Van echt lekker slapen was geen sprake. Een gehorig hotel. Om 8.00 uur opgestaan en Lufthansa gebeld. Ze weten daar nog niks. Dan maar ontbijten. Phons hoeft niks maar bij mij schuiven de drie boterhammen er wel in. Er rest ons daarna maar één ding: wachten.
Djoser weet nog niks en de telefoontjes gaan heen en weer. Hangen en wachten. Rond 11.30 vertelt meneer Hilton dat er een fax onderweg is met de reisgegevens.
Tegen 12.00 uur komt het verlossende antwoord. De groep gaat in drie partijen naar Johannesburg. Met KLM, Lufthansa en Kenia air.
Wij worden als volgt omgeboekt:
15 juli LH 5909 Amsterdam - München vertrek 17.05 aankomst 18.35
15 juli LT 676 Munchen - Windhoek vertrek 21.45 aankomst 06.30
16 juli SA 75 Windhoek - Johannesburg vertrek 07.45 aankomst 10.40
Wij moeten ons uiterlijk om 14.30 uur bij de Lufthansa balie melden. Dus nog even wachten en dan ... Hè, hè, eindelijk duidelijkheid. De Djoser reisleider van de Thailand reis regelde voor ons nog, op kosten van Lufthansa, een lunch in het Hilton hotel. Een geweldige maaltijd met o.a. zalm en tonijn. Om 13.45 uur worden we met het Hilton busje naar de vertrekhal gebracht. Omboeken, inchecken en naar de bar. We krijgen ook nog twee lunchbonnen van elk € 14,50. Lufthansa doet haar uiterste best om het ons zo aangenaam mogelijk te maken. Een halve liter bier en een rode wijn hebben we wel verdiend. We schuiven aan bij Rob en Wilfried die een hamburger menu aan het wegwerken zijn. Op de bon nemen we het laatste rondje voor het inchecken. We kletsen nog gezellig met een stel dat de kampeerreis door Zuid Afrika, Namibië en Zimbabwe gaat doen. Ze vertrekken pas om 19.00 uur en kunnen van onze tweede lunch bon nog wat eten en drinken.
De tijd is voorbij gevlogen en om 17.35 uur vertrekt de AVRO RJ85 van Lufthansa naar München. Een half uur vertraging, maar in München hebben we toch tijd zat. Na een pilsje, een rode wijn en een broodje rauwe ham landen we om 19.00 uur op het Franz J. Strauss vliegveld. We lopen met Wilfried, Rob, Bri, Ton en Bobby naar de bali van LTU. Een flinke wandeling maar de instapkaarten hadden we zo. Door de douane en naar de bar. Je moet toch wat. Een lekker koud pilsje gaat er wel in. We kletsen gezellig om de tijd te doden. Om 22.00 uur vertrekt de Airbus A330-220 van LTU richting het zuidelijk halfrond. We hebben weinig beenruimte en merken snel dat het een chartervlucht is. De alcoholische dranken en de koptelefoons moeten betaald worden. Dat zijn we niet gewend. Het eten aan boord is waardeloos en rond 23.30 uur zet ik mijn zorro-masker op voor de nacht. Ik slaap redelijk maar ben wel vaak wakker geweest. José heeft meer problemen om in slaap te vallen en drinkt 's-nachts twee glazen jus d'orange.
