van Kaapstad, maar wel een A-4tje met tips voor de rest van de hele reis. Wat magertjes. Na het voorstelrondje lopen we met een deel van de groep naar het V & A Waterfront.
na101.JPG-for-webEerst pinnen we 3000 Rand ( = 330 Euro ) en dan gaan we naar de Nelson Mandela Gateway. John en Wilma zijn ons voor geweest, en komen met de teleurstellende boodschap dat er vandaag niks meer te regelen valt. Onbegrijpelijk dat Djoser deze excursie niet standaard in het programma opneemt. Het is toch een must-see. Omdat wij de excursie naar het Kaaps Schiereiland 4 jaar geleden al gedaan hebben, besluiten we om morgen niet met de groep mee te gaan, maar naar Robbeneiland te gaan. Yasmin doet dit ook en we kopen voor 150 Rand p.p. een ticket voor de trip van 13.00 uur voor morgen.
Dan gaan we op zoek naar de halte van de “topless-bus” voor een rondrit door Cape Town. Het is een dubbeldekker met open dak van Cape Town Explorer.
na006.JPG-for-webNa lang zoeken hebben we de halte gevonden. Anneke kon ons niet helpen. Omdat de bus pas om 11.55 komt hebben we nog een half uur en gaan daarom bij Harrie’s Pancake een cappuccino drinken. Heerlijk. Precies om 5 voor 12 kopen we bij de buschauffeur, Ismaël, voor 90 Rand p.p. een kaartje. Margareth is de gids en vertelt duidelijk de bezienswaardigheden. Wederom wordt duidelijk dat de Nederlander Jan van Riebeeck deze metropool heeft gesticht. We komen veel Nederlandse namen tegen, zelfs een kleine Heerengracht is hier te vinden. Na ongeveer een uur koukleumen komen we na een prachtige tocht bij de kabelbaan van de Tafelberg aan.
na005De top ligt in de wolken, maar we wagen de gok.
Een kabelbaanretour kost 115 Rand. Na 10 minuten zijn we boven en op 1047 meter is het slechts 8 graden, maar door de straffe wind voelt het nog kouder aan. We wanen ons in de wolken, sterker nog: we zijn het ook. Het uitzicht valt tegen, maar desondanks vinden we het de moeite waard. We wandelen over de paadjes en fotograferen tussen de wolkenflarden door. Rond half 2 gaan we in het restaurantje lunchen. José neemt een cheeseburger en ik een hamburger met een blikje Castle lager. Voor 58 Rand smullen we. Na een uurtje gaan we opgewarmd weer naar buiten.
na004Onder het motto: “Je krijgt wat je verdiend” zijn alle wolken verdwenen. Het uitzicht is super en we maken volop foto’s. Dan met de kabelbaan naar beneden en is het wachten op de bus. We hebben het stervenskoud. Om half 4 komt de City Sight Seeing toplessbus de parkeerplaats oprijden. Een kwartiertje later stappen we in voor de tweede etappe. Het druppelt en het is koud bovenin. Maar de tocht is prachtig: Lion Head, Camp Beach en de coast-line.
nbz2008_00361
We stappen bij het eindstation bij V & A Waterfront uit en lopen naar de Paulaner bar voor een neut. Het is daar binnen ongezellig en daarom gaan we naar Ferryman’s Tavern. José neemt witte wijn en ik Castle Lager. Het is een gezellige pub met goede muziek en veel rugby op de t.v. We warmen op, kletsen, genieten en spreken de dag door. Voor 75 Rand  zijn we de man. We lopen naar het hotel voor een warme douche. Hier knappen we van op. Even schrijven relaxen en dan verzamelen voor het diner met de groep. Om 8 uur zijn we bij restaurant “Docks”, naast de Nelson Mandela Gateway. Niet iedereen is erbij, we zijn met z’n dertienen. José bestelt prawns en line-fish en ik een struisvogelbiefstuk. Met een wijntje en een biertje erbij is voor 320 Rand de inwendige mens weer gevuld.

na102Rond 10 uur lopen we met ons tweetjes, de rest gaat al slapen,  naar Ferryman’s Tavern. De serveerster van vanmiddag weet onze bestelling al. We evalueren de dag. Een geweldige start van de vakantie. Om 11 uur klingelt de bel voor de laatste ronde. Die nemen we niet meer, want het is zo langzamerhand bedtijd. Als we buiten komen regent het pijpenstelen. Met de capuchon op soppen we naar onze cel in de Breakwater Lodge. Het is 23.30 uur als het licht uitgaat.

14 juli 2006 Amsterdam – Kaapstad

NamibieRondreisEindelijk is het zover.

Het is 5 uur in de ochtend, als de wekker gaat. De tassen staan klaar in de hal en ook de rugzakken liggen te wachten op vertrek. Maar eerst een kop thee, voordat de taxi ons om 6 uur komt ophalen .
na100Precies om 6 uur rijdt de taxi voor. De bagage wordt ingeladen, de voordeur gaat op slot en we zijn weg. De snelheidsregels lapt de chauffeur aan zijn laars. In volle vaart gaan we op weg naar Schiphol. Om 10 over 7 worden we bij vertrekhal 2 afgezet. Het is al hartstikke druk. Informatie over het E-ticket hebben we niet, dus checken we ouderwets in. Waar al dat gewicht in de tassen vandaan komt weet ik niet. Samen 41,6 kilo. Volgens mij zijn de tassen zelf al zwaar, maar boeken wegen ook heel wat. Jammer genoeg krijgen we geen plaatsen naast elkaar, maar dat kan later geregeld worden. Eenmaal door de douane gaan we naar onze stamkroeg: Bar Amsterdam. Een cappuccino en een thee. Tjonge, we zitten hier al voor de derde keer dit jaar en we hebben nog een keer tegoed.
Na002Om half 10 moeten we bij gate F 7 zijn. We zitten lekker op ons gemak. Phons bestelt zijn eerste pint en ik neem nog een thee met een uitsmijter. Na het afrekenen (€ 15,30) slenteren we naar de gate, waar het boarden al is begonnen. Eerst nog snel een sanitaire stop en dan kan de handbagage door de scan. De rugzak van Phons mag twee keer. Bij de kleine balie gaan we een plaats naast elkaar regelen. 11½ uur met een gangpad ertussen is me teveel van het goede. We hebben mazzel. 34 E is nog over en daar wil ik best zitten hoor. Alles verloopt vlot. We spotten de eerste medereizigers. Kennismaken doen we later wel.

De service aan boord is uitstekend. De eerste maaltijd bestaat uit rijst met kip, inclusief bier en wijn . Het is een hele zit, maar gelukkig heeft iedereen een persoonlijk schermpje voor films, muziek of een spelletje. De appel valt niet ver van de boom. Phons haalt zijn hart op met een  casinospel. Hij krijgt er geen genoeg van. Zelf weet ik niet goed wat ik wil. Het is zo warm, en lezen of puzzelen schiet ook niet op. Rond 5 uur komt de tweede maaltijd. Een broodje kipkerrie, salade, fruit en een Marsje. Natuurlijk ontbreken de wijn en het bier niet. Nog een goede drie uur en dan zijn we in Kaapstad.
nagroep.JPG-for-webEindelijk, het is half 10 en we zijn geland in Cape Town. De douane duurde eindeloos lang. Zou het lukken met al die peuken in de tassen? Je mag hier bijna niks invoeren. Ja dus. Een vriendelijk meisje hielp ons. De bagage hadden we snel gevonden. De uitgang ook. Dan begint de kennismaking met onze medereizigers en ook met Anneke, onze reislijdster. Wanneer we compleet zijn, komt Aldo, onze chauffeur, handen schudden. Op naar de bus. Als we met ding onze reis moeten maken, staat ons nog heel wat te wachten. Er zitten flink wat barsten in de voorruit, de ruitenwissers hebben geen rubber meer en de kachel doet overdreven zijn best. Via een omweg, want het is toch wel makkelijk als je weet waar de shopping-mall is, komen we bij hotel Breakwater Lodge, een voormalige gevangenis. ( The Breakwater Prison 1859 – 1911 ) Kamer, of cel 1028 is voor ons. Linda en Robert hebben 1029 en delen met ons de douche en het toilet. De kamer is echt een cel. Piepklein dus. De bar is dicht, vandaar dat we maar gaan slapen. Het kan ook wel: van vanmorgen 5 uur tot 12 uur middernacht. Het tweepersoons bed is klein en kort, maar prima. Welterusten.

4 en 5 augustus 2002 Kaapstad – A’dam

Om 08.30 uur begint José met het uit- en inpakken van de bagage. Ze heeft ondanks de décafé slecht geslapen en is moe. Ik verzamel de bonnen voor de Tax teruggave op het vliegveld. Om 10.00 uur droppen we de bagage en rugzakken in de Wardroom op de eerste etage. We lopen richting Green market. Het is hier uitgestorven en we besluiten naar het Victoria &Alfred Waterfront te gaan. Weer met stadsbus want dit is ons goed bevallen.
za-163.JPG-for-web-normalRia en Arie staan bij de bushalte te wachten en met z’n vieren worden we 10 minuten later bij de haven afgezet.
Hier scheiden onze wegen en we lopen richting de brug. Het is gezellig druk bij Harrie’s Pancakes en hier gaan we ontbijten. De lucht is strak blauw en we zoeken een tafeltje in de zon op. We bestellen allebei een ontbijt met toast, gebakken eieren met ‘sunny side up’, bacon, tomaat en paddestoelen.
za-164.JPG-for-web-normalHet duurt lang voordat het ontbijt uitgeserveerd wordt maar we genieten in de zon. Het zijn “Canarische” temperaturen. Om 12.00 uur lopen we naar de bushalte en nemen we afscheid van het Waterfront. Onderweg pikken we Jan en Elma op. We worden voor het hotel afgezet.
Om 13.00 uur vertrekken we met drie busjes naar het vliegveld. Onze bus is in reparatie bij de garage.
za-165.JPG-for-web-normalDaarom nemen we hartstochtelijk afscheid van Louis die ons bekwaam  en veilig 5000 kilometer door het prachtige Zuid Afrika heeft geloodst. Met Liesl van de receptie wisselen we het adres uit.
Na een klein half uur komen we bij de luchthaven aan. Eerst de tax geregeld en dan ingecheckt. We mogen maar 1 stuk handbagage per persoon meenemen. Een rugzak met de nieuwe schoenen gaat met de tassen mee in het vliegruim.
za-166.JPG-for-web-normalHopelijk komt dit goed. De controle bij de douane is streng maar we komen er doorheen. Eerst naar de bank om de Randen in Euro’s om te zetten. Ik houd 50 Rand plus wat munten achter voor consumpties: bier, water en een tostie. De laatste 30 Rand worden v geruild tegen een neushoorn beeldje. Arie sponsort ons voor 1 rand. Bedankt Arie!. Het laatste souvenir dat we kopen is een gele zijden stropdas met olifanten (185R). We hangen nog wat rond bij gate 4 en om 15.10 uur begint het boarden.

Om 16.00 uur, precies op tijd, vertrekt de Boeing 757 (LH573) voor de 1285 kilometer naar Johannesburg waar een tussenstop gepland is. Om 17.35 uur zet de captain de kist aan de grond op het vliegveld van Johannesburg. We mogen het toestel niet verlaten. We staan 1 uur en 3 kartier aan de grond. Dit is oervervelend. Om 19.20 uur verlaten we met 360 km/uur de startbaan voor de tien uur durende vlucht naar het 8693 kilometer verder gelegen Frankfurt. Dit is een zware etappe. Eerst een paar Warsteiners, dan het diner en vervolgens proberen te slapen. Ondanks de uitklapbare kopsteunen van de vliegtuigstoel valt dit niet mee. We doezelen wat maar slapen kun je dit niet noemen. Eindelijk wordt het ontbijt geserveerd. Dit betekent dat we boven Europa vliegen. We landen keurig op tijd in Frankfurt. De luchthaven is ten opzicht van drie jaar geleden flink gerenoveerd. We drinken allebei een kop the voor €2,60 per stuk! Dit is even wennen!

Om 7.30 uur vertrekt de Boeing 737 richting Amsterdam. We krijgen een sandwich en een drankje en een uur later zijn we weer op Nederlandse bodem. Het duurt even voordat we de bagage hebben. Afscheid nemen van de reisgenoten en treinkaartjes uit de automaat trekken. We hebben de trein van 09.45 uur die met 5 minuten vertraging vertrekt. Na een overstap in Rotterdam arriveren we om 11.30 uur op Tilburg Centraal. We sjokken naar de bushalte en Lijn 48 zet ons bij Royal Palace af. Nog even sjouwen en rond 12.00 uur zijn we weer in ons lieflijke huis.
alg_Huis_voorkantBij de post lag een briefje dat bij de buren een bos bloemen was afgegeven. Van wie kan dit nou zijn? Snel het boeket opgehaald. De bos is werkelijk prachtig met Zuid Afrikaanse bloemen. Een goedmakertje van Djoser vanwege de slechte organisatie op de eerste dag, waarvoor ze hun excuses aanboden.
Terug van een heftige, zeer intensieve vakantie waarin we veel plezier hebben gehad en echt genoten hebben. De reis/rust verhouding was scheef maar deze rondreis kunnen we iedereen aanbevelen.



3 augustus 2002 Kaapstad

Lekker tot 09.00 uur uitgeslapen. Wat een genot. Niks hoeft vandaag. Eerst shoppen in de Gouwe Akker, de mall vlakbij het hotel. De sportwinkel met de mooie boots die we gisteren hebben gezien, is open. Maat 7,5 is helaas te klein, maar geen man over boord.
We worden door de verkoper bij een sportwinkel op twee minuten loopafstand gedropt. Hier kunnen we maat 8 van de rhino’s proberen. Ze passen perfect. Na een telefoontje komt de loopjongen ons ophalen.
za-157.JPG-for-web-normalAfrekenen bij de vriendelijke Indiër en door naar de Green market.
Dit is wel een erg klein marktje. Veel prullaria. Voor Dauwe en Martine kopen we twee t-shirts met gevaarlijke dieren. In Long street ziet José een leuk terrasje: Pannini. Hier drinken we heerlijke cappuccino en eten we ons ontbijt: egg, bacon + toast. Opvallend is de aanwezigheid van politie te paard en politie met herdershond. In de straat zijn weliswaar veel juweliers en banken, maar in Nederland zie je dit niet.
za-158.JPG-for-web-normalDe aankopen op de hotelkamer gedropt, het ontbijt doorgespoeld en met de stadsbus naar het Victoria & Alfred Waterfront. Dit gaat prima. Voor 4,20 rand worden we bij het water afgezet. Het heeft iets weg van San Francisco. Eerst gaan we shoppen. Voor allebei een spijkerbroek à 90 Rand. We kopen ook Doring Rosie en The Brethren (John Grisham).
za-159.JPG-for-web-normal
Bij Out of Africa kopen we voor 160 Rand een Giraffe. Deze past precies bij de zebra die we in Kwazulu Natal gekocht hebben. Vervolgens flaneren we over het waterfront.
Rond 14.00 uur ploffen we op het terras van het Paulaner Bauhaus.
Het bier en de wijn smaken voortreffelijk en het is heerlijk toeven in het zonnetje. De fanfares in de tent blazen er lustig op los maar moeten nog veel oefenen.
za-160.JPG-for-web-normal

Na 2,5 uur relaxen lopen we naar de bus om in de hotelbar iets te drinken.
Om 17.15 uur schuiven Bri en Bobby aan. We bekijken hun foto’s (6 rolletjes) die Bri heeft laten afdrukken. Ze zijn prachtig geworden. Om 18.00 uur ga ik douchen en het thuisfront bellen. José heeft te weinig gegeten en is half teut en ligt een uurtje op bed.
za-161.JPG-for-web-normal

We eten in het restaurant van het Tulbagh hotel José een mixed grill en ik een Rump steak van 300 gram. Het eten smaakt uitstekend en de home-made-barbeque sauce overtreft alles.
za-162.JPG-for-web-normalWe drinken nog een afzakkertje in de bar en om 22.30 uur besluiten we onze kamer op te zoeken. We hebben met ons tweetjes genoten van deze rustige dag.

2 augustus 2002 Kaap de goede Hoop

bannerzuidafrika.bmp-for-web-largeDe laatste dag met verplichtingen. Om 07.00 uur op, ontbijt in m’n uppie. Phons om half 8 op en dan gaan we met de bus naar de Kaap en de pinguïns. Weer vroeg, maar allé, we weten bijna niet anders, ook al voelen we het wel. Wij rijden door de bergen, langs de ruwe oceaan en kunnen genieten van de uitzichten. Om 09.45 uur stoppen we voor koffie in Simon’s Town. Bij Bertha drinken we heerlijke cappuccino aan het water.
za-146.JPG-for-web-normalOm 10.15 uur gaan we door. Stopplaats Boulders Beach waar we niet naar de pin maar penguins gaan kijken. Ze zijn in grote getale aanwezig. Oud en jong. Het is een leuk gezicht, die beestjes te zien waggelen.
Voor het nageslacht werd ook gezorgd. Na een half uur beestjes kijken moeten we weer weg. Baie doei pinguïns, het was leuk.
za-147.JPG-for-web-normalDan gaat de rit verder door het Cape Peninsula National Park naar de Kaap. Regen en zon wisselen elkaar af. Er is een mogelijkheid om te wandelen van Kaap de Goede Hoop naar Cape Point, zo’n 45 minuten. Bij Kaap de Goede Hoop aangekomen is het droog. Ja, nee, ja, nee, toch maar ja, wandelen; 45 minuten is te doen. De helft gaat mee, de andere helft wil met de bus. Vijf man vooruit en wij met Judith, Mieke en Mario er achteraan.
za-148.JPG-for-web-normalEenmaal op pad, we zijn dan zo’n 25 meter hoog, begint het plots te stormen en te plenzen. We worden tegen de rotsen gedrukt. Het is niet te doen en zeik, zeiknat keren we om, terug naar de bus. Als verzopen katten komen we beneden aan. Niks is meer droog. Conclusie: dit hadden we dus echt niet willen missen. Kicken.
Het weer, de verhalen, doen Kaap de Goede Hoop eer aan.
za-149.JPG-for-web-normalGeen wonder dat het vroeger de zeevaarders niet lukte. Dan maar naar Cape Point met de bus. Brrr, natte broeken zitten koud. Bij Cape Point eten en drinken we in restaurant Two Oceans. (bier, wijn, salade, pasta). Tot slot daar nog wat leuke foto’s gemaakt en dan is het tijd om naar Kaapstad terug te gaan. Het fijnbos is prachtig. Veel kleur in het landschap. Via Vishoek (waar ze geen alcohol hebben) en Muizenberg arriveren we om 15.00 uur bij het Tulbagh hotel.
za-150.JPG-for-web-normalHier krijgen we van Judith een envelop  met een plattegrond, boeken en CD tips en een groepsfoto.
Op de kamer even hangen, schrijven en Nicci French uitlezen. Direct nog wat shoppen en vanavond om 19.00 uur het Djoser diner, als goedmakertje voor het reisleed op de eerste dag.
Voor het zover is gaan we naar de Gouwe Akker shopping mall. Een klepje voor de camera hebben ze nergens, maar CD’s gelukkig wel.
za-151.JPG-for-web-normal2 van de 3 hebben we te pakken: Volksbesit 2002 en In Harmony van Ladysmith Black Mambazo. Jammer genoeg waren de  spijkerbroeken te klein. Morgen nog een kans.
Om 17.00 uur in de bar nog een cola en een pilsje met bivakmuts en dan is het douchetijd. Om 18.30 uur verzamelen om een fooi voor Judith en Louis te regelen. Wat een chaos. Maar na drie kwartier kunnen we met z’n allen op pad naar het African café.
za-156.JPG-for-web-normalOnderweg begint het weer eens te regenen. We worden vriendelijk ontvangen en naar boven gebracht waar iedere groep een eigen eetkamer heeft. De tafel is gezellig gedekt, staat in U vorm en de airco blaast hete lucht. Het is er bloedheet.
Dat geeft niet en er kan van alles uit. We eten vooraf spinazie aardappel soep. Net dikke appelmoes. De eerste wijn is van Djoser tot de flessen leeg zijn.
za-152.JPG-for-web-normalAfrikaanse meisjes serveren  allerlei schaaltjes met lekkere, pikante dingen. Het smaakt heerlijk, maar dan krijg ik het koud. Geen probleem toch, gewoon weer een shirtje aandoen. Dat er dan een serveerster met een blad vol schaaltjes achter je staat, dat kun je niet zien. Gevolg: ik maai tegen dat blad en één van de schaaltjes met oranje saus vliegt door de tent. M’n hand zit vol, dus lik ik die af, knap hot en spicy. Op de vloer ligt een klodder saus.
za-153.JPG-for-web-normalNo problem miss, overheen stappen, uitserveren en dan pas opruimen. Intussen wordt ontdekt dat de muur ook vol zit. Ik schaam me kapot, durf nog amper te bewegen en eet lekker. Het toetje was iets van noten met room en koffie na. Toen kwamen de borrels, Phons een lekkere brandy en ik een springbokkie. Loek houdt een afscheidsspeech voor Judith en Louis. De enveloppen met inhoud worden aangeboden.
za-154.JPG-for-web-normalLouis krijgt van Brigitte een portemonnee en Judith van Sylvia een wandkleed.
Te voet gaan we terug naar het Tulbagh hotel en in de bar drinken we nog een afzakkertje.
za-155.JPG-for-web-normalDan gaan we naar de kamer. Lekker slapen, zonder wekker. Voor de eerste keer in drie weken kunnen we onze eigen tijd bepalen. Heerlijk!

1 augustus 2002 Oudtshoorn – Kaapstad

We vertrekken al om 7.30 uur. Daarom ontbijten we niet en drinken we koffie en thee op onze kamer. Het is 439 kilometer rijden naar Kaapstad. Het eerste deel van de route voert door de klein Karoo woestijn. Deze is omgeven door prachtige bergen en alleen via passen te bereiken.Om 9.40 hebben we een koffiestop in Barrijdale. Een gezellig tentje met snelle bediening en heerlijk warme appeltaart.
za-138.JPG-for-web-normalDe liefhebbers konden schnaps keuren. Deze was heerlijk. Na ruim een half uur genieten in het zonnetje, reizen we verder door het mooie landschap. We maken een fotostop bij de Kogmans Kloof, die tussen 1875 en 1877 gebouwd is. Echt genieten van het ruige landschap. Als we de pas verlaten dan rijden we het wijnrankgebied in. Het lieflijke plaatsje Ashton en dan door de brede river vallei met de prachtige muziek van Stef Bos.
za-139.JPG-for-web-normalNa de plaspauze rijden we door het heksen rivierdal en passeren Paarl, het plaatsje dat bekend is van de Nederburg wijn.Om 14.30 uur komen we in Stellenbosch aan. Louis maakt eerst een korte stadsrondrit. Dan worden we bij de VVV gedropt en krijgen van Judith een plattegrond. We lunchen samen met Mieke, Mario, Rob en Wilfried bij restaurant Dros.
za-140.JPG-for-web-normalEen gezellig restaurant dat zeer sfeervol ingericht is. José weet weer iets te kiezen wat niet meer voorradig is. Dan maar een warme kip salade. Ik neem de plain Dros burger met friet. Het eten en de drank smaken voortreffelijk. Ton, Bri en Bobby komen ook bij Dros lunchen. Kan Bobby eindelijk spare ribs eten. Om 15.15 kopen we bij Total Sports een schitterend shirt van het Zuid Afrikaanse nationale rugby team (R539).
za-141.JPG-for-web-normalDan snel naar Oom Samie se winkel, waar we Judith en Sylvia tegen komen. Het is hier erg duur maar wel leuk. Een echte winkel van Sinkel. Het is gaan regenen en om 16.00 uur rijden we naar wijnproeverij Neethlingshof.  We krijgen een rondleiding “van druif tot in de fles” en de gids legt heel goed uit hoe wijnen gemaakt worden. Ook hoe ze gerijpt en bewaard worden. Het hoogtepunt is de proeverij. Uitgelegd wordt hoe dit moet:
1. glas goed schudden zodat wijn rond draait
za-145.JPG-for-web-normal

2. ruiken = neus in het glas steken
3. wijn spoelen in de mond
4. lucht in ademen
5. lucht door de neus uitademen
6. wijn uitspugen. Dit is dus zonde en drinken de wijn lekker op.
De volgende wijnen worden gekeurd:
1. Sauvignon blanc 2001 (wit)

za-142.JPG-for-web-normal2. Golden triangle Chardonnay 2000 (wit)
3. Merlot 1997 (rood)
4. Skiraz 1997 (rood)
5. Golden triangle pinotage (rood)

De excursie is zeer leerzaam en interessant. Sommigen vinden er niks aan. Maar ja dat hadden wij gisteren. De glazen mogen we meenemen. Om 18.30 uur komen we in het Tulbagh Hotel in Kaapstad aan.
za-143.JPG-for-web-normal

Het grote Schuur ziekenhuis (bekend van de 1e open hart operatie), de tafelberg en het Robben eiland hebben we al gezien. In het hotel krijgen we een welkomstdrankje, een brief en de sleutel van kamer 216. Eerst lekker douchen want het was een lange en vermoeiende dag.
za-144.JPG-for-web-normalHet merendeel van de groep vertrekt om 19.30 uur naar het Waterfront voor het diner. Wij besluiten het rustig aan te doen en blijven in het hotel.
In de bar drinken we een aperitief en daarna eten we in het restaurant. José lamsvlees en ik een salade. Wat kun je in Zuid Afrika lekker eten en drinken.

We nemen nog een afzakkertje in de bar, kletsen nog even met de ‘waterfronters’ en gaan rond 23.00 uur slapen.