5 mei 2017 Kerman – Esthaban

We vertrekken vandaag pas om 09.00 uur en kunnen dus ‘uitslapen’. Om kwart over 8 zitten we aan het ontbijt. We hebben goed geslapen en zijn goed uitgerust. Om 09.05 vertrekken voor de tocht van ongeveer 300 kilometer.
Na een uur rijden doemt een bergketen op waar we over heen rijden. Het is 12 uur als we Sirjan binnen rijden. We gaan naar een park voor een plas- en koffiepauze.In een park zoeken we een plek in de schaduw waar we koffie/thee met koek nuttigen. Shole neemt de vrouwen mee naar een plek waar alleen vrouwen en jongens tot 7 jaar mogen komen.
De hoofddoek mag af. Dan rijden we naar een verrassing die Shole voor ons heeft. Speciale windcatcher met pipe Shaped tubes. We wachten een kwartier op de persoon die de deur open kan maken. Het duurt te lang en als we in de bus zitten dan komt hij eraan.
We gaan naar binnen en zien een winkeltje met kristal stenende zien het systeem van de windpijpen. Om  13.40 gaan Shole en Marlies inkopen voor de lunch inslaan. Rond 14:00 rijden we naar een ander park voor de lunch. Brood, banaan, watermeloen en granaatappelsap. De yoghurt met komkommer en andere ingrediënten laten we aan ons voorbijgaan.
Om 15.00 rijdt de bus richting Estabhan. Al snel hebben we een politiecontrole. Volgens Marlies is het nog 200 km en nog vijf uur rijden. Om 15.15 uur hebben  we een dieselstop van 7 minuten. We rijden over een hobbelige snelweg en passeren een zoutmeer  
Voor Coby is voor de tweede keer deze reis geen 1 persoons kamer beschikbaar. Slecht geregeld want ze heeft 365 euro Extra betaald voor dit privilege. Het is inmiddels flink bewolkt en de eerste druppels zijn weer gevallen.  Om kwart over 5  stoppen we voor een plaspauze van een kwartier.

Voor de afwisseling doet Dick een cryptische quiz waarin plaatsnamen geraden moeten worden. Jose heeft de meeste antwoorden goed en wint het boek Cruise van Suzanne Vermeer. Om 17.45 stoppen we om foto's van het landschap te maken. Na een kwartier rijden we verder. V Vervolgens doet Margriet 1 tegen 20 met als winnaars Tineke en Lydie. We rijden over een secundaire weg door de bergen met prachtige vergezichten over een uitgestrekt dal.

De bewolking is geheel verdwenen. Om 18.30 hebben we een fotostop van 10 minuten bij een vijgenveld. Het is  19.05. uur als we bij het Esthaban Tourist hotel aankomen.

We verzamelen in een zaal en krijgen van het hotel thee aangeboden. 1 kamer heeft geen sanitaire voorzieningen. Tineke en Dick hebben zich als vrijwilliger voor deze kamer gemeld. Wij krijgen de sleutel van kamer 102, eentje met hurk toilet. De bedden zijn keihard en er is internet. Om 20.00 uur eet de hele groep in het hotel. Er zijn maar 5 kebabs beschikbaar, de overige gerechten spreken ons niet.

Als voorgerecht krijgen we heerlijke soep. Grote schalen salade worden uitgeserveerd er zijn extra kebab schotels gemaakt. De kebab is heerlijk, een combinatie van lam en kip. Voor de liefhebbers is er zelfs mayonaise voor op de salade. We drinken er Iraanse Citroën Radler bij en we hebben heerlijk gegeten. Op de kamer nog wat berichtjes gestuurd en het laatste nieuws op internet gelezen. Rond half elf gaan we slapen. Het is morgen weer vroeg dag.

4 mei 2017 Kaluts – Kerman

Om 6.30 uur hoor ik de eerste wekker. Ik drijf nog een half uur uit. Ik heb naar omstandigheden (temperatuur en matras op grond) redelijk geslapen. Het ontbijt is prima. Ik neem een punt brood, twee gebakken eieren en vier koppen kruidenthee. Heerlijk.
Om 8 uur maken we een wandeling door het dorp  Shafi Abad, waar 180 mensen wonen. De citadel is heel erg mooi. Het is al bloedheet en het eerste flesje water haalt het einde van de wandeling niet. Een herder loopt met zijn geiten over de weg. Dan zit ons back to basic avontuur erop.
Het was goed te doen en iets comfortabeler dan in Zarabad. Om 09.10 vertrekken we naar Mahan waar een deel van de groep in de Prinsentuin worden afgezet. Wij gaan mee met de excursie naar het Adobe kasteel in Rayen (30€ p.p.) Iedereen vindt het onverklaarbaar waarom deze excursie optioneel is en niet in de reissom is inbegrepen zoals alle andere excursies tijdens een verplaatsing. Onderweg zien we boven op een berg een hele kudde geiten.

Om 10:35 bereiken we Sirch en hebben we een fotostop zodat de motor af kan koelen op  2349 m. De temperatuur op de col is heerlijk. Hetwater van de bus wordt bijgevuld en de voorruit wordt schoon gemaakt. Om 11.00 uur rijden we verder en na 35 minuten komen we in Mahan aan.
We doen inkopen voor de lunch: cup cakes, biscuitjes, chips, bananen en cola.
Om 12:05 zijn we weer compleet en rijden we naar de Princess Garden waar 9 groepsleden uitstappen. Het is inmiddels 12.15 uur en in de tuin gaan we naar het toilet. Om half 1 vertrekken we richting Rayen. On 12.50 hebben we een tankstop van 10 minuten. De literprijs van diesel: € 0,075!!!

Het is 14:05 als we bij het kasteel van Rayen aankomen. Het is een prachtig kasteel dat mooi gerestaureerd is. Meer dan de moeite waard. In het begin van ons bezoek waren de Jongens die bij de Pakistaanse grens wonen luidruchtig en opdringerig. Ze hebben waarschijnlijk nog nooit een Westerling gezien. Toen zij verdwenen waren, waren wij de enige bezoekers. Bovenop de vesting heb je een prachtig uitzicht. De treden zie je afbrokkelen. Hoe moet dit als het aantal toeristen hier gaat stijgen?

Om 15.45 vertrekken we richting de tuin om de andere groepsleden op te halen. Het is inmiddels flink bewolkt en de eerste druppels zitten op de raam van de bus. Om 15.55 uur hebben we een politiecontrole van 20 minuten.  We stonden in de verkeerde rij.
Toen we via de andere rij gingen waren we er snel doorheen. We komen om 16.52 bij de tuin aan. Marlies gaat de rest van de groep ophalen en om 17.17 begint de laatste etappe naar Kerman.
Om 17.53 komen we bij het Hezar hotel aan. We krijgen de sleutel van kamer 214 en nemen wat rust. Een verfrissende douche doet wonderen. We dineren in het restaurant van het hotel omdat wij geen zin hebben om net een taxi naar het centrum te gaan. Je kunt kiezen uit drie soorten kebab: vis, kip of rund.
Wij nemen allebei kip met rijst en Classic alcohol vrij bier. Het smaakt goed. De rekening is 458.500 IRR Op 500.000 IRR kan niet terug gegeven worden en ik krijg 15.000 en een fles Classic bier terug. Op de kamer internetten en lezen we nog wat. We gaan vanavond op tijd slapen want we hebben wat nachtrust in te halen.

3 mei Kerman – Kaluts

We raken er aan gewend om om 7 uur op te staan. Het ontbijt is simpel maar goed. Het Is onbewolkt en warm als we om kwart over 8 naar het oorlogsmuseum vertrekken. Na 10 minuten bussen komen we hier aan.

Het is erg indrukwekkend met foto’s en materieel. Ook zijn er loopgraven met muziek te bezichtigen. Wel veel propaganda voor Iran.
Om 09.25 rijden we naar Mahan waar we de Prinsentuin, die op de werelderfgoedlijst van UNESCO staat, bezoeken. Hier komen we om 10.10 uur aan. Het is een fantastisch mooi complex.

We genieten met volle teugen. In de schaduw drinken we heerlijke thee. Een groep highschool studentes komt op ons af. Ze maken een praatje en we moeten natuurlijk met ze op de foto. Onbegrijpelijk zo’n mooie plek in de woestijn met besneeuwde bergtoppen op de achtergrond. Shole regelt dat we foto’s vanaf de 1e verdieping mogen maken.
Hier hebben we een mooi overzicht over de tuin. Om 11.30 uur rijden we naar de schrijn van sjah Neatollah Vaki dat een pelgrimsoord is geworden. Plotseling krijgen we een extra chauffeur. De reden is onbekend.

Die hadden we op de eerste reisdag moeten hebben. Na 10 minuten komen we bij de schrijn aan. Het is een aardige tempel. Aan de overkant kopen we in een winkel 4 flesjes cola en een flesje water voor de woestijnovernachting.

Om 12.45 worden we bij het Zeytoon restaurant verwacht. We nemen we allebei een chicken kebab en alcohol vrij bier met lemon. Om 13.55 verlaten we Mahan en rijden we richting de Daht-e dut woestijn.
Via een mooie weg door de bergen rijden we naar Shahdad. Van 14.55 tot 15.10 hebben we midden in de bergen een fotostop. In Shahdad hebben we een toiletstop bij een moskee. We bezoeken het heiligdom dat  erg mooi is. Veel glas en we zien een mooie shrine.
Er is een aparte ingang voor mannen en vrouwen. In de moskee kunnen zij elkaar niet zien. Het is 16.05 als we onze reis voortzetten. Om 16.15 hebben we weer een fotostop van 10 minuten. Het landschap is prachtig. Enkele minuten later vindt Marlies de ingang van een kanats.
We dalen af naar het ondergrondse waterstelsel waarvan we de aanleg in het watermuseum hebben gezien. Het is werkelijk prachtig en onbegrijpelijk dat hier water is. Het is inmiddels bloedheet. Het landschap verandert continu. Schitterend. Om 17:15 komen we bij de Kaluts aan waar we de zonsondergang gaan bekijken.
We verkennen de mooie omgeving en klimmen op de rotsen. Ik zie de kamelendrijver in een oude auto met 2 dromedarissen en een jong aankomen. Toeristen kunnen tegen betaling een ritje maken.  Om kwart over 6 wordt de watermeloen geserveerd. Daarna koffie met koekjes.
De zonsondergang is om 19.19 uur maar rond 7 uur verdwijnt de zon achter de wolken en is dus niet spectaculair. Desondanks genieten we met volle teugen. Om 19.20 rijden we naar ons local house in Shafy Abad waar we om 19:45 uur aankomen na een rit van 215 km.

Eerst gaan we met z’n allen op het ‘terras’ zitten. We krijgen een leuke kamer aangewezen. Matrasjes op de grond, twee stopcontacten en een airco! Dit valt reuze mee. We zitten op houten stoeltjes die niet allemaal even stabiel zijn. Het is weer een traditionele maaltijd.
Ik neem salade met brood. We hebben vandaag al veel gesnoept en ik heb hier voldoende aan. Er is water en cola beschikbaar. We kletsen met Leo, Kitty,Gerrit en Marion. Jose neemt een frisse lauwe douche. Als we naar onze kamer gaan blijkt de airco niet te werken. De eigenaar krijgt hem niet aan de praat. Bovendien stinkt het hokje. We verhuizen naar het hokje van Soleh met een opening en een tent met een kapotte rits. Om half 11 ligt iedereen onder zeil of in een lakenzak.

2 mei 2017 Yazd – Kerman

Het is weer vroeg dag. Om 7 uur staan we naast ons bed en voor half 8 zitten we aan de ontbijttafel. Het is erg uitgebreid. De Tourist Inn is een prima hotel. Alleen de Quality of Service van de WiFi kan beter. Om kwart over 8 begint de etappe naar Kerman. Jammer dat we Yazd al weer verlaten. Wat hebben we gisteren een leuke dag gehad.
We hadden nog wel een dag hier willen blijven. Het is een rit van 370 km zonder bezienswaardigheden.  De excursie bestaat vandaag uit het woestijnlandschap.

Om 08.50 uur hebben we de eerste politie stop van vandaag. Dit keer een lange van maar liefst 50 minuten. We rijden verder over de snelweg en zien een karavanserai.

Van 10.25 uur  tot 11.00 uur hebben we een toilet en koffiestopen van  11.40 tot 11.50 stoppen bij een veld om pistachenoten te bekijken. Om 13.15 stoppen we in Rafsanjan voor een picknick lunch. Deze is gemaakt door het hotel en smaakt prima. Brood, ei/groenten/kruidenkoek, tomaten, dadels augurk, feta en sap

We vertrekken weer om 13.55 en komen om 15.30 uur in het Hezar hotel aan. We checken in en krijgen de sleutel van kamer 102 waar we even bijkomen van de rit. De WiFi is wederom traag.

Om 17.00 begint de Stadstour. We rijden naar de vrijdag moskee die we bezoeken. Dan lopen we naar de bazaar. Een hele grote. Het hammam museum is dicht.
Dan gaan we naar het theehuis, een verbouwde hamman. Er speelt een bandje en we hebben contact met jonge Iraanse meiden. Dan gaan we met 4 taxi’s naar restaurant Keykhosro. Een aantal tafels worden bij elkaar geschoven zodat er plaats is voor 13 personen We bestellen allebei Ghatoghe goost, lamsgehakt met aardappels in saus.
We drinken er Iraanse Radler bij. Dan rijden we in een dollemansrit terug naar het hotel. De taxichauffeurs maken er een sport van om als eerste bij het hotel aan te komen. Het lijkt dat Iran geen verkeersregels heeft. De laatste voorbereidingen voor morgen worden getroffen en om 22.45 uur gaat het licht uit