31 juli 2005 Chitwan National Park – Pohkara

We kunnen alweer uitslapen. De rafters zijn om half 7 vertrokken, maar wij kunnen blijven liggen. José heeft door de hitte bijna geen oog dichtgedaan en ze zit om half 8 al op ons balkonnetje te lezen. Om 9 uur bestelt José een omelet met toast en ik heb genoeg aan 4 koppen thee. Dan is het tijd om de rekening van kamer 727 te betalen. De kosten zijn 5633 NPR. dit is inclusief excursies, eten en drinken in de Lodge. € 70,- voor 3 dagen en 2 personen !
IndiaNepal_0942Om half 11 verlaten we per jeep, samen met Jopi, Frans en Willie, de Rhino Lodge in Sauraha. Het personeel zwaait ons uit. We rijden naar het eindpunt van de wildwatertocht, waar we ons bij de rafters en de bus zullen voegen. Het is een prachtige rit van 1½ uur door groene bergen, stoffige wegen met kuilen en langs een rivier. De rafters komen tegelijk met ons aan. We nemen nog een colaatje en om 12.15 uur vertrekken we naar Pokhara.
IndiaNepal_0953De rafters zijn zeer enthousiast en Herman heeft de beste ochtend van de afgelopen 14 dagen beleefd. De bus slingert door de bergen en kleine dorpjes. Wat een verschil met India. Na twee uur karren leggen we aan voor een drankpauze. De cola voor 30 en het pilsje voor 220 roepies fietsen er wel in. De Marsen, chips en andere snoepzaken vinden gretig aftrek. Tijdens het laatste deel van de rit, legt Astrid uit wat we in Pokhara allemaal kunnen doen. Morgen wordt het weer een druk programma, want we willen overal aan meedoen.
Om 15.45 uur arriveren we bij River Oaks Inn, een ander hotel dan op onze hotellijst staat. Het ziet er leuk uit en de kamers zijn schoon.
IndiaNepal_0945Onze kamer is wel weer klein, maar we hebben twee ramen en een balkonnetje. Eerst nemen we een ritmische douche om ons op te frissen, en wandelen we Pokhara in. Het eerste wat ons opvalt is het aantal toeristen dat door de straten struint. Een Mekka voor de back-packer, met veel outdoor-winkeltjes en restaurantjes. We lopen een steegje in en bij Busy Bee strijken we neer op een terras met uitzicht op het Phewa Tal meer.
We drinken een pilsje en José neemt een tomatensoep. We zitten op ons gemak en bekijken de familie, die onder het terras haar huis en tuin heeft. We krijgen een mooie blik op het Nepalese gezinsleven. Hierna verkennen we het plaatsje dat op 884 m hoogte ligt. We slenteren een uur op zoek naar een leuk restaurant.
IndiaNepal_0948
In de Royal Guide en op het Lonely Planetkaartje staan een paar tips. We gaan deze keer niet met de groep uit eten, maar lekker met z’n tweetjes. Uiteindelijk kiezen we voor Bistro Caroline, omdat ze hier steaks met friet hebben. José bestelt een steak met mosterdsaus en ik een met pepersaus. Een koude Carlsberg erbij, en ze doen ons niks. De kwaliteit van het eten is prima en de muziek heerlijk relaxed. Het is niet druk in het restaurant, en als we naar het hotel teruglopen, zien we dat alle eettenten zowat leeg zijn.
IndiaNepal_0951Je kunt merken dat we in het laagseizoen zijn. Het is 9 uur als we het licht van kamer 205 uitdoen. De wekker staat op kwart voor 5 en we hebben onze rust hard nodig. Zeker na de slechte nachten in Sauraha. Morgen willen we al heel vroeg naar Sarangkot om de zon te zien opkomen.

30 juli 2005 Chitwan National Park

We hoeven eindelijk eens een keer niet vroeg op. We hebben gekozen voor een excursie met de ossenkar. Die vertrekt pas om 10 uur, dus we kunnen het lekker rustig aan doen. We beginnen de dag met een heerlijk ontbijt. ( omelet met toast en thee ) Dan gaan we naar de ossenkarren die al klaar staan. met z’n elven gaan we met twee karren een tocht door het achterland maken. Het prachtige landschap glijdt langzaam aan ons voorbij.
IndiaNepal_0856De mensen werken op de rijstvelden. We stoppen bij een Tharu dorpje. Hier kunnen we een stukje wandelen. De kinderen van deze stam stormen op ons af. De digitale camera’s, waarop ze zichzelf kunnen bewonderen, vinden ze helemaal geweldig. Iedereen wil op de foto. En eenmaal een foto gemaakt, is het dringen om te kijken. Het is zo heerlijk, al die glunderende snoetjes te zien. Aan het eind van het dorpje stappen we weer in de kar. Het is natuurlijk weer bloedheet en het zweet gutst ui de poriën. Hobbelend door het groene land gaan we helaas weer terug naar de Rhino Lodge.
IndiaNepal_0869Iedereen begroet ons weer met: Namasté. We blijven erbij; wat zijn de mensen hier vriendelijk. Iets voor twaalven zijn we terug en dan gaat er een koud Everest-biertje wel in. José neemt cola en spaghetti. De excursie was prachtig. We hebben genoten. De mensen die voor de 20.000 merentocht hadden gekozen, waren teleurgesteld. Jammer voor hen. Na de lunch lopen we door het dorpje. Ik koop nog 3 c.d.’s en 3 t-shirts met rhino’s erop. José koopt een armbandje en een sleutelhanger.
Bij de Lodge drinken we nog een pilsje en om half 5 vertrekken we voor de tweede excursie: bovenop een olifant door het forest op zoek naar rhino’s. We zitten samen met Vincent en Jantien op de mastodont. Omdat Jantien claustrofobische neigingen krijgt, kruipt ze op een andere olifant. Het is bloedheet, 41 graden, en omdat er vandaag geen moessonbui is neergeplensd, is het ook niet afgekoeld.
IndiaNepal_0875We schommelen naar het forest. Als onze mahoud de entree voor iedereen gaat betalen, krijgt onze Jumbo een niesbui. Jeetje, er komt een hele emmer snot tegelijk uit. José zag niks meer door haar bril en de snot liep langs haar benen naar beneden. Smakelijk. We sjokken op de olifanten door smalle paadjes en moeten erg goed op de takken letten. In het bos zien we een rhino. Ik krijg hem of haar niet goed op de foto.
IndiaNepal_0915
Jopie wel. Als we bij een rivier aankomen kunnen de olifanten hun dorst lessen. Ze flodderen heerlijk in het water. Dan gaat de speurtocht verder. De olifant die voor ons loopt laat me toch een boer. Het leek wel een donderslag, en stinken dat ie deed. De zoektocht leverde niet veel op, alleen een paar herten. Maar de tocht is prachtig en voor de tweede keer steken we de rivier over. Na 3½ uur schommelen ben ik toch blij, dat ik me uit het bakje kan hijsen. We nemen afscheid van de olifanten en lopen terug naar de Lodge, waar we samen in het prieeltje  met een Everest onze dorst lessen.
IndiaNepal_0932We gaan niet mee naar het weeshuis. Dat bezoek volgt meteen op de olifantentocht, en we willen even rust. We genieten relaxed van de mooie omgeving. Het is nog steeds bloedheet en om af te koelen nemen we een koude douche. Dat frist op, voor twee minuten dan, want de stroom valt uit en nou geeft die zielige helikopter helemaal geen koelte meer. Daarom lopen we maar naar de dorpsstraat op zoek naar een restaurantje. Dan valt de stroom overal uit en hebben we alleen maar sterrenlicht. De sterrenhemel is overigens prachtig.
IndiaNepal_0889
We zoeken en vinden een tentje met kaarslicht. We strijken neer op het dakterras van Jungle-view en bestellen sweet and sour vegetable en chow mein. Het dinner by candlelight smaakt prima, maar door de hitte heb je toch niet zo’n eetlust. Op een of andere manier heeft men de stroom weer op gang weten te krijgen, en onder het genot van een fan eten we verder, terwijl we blijven zweten. Och, het is niet anders. Tot slot van de dag drinken we bij de Lodge nog een pintje en dan is het om 11 uur bedtijd.

29 juli 2005 Chitwan National Park

Brrr, tuut tuut tuut ! Het is kwart voor 6 ! Ja, het is vakantie en de wekker gaat alweer. Om half 7 staat een jungle-wandeling op het programma. Eerst wandelen we een stukje langs de oever. Het is helder en al bloedheet. In de verte zien we de besneeuwde toppen van de Annapurna. Een geweldig gezicht. Met een roeibootje worden we naar de overkant van de ondiepe rivie gebracht.
IndiaNepal_0846

We wachten op de rest, terwijl we ons in de lange broek en lange mouwen al een ongeluk zweten. Dan gaan we in twee kleine groepen met gidsen op pad. Een gids voorop en de tweede als hekkensluiter. Dat moet, omdat we zomaar een neushoorn zouden kunnen tegenkomen, of een beer. Over het vlakke terrein gingen we door de struiken. We zagen pootafdrukken van olifanten, rhino’s en herten en vraatsporen van varkens.

IndiaNepal_0851Een paar keer zagen we wat apen, en geloof het of niet, er liepen ook kippen rond. Daar hield het wel mee op. Niks bijzonders dus. Tegen half 10 hielden we het voor gezien en gingen terug naar de oever. De bootsman aan de overkant werd ingeseind. Terwijl we stonden te wachten zagen we nog een grote schildpad aan de waterkant zitten. Toen we bijna aan de overkant waren, liet zich nog even een krokodil zien. Hier moet je dus niet zwemmen. Op weg naar de Lodge zat een jongetje te vissen. Net op het moment dat ik wilde vragen wat je hier nou zoal kunt vangen, zwiept hij er een palinkje uit.
IndiaNepal_0848Compleet oververhit ploffen we in het restaurant neer. Als we dit vooraf hadden geweten, dan waren we zeker en vast niet meegegaan. Er was geen bal aan en dan ook vroeg ervoor opgestaan. Helaas. We laten ons de grote pot thee en de eieren met toast goed smaken. Dit hadden we wel verdiend. Langzaam bekomen we. De andere groep komt een uur later terug. Zij zijn ook bijna aan het kookpunt.
IndiaNepal_0852

We blijven nog een poosje hangen, want op de kamer is het ook niet om te pruimen. Wat later gaan we er toch maar heen en nemen het er dan even van. Wonderwel vallen we in slaap. Badend in het zweet word ik een uurtje later wakker. Phons  maak ik om kwart voor 2 wakker. We gaan eerst weer wat drinken.  Het helpt gewoon niet je vochtgehalte op peil te houden. Een lekker tomatensoepje smaakt ook. Wat later barst er een enorme regenbui los. Het spoelt en het niet bekwaam naar buiten te gaan. Als de bui voorbij is, is het een beetje afgekoeld. Phons wil c.d.’s. hij scoort er 10 en ik een batikkleedje. Om half 5 vertrekken we met 2 jeeps naar het olifanten breeding-centre. Een leuke rit door dorpjes en veel modder. Met een bootje worden we overgezet. De vele waterbuffels kunnen het zelf en steken in een lange rij de rivier over. In het centrum staan heel wat Jumbo’s met jonkies.
IndiaNepal_0854

Een hele kleine nieuwsgierige babyolifant schiet onder het hek door en komt naar ons. Het is een lief, brutaal scheetje. Hij laat zich volop knuffelen. In een weitje staat nog een kleine. Die wil eerst niet komen, maar rent dan plotseling naar ons toe. Eerst plast en poept ze netjes in de goot, om daarna haar slurf aan het witte shirt van Phons af te poetsen.
Verderop staat een moeder met haar 15 dagen oude kalf. Zo lief, die wil je best meenemen. Maar ja, kleine olifantjes worden groot en de tuin niet. Na een uurtje gaan we weer terug naar de Lodge. Eerst met het bootje, dan met de jeep. Dit was echt hartstikke leuk. We mogen weer naar onze privé sauna om te douchen. Het is in onze kamer minstens 35 graden.
IndiaNepal_0888Om half 8 gaan we eten bij K.C.’s. Irma, Kees, Jeroen en Daniëlle schuiven ook aan. Phons bestelt een pizza en in een vegetarian sweet and sour. Ze hebben er voor de liefhebbers zelfs een frietje oorlog. We zitten heerlijk rustig op het dakterras. Het is eindelijk een beetje normaal qua temperatuur. De baas van K.C.’s is één van de dansers van gisteren. Rond 10 uur rekenen we af ( 715 NPR ) en slenteren terug naar Rhino Lodge. Overal klinkt : NAMASTé. De mensen zijn hier zo vriendelijk en absoluut niet opdringerig. Koop je niks, even goede vrienden. Kwart over 10 gaat het licht uit. We kunnen uitslapen !!! NAMASTé !!!

28 juli 2005 Shivpatinagar – Chitwan National Park

Als om kwart over 7 de wekker gaat, zijn we het over een ding eens: slecht geslapen !!!!
Een stug, smal en hoog bed en ook bloedheet. We durfden ons haast niet om te draaien, bang om uit bed  te vallen of elkaar wakker te maken. Om kwart over 8 feliciteren we Jopi en net na achten verlaten we Shivpatinagar, op weg naar de Nepalese grens. Astrid heeft voor iedereen een feestmuts gekocht, die ze op onze hoofden zet. De hilariteit is groot, want het ziet er niet uit.

inne-080
De mensen langs de weg lachen zich een deuk.  Zelfs de chauffeur en de bijrijder krijgen een feestmuts opgezet. Zij zijn touwens de eersten die het ding afzetten. Jeroen hield het ‘t langste vol. Alweer rijdend door een mooi landschap arriveren we om 9.45 uur bij de grens. Dat is veel sneller gegaan dan verwacht. We nemen afscheid van onze 2 mannen, die ervoor gezorgd hebben dat we veilig door India toerden. Alle bagage wordt op 4 fietstaxi’s geladen en in een grote optocht gaan we naar het Indiase immigratiekantoor.
inne-169.JPG-for-web

 

Als alle formaliteiten klaar zijn en alle stempels gezet, lopen we over de grens naar het Nepalese kantoor. Daar volgt hetzelfde ritueel. Phons wisselt snel wat geld en krijgt voor 900 Indiase roepies 1350 Nepalese roepies. Kunnen we in ieder geval wat eten en drinken. Het hele grensgedoe heeft precies een uur geduurd. Onze nieuwe bus, chauffeur en bijrijder staan klaar. De bagage wordt op het dak gesjouwd, vastgesjord en we kunnen gaan. Welkom in Nepal. Net over de grens wil ik een fles water kopen. Dat was een heel karwei. In de 1e winkel was geen mens te vinden, de 2e had geen water, maar de 3e wel water, alleen geen wisselgeld. Bij buren moest de man een briefje van 100 gaan wisselen. Uiteindelijk kwam het goed en hadden we water voor de dorst.
inne-170Het landschap was meteen anders. Rijstvelden, bergen en bossen wisselden elkaar af. Na twee uur rijden, het was toen inmiddels 1 uur, hebben we op 628 meter hoogte een lunchstop gehouden. Het was een soort nederzetting langs de weg. De temperatuur was erg aangenaam en de noodlessoep erg spicy. Werd het toch nog zweten. Inclusief een bier en twee cola’s kostte de hele grap 300 NPR ( € 4 ). Dat is toch geen geld.
inne-171.JPG-for-webDan hebben we nog zo’n goeie twee uur bussen voor de boeg. Af en toe viel er een flinke plensbui. Niet gek, als je bedenkt dat we hier in de regentijd zitten. Het laatste stukje van de reis voor vandaag gaat door de middle of nowhere. Geweldig. Als we bijna bij Rhino Lodge zijn, kunnen we niet verder, omdat een tractor met aanhanger de weg blokkeert. Twee sterke gasten scheppen er zand af, terwijl de chauffeur lamzakkerig over het stuur hangt en weigert opzij te gaan.
IndiaNepal_0814Maar de redding is nabij. In de verte komen 2 olifanten aan. Ze wurmen zich langs de bus en de voorste geeft de aanhanger een klein zetje. De weg is vrij. De werkers hadden het nakijken en wij konden lachend verder. Slechts een paar honderd meter verder ligt Rhino Lodge. We worden hartelijk ontvangen.



inne-081.JPG-for-webAllereerst krijgen we tekst en uitleg over alles wat we hier kunnen doen plus een colaatje. Intussen doen de muggen ook goed hun best. Het is meteen raak. Een ding is zeker; in de benauwde hitte van Chitwan zullen we ons wel vermaken. Dan worden de sleutels uitgedeeld en krijgen wij kamer 727 op de bovenverdieping. Vanaf de veranda hebben we best een mooi uitzicht. Phons wisselt ons geld, en krijgt voor 12.000 INR 18.600 NPR en nog twee muntjes als souvenir. Meteen brengt hij wat te drinken mee. Jongens, wat is het hier broeierig benauwd. Het zweet stroomt uit onze lijven. De buiten en binnentemperatuur verschilt nauwelijks. Dat wordt dan lekker vannacht onder de klamboe.
inne-174Straks gaan we om half 8 buffetten en komen er Nepalese dansmariekes. Het buffet is goed en er is heerlijk veel groente. Het eerste rondje is voor rekening van Jopi. Ze trakteert voor haar verjaardag. Wel grappig dat je op één dag in twee verre landen jarig bent. Na het eten is er koffie of thee. Ik vraag om warm water en haal snel een zakje décafé.
inne-082Dan gaat het licht uit. Nee, het is nog geen bedtijd, maar Astrid komt binnen met een taart met brandende kaarsjes. De chocoladetaart is kersvers en overheerlijk. Ook het personeel laat zich niet onbetuigd. Eerst krijgt Jopi een grote rode tika op haar voorhoofd en een bloemenkrans en daarna een leuk T-shirt. Dan is het de beurt aan Marianne. Zij was de eerste dag van de vakantie jarig.
inne-172Tot slot krijgen wij allemaal een rode klodder op ons voorhoofd. Dan wordt het tijd voor dans en muziek. De dansmariekes zijn allen mannelijk. Het is wel aardig, maar erg langdradig. Het majorette-gehalte was hoog. Tijdens het laatste lied moesten we meedansen. Het was er veel te warm voor. Je zweette als een postpaard en tot overmaat van ramp sloeg de bril aan. Niet te doen dus, en ik heb voortijdig afgehaakt. Onder het genot van een pilsje en een watertje kletsen we nog wat en genieten we van de uitbundige sterrenhemel.
inne-173We zijn weer de laatste die gaan slapen. De kamer is onvoorstelbaar bloedheet, het bed een harde plank en het matras heel dun. Toch kruipen we allebei in onze klamboe. Dat wordt afzien vannacht, want de helikopter boven het bed geeft geen verkoeling en maakt veel lawaai. We zien wel.