11 mei 2017 Isfahan

Onze laatste dag in Iran is aangebroken. We staan om half acht op en om 07.45 zitten er aan de ontbijttafel. Ik neem alleen sap en thee want na de ei-ervaring van gisteren neem ik geen enkel risico. Het is 08.30 als we naar de Vank kathedraal. Deze Armeense kerk maakt op ons weinig indruk. Dat is begrijpelijk als je zoveel kerken in Armenië hebt gezien.
De gids praat snel en zachtjes. Ze mag haar verhaal van de Iraanse machthebbers
  eigenlijk niet doen. Er is niks van te volgen en na een kort bezoek van het museum gaan we bij Arc-A cappuccino en americano drinken. Heerlijke Europese koffie voor een Europese prijs.
Om half elf rijden we naar een duiventoren. Hier konden de duiven er op los schijten. De stront werd als natuurlijke mest gebruikt. Boven op de toren hebben we een mooi uitzicht over Isfahan. Om half 12 rijden we naar de Jameh moskee, een erg groot complex. De gids zingt de oproep tot gebed zoals die altijd uit de minaretten klinkt.
Het is 12.45 als we naar her restaurant voor de lunch rijden. Om 13.00 uur komen we hier aan. Het is een prachtige tent. De groep kan niet aan 1 tafel zitten en daarom splitsen we op in tweeën.
  
Marlies bestelt een speciaal Iraans gerecht dat we nog niet op hebben. Ik vind het helemaal niks en eet wat rijst en rauwkost salade. Coby richt een afscheidswoord aan aan Abdoe en aan Soleh, die in tranen uitbarst. Gerrit, pom-pom, heeft een mooie woordje voor Marlies. De mannen krijgen een bel aan een koordje en de vrouwen een flesje voor eye liner. Tenslotte eten we taart ter gelegenheid van de verjaardag van Soleh. Natuurlijk zingen we hierbij. Om vier uur gaan wij met de bus terug naar het hotel. Het is mooi geweest. We zijn moe en verzadigd en gaan ons prepareren voor de terugreis.

Om 20.45 staan we met de bagage in de lobby. We vullen het enquêteformulier voor de Iraanse touroperator in. We vertrekken om 21.00 uur want het is druk op de weg omdat het vandaag de verjaardag van de zevende imam is. De drukte valt mee. Marlies maakt de winnaar van fotowedstrijd bekend. Mijn foto op Alamut Castle heeft de meeste likes gekregen en ik win een koelkastmagneet met een afbeelding van de moskee van Yazd.

Om 22.00 uur komen we bij het International AirPort van Isfahan aan. We vliegen pas om 02.00 uur en moeten een uur wachten want het inchecken begint pas drie uur voor vertrek. Buiten zijn stoelen waar we kunnen zitten. De temperatuur is aangenaam na zo’n hete dag. We nemen afscheid van Abufas en Soleh, die vanavond om 23.00 met openbaar vervoer (bus) naar Teheran reist. Een tocht van 7 uur.

Om 23.10 gaan de eerste koffers door de scan. Er is maar 1 straat in gebruik, maar het verloopt soepel. Het inchecken duurt aanmerkelijk langer. Als dit gebeurt is dan moeten we 20 minuten op de douane wachten. Nadat we een stempel in ons paspoort hebben ontvangen moeten we weer door een Security check. Hier wordt de portemonnee van Maarten bijna gerold. In een piepklein tax Free winkeltje maken we onze laatste Rials op (730.000): cola, nootjes en koekjes.