Jammer, maar helaas, we kunnen weer niet lang blijven liggen. Om 8 uur vertrekken we met z’n allen met 3 of 4 auto’s voor alweer een excursie. We rijden eerst door een nog rustige stad. Onderweg was het weer een kleurrijk geheel. Bij het Amberfort aangekomen zijn we voor 130 roepies p.p. op een olifant naar boven geschommeld. Op Jumbo 70 gezeten liep er een manneke mee om kleine olifantjes te verkopen. Na lang aanhouden en veel afpingelen hadden we er 36 voor 1100 INR. Achteraf veel te duur, maar goed. Op het Amberfort kregen we een rondleiding van een oude man met harige oren. Hij vertelde veel interessante dingen.
inne-039We zagen prachtig mozaïkwerk en konden genieten van geweldige uitzichten. Via de trap lopen we weer naar beneden, waar we ons nog 10 olifantjes voor 200 en een sandelhouten Ganesha beeldje voor 200 lieten aansmeren. Eenmaal weer in de auto gingen we naar het Waterpaleis. In het meer lag een mooi en vervallen bouwwerk. Na 5 minuten weer verder naar de tombes van weet ik niet meer.
Een van de chauffeurs gaf tekst en uitleg. Het was er bloedheet. Een vrouwtje zette henna tattoos op de handen. Astrid, Irma, Daniëlle en ik lieten ons overhalen en in een supertempo waren onze rechterhanden versierd. En dat voor maar 100 roepies. Het prutje moest wel 20 minuten drogen. Voorzichtig zijn we in de auto gestapt en naar een restaurantje gegaan. Daar dronken we cola en bier en aten we groente-noodlessoep. Dat fietste er wel in. Na het afrekenen lieten we ons bij het hotel afzetten. Daar konden de 46 fantjes gelost worden.

inne-121Met z’n drieën ( Daniëlle ging met ons mee ) gingen op pad naar het Paleis van de winden. Het was een hele tippel, die we vanwege de hitte grotendeels onder de galerijen door maakten. Daar hadden we tenminste wat schaduw. Als we vlak bij het paleis zijn zie ik een bank, wat dus alleen maar reclame is, maar er is daar wel een bazaar met stoffen. We besluiten daar later naar terug te gaan, want eerst moeten we een foto van het paleis zien te maken. Omdat we bomen zien denken we op de middenberm te moeten zijn, maar ze staan op het trottoir.
inne-122.JPG-for-webJammer genoeg past de hele gevel niet op de foto. Maar geen nood. Een aardige man neemt ons mee naar zijn dakterras. Dat gaat daar prima, het hele gebouw past op de gevoelige plaat. Als dank moeten we in zijn winkeltje kijken en natuurlijk ook wat kopen. Het wordt een mooi enkelbandje voor 400 roepies. Het liefst sleurt hij ons ook nog naar zijn stoffenzaak. Nee, dank je, we hebben meer behoefte aan een drankje.
inne-123.JPG-for-web

Op en binnenplein ploffen we op de plastic stoelen tussen de locals. We bestellen een koude cola en krijgen een Indiase versie van Coca Cola. De eerste 5 minuten hebben we veel bekijks, maar daarna zitten we op ons gemak en ongestoord. Als de cola op is gieten we er ook nog een liter water in en gaan dan op weg naar de stoffenbazaar. Op weg daarheen laten we ons overhalen om naar kussenovertrekken te kijken. Ze zijn echt heel mooi. Lekker binnen zitten, zingen, lachen en afpingelen. We gaan echt heel ver. 250 roepies voor 8 stuks is echt het uiterste.
inne-124.JPG-for-webDe koop wordt gesloten en voor 65 eurocent per stuk zijn we helemaal gelukkig. Daniëlle blij en ik ook. En prima deal samsam. Net buiten de bazaar wordt ook van alles en nog wat verkocht.  De tweedehands kunstgebitten zijn in de aanbieding. Met gratis stof. Dat doen we maar niet, we hebben al kussenslopen. De bazaar zelf is geweldig. Het is een groot kleurenspektakel en we worden heerlijk met rust gelaten.
inne-125Iedereen is erg vriendelijk. Bij een van de winkeltjes hebben we veel lol met een oma en een vingerpoppetje. De hele familie lag in een deuk en wij ook. Maar ook aan deze kleurenexcursie komt een einde. Buiten gekomen lopen we naar de grote stadspoort, waar we een bromriksja regelen, die via een ATM bank naar het hotel rijdt. Terug in Bisau Palace nemen we eerst een lekkere pint en daarna een douche. Heerlijk opgefrist gaan we op het dakterras eten. Het wordt een groentencurry met nahm en bier. Om een uur of elf gaan we slapen en dromen van Jaipur. Het zal de laatste nacht in het hemelbed worden. Morgen gaan we Jaipur verlaten en zal de bus ons naar Agra brengen.

19 juli 2005 Jaipur
Getagd op:
%d bloggers liken dit: